ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಚಾಣ್ಡಾಲೀಮವಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀತಃ ಸಮೋ ವಿಧಿಃ । ಅಗರ್ಭಿಣೀನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಮಬಾಲತಾಕ್ಮೇ(ಕಾ)ನಾಮಪಿ

ಚಂಡಾಲ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿತಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯರಿಗೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ದಹನಸ್ಯ ವಿಧಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಮಯಾ ಖಗ । ವಿಶೇಷಮಪಿ ತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಞ್ಚಿತ್ಕಿಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛತಿ

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಹನ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿನಗೆ ಆಸೆಯಿದೆಯೆ?

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಪ್ರೋಷಿತೇ ತು ಮೃತೇ ಸ್ವಾಮಿನ್ಯಸ್ಥ್ನಿನಾಶಮುಪೇಯುಷಿ । ಕಥಂ ದಾಹಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಸ್ತನ್ಮೇ ವದ ಜಗತ್ಪತೇ

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು, ಅವನ ಎಲುಬುಗಳು ಕೂಡ ನಾಶವಾದರೆ, ಆಗ ದಹನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಲೋಕನಾಥನೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಸ್ಥೀನಿ ಚೇನ್ನ ಲಭ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರೋಷಿತಸ್ಯ ನರಸ್ಯ ಚ । ತೇಷಾಞ್ಚ ಹಿ ಗತಿಸ್ಥಾನಂ ವಿಧಾನಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಹಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ದೂರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನ ಎಲುಬುಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಗತಿಯುಂಟು, ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ಪತ್ಯುರ್ದುರ್ಮರಣೇಷು ಯತ್ । ಲಙ್ಘನೈರ್ಯೇ ಮೃತಾ ಜೀವಾಂ ದಂಷ್ಟ್ರಿಭಿಶ್ಚಾಭಿಘಾತಿತಾಃ

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಪತಿಯ ಅಸಹಜ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ, ಬಿದ್ದು ಸತ್ತವರು, ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಹೊಡೆತದಿಂದ ಸತ್ತವರು—ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಣ್ಠಗ್ರಹೇ ವಿಲಗ್ನಾನಾಂ ಕ್ಷೀಣಾನಾಂ ತುಣ್ಡಘಾತಿನಾಮ್ । ವಿಷಾಗ್ನಿವೃಷವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವಿಷೂಚ್ಯಾ ಚಾತ್ಮಘಾತಕಾಃ

ಗಲಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಸತ್ತವರು, ತುಂಡಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಕ್ಷೀಣರಾದವರು, ವಿಷದಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ, ಎತ್ತುಗಳಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಮಹಾಮಾರಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ ಹಾನಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು—

ಪತನೋದ್ಬನ್ಧನಜಲೈರ್ಮೃತಾನಾಂ ಶೃಣು ಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಸರ್ಪವ್ಯಾಘ್ರೈಃ ಶೃಙ್ಗಿಭಿಶ್ಚ ಉಪಸರ್ಗೋಪಲೋದಕೈಃ

ಬಿದ್ದು, ನೇಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಹಾವು, ಹುಲಿ, ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ, ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ, ಕೆಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ಸತ್ತವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಶ್ವಾಪದೈಶ್ಚೈವ ಪತನೈರ್ವೃಕ್ಷವೈದ್ಯುತೈಃ । ನಖೈರ್ಲೋಹೈರ್ಗಿರೇಃ ಪಾತೈರ್ಭಿತ್ತಿಪಾತೈರ್ಭೃಗೋಸ್ತಥಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ, ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ಗರಿಗಳಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ, ಪರ್ವತದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಗೋಡೆಯು ಕುಸಿದು, ಭೃಗುಮುನಿಯಿಂದ ಸತ್ತವರು—

ಕಟ್ವಾಯಾಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಚ ಚೌರಚಾಣ್ಡಾಲತಸ್ತಥಾ । ಉದಕ್ಯಾಶುನಕೀಶೂದ್ರರಜಕಾದಿವಿಭೂಷಿತಾಃ

ಮರಳಿನಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳರಿಂದ, ಚಂಡಾಳರಿಂದ ಸತ್ತವರು, ಜಲಕಾರು, ನಾಯಿಪಾಲಕರು, ಶೂದ್ರರು, ಧೋಬಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—

ಊರ್ಧ್ವೋಚಛಿಷ್ಟಾಧರೋಚ್ಛಿಷ್ಟೋಭಯೋಚ್ಛಿಷ್ಟಾಸ್ತು ಯೇ ಮೃತಾಃ । ಶಸ್ತ್ರಘಾತೈರ್ಮೃತಾ ಯೇ ಚಾಸ್ಯಶ್ವಸ್ಪೃಷ್ಟಾಸ್ತಥೈವ ಚ

ಮೇಲಿನಿಂದ, ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಉಚಿತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಸತ್ತವರು, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಸತ್ತವರು, ಕತ್ತೆಗಳು ಅಥವಾ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—

ತತ್ತು ದುರ್ಮರಣಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಯಚ್ಚ ಜಾತಂ ವಿಧೈಂ ವಿನಾ । ತೇನ ಪಾಪೇನ ನರಕಾನ್ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರೇತತ್ವಭಾಗಿನಃ

ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಸಹಜ ಮರಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇಂತಹ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತವರು, ನರಕದಲ್ಲಿ ಪೀಡನೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಪ್ರೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನ ತೇಷಾಂ ಕಾರಯೇದ್ದಾಹಂ ಸೂತಕಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾಮ್ । ನ ವಿಧಾನಂ ಮೃತಾದ್ಯಞ್ಚ ನ ಕುರ್ಯಾ ದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್

ಅವರಿಗಾಗಿ ದಹನ, ಸೂತಕ, ಜಲಕರ್ಮ, ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ನ ಪಿಣ್ಡದಾನಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಮಾದಾಚ್ಚೇತ್ಕರೋತಿ ಹಿ । ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ತತ್ಸರ್ವಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ವಿನಶ್ಯತಿ

ಅವರಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಅವರಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ—ಎಲ್ಲವೂ ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅತಸ್ತಸ್ಯ ಸುತೈಃ ಪೌತ್ತ್ರೈಃ ಸಪಿಣ್ಡೈಃ ಶುಭಮಿಚ್ಛುಭಿಃ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಃ ಕಾರ್ಯೋ ಲೋಕಗರ್ಹಾಭಿಯಾ ಖಗ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಪುತ್ರರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಲೋಕದ ಅಪಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲು, ನಾರಾಯಣಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ.

ತಥಾ ತೇಷಾಂ ಭವೇಚ್ಛೌಚಂ ನಾನ್ಯಥೇತ್ಯಬ್ರವೀದ್ಯಮಃ । ಕೃತೇ ನಾರಾಯಣಬಲಾವೌರ್ಧ್ವದೇಹಿಕಯೋಗ್ಯತಾ

ಅವರಿಗೆ ಶೌಚವು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ನಾರಾಯಣಬಲಿ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರದ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯ ಸುದ್ಧಿಕರಂ ಕರ್ಮ ತದ್ಭವೇನ್ನ ತದನ್ಯಥಾ । ನಾರಾಯಣಬಲಿಂ ಸಮ್ಯಕ್ತೀರ್ಥೇ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕ್ಪಯೇತ್

ಅವರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಈ ಕರ್ಮ ಮಾತ್ರ; ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ. ನಾರಾಯಣಬಲಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರೇ ಕಾರಯೇದ್ಬಿಪ್ರೈರ್ಯೇನ ಪೂತೋ ಭವೇನ್ನರಃ । ಪೂರ್ವನ್ತು ತರ್ಪಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪ್ರೈಃ ಪೌರಾಣವೈದಿಕೈಃ

ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಮೃತನ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೌಷಧ್ಯಕ್ಷತೈರ್ಮಿಶ್ರೈರ್ವಿಷ್ಣುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತರ್ಪಯೇತ್ । ಕಾರ್ಯಂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇನ ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಾ ವೈಷ್ಣವೈರಪಿ

ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಕ್ಷತವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಅಥವಾ ವೈಷ್ಣವಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಾ ಮಾಡಬಹುದು.

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರೇತಂ ವಿಷ್ಣುಮಿತಿ ಸ್ಮರನ್ । ಅನಾದಿನಿಧನೋ ದೇವಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ಅನಾದಿ, ನಿತ್ಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಕ್ಷಯಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಪ್ರೇತಮೋಕ್ಷಪ್ರದೋ ಭವ । ತರ್ಪಣಸ್ಯಾವಸಾನೇ ಸ್ಯಾದ್ವೀತರಾಗೋ ವಿಮತ್ಸರಃ

ಅಕ್ಷಯನಾದಿ, ಕಮಲನಯನ, ನೀನು ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು. ತರ್ಪಣೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಆಸೆ-ಮೋಹ, ಹಿಗ್ಗು-ಹೆಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರಬೇಕು.

ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಶುಚಿಷ್ಮಾನ್ಧರ್ಮತತ್ಪರಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ರ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ಯೇಕಾದಶೈವ ತು

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಗೆದ್ದು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹನ್ನೊಂದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವಕರ್ಮವಿಧಾನೇ ಏಕೈಕಾಗ್ರೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ತೋಯವ್ರೀಹಿಯವಾನ್ದದ್ಯಾದ್ಗೋಧೂಮಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಙ್ಗವಃ

ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ನೀರು, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಂಗು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನಂ ಶುಭಂ ಮುದ್ರಾಂ ಛತ್ರೋಷ್ಣೀಷೇ ಚ ದಾಪಯೇತ್ । ದಾಪಯೇತ್ಸರ್ವಸಂಸ್ಯಾನಿ ಕ್ಷೀರಂ ಕ್ಷೌದ್ರಸಮಾನ್ವಿತಮ್

ಹಿತವಾದ ಹವಿಷ್ಯ ಅನ್ನ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮುುದ್ರೆ, ಹತ್ತಿರದವರಿಗೆ ಛತ್ರಿ, ಉಷ್ಣೀಷ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೋಪಾನಹಸಂಯುಕ್ತಂ ದದ್ಯಾದಷ್ಟವಿಧಂ ಪದಮ್ । ದ್ಪಯೇತ್ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ನ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಙ್ಕ್ತಿವಞ್ಚನಮ್

ಬಟ್ಟೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ ಸೇರಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ದಾನದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಅಥವಾ ವಂಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಭೂಮೌ ಸ್ಥಿತೇಷು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾನ್ವಿತಮ್ । ದಾತವ್ಯಂ ಸರ್ವಂವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾನತಃ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಶಙ್ಖೇ ಖಡ್ಗೇಽಥ ವಾ ತಾಮ್ರೇ ತರ್ಪಣಞ್ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಧ್ಯಾನಧಾರಣಸಂಯುಕ್ತೋ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತಃ

ಶಂಖ, ಖಡ್ಗ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ, ಮಣಿಕಾಲು ಹಾಕಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಚಾ ವೈ ದಾಪಯೇದರ್ಘಮರ್ಘೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಯಮಃ ಪ್ರೇತಶ್ಚ ಪಞ್ಚಮಃ

ಋಚೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಯಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇತ—ಈ ಐವರಿಗೂ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಬೇಕು.

ಪೃಥಕ್ಕುಮ್ಭೇ ತತಃ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚರತ್ನಸಮನ್ವಿತಾಃ । ವಸ್ತ್ರಯಜ್ಞೋಪವೀತಾನಿ ಪೃಥಙ್ಮುದ್ಗಾಃ ಪದಾನಿ ಚ

ನಂತರ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಮುಂಗ್ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಕುರ್ವೀತ ದೇವತಾನಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ । ಜಲಧಾರಾಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಿಣ್ಡೇಪಿಣ್ಡೇ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಐದು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಪಿಂಡದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀರು ಸುರಿಯಬೇಕು.