ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ರಥಂ ದ್ವಿಜಾತಯೇ ದತ್ತ್ವಾ ರಾಜಸೂಯಫಲಂ ಲಭ್ತ್

ಯಾರಾದರೂ ರಥವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವನು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದುಗ್ಧಾಧಿಕಾಂ ಚ ಮಹಿಷೀಂ ನವಮೇಘವರ್ಣಾಂ ಸನ್ತುಷ್ಟತರ್ಣಕವಲೀಂ ಜಘನಾಭಿರಾಮಾಮ್ । ದತ್ತ್ವಾ ಸುವರ್ಣತಿಲಕಾಂ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಯ ಲೋಕೋದಯಂ ಸ ಜಯತೀತಿ ಕಿಮತ್ರ ಚಿತ್ರಮ್

ಹಾಲು ತುಂಬುವ, ಹೊಸ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮೇವು ತಿನ್ನುವ, ಹಿಂಭಾಗ ಸುಂದರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಗುರುತು ಹಾಕಿದ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವನು ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ.

ತಾಲವೃನ್ತಸ್ಯ ದಾನೇನ ವಾಯುನಾ ವೀಜ್ಯತೇ ಪಥಿ । ಕಾನ್ತಿಯುಕ್ಸುಭಗಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭವತ್ಯಮ್ಬರದಾನತಃ

ತಾಳೆ ಎಲೆ ಹಾವು ಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ; ಬಟ್ಟೆ ಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ರಸಾನ್ನೋಪಸ್ಕರಯುತಂ ಗೃಹಂ ವಿಪ್ರಾಯ ಯೋರ್ಽಪಯೇತ್ । ನ ಹೀಯತೇ ತಸ್ಯ ವಂಶಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯನುತ್ತಮಮ್

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆಗಳಿರುವ ಮನೆಯನ್ನು ಕೊಡುವರೋ, ಅವರ ವಂಶಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು ಮತ್ತು ಅವರು ಉನ್ನತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭವತ್ಯತ್ರ ಖಗಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲಗೌಖಲಾಘವಮ್ । ಶ್ರದ್ಧಾಶ್ರದ್ಧಾವಿಭೇದೇನ ದಾನಗೌರವಲಾಘವಾತ್

ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಲ್ಲಿ ದಾನದ ಫಲವು ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ, ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದಾನದ ಮಹತ್ವಕ್ಕೂ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

ತತೋ ಯೇನಾಮ್ಬುದಾನಾನಿ ಕೃತಾನ್ಯತ್ರ ರಸಾಸ್ತಥಾ । ತದಾ ಖಗ ತಥಾಹ್ಲಾದಮಾಪದಿ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ

ಯಾರು ನೀರಿನ ಮಡಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುವರೋ, ಅವರು ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಾನಿ ಯೇನ ದತ್ತಾನಿ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂತೇನ ಚೇತಸಾ । ಸೋಽಪಿ ತೃಪ್ತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ವಿನಾಪ್ಯನ್ನೇನ ವೈ ತದಾ

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡುವರೋ, ಅವರು ತಾವು ಅನ್ನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆಸನ್ನೇ ಮರಣೇ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಚೇದ್ವಿಧಾನತಃ । ಆವರ್ತೇತ ಪುನರ್ನಾಸೌ ಬ್ರಹ್ಮಭೂಯಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರೋ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಸನ್ನಮರಣೋ ಮತ್ಯಶ್ಚೇತ್ತೀರ್ಥಂ ಪ್ರತಿನಯಿತೇ । ತೀರ್ಥಪ್ರಾಪ್ತೌ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ಮಾರ್ಗಗಃ । ಪದೇಪದೇ ಕ್ರತುಸಮಂ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ನ ಸಂಶಯಃ

ಮರಣ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗಿದರೆ, ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಗೃಹ್ಣೀಯಾಚ್ಚೇದನಶನಂ ವ್ರತಂ ವಿಧಿವದಾಗತೇ । ಮೃತ್ಯೌ ನ ಸೋಽಪಿ ಸಂಸಾರೇ ಭೂಯಃ ಪರ್ಯಟತಿ ದ್ವಿಜ

ಯಾರು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವರೋ, ಅವರು ಮರಣದ ನಂತರ ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಿಂ ದಾನಮಿತಿ ತುರ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಶ್ನಸ್ಯೋತ್ತರಮೀರಿತಮ್ । ದಾಹಮೃತ್ಯೋರನ್ತರೇ ಕಿಮಿತಿಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಂ ಶೃಣು

ನಾಲ್ಕನೆಯದಕ್ಕೆ ಯಾವ ದಾನ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ದಹನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ನಡುವೆ ಏನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೇಳು.

ಗತಪ್ರಾಣಂ ತತೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಪುತ್ರಾದಿರಾಶು ತಮ್ । ಶವಂ ಜಲೇನ ಶುದ್ಧೇನ ಕ್ಷಾಲಯೇದವಿಚಾರಯನ್

ಜೀವನು ಹೋಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮಗ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶವವನ್ನು ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ತಡಕಾಡಬೇಕು, ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ.

ಪರಿಧಾಪ್ಯಾಹತೇ ವಸ್ತ್ರೇ ಚನ್ದನೈಃ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇತ್ತನುಮ್ । ತತೋ ಮೃತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನೇ ವೈ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಶವಕ್ಕೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ, ಚಂದನದಿಂದ ಶರೀರವನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಿ, ನಂತರ ಮೃತನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಕೋದಿಷ್ಠ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಯೋಗಪೂರ್ವಂ ದಾಹಸ್ಯ ಯೋಗ್ಯತಾದಿರ್ಯಥಾ ಭವೇತ್ । ಆಂಸನಂ ಪ್ರಾಕ್ಷಣ ಚ ಸ್ಯಾನ್ನ ಸ್ಯಾದೇತಚ್ಚತುಷ್ಟಯಮ್

ದಹನದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯತೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಇಡುವುದು ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಆವಾಹನಾರ್ಚನ ಚೈವ ಪಾನ್ತ್ರಾಲಮ್ಭಾವಗಾಹನೇ । ಭವೇದ್ದಾನಾನ್ನಸಙ್ಕಲ್ಪಃ ಪಿಣ್ಡದಾನಂ ಸದಾ ಭವೇತ್

ಆವಾಹನೆ, ಪೂಜೆ, ಪಾತ್ರೆ ಎತ್ತುವುದು ಮತ್ತು ಮುಳುಗಿಸುವುದು ಮಾಡಬೇಕು; ಅನ್ನದಾನಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪದಾರ್ಥಪಞ್ಚಕಂ ನ ಸ್ಯಾದ್ರೇಖಾ ಪ್ರತ್ಯವನೇಜನಮ್ । ದದ್ಯಾದಕ್ಷಯ್ಯಮುದಕಂ ನ ಸ್ಯಾದೇತತ್ತ್ರಯಂ ಪುನಃ

ಐದು ವಿಧದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು, ರೇಖೆ ಎಳೆಯುವುದು ಅಥವಾ ತೊಳೆದು ಹಾಕುವುದು ಮಾಡಬಾರದು; ಕ್ಷಯವಾಗದ ನೀರನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಆ ಮೂರು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಸ್ವಧಾವಾಚನಮಾಶೀಶ್ಚ ತಿಲಕಂ ಚ ಖಗೋತ್ತಮ । ಘಟಂ ದದ್ಯಾತ್ಸಮಾಷಾನ್ನಂ ದದ್ಯಾಲ್ಲೋಹಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್

ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸ್ವಧಾ ಪಠಿಸಬೇಕು, ಆಶೀರ್ವಾದ ಕೊಡಬೇಕು ಮತ್ತು ತಿಲಕವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು; ಒಂದು ಮಡಕೆ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಪಿಣ್ಡಸ್ಯ ಚಾಲನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನೈವ ಪ್ರೋಕ್ತಮಿದಂ ತ್ರಿಕಮ್ । ಪ್ರಚ್ಛಾದನವಿಸರ್ಗೌ ಚ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನಕಂ ತಥಾ

ಪಿಂಡವನ್ನು ಚಲಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಈ ಮೂರು — ಮುಚ್ಚುವುದು, ಬಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳುವುದು — ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಏಷು ಷಟ್ಸು ವಿಧಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇಷು ಮಲಿನೇಷು ತೇ । ಷಡೇವ ಮರಣಸ್ಥಾನೇ ದ್ವಾರಿ ಚಾತ್ವರಿಕೇ ತಥಾ

ಈ ಆರು ವಿಧಿಗಳು ಅಶುದ್ಧ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೃತ್ಯುಸ್ಥಳ, ಬಾಗಿಲು, ಮತ್ತು ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಆರು ವಿಧಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿಶ್ರಾಮೇ ಕಾಷ್ಠಚಯನೇ ತಥಾ ಸಞ್ಚಯನೇ ಖಗ । ಮೃತಿಸ್ಥಾನೇ ಶವೋ ನಾಮ ಭೂಮಿಸ್ತುಷ್ಯತಿ ದೇವತಾ

ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮರದ ಮೇಜಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುಂಪು ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಕ್ಕಿಯೇ, ಮೃತ್ಯುಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಮೃತದೇಹ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ಪಾನ್ಥೋ ದ್ವಾರಿ ಭವೇತ್ತೇನ ಪ್ರೀತಾ ಸ್ಯಾದ್ವಾಸ್ತುದೇವತಾ । ಚತ್ವರೇ ಖೇಚರಸ್ತೇನ ತುಷ್ಯೇದ್ಭೃತಾದಿದೇವತಾ

ಬಾಗಿಲು ಬಳಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು ನಿಂತರೆ, ಮನೆ ದೇವತೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವತೆ, ಭೃತಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ವಿಶ್ರಾಮೇ ಭೂತಸಂಜ್ಞೋಽಯಂ ತುಷ್ಟಸ್ತೇನ ದಿಶೋ ದಶ । ಚಿತಾಯಾಂ ಸಾಧಕ ಇತಿ ಸಞ್ಚಿತೌ ಪ್ರೇತ ಉಚ್ಯತೇ

ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಭೂತ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವವು; ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ 'ಸಾಧಕ', ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ 'ಪ್ರೀತ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಿಲದರ್ಭಘೃತೇಧಾಂಸಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ಸುತಾದಯಃ । ಗಾಥಾಂ ಯಮಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಂ ವಾಪ್ಯಧೀಯಾನಾ ವ್ರಜನ್ತಿ ಹಿ

ಎಳ್ಳು, ದರ್ಭೆ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಯಮನ ಗಾಥೆ ಅಥವಾ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಹರಹರ್ನೀಯಮಾನೋ ಗಾಮಶ್ವಂ ಪುರುಷಂ ವೃಷಮ್ । ವೈವಸ್ವತೋ ನ ತೃಪ್ಯೇತ ಸುರಯಾ ತ್ವಿವ ದುರ್ಮತಿಃ

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಅಥವಾ ಎಮ್ಮೆ ನೀಡಿದರೂ ವೈವಸ್ವತನು ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಅಜ್ಞಾನಿ ಮದ್ಯದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.

ಇಮಾಂ ಗಾಥಮಪೇತೇತಿ ಸೂಕ್ತಂ ವಾ ಪಥಿ ಸಂಪಠೇತ್ । ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯಾಂ ದಿಶ್ಯರಣ್ಯಂ ವ್ರಜೇಯುಃ ಸರ್ವಬಾನ್ಧವಾಃ

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಥೆ ಅಥವಾ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಪಥಿ ಶ್ರಾದ್ಧದ್ವಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂರ್ವೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ಖಗ । ತತಃ ಶನೈರ್ಭೂತಲೇ ವೈ ದಕ್ಷಿಣಾಶಿರಸಂ ಶವಮ್

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಕ್ಕಿಯೇ; ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿಸಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.

ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಚಿತಾಭೂಮೌ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಚರೇತ್ । ತೃಣಕಾಷ್ಠತಿಲಾಜ್ಯಾದಿ ಸ್ವಯಂ ನಿನ್ಯುಃ ಸುತಾದಯಃ

ಚಿತಾಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರು ತಾವೇ ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಇತ್ಯಾದಿ ತರಬೇಕು.

ಶೂದ್ರಾನೀತೈಃ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಸರ್ವಂ ಭವತಿ ನಿಷ್ಫಲಮ್ । ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿನಾ ಭಾವ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಕೇನ ಚ

ಶೂದ್ರರಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದಾಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತಿಯಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ವೇದೀ ತತ್ರ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಾ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಮಥಾಣ್ಡಜ । ಪ್ರತೇವಸ್ತ್ರಂ ದ್ವಿಧಾ ಕೃತ್ವಾರ್ಧೇನ ತಂ ಛಾದಯೇತ್ತತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ವೇದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು, ಅಂಡಜ; ಕಫನನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಬೇಕು, ಅರ್ಧವನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಬಳಸಬೇಕು.