ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತತ್ತು ದುರ್ಮರಣಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಯಚ್ಚ ಜಾತಂ ವಿಧೈಂ ವಿನಾ । ತೇನ ಪಾಪೇನ ನರಕಾನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರೇತತ್ವಭಾಗಿನಃ

ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಸಹಜ ಮರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇಂತಹ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತವರು, ನರಕದಲ್ಲಿ ಪೀಡನೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನ ತೇಷಾಂ ಕಾರಯೇದ್ದಾಹಂ ಸೂತಕಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾಮ್ । ನ ವಿಧಾನಂ ಮೃತಾದ್ಯಞ್ಚ ನ ಕುರ್ಯಾ ದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್

ಅವರಿಗಾಗಿ ದಹನ, ಸೂತಕ, ಜಲಕರ್ಮ, ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ಪಿಣ್ಡದಾನಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಮಾದಾಚ್ಚೇತ್ಕರೋತಿ ಹಿ । ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ತತ್ಸರ್ವಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ವಿನಶ್ಯತಿ

ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಅವರಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ—ಎಲ್ಲವೂ ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅತಸ್ತಸ್ಯ ಸುತೈಃ ಪೌತ್ತ್ರೈಃ ಸಪಿಣ್ಡೈಃ ಶುಭಮಿಚ್ಛುಭಿಃ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಃ ಕಾರ್ಯೋ ಲೋಕಗರ್ಹಾಭಿಯಾ ಖಗ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಪುತ್ರರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಲೋಕದ ಅಪಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲು, ನಾರಾಯಣಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ.

ತಥಾ ತೇಷಾಂ ಭವೇಚ್ಛೌಚಂ ನಾನ್ಯಥೇತ್ಯಬ್ರವೀದ್ಯಮಃ । ಕೃತೇ ನಾರಾಯಣಬಲಾವೌರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಯೋಗ್ಯತಾ

ಅವರಿಗೆ ಶೌಚವು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ನಾರಾಯಣಬಲಿ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯ ಸುದ್ಧಿಕರಂ ಕರ್ಮ ತದ್ಭವೇನ್ನ ತದನ್ಯಥಾ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಂ ಸಮ್ಯಕ್ತೀರ್ಥೇ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕ್ಪಯೇತ್

ಅವರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಈ ಕರ್ಮ ಮಾತ್ರ; ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ. ನಾರಾಯಣಬಲಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರೇ ಕಾರಯೇದ್ಬಿಪ್ರೈರ್ಯೇನ ಪೂತೋ ಭವೇನ್ನರಃ । ಪೂರ್ವನ್ತು ತರ್ಪಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪ್ರೈಃ ಪೌರಾಣವೈದಿಕೈಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಮೃತನ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೌಷಧ್ಯಕ್ಷತೈರ್ಮಿಶ್ರೈರ್ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತರ್ಪಯೇತ್ । ಕಾರ್ಯಂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇನ ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಾ ವೈಷ್ಣವೈರಪಿ

ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಕ್ಷತವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಅಥವಾ ವೈಷ್ಣವಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಾ ಮಾಡಬಹುದು.

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರೇತಂ ವಿಷ್ಣುಮಿತಿ ಸ್ಮರನ್ । ಅನಾದಿನಿಧನೋ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ಅನಾದಿ, ನಿತ್ಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಕ್ಷಯಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷಪ್ರದೋ ಭವ । ತರ್ಪಣಸ್ಯಾವಸಾನೇ ಸ್ಯಾದ್ವೀತರಾಗೋ ವಿಮತ್ಸರಃ

ಅಕ್ಷಯನಾದಿ, ಕಮಲನಯನ, ನೀನು ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು. ತರ್ಪಣೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಆಸೆ-ಮೋಹ, ಹಿಗ್ಗು-ಹೆಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರಬೇಕು.

ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಶುಚಿಷ್ಮಾನ್ಧರ್ಮತತ್ಪರಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಗೆದ್ದು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವಕರ್ಮವಿಧಾನೇ ಏಕೈಕಾಗ್ರೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ತೋಯವ್ರೀಹಿಯವಾನ್ದದ್ಯಾದ್ಗೋಧೂಮಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಙ್ಗವಃ

ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ನೀರು, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಂಗು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನಂ ಶುಭಂ ಮುದ್ರಾಂ ಛತ್ರೋಷ್ಣೀಷೇ ಚ ದಾಪಯೇತ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವಸಂಸ್ಯಾನಿ ಕ್ಷೀರಂ ಕ್ಷೌದ್ರಸಮಾನ್ವಿತಮ್

ಹಿತವಾದ ಹವಿಷ್ಯ ಅನ್ನ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮುುದ್ರೆ, ಹತ್ತಿರದವರಿಗೆ ಛತ್ರಿ, ಉಷ್ಣೀಷ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೋಪಾನಹಸಂಯುಕ್ತಂ ದದ್ಯಾದಷ್ಟವಿಧಂ ಪದಮ್ । ದ್ಪಯೇತ್ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ನ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಙ್ಕ್ತಿವಞ್ಚನಮ್

ಬಟ್ಟೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ ಸೇರಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ದಾನದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಅಥವಾ ವಂಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಭೂಮೌ ಸ್ಥಿತೇಷು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾನ್ವಿತಮ್ । ದಾತವ್ಯಂ ಸರ್ವಂವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನತಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಶಙ್ಖೇ ಖಡ್ಗೇಽಥ ವಾ ತಾಮ್ರೇ ತರ್ಪಣಞ್ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಧ್ಯಾನಧಾರಣಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತಃ

ಶಂಖ, ಖಡ್ಗ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಮಣಿಕಾಲು ಹಾಕಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಚಾ ವೈ ದಾಪಯೇದರ್ಘಮರ್ಘೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಯಮಃ ಪ್ರೇತಶ್ಚ ಪಞ್ಚಮಃ

ಋಚೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಯಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇತ—ಈ ಐವರಿಗೂ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಬೇಕು.

ಪೃಥಕ್ಕುಮ್ಭೇ ತತಃ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚರತ್ನಸಮನ್ವಿತಾಃ । ವಸ್ತ್ರಯಜ್ಞೋಪವೀತಾನಿ ಪೃಥಙ್ಮುದ್ಗಾಃ ಪದಾನಿ ಚ

ನಂತರ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಮುಂಗ್ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ದೇವತಾನಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ । ಜಲಧಾರಾಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡೇಪಿಣ್ಡೇ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಪಿಂಡದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀರು ಸುರಿಯಬೇಕು.

ಶಙ್ಖೇ ವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೇ ವಾ ಅಲಾಭೇ ಮೃನ್ಮಯೇ ಪಿ ವಾ । ತಿಲೋದಕಂ ಸಮಾದಾಯ ಸರ್ವೋಷಧಿಮಸನ್ವಿತಮ್

ಶಂಖ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಾದರೂ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ನೀರನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರಂ ತಿಲೈಃ ಪೂರ್ಣಂ ಸಹಿರಣ್ಯಂ ಸದಕ್ಷಿಣಮ್ । ದದ್ಯಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುಖ್ಯಾಯ ಪದದಾನಂ ತಥೈಚ

ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಯ ದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಮೋದ್ದೇಶೇತಿಲಾಂಲ್ಲೌಹಂ ತತೋ ದದ್ಯಾಚ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ । ಏವಂ ವಿಷ್ಣುಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ವಿಧಾನತಃ

ಯಮನಿಗಾಗಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು, ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ವಿಷ್ಣುಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸಮುದ್ಧರತಿ ತತ್ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣ ನಾಗದಂಶಾನ್ಮೃತೋ ಯಸ್ತು ವಿಶೇಷಸ್ತನ್ತು ಮೇ ಶೃಣು

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆತನು ಬೇಗನೇ ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾಗದಂಶದಿಂದ ಸತ್ತವನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಸುವರ್ಣಭಾರನಿಷ್ಪನ್ನಂ ನಾಗಂ ಕೃತ್ವಾ ತಥೈವ ಗಾಮ್ । ವಿಪ್ರಾಯ ದತ್ತ್ವಾ ವಿಧಿವತ್ಪಿತುರಾನೃಣ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಸುವರ್ಣ ತೂಕದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಾಗವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಸುವನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ತಂದೆಗೆ ಇರುವ ಋಣ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಸರ್ಪಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸರ್ಪದೋಷಾದ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ । ಪಶ್ಚಾತ್ಪುತ್ತಲಕಂ ಕಾರ್ಯಂ ಸರ್ವೋಷಧಿಸಮನ್ವಿತಮ್

ಹೀಗೆ ಸರ್ಪಬಲಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸರ್ಪದೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪುಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಲಾಶಸ್ಯ ಚ ವೃನ್ತಾನಾಂ ವಿಭಾಗಂ ಶೃಣು ಕಾಶ್ಯಪ । ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಂ ಸಮಾಸ್ತೀರ್ಯ ಕುಶೈಶ್ಚ ಪುರುಷಾಕೃತಿಮ್

ಈಗ ಪಲಾಶದ ಕೊಂಬುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು, ಕಾಶ್ಯಪ. ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಕುಶದಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶತತ್ರಯೇಣ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ವೃನ್ತೈಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋಽಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯಃ । ವಿನ್ಯಸ್ಯ ತಾನಿ ವೃನ್ತಾನಿ ಅಙ್ಗೇಷ್ವೇಷು ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ಅಸ್ಥಿಸಂಚಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಚತ್ವಾರಿಂಶಚ್ಛಿರೋಭಾಗೇ ಗ್ರೀವಾಯಾಂ ದಶ ವಿನ್ಯಸೇತ್ । ವಿಂಶತ್ಯುರಃ ಸ್ಥಲೇ ದದ್ಯಾದ್ವಿಂಶತಿಞ್ಜಠರೇ ತಥಾ

ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು, ಕಣ್ಠದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಎದೆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಬಾಹುದ್ವಯೇ ಶತಂ ದದ್ಯಾತ್ಕಟಿದೇಶೇ ಚ ವಿಂಶತಿಮ್ । ಊರುದ್ವಯೇ ಶತಞ್ಚಾಪಿ ತ್ರಿಂಶಜ್ಜಙ್ಘಾದ್ವಯೇ ನ್ಯಸೇತ್

ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು, ಕಮರಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಎರಡು ತೊಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೂರು, ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.