ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸದ್ಯೋ ವಿಲಮ್ಬತೋ ವಾ ಕಿಂ ದೇಹಮನ್ಯಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ । ಸಂಯಮನ್ಯಾಂ ಕ್ರಮ್ಯಮಾಣಮಾವರ್ಷಂ ಕಾ ಮೃತಿಕ್ರಿಯಾ ॥ ೨,೧.

ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರವೇ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೇ? ಯಮನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸಾಗುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು?

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ದುರ್ಮತೇಃ ಕಿಂ ಪಞ್ಚಕಾದಿಮೃತಸ್ಯ ಚ । ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮೇ ಮೋಹಂ ಛೇತ್ತುಮರ್ಹಸ್ಯಶೇಷತಃ ॥ ೨,೧.

ದುಷ್ಠ ಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಂಚಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು? ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮೋಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರಮಾಡಿ.

ಸರ್ವಮನ್ತೇಮಯಾ ಪೃಷ್ಟಂ ಬ್ರೂಹಿ ಲೋಕಹಿತಾಯ ವೈ ॥ ೨,೧.

ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾ ಭದ್ರ ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಹಿತಾಯ ವೈ । ಶೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಸರ್ವಮೇವೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್ ॥ ೨,೨.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಭದ್ರನೇ, ನೀನು ಮಾನವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ. ಈಗ ನಾನು ಸಾವು ನಂತರದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.

ಸಮ್ಯಗ್ವಿಭೇದರಹಿತಂ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿಸಮುದ್ಧೃತಮ್ । ಯನ್ನ ದೃಷ್ಟಂ ಸುರೈಃ ಸೇನ್ದ್ರೈರ್ಯೋಗಿಭಿರ್ಯೋಗಚಿನ್ತಕೈಃ ॥ ೨,೨.

ನಾನು ನಿಖರವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಾ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯೋಗಿಗಳು ಕೂಡಾ ನೋಡಿಲ್ಲ.

ಗುಹ್ಯದ್ಗುಹ್ಯತರಂ ತಚ್ಚ ನಾಖ್ಯಾತಂ ಕಸ್ಯಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ । ಭಕ್ತಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ಮಹಾಭಾಗ ವೈನತೇಯಂ ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ ॥ ೨,೨.

ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು, ಗುಪ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು, ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು ಭಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತು ಸ್ವರ್ಗೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ । ಯೇನ ಕೇನಾಪ್ಯುಪಾಯೇನ ಕಾರ್ಯಂ ಜನ್ಮ ಸುತಸ್ಯ ಹಿ ॥ ೨,೨.

ಮಗನಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಗತಿ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಾದರೂ ಮಗನ ಜನನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

ತಾರಯೇನ್ನರಕಾತ್ಪುತ್ತ್ರೋ ಯದಿ ಮೋಕ್ಷೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಸ್ಕನ್ಧಃ ಪುತ್ರೇಣ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹ್ಯಗ್ನಿದಾತಾ ಚ ಪೌತ್ರಕಃ ॥ ೨,೨.

ಮೋಕ್ಷ ದೊರಕದಿದ್ದರೆ, ಮಗನು ತಂದೆಯನ್ನು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಗನು ತಲೆಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಮೊಮ್ಮಗನು ಅಗ್ನಿ ಹಚ್ಚುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಲದರ್ಭೈಶ್ಚ ಭೂಮ್ಯಾಂ ವೈ ಕುಟೀ ಋತುಮತೀ ಭವೇತ್ । ಪಞ್ಚ ರತ್ನಾನಿ ವಕ್ತ್ರೇ ತು ಯೇನ ಜೀವಃ ಪ್ರರೋಹತಿ ॥ ೨,೨.

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಕುಟಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಐದು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಆತ್ಮ ಉನ್ನತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಪುಷ್ಪಂ ಪ್ರನಷ್ಟಂ ಹಿ ಕ್ವ ತದಾ ಗರ್ಭಧಾರಣಮ್ । ಆದರಾಚ್ಚ ತತೋ ಭೂಮೌ ಯೇನ ಗರ್ಭಂ ಪ್ರಧಾರ್ಯತೇ ॥ ೨,೨.

ಜೀವನದ ಹೂವು ಹಾರಿಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯೆಲ್ಲಿ? ಆದರೂ ಗೌರವದಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಲೇಪ್ಯಾ ತು ಗೋಮಯೈರ್ಭೂಮಿಸ್ತಿಲಾನ್ದರ್ಭಾನ್ವಿನಿಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ತಸ್ಯಾಮೇವಾತುರೋ ಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಂ ದಹತಿ ಕಿಲ್ಬಿಷಮ್ ॥ ೨,೨.

ನೆಲವನ್ನು ಗೋಮಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಚದುರಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಮೃತನು ಮುಕ್ತನಾದಾಗ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದರ್ಭತೂಲೀ ನಯೇತ್ಸ್ವರ್ಗಮಾತುರಸ್ಯ ನ ಸಂಶಯಃ । ದರ್ಭಾಂಸ್ತತ್ರ ಕ್ಷಿಪೇದ್ವಾಥ ತೂಲೀಗೇನ್ದುಕಮಧ್ಯತಃ ॥ ೨,೨.

ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಚಾಪೆ ಮೃತನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಇಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಹತ್ತಿಯ ತಲೆಯನ್ನೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡಬಹುದು.

ಸರ್ವತ್ರ ವಸುಧಾಪೂತಾ ಯತ್ರ ಲೇಪೋ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಯತ್ರ ಲೇಪಃ ಸ್ಥಿತಸ್ತತ್ರ ಪುನರ್ಲೇಪೇನ ಶುಧ್ಯತಿ ॥ ೨,೨.

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಲೇಪವಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿ ನೆಲ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಲೇಪವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಲೇಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾತುಧಾನಾಃ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಣಃ । ಅಲೇಪಂ ಹ್ಯಾತುರಂ ಮುಕ್ತಂ ವಿಶನ್ತ್ಯೇತೇ ವಿಯೋನಯಃ ॥ ೨,೨.

ಯಾತುಧಾನರು, ಪಿಶಾಚರು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ರಾಕ್ಷಸರು ರೋಗಿಯಿಂದ, ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದವರಿಂದ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಯಾಗದವರಿಂದ ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಆತ್ಮಗಳು ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.

ನಿತ್ಯಹೋಮಸ್ತಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪಾದಶೌಚಂ ದ್ವಿಜೇ ತಥಾ । ಮಣ್ಡಲೇನ ವಿನಾ ಭೂಮ್ಯಾಮಾತುರೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನ ಹಿ ॥ ೨,೨.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೂ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ, ದ್ವಿಜನಿಂದ ಕಾಲು ತೊಳೆದರೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ರೋಗಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗದು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಶ್ರೀರ್ಹುತಾಶಸ್ತಥೈವ ಚ । ಮಣ್ಡಲೇ ಚೋಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತಸ್ಮಾತ್ಕುರ್ವೀತ ಮಣ್ಡಲಮ್ ॥ ೨,೨.

ಮಂಡಲದೊಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಮಂಡಲವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯಥಾ ಮ್ರಿಯತೇ ವಾಲೋ ವೃದ್ಧಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಯುವಾಥವಾ । ಯೋನ್ಯನ್ತರಂ ನ ಗಚ್ಛೇತ್ಸ ಕ್ರೀಡತೇ ವಾಯುನಾ ಸಹ ॥ ೨,೨.

ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಮಗುವಾಗಲಿ, ವೃದ್ಧನಾಗಲಿ, ಯುವಕನಾಗಲಿ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ, ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಮಿಶ್ರಿತಂ ಲೋಹಿತಾಮಿಶ್ರಂ ತದೇವಂ ಜನ್ಮ ಜೀಯತೇ । ತಸ್ಯೈವ ವಾಯುಭೂತಸ್ಯ ನ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ನೋದಕಕ್ರಿಯಾ ॥ ೨,೨.

ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದೊಡನೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜನ್ಮವು ಇಂತಹದ್ದೇ. ಗಾಳಿಯಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಪಿತೃಕಾರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ನೀರಿನ ತರ್ಪಣವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಮ ಸ್ವೇದಸಮುದ್ಭೂತಾಸ್ತಿಲಾಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಪವಿತ್ರಕಾಃ । ಅಸುರಾ ದಾನವಾ ದೈತ್ಯಾ ವಿದ್ರವನ್ತಿ ತಿಲೈಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೨.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ನನ್ನ ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಳ್ಳುಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ಅಸುರರು, ದಾನವರು, ದೈತ್ಯರು ಈ ಎಳ್ಳನ್ನು ನೋಡಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ತಿಲಾಃ ಶ್ವೇತಾಸ್ತಿಲಾ ಕೃಷ್ಣಾಸ್ತಿಲಾ ಗೋಮೂತ್ರಸಂನ್ನಿಭಾಃ । ದಹನ್ತು ತೇ ಮೇ ಪಾಪಾನಿ ಶರೀರೇಣ ಕೃತಾನಿ ವೈ ॥ ೨,೨.

ಬಿಳಿ ಎಳ್ಳು, ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು, ಗೋಮೂತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುವ ಎಳ್ಳು—allವು ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಲಿ.

ಏಕ ಏವ ತಿಲೋ ದತ್ತೋ ಹೇಮದ್ರೋಣತಿಲೈಃ ಸಮಃ । ತರ್ಪಣೇ ದಾನಹೋಮೇಷು ದತ್ತೋ ಭವತಿ ಚಾಕ್ಷಯಃ ॥ ೨,೨.

ಒಂದು ಎಳ್ಳು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಹಿಮಪರ್ವತದಷ್ಟು ಎಳ್ಳು ಕೊಟ್ಟಂತೆ. ತರ್ಪಣ, ದಾನ, ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗದು.

ದರ್ಭಾ ರೋಮಸಮುದ್ಭೂತಾಸ್ತಿಲಾಃ ಸ್ವೇದೇಷು ನಾನ್ಯಥಾ । ದೇವತಾ ದಾನವಾಸ್ತೃಪ್ತಾಃ ಶ್ರಾದ್ಧೇನ ಪಿತರಸ್ತಥಾ ॥ ೨,೨.

ದರ್ಭಾ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಎಳ್ಳು ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಪಿತೃಕಾರ್ಯದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಯೋಗವಿಧಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಶ್ವಂ ಚಾಪ್ಯುಪಜೀವನಾಮ್ । ಅಪಸವ್ಯಾದಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತರೋ ದೇವದೇವತಾಃ ॥ ೨,೨.

ನಿಯಮದಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಪೋಷಣೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ತೇನ ತೇ ಪಿತರಸ್ತೃಪ್ತಾ ಅಪಸವ್ಯೇ ಕೃತೇ ಸತಿ । ದರ್ಭಮೂಲೇ ಸ್ಥಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಧ್ಯೇ ದೇವೋ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೨,೨.

ಹೀಗಾಗಿ ಎಡಭಾಗದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದರ್ಭಾ ಬೇರು ಬಳಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಇದ್ದಾನೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ದೇವರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ದರ್ಭಾಗ್ರೇ ಶಙ್ಕರಂ ವಿದ್ಯಾತ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾಃ ಕುಶೇ ಸ್ಮೃತಾಃ । ವಿಪ್ರಾ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಕುಶಾ ವಹ್ನಿಸ್ತುಲಸೀ ಚ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೨,೨.

ದರ್ಭಾ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕುಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದೇವರುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಖಗೇಶ್ವರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಕುಶ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ.

ನೈತೇ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ । ತುಲಸೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಗಾವೋ ವಿಷ್ಣುರೇಕಾದಶೀ ಖಗ ॥ ೨,೨.

ತುಳಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಸುಗಳು, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ ಅವು ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ, ಅವು ಅಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಞ್ಚ ಪ್ರವಹಣಾನ್ಯೇ ಭವಾಬ್ಧೌ ಮಜ್ಜತಾಂ ನೃಣಾಮ್ । ವಿಷ್ಣುರೇಕಾದಶೀ ಗೀತಾ ತುಲಸೀ ವಿಪ್ರಧೇನವಃ ॥ ೨,೨.

ಈ ಜೀವನ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಐದು ದೋಣಿಗಳು ಇವೆ: ವಿಷ್ಣು, ಏಕಾದಶಿ, ಗೀತಾ, ತುಳಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು.

ಅಸಾರೇ ದುರ್ಗಸಂಸಾರೇ ಷಟ್ಪದೀ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನೀ । ತಿಲಾಃ ಪವಿತ್ರಮತುಲಂ ದರ್ಭಾಶ್ಚಾಪಿ ತುಲಸ್ಯಥ ॥ ೨,೨.

ಈ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಷಡ್ಪದಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಳ್ಳು, ದರ್ಭಾ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ ಅಪೂರ್ವ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ.

$ ನಿವಾರಯನ್ತಿ ಚೈತಾನಿ ದುರ್ಗತಿಂ ಯಾನ್ತಮಾತುರಮ್ । ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಮುದ್ಧರೇದ್ದರ್ಭಾಂಸ್ತೋಯೇನ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದ್ಭುವಿ ॥ ೨,೨.

ಇವುಗಳು ಮೃತ್ಯುವಿನಲ್ಲಿರುವವನ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಕೈಯಿಂದ ದರ್ಭವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಛಿಂಪಬೇಕು.