ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಶ್ರುಪಾತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ದತ್ತ್ವಾ ದಾಹಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಶ್ರು ಬಾನ್ಧವೈರ್ಮುಕ್ತಂ ಪ್ರೇತೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯತೋಽವಶಃ

ದಹನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಅಳಬಾರದು; ಬಂಧುಗಳು ಸುರಿದ ಕಫ ಮತ್ತು ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತನು ನಿರಾಶ್ರಿತನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋ ನ ರೋದಿತವ್ಯಂ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾಃ ಕಾರ್ಯಾಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ । ತತಸ್ತೇಷೂಪವಿಷ್ಟೇಷು ಪುರಾಣಜ್ಞಃ ಸುಕೃತ್ಸ್ವಕಃ

ಆದುದರಿಂದ ಅಳಬಾರದು; ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಪುರಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಸತ್ಪುರುಷನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು.

ಶೋಕಾಪನೋದಂ ಕುರ್ವೀತ ಸಂಸಾರಾನಿತ್ಯತಾಂ ಬ್ರುವನ್ । ಮಾನುಷ್ಯೇ ಕದಲೀಸ್ತನ್ಭೇ ಅಸಾರೇ ಸಾರಮಾರ್ಗಣಮ್

ಅವನು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ಸಂಸಾರದ ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು: 'ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಬಾಳೆಕೋಲಿನಂತೆ, ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕರೋತಿ ಯಃ ಸ ಸಂಮೂಢೋ ಜಲಬುದ್ವದ್ರಸನ್ನಿಭೇ । ಪಞ್ಚಧಾ ಸಂಭೃತಃ ಕಾಯೋ ಯದಿ ಪಞ್ಚತ್ವಮಾಗತಃ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಮೂರ್ಖರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದೇಹವು ಐದು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಅದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ—

ಕರ್ಮಭಿಃ ಸ್ವಶರೀರೋತ್ಥೈಸ್ತತ್ರ ಕಾ ಪರಿದೇವನಾ । ಗನ್ತ್ರೀ ವಸುಮತೀ ನಾಶಮುದಧಿರ್ದೈವತಾನಿ ಚ

ತನ್ನದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಈ ದೇಹ ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಅಳುವುದು ಏಕೆ? ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಾ ಕೊನೆಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಫೇನಪ್ರಖ್ಯಃ ಕಥಂ ನಾಶಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೋ ನ ಯಾಸ್ಯತಿ । ಏವಂ ಸಂಶ್ರಾವಯೇತ್ತತ್ರ ಮೃದುಶಾದ್ವಲಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಬುಬ್ಬುಳಿಯಂತೆ ಇರುವ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅಲ್ಲಿರುವವರು ಮೃದು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ತೇಽಯಿ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ಗಚ್ಛೇಯುರ್ಗೃಹಂ ಬಾಲಪುರಃ ಸರಾಃ । ವಿದಶ್ಯ ರ್ನಿಬಪತ್ರಾಣಿ ನಿಯತಾ ದ್ವಾರಿ ವೇಶ್ಮನಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು; ದರ್ಭೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ವಹ್ನಿಸಲಿಲಂ ಗೋಮಯಂ ಗೌರಸರ್ಷಪಾನ್ । ದೂರ್ವಾಪ್ರವಾಲಂ ವೃಷಭಮನ್ಯದಪ್ಯಥ ಮಙ್ಗಲಮ್

ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಹಸುಮಲ, ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಸಾಸಿವೆ, ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲು, ಪವಳ, ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು.

ಪ್ರವಿಶೇಯುಃ ಸಮಾಲಭ್ಯ ಕೃತ್ವಾಶ್ಮನಿ ಪದಂ ಶನೈಃ । ಶ್ರೌತೇನ ತು ವಿಧಾನೇನ ಆಹಿತಾಗ್ನಿಂ ದೇಹದ್ವಧಃ

ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವೇದವಿಧಾನದಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ದೇಹವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಊನದ್ವಿವರ್ಷಂ ನಿಖನೇನ್ನ ಕುರ್ಯಾದುದಕಂ ತತಃ । ಯೋಷಿತ್ಪತಿವ್ರತಾ ಯಾ ಸ್ಯಾದ್ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನವರನ್ನು ಹೂತು, ನಂತರ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಡತಿ ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಯೋಗ ಪೂರ್ವಂ ಭರ್ತಾರಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯಾರುಹೇಚ್ಚಿತಿಮ್ । ಚಿತಿಭ್ರಷ್ಟಾ ತು ಯಾ ಮೋಹಾತ್ಸಾ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಮಾಚರೇತ್

ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚಿತೆಗೆ ಏರಬೇಕು; ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ಚಿತೆಯಿಂದ ಇಳಿದರೆ, ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯೋರ್ಧಕೋಟೀ ಯ ಯಾನಿ ಲೋಮಾನಿ ಮಾನುಷೇ । ತಾವತ್ಕಾಲಂ ವಸೇತ್ಸ್ವರ್ಗೇ ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಮನುಷ್ಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷ ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಹೆಂಗಸು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ವ್ಯಾಲಗ್ರಾಹೀ ಯಥಾ ವ್ಯಾಲಂ ಬಿಲಾದುದ್ಧರತೇ ಬಲಾತ್ । ತದ್ವದುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾ ನಾರೀ ತೇನೈವ ಸಹ ಮೋದತೇ

ಹಾವು ಹಿಡಿಯುವವನು ಹಾವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಿಲದಿಂದ ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಆ ಹೆಂಗಸು ಪತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ತತ್ರ ಸಾ ಭರ್ತೃಪರಮಾ ಸ್ತೂಯಮಾನಾಪ್ಸರೋಗಣೈಃ । ಕ್ರೀಡತೇ ಪತಿನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಯಾವದಿನ್ದ್ರಾಶ್ಚತುರ್ದಶ

ಅಲ್ಲಿ ಪತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆಕೆ, ಅಪ್ಸರಸರು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರು ರಾಜ್ಯವಾಳುವವರೆಗೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ವಾ ಕೃಘ್ನೋ ವಾ ಮಿತ್ತ್ರಿಘ್ನೋ ವಾ ಭವೇತ್ಪತಿಃ । ಪುನಾತ್ಯವಿಧವಾ ನಾರೀ ತಮಾದಾಯ ಮೃತಾ ತು ಯಾ

ಪತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಾಗಿರಲಿ, ಪಾಪಿ ಆಗಿರಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸಿದವನಾಗಿರಲಿ—ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ವಿಧವೆ ಆತನನ್ನು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮೃತೇ ಭರ್ತರಿ ಯಾ ನಾರೀ ಸಮಾರೋಹೇದ್ಧುತಾಶನಮ್ । ಸಾರನ್ಧತೀಸಮಾಚಾರಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಪತಿ ಸತ್ತಾಗ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಹೆಂಗಸು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾವಚ್ಚಾಗ್ನೌ ಮೃತೇ ಪತ್ಯೌ ಸ್ತ್ರೀ ನಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರದಾಹಯೇತ್ । ತಾವನ್ನ ಮುಚ್ಯತೇ ಸಾ ಹಿ ಸ್ತ್ರೀಶರೀರಾತ್ಕಥಞ್ಚನ

ಪತಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಹನವಾಗುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ಹೆಂಡತಿ ತಾನೂ ಸುಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆಕೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ತ್ರೀ ದೇಹದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾತೃಕಂ ಪೈತೃಕಂ ಚೈವ ಯತ್ರ ಚೈವ ಪ್ರದೀಯತೇ । ಕುಲತ್ರಯಂ ಪುನಾತ್ಯೇಷಾ ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಹೆಂಗಸು ತಾಯಿಯ, ತಂದೆಯ ಹಾಗೂ ಗಂಡನ ಮನೆಯ—ಮೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆರ್ತಾರ್ತೇ ಮುದಿತೇ ಹೃಷ್ಟಾ ಪ್ರೋಷಿತೇ ಮಲಿನಾ ಕೃಶಾ । ಮೃತೇ ಮ್ರಿಯೇತ ಯಾ ಪತ್ಯೌ ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಪತಿವ್ರತಾ

ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ, ಪತಿ ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಪತಿ ಸತ್ತಾಗ ತಾನೂ ಸತ್ತರೆ, ಆಕೆ ಪತಿವ್ರತೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪೃಥಕ್ಚಿತಾಂ ಸಮಾರುಹ್ಯ ನ ಪ್ರಿಯಾ ಗನ್ತುಮರ್ಹತಿ । ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯಾದ್ಯಾಃ ಸವರ್ಣಾಶ್ಚ ಆರೋಹೇಯುರಪೀಹ ತಾಃ

ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಸೇರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆ ಚಿತೆಗೆ ಏರಬಾರದು; ಆದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮಾನ ವರ್ಣದ ಹೆಂಗಸರು ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಏರಬಹುದು.

ಚಾಣ್ಡಾಲೀಮವಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀತಃ ಸಮೋ ವಿಧಿಃ । ಅಗರ್ಭಿಣೀನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಮಬಾಲತಾಕ್ಮೇ(ಕಾ)ನಾಮಪಿ

ಚಂಡಾಲ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಿತಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯರಿಗೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ದಹನಸ್ಯ ವಿಧಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಮಯಾ ಖಗ । ವಿಶೇಷಮಪಿ ತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಞ್ಚಿತ್ಕಿಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛತಿ

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಹನ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿನಗೆ ಆಸೆಯಿದೆಯೆ?

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಪ್ರೋಷಿತೇ ತು ಮೃತೇ ಸ್ವಾಮಿನ್ಯಸ್ಥ್ನಿನಾಶಮುಪೇಯುಷಿ । ಕಥಂ ದಾಹಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಸ್ತನ್ಮೇ ವದ ಜಗತ್ಪತೇ

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು, ಅವನ ಎಲುಬುಗಳು ಕೂಡ ನಾಶವಾದರೆ, ಆಗ ದಹನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಲೋಕನಾಥನೆ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಅಸ್ಥೀನಿ ಚೇನ್ನ ಲಭ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರೋಷಿತಸ್ಯ ನರಸ್ಯ ಚ । ತೇಷಾಞ್ಚ ಹಿ ಗತಿಸ್ಥಾನಂ ವಿಧಾನಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಹಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ದೂರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನ ಎಲುಬುಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಗತಿಯುಂಟು, ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶೃಣು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪರಂ ಗೋಪ್ಯಂ ಪತ್ಯುರ್ದುರ್ಮರಣೇಷು ಯತ್ । ಲಙ್ಘನೈರ್ಯೇ ಮೃತಾ ಜೀವಾಂ ದಂಷ್ಟ್ರಿಭಿಶ್ಚಾಭಿಘಾತಿತಾಃ

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನೇ, ಪತಿಯ ಅಸಹಜ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ, ಬಿದ್ದು ಸತ್ತವರು, ಹಲ್ಲುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಹೊಡೆತದಿಂದ ಸತ್ತವರು—ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಣ್ಠಗ್ರಹೇ ವಿಲಗ್ನಾನಾಂ ಕ್ಷೀಣಾನಾಂ ತುಣ್ಡಘಾತಿನಾಮ್ । ವಿಷಾಗ್ನಿವೃಷವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ವಿಷೂಚ್ಯಾ ಚಾತ್ಮಘಾತಕಾಃ

ಗಲಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಸತ್ತವರು, ತುಂಡಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಕ್ಷೀಣರಾದವರು, ವಿಷದಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ, ಎತ್ತುಗಳಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಮಹಾಮಾರಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ ಹಾನಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು—

ಪತನೋದ್ಬನ್ಧನಜಲೈರ್ಮೃತಾನಾಂ ಶೃಣು ಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಸರ್ಪವ್ಯಾಘ್ರೈಃ ಶೃಙ್ಗಿಭಿಶ್ಚ ಉಪಸರ್ಗೋಪಲೋದಕೈಃ

ಬಿದ್ದು, ನೇಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಹಾವು, ಹುಲಿ, ಕೊಂಬುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ, ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ, ಕೆಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ಸತ್ತವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಶ್ವಾಪದೈಶ್ಚೈವ ಪತನೈರ್ವೃಕ್ಷವೈದ್ಯುತೈಃ । ನಖೈರ್ಲೋಹೈರ್ಗಿರೇಃ ಪಾತೈರ್ಭಿತ್ತಿಪಾತೈರ್ಭೃಗೋಸ್ತಥಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ, ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಮಿಂಚಿನಿಂದ, ಗರಿಗಳಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ, ಪರ್ವತದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಗೋಡೆಯು ಕುಸಿದು, ಭೃಗುಮುನಿಯಿಂದ ಸತ್ತವರು—

ಕಟ್ವಾಯಾಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಚ ಚೌರಚಾಣ್ಡಾಲತಸ್ತಥಾ । ಉದಕ್ಯಾಶುನಕೀಶೂದ್ರರಜಕಾದಿವಿಭೂಷಿತಾಃ

ಮರಳಿನಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳರಿಂದ, ಚಂಡಾಳರಿಂದ ಸತ್ತವರು, ಜಲಕಾರು, ನಾಯಿಪಾಲಕರು, ಶೂದ್ರರು, ಧೋಬಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—