ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಆಜ್ಯೇನಾಭ್ಯಞ್ಜನಂ ಕಾರ್ಯಂ ಸರ್ವಾಙ್ಗೇಷು ಶವಸ್ಯ ಚ । ದಾಹಮೃತ್ಯೋರನ್ತರಾಲೇ ವಿಧಿಃ ಪಿಣ್ಡಸ್ಯ ತಂ ಶೃಣು

ಮೃತದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು; ದಹನಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪಿಂಡದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಪೂರ್ವೋಕ್ತೈಃ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಪಿಣ್ಡೈಃ ಶವಸ್ಯಾಹುತಿಯೋಗ್ಯತಾ । ಅನ್ಯಥಾ ಚೋಪಘಾತಾಚ್ಚ ರಾಕ್ಷಸಾದ್ಯಾ ಭವನ್ತಿ ಹಿ

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಐದು ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ಮೃತದೇಹ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ರಾಕ್ಷಸಾದಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಮೃಜ್ಯ ಚೋಪಲಿಪ್ಯಾಥ ಉಲ್ಲಿಖ್ಯೋದ್ಧೃತ್ಯ ವೇದಿಕಾಮ್ । ಅಭ್ಯುಕ್ಷ್ಯೋಪಸಮಾಧಾಯ ವಹ್ನಿಂ ತತ್ರ ವಿಧಾನತಃ

ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಲೇಪಿಸಿ, ಗುರುತು ಹಾಕಿ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನೀರಿನೀಡಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತೈಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ದೇವಂ ಕ್ರವ್ಯಾದಸಂಜ್ಞಕಮ್ । ಶ್ರೌತೇನ ತು ವಿಧಾನೇನ ಹ್ಯಾಹಿತಾಗ್ನಿಂ ದಹೇದ್ವುಧಃ

ಹೂವು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತೆಗಳಿಂದ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವೇದವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ದಹಿಸಬೇಕು.

ಚಣ್ಡಾಲಾಗ್ನಿಂ ಚಿತಾಗ್ನಿಂ ಚ ಪತಿತಾಗ್ನಿಂ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ । ತ್ವಂ ಭೂತಕೃಜ್ಜಗದ್ಯೋನಿಸ್ತ್ವಂ ಲೋಕಪರಿಪಾಲಕಃ

ಚಂಡಾಲರ ಅಗ್ನಿ, ಚಿತಾಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಪತನರಾದವರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು; ನೀನು ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕ.

ಉಪಸಂಹರ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮೇನಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಯಾಮೃತಮ್ । ಇತಿ ಕ್ರವ್ಯಾದಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಶರೀರಾಹುತಿಮಾಚರೇತ್

ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಅಮೃತತ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಧದಗ್ಧೇ ತಥಾ ದೇಹೇ ದದ್ಯಾದಾಜ್ಯಾಹುತಿಂ ತತಃ । ಅಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಧಿಜಾತೋಽಸಿ ತ್ವದಯಂ ಜಾಯತಾಂ ಪುನಃ

ದೇಹವು ಅರ್ಧವಾಗಿ ಸುಟ್ಟಾಗ, ನಂತರ ತುಪ್ಪದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. 'ನೀನು ಇದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀ, ನಿನ್ನಿಂದ ಇದು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಅಸೌ ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಲೋಕಾಯ ಸ್ವಾಹೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತು ನಾಮತಃ । ಏವಮಾಜ್ಯಾಹುತಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ತಿಲಮಿಶ್ರಾಂ ಸಮನ್ತ್ರಕಮ್

'ಈವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ' ಎಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ರೋದಿತವ್ಯಂ ತತೋ ಗಾಢಮೇವಂ ತಸ್ಯ ಸುಖಂ ಭವೇತ್ । ದಾಹಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ತತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ಸಞ್ಚಯನಿಕ್ರಿಯಾಮ್

ನಂತರ ಆಳವಾಗಿ ಅಳಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಸುಖವಾಗುತ್ತದೆ. ದಹನದ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರೇತಪಿಣ್ಡಂ ಪ್ರದದ್ಯಾಚ್ಚ ದಾಹಾರ್ತಿಶಮನಂ ಖಗ । ತತಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಕೃಕ್ತ್ವಾ ಚಿತಾಪ್ರಸ್ಥಾನವೀಕ್ಷಕಾಃ

ಹಕ್ಕಿಯೇ, ದಹನದ ನೋವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರೇತಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಚಿತೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ, ನೋಡಿದವರು ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು.

ಕನಿಷ್ಠಪೂರ್ವಾಃ ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಗಚ್ಛೇಯುಃ ಸೂಕ್ತಜಾಪಕಾಃ । ತತೋ ಜಾಲಸಮೀಪೇ ತು ಗತ್ವಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚಾಂಶುಕಮ್

ಅತಿ ಕಿರಿಯವರು ಮೊದಲು, ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು. ನಂತರ, ನೀರಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಪರಿಧಾಯ ಪುನಸ್ತಚ್ಚ ಬ್ರೃಯುಸ್ತಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರತಿ । ಉದಕಂ ತು ಕರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಚೈಲಂ ಪುರುಷಾಸ್ತತಃ

ಆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಧರಿಸಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ 'ನಾವು ಉಡುಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಲಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕುರುಧ್ವಮಿತ್ಯೇವ ವದೇಚ್ಛತವರ್ಷಾವರೇ ಮೃತೇ । ಪುತ್ರಾದ್ಯಾ ವೃದ್ಧಪೂರ್ವಾಸ್ತೇ ಏಕವಸ್ತ್ರಾಃ ಶಿಖಾಂ ವಿನಾ

ನೂರಾರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಮೃತರಾದರೆ, 'ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು. ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಶಿಖೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿನಃ ಸರ್ವೇ ವಿಶೇಯುರ್ಮೌನಿನೋ ಜಲಮ್ । ಅಪನಃ ಶೋಶುಚದಘಮನೇನ ಪಿತೃದಿಙ್ಮುಖಾಃ

ಎಲ್ಲರೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮಾಉನವಾಗಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಬಲಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಪಿತೃಗಳ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜಲಾವಘಟ್ಟನಂ ಚವ ನ ಕುರ್ಯುಃ ಸ್ನಾನಕಾರಕಾಃ । ತತಸ್ತಟೇ ಸಮಾಗತ್ಯ ಶಿಖಾಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಋಜೂನ್ ಕುಶಾನ್

ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು ನೀರನ್ನು ಚುರುಕಾಗಿ ತಟ್ಟಬಾರದು. ನಂತರ, ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಕೂದಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೇರವಾದ ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ರಹಸ್ತಯೋಸ್ತು ಕೃತ್ವಾಥ ಸತಿಲಂ ಜಲಮ್ । ಆದಾಯಾಞ್ಜಲಿನಾ ಯಾಮ್ಯಾಂ ದುಃ ಖೀ ಪೈತೃಕತೀರ್ಥತಃ

ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಎರಡೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು, ಪಿತೃ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದುಃಖಭಾವದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏಕವಾರಂ ತ್ರಿವಾರಂ ವಾ ದಶವಾರಮಥಾಪಿ ವಾ । ಭೂಮಾವಶ್ಮನಿ ವಾ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷಿಪೇಯುರ್ವಾಗ್ಯತಾಃ ಖಗ

ಒಮ್ಮೆ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ ಆ ನೀರನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಬೇಕು.

ತೃಪ್ಯನ್ತು ತೃಪ್ಯತಾಂ ವಾಪಿ ತರ್ಪಯಾಮ್ಯುಪತಿಷ್ಠತಾಮ್ । ಪ್ರೇತೈತದಮುಕಗೋತ್ರೇತ್ಯುಕ್ತೇಷ್ವೇವಂ ಸಮುಚ್ಚರೇತ್

'ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, 'ಈ ಪ್ರೇತನು ಈ ಗೋತ್ರದವನು' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಜಲಾಞ್ಜಲೌ ಕೃತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ವಿಧೇಯಂ ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ತ್ಯಜನ್ತಿ ಗೋತ್ರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ದಿನಾನಿ ನವ ಕಾಶ್ಯಪ

ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಗೋತ್ರದವರು ಒಂಬತ್ತು ದಿನ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು, ಕಾಶ್ಯಪ.

ತತ ಉತ್ತೀರ್ಯೋದಕಾದ್ವೈ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪರಿಧಾಯ ಚ । ಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರಂ ಸಕೃತ್ಪೀಡ್ಯ ವಿಶೇಯುಃ ಶುಚಿಭೂತಲೇ

ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಸ್ನಾನದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಬಿಗಿದು, ಶುಚಿಯಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಅಶ್ರುಪಾತಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ದತ್ತ್ವಾ ದಾಹಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಶ್ರು ಬಾನ್ಧವೈರ್ಮುಕ್ತಂ ಪ್ರೇತೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯತೋಽವಶಃ

ದಹನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಅಳಬಾರದು; ಬಂಧುಗಳು ಸುರಿದ ಕಫ ಮತ್ತು ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತನು ನಿರಾಶ್ರಿತನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅತೋ ನ ರೋದಿತವ್ಯಂ ಹಿ ಕ್ರಿಯಾಃ ಕಾರ್ಯಾಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ । ತತಸ್ತೇಷೂಪವಿಷ್ಟೇಷು ಪುರಾಣಜ್ಞಃ ಸುಕೃತ್ಸ್ವಕಃ

ಆದುದರಿಂದ ಅಳಬಾರದು; ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಪುರಾತನ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಸತ್ಪುರುಷನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು.

ಶೋಕಾಪನೋದಂ ಕುರ್ವೀತ ಸಂಸಾರಾನಿತ್ಯತಾಂ ಬ್ರುವನ್ । ಮಾನುಷ್ಯೇ ಕದಲೀಸ್ತನ್ಭೇ ಅಸಾರೇ ಸಾರಮಾರ್ಗಣಮ್

ಅವನು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು, ಸಂಸಾರದ ಅನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು: 'ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಬಾಳೆಕೋಲಿನಂತೆ, ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಕರೋತಿ ಯಃ ಸ ಸಂಮೂಢೋ ಜಲಬುದ್ವದ್ರಸನ್ನಿಭೇ । ಪಞ್ಚಧಾ ಸಂಭೃತಃ ಕಾಯೋ ಯದಿ ಪಞ್ಚತ್ವಮಾಗತಃ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಮೂರ್ಖರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದೇಹವು ಐದು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದರೂ, ಅದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ—

ಕರ್ಮಭಿಃ ಸ್ವಶರೀರೋತ್ಥೈಸ್ತತ್ರ ಕಾ ಪರಿದೇವನಾ । ಗನ್ತ್ರೀ ವಸುಮತೀ ನಾಶಮುದಧಿರ್ದೈವತಾನಿ ಚ

ತನ್ನದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಈ ದೇಹ ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಅಳುವುದು ಏಕೆ? ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಾ ಕೊನೆಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಫೇನಪ್ರಖ್ಯಃ ಕಥಂ ನಾಶಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೋ ನ ಯಾಸ್ಯತಿ । ಏವಂ ಸಂಶ್ರಾವಯೇತ್ತತ್ರ ಮೃದುಶಾದ್ವಲಸಂಸ್ಥಿತಾನ್

ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಬುಬ್ಬುಳಿಯಂತೆ ಇರುವ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅಲ್ಲಿರುವವರು ಮೃದು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ತೇಽಯಿ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ಗಚ್ಛೇಯುರ್ಗೃಹಂ ಬಾಲಪುರಃ ಸರಾಃ । ವಿದಶ್ಯ ರ್ನಿಬಪತ್ರಾಣಿ ನಿಯತಾ ದ್ವಾರಿ ವೇಶ್ಮನಃ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕು; ದರ್ಭೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಆಚಮ್ಯ ವಹ್ನಿಸಲಿಲಂ ಗೋಮಯಂ ಗೌರಸರ್ಷಪಾನ್ । ದೂರ್ವಾಪ್ರವಾಲಂ ವೃಷಭಮನ್ಯದಪ್ಯಥ ಮಙ್ಗಲಮ್

ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೆಂಕಿ, ನೀರು, ಹಸುಮಲ, ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಸಾಸಿವೆ, ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲು, ಪವಳ, ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು.

ಪ್ರವಿಶೇಯುಃ ಸಮಾಲಭ್ಯ ಕೃತ್ವಾಶ್ಮನಿ ಪದಂ ಶನೈಃ । ಶ್ರೌತೇನ ತು ವಿಧಾನೇನ ಆಹಿತಾಗ್ನಿಂ ದೇಹದ್ವಧಃ

ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವೇದವಿಧಾನದಂತೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ದೇಹವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಬೇಕು.