ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕನಿಷ್ಠಪೂರ್ವಾಃ ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಗಚ್ಛೇಯುಃ ಸೂಕ್ತಜಾಪಕಾಃ । ತತೋ ಜಾಲಸಮೀಪೇ ತು ಗತ್ವಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚಾಂಶುಕಮ್

ಅತಿ ಕಿರಿಯವರು ಮೊದಲು, ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು. ನಂತರ, ನೀರಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಪರಿಧಾಯ ಪುನಸ್ತಚ್ಚ ಬ್ರೃಯುಸ್ತಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರತಿ । ಉದಕಂ ತು ಕರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಚೈಲಂ ಪುರುಷಾಸ್ತತಃ

ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಧರಿಸಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ 'ನಾವು ಉಡುಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಲಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕುರುಧ್ವಮಿತ್ಯೇವ ವದೇಚ್ಛತವರ್ಷಾವರೇ ಮೃತೇ । ಪುತ್ರಾದ್ಯಾ ವೃದ್ಧಪೂರ್ವಾಸ್ತೇ ಏಕವಸ್ತ್ರಾಃ ಶಿಖಾಂ ವಿನಾ

ನೂರಾರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಮೃತರಾದರೆ, 'ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು. ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಶಿಖೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿನಃ ಸರ್ವೇ ವಿಶೇಯುರ್ಮೌನಿನೋ ಜಲಮ್ । ಅಪನಃ ಶೋಶುಚದಘಮನೇನ ಪಿತೃದಿಙ್ಮುಖಾಃ

ಎಲ್ಲರೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮಾಉನವಾಗಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಪಿತೃಗಳ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜಲಾವಘಟ್ಟನಂ ಚವ ನ ಕುರ್ಯುಃ ಸ್ನಾನಕಾರಕಾಃ । ತತಸ್ತಟೇ ಸಮಾಗತ್ಯ ಶಿಖಾಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಋಜೂನ್ ಕುಶಾನ್

ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು ನೀರನ್ನು ಚುರುಕಾಗಿ ತಟ್ಟಬಾರದು. ನಂತರ, ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಕೂದಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೇರವಾದ ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ರಹಸ್ತಯೋಸ್ತು ಕೃತ್ವಾಥ ಸತಿಲಂ ಜಲಮ್ । ಆದಾಯಾಞ್ಜಲಿನಾ ಯಾಮ್ಯಾಂ ದುಃ ಖೀ ಪೈತೃಕತೀರ್ಥತಃ

ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಎರಡೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು, ಪಿತೃ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದುಃಖಭಾವದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏಕವಾರಂ ತ್ರಿವಾರಂ ವಾ ದಶವಾರಮಥಾಪಿ ವಾ । ಭೂಮಾವಶ್ಮನಿ ವಾ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷಿಪೇಯುರ್ವಾಗ್ಯತಾಃ ಖಗ

ಒಮ್ಮೆ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ ಆ ನೀರನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಬೇಕು.

ತೃಪ್ಯನ್ತು ತೃಪ್ಯತಾಂ ವಾಪಿ ತರ್ಪಯಾಮ್ಯುಪತಿಷ್ಠತಾಮ್ । ಪ್ರೇತೈತದಮುಕಗೋತ್ರೇತ್ಯುಕ್ತೇಷ್ವೇವಂ ಸಮುಚ್ಚರೇತ್

'ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, 'ಈ ಪ್ರೇತನು ಈ ಗೋತ್ರದವನು' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಜಲಾಞ್ಜಲೌ ಕೃತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಧೇಯಂ ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ತ್ಯಜನ್ತಿ ಗೋತ್ರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ದಿನಾನಿ ನವ ಕಾಶ್ಯಪ

ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಗೋತ್ರದವರು ಒಂಬತ್ತು ದಿನ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು, ಕಾಶ್ಯಪ.

ತತ ಉತ್ತೀರ್ಯೋದಕಾದ್ವೈ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪರಿಧಾಯ ಚ । ಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರಂ ಸಕೃತ್ಪೀಡ್ಯ ವಿಶೇಯುಃ ಶುಚಿಭೂತಲೇ

ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಸ್ನಾನದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಬಿಗಿದು, ಶುಚಿಯಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಅಶ್ರುಪಾತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ದತ್ತ್ವಾ ದಾಹಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಶ್ರು ಬಾನ್ಧವೈರ್ಮುಕ್ತಂ ಪ್ರೇತೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯತೋಽವಶಃ

ದಹನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಅಳಬಾರದು; ಬಂಧುಗಳು ಸುರಿದ ಕಫ ಮತ್ತು ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತನು ನಿರಾಶ್ರಿತನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋ ನ ರೋದಿತವ್ಯಂ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾಃ ಕಾರ್ಯಾಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ । ತತಸ್ತೇಷೂಪವಿಷ್ಟೇಷು ಪುರಾಣಜ್ಞಃ ಸುಕೃತ್ಸ್ವಕಃ

ಆದುದರಿಂದ ಅಳಬಾರದು; ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಪುರಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಸತ್ಪುರುಷನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು.

ಶೋಕಾಪನೋದಂ ಕುರ್ವೀತ ಸಂಸಾರಾನಿತ್ಯತಾಂ ಬ್ರುವನ್ । ಮಾನುಷ್ಯೇ ಕದಲೀಸ್ತನ್ಭೇ ಅಸಾರೇ ಸಾರಮಾರ್ಗಣಮ್

ಅವನು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ಸಂಸಾರದ ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು: 'ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಬಾಳೆಕೋಲಿನಂತೆ, ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕರೋತಿ ಯಃ ಸ ಸಂಮೂಢೋ ಜಲಬುದ್ವದ್ರಸನ್ನಿಭೇ । ಪಞ್ಚಧಾ ಸಂಭೃತಃ ಕಾಯೋ ಯದಿ ಪಞ್ಚತ್ವಮಾಗತಃ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಮೂರ್ಖರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದೇಹವು ಐದು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಅದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ—

ಕರ್ಮಭಿಃ ಸ್ವಶರೀರೋತ್ಥೈಸ್ತತ್ರ ಕಾ ಪರಿದೇವನಾ । ಗನ್ತ್ರೀ ವಸುಮತೀ ನಾಶಮುದಧಿರ್ದೈವತಾನಿ ಚ

ತನ್ನದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಈ ದೇಹ ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಅಳುವುದು ಏಕೆ? ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಾ ಕೊನೆಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಫೇನಪ್ರಖ್ಯಃ ಕಥಂ ನಾಶಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೋ ನ ಯಾಸ್ಯತಿ । ಏವಂ ಸಂಶ್ರಾವಯೇತ್ತತ್ರ ಮೃದುಶಾದ್ವಲಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಬುಬ್ಬುಳಿಯಂತೆ ಇರುವ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅಲ್ಲಿರುವವರು ಮೃದು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ತೇಽಯಿ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ಗಚ್ಛೇಯುರ್ಗೃಹಂ ಬಾಲಪುರಃ ಸರಾಃ । ವಿದಶ್ಯ ರ್ನಿಬಪತ್ರಾಣಿ ನಿಯತಾ ದ್ವಾರಿ ವೇಶ್ಮನಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು; ದರ್ಭೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ವಹ್ನಿಸಲಿಲಂ ಗೋಮಯಂ ಗೌರಸರ್ಷಪಾನ್ । ದೂರ್ವಾಪ್ರವಾಲಂ ವೃಷಭಮನ್ಯದಪ್ಯಥ ಮಙ್ಗಲಮ್

ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಹಸುಮಲ, ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಸಾಸಿವೆ, ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲು, ಪವಳ, ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು.

ಪ್ರವಿಶೇಯುಃ ಸಮಾಲಭ್ಯ ಕೃತ್ವಾಶ್ಮನಿ ಪದಂ ಶನೈಃ । ಶ್ರೌತೇನ ತು ವಿಧಾನೇನ ಆಹಿತಾಗ್ನಿಂ ದೇಹದ್ವಧಃ

ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವೇದವಿಧಾನದಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ದೇಹವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಊನದ್ವಿವರ್ಷಂ ನಿಖನೇನ್ನ ಕುರ್ಯಾದುದಕಂ ತತಃ । ಯೋಷಿತ್ಪತಿವ್ರತಾ ಯಾ ಸ್ಯಾದ್ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನವರನ್ನು ಹೂತು, ನಂತರ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಡತಿ ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಯೋಗ ಪೂರ್ವಂ ಭರ್ತಾರಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯಾರುಹೇಚ್ಚಿತಿಮ್ । ಚಿತಿಭ್ರಷ್ಟಾ ತು ಯಾ ಮೋಹಾತ್ಸಾ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಮಾಚರೇತ್

ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚಿತೆಗೆ ಏರಬೇಕು; ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ಚಿತೆಯಿಂದ ಇಳಿದರೆ, ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯೋರ್ಧಕೋಟೀ ಯ ಯಾನಿ ಲೋಮಾನಿ ಮಾನುಷೇ । ತಾವತ್ಕಾಲಂ ವಸೇತ್ಸ್ವರ್ಗೇ ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಮನುಷ್ಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷ ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಹೆಂಗಸು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ವ್ಯಾಲಗ್ರಾಹೀ ಯಥಾ ವ್ಯಾಲಂ ಬಿಲಾದುದ್ಧರತೇ ಬಲಾತ್ । ತದ್ವದುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾ ನಾರೀ ತೇನೈವ ಸಹ ಮೋದತೇ

ಹಾವು ಹಿಡಿಯುವವನು ಹಾವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಿಲದಿಂದ ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಆ ಹೆಂಗಸು ಪತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ತತ್ರ ಸಾ ಭರ್ತೃಪರಮಾ ಸ್ತೂಯಮಾನಾಪ್ಸರೋಗಣೈಃ । ಕ್ರೀಡತೇ ಪತಿನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಯಾವದಿನ್ದ್ರಾಶ್ಚತುರ್ದಶ

ಅಲ್ಲಿ ಪತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆಕೆ, ಅಪ್ಸರಸರು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರು ರಾಜ್ಯವಾಳುವವರೆಗೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ವಾ ಕೃಘ್ನೋ ವಾ ಮಿತ್ತ್ರಿಘ್ನೋ ವಾ ಭವೇತ್ಪತಿಃ । ಪುನಾತ್ಯವಿಧವಾ ನಾರೀ ತಮಾದಾಯ ಮೃತಾ ತು ಯಾ

ಪತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಾಗಿರಲಿ, ಪಾಪಿ ಆಗಿರಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸಿದವನಾಗಿರಲಿ—ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ವಿಧವೆ ಆತನನ್ನು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮೃತೇ ಭರ್ತರಿ ಯಾ ನಾರೀ ಸಮಾರೋಹೇದ್ಧುತಾಶನಮ್ । ಸಾರನ್ಧತೀಸಮಾಚಾರಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಪತಿ ಸತ್ತಾಗ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಹೆಂಗಸು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ಯಾವಚ್ಚಾಗ್ನೌ ಮೃತೇ ಪತ್ಯೌ ಸ್ತ್ರೀ ನಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರದಾಹಯೇತ್ । ತಾವನ್ನ ಮುಚ್ಯತೇ ಸಾ ಹಿ ಸ್ತ್ರೀಶರೀರಾತ್ಕಥಞ್ಚನ

ಪತಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಹನವಾಗುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ಹೆಂಡತಿ ತಾನೂ ಸುಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆಕೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ತ್ರೀ ದೇಹದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾತೃಕಂ ಪೈತೃಕಂ ಚೈವ ಯತ್ರ ಚೈವ ಪ್ರದೀಯತೇ । ಕುಲತ್ರಯಂ ಪುನಾತ್ಯೇಷಾ ಭರ್ತಾರಂ ಯಾನುಗಚ್ಛತಿ

ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಹೆಂಗಸು ತಾಯಿಯ, ತಂದೆಯ ಹಾಗೂ ಗಂಡನ ಮನೆಯ—ಮೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆರ್ತಾರ್ತೇ ಮುದಿತೇ ಹೃಷ್ಟಾ ಪ್ರೋಷಿತೇ ಮಲಿನಾ ಕೃಶಾ । ಮೃತೇ ಮ್ರಿಯೇತ ಯಾ ಪತ್ಯೌ ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಪತಿವ್ರತಾ

ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ, ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ, ಪತಿ ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಪತಿ ಸತ್ತಾಗ ತಾನೂ ಸತ್ತರೆ, ಆಕೆ ಪತಿವ್ರತೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.