ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಭೃತ್ಯಪ್ರಸಾದಸುಮುಖಮಾಯತಾರುಣಲೋಚನಮ್ । ಕಿರೀಟಿನಂ ಕುಣ್ಡಲಿನಂ ಶ್ರಿಯಾ ವಕ್ಷಸಿ ಲಕ್ಷಿತಮ್ ॥ ೨,೧.

ಅವನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯಾಳುವಾಗಿ, ಸುಂದರ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಉದ್ದವಾದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕಿವಿಯೋಲೆ ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಗುರುತು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

ಪೀತಾಂಶುಕಂ ಚತುರ್ಬಾಹುಂ ಪ್ರಸನ್ನಹಸಿತಾನನಮ್ । ಅಭ್ಯರ್ಹಣಾಸನಾಸೀನಂ ತಾಭಿಃ ಶಕ್ತಿಭಿರಾವೃತಮ್ ॥ ೨,೧.

ಅವನು ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಪೂಜ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಮಹತಾ ಚಾಹಮಾ ತಥಾ । ಏಕಾದಶೋನ್ದ್ರಿಯೈಶ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಭೂತೈಸ್ತಥೈವ ಚ ॥ ೨,೧.

ಅಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಪುರುಷರು, ಮಹತ್, ನಾನು, ಹನ್ನೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಭೂತಗಳೂ ಇದ್ದವು.

ಸ್ವರೂಪೇರಮಮಾಣಂ ತಮೀಶ್ವರಂ ವಿನತಾಸುತಃ । ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದಯುತಸ್ವಾನ್ತೋ ಹೃಷ್ಯತ್ತನೂರುಹಃ ॥ ೨,೧.

ವೈನತೇಯನು ಆ ಇಶ್ವರನನ್ನು ನಿಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು. ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ನಿಂತವು.

ಲೋಚನಾಭ್ಯಾಮಶ್ರು ಮುಞ್ಚನ್ಪ್ರೇಮಮಗ್ನೋ ನನಾಮ ಹ । ನಮಾಗತಂ ನತಂ ಸ್ವೀಯ ವಾಹನಂ ವಿಷ್ಣುರಬ್ರವೀತ್ । ಭೂಮಿಃ ಕಾ ಲಙ್ಘಿತಾ ಪಕ್ಷಿಂಸ್ತ್ವಯೇಯನ್ತಮನೇಹಸಮ್ ॥ ೨,೧.

ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಶ್ರು ಹರಿಯುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಡುಗಟ್ಟು ಬಿದ್ದನು. ಆಗ ವಿಷ್ಣು, ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ತನ್ನ ವಾಹನವನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಪಕ್ಷಿ, ನೀನು ಯಾವ ಲೋಕವನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ?'

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ತವ ಪ್ರಸಾದಾದ್ವೈಕುಣ್ಠ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ॥ ೨,೧.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ವೈಕುಂಠ, ನಾನು ಚರಾಚರ ಸಮೇತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.'

ಮಯಾ ವಿಲೋಕಿತಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಭೂರ್ಲೋಕಾತ್ಸತ್ಯಪರ್ಯನ್ತಂ ಪುರಂ ಯಾಮ್ಯಂ ವಿನಾ ಪ್ರಭೋ ॥ ೨,೧.

'ಪ್ರಭೋ, ನಾನು ಭೂಲೋಕದಿಂದ ಸತ್ಯಲೋಕದವರೆಗೆ, ಯಮನ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಸಮೇತ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.'

ಭೂರ್ಲೋಕಃ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಚುರಃ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು । ಮಾನುಷ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತ್ಯಾಲಯಂ ಶುಭಮ್ ॥ ೨,೧.

'ಭೂಲೋಕವೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಇರುವದು; ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಜನ್ಮವೇ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಶುಭಕರವಾದ ಸ್ಥಳ.'

ಅತಃ ಸುಕೃತಿನಾಂ ಲೋಕೋ ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೨,೧.

'ಆದ್ದರಿಂದ, ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ಇಂತಹ ಲೋಕವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು.'

ಗಾಯನ್ತಿ ದೇವಾಃ ಕಿಲ ಗೀತಕಾನಿ ಧನ್ಯಾಸ್ತು ಯೇ ಭಾರತಭೂಮಿಭಾಗೇ । ಸ್ವರ್ಗಾಪವರ್ಗಸ್ಯ ಫಲಾರ್ಜನಾಯ ಭವನ್ತಿ ಭೂಯಃ ಪುರುಷಾಃ ಸುರತ್ವಾತ್ ॥ ೨,೧.

ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು. ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪುರುಷರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಇಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಅವರ ಪುಣ್ಯದಿಂದಾಗಿಯೇ.

ಪ್ರೇತಃ ಕೌಕ್ಷಿಪ್ಯತೇ ಕಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚರತ್ನಂ ಮುಖೇ ಕಥಮ್ । ಅಧಸ್ತಾಚ್ಚಾಲಿತಾ ದರ್ಭಾಃ ಪಾದೌ ಯಾಮ್ಯಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ ॥ ೨,೧.

ಮರಣಾನಂತರ ಮೃತನ ಬಾಯಿಗೆ ಐದು ರತ್ನಗಳ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ? ಕೆಳಗೆ ದರ್ಭವನ್ನು ಏಕೆ ಹಾಸುತ್ತಾರೆ? ಪಾದಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಏಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಾಶ್ಚ ತಸ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚಾಗ್ರತಃ । ಕಿಮರ್ಥಂ ದೀಯತೇ ದಾನಂ ಗೋದಾನಮಪಿ ಕೇಶವ ॥ ೨,೧.

ಮೃತನ ಮುಂದೆ ಮಗರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಏಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ? ದಾನವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಗೋವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು, ಕೇಶವ?

ಬನ್ಧುಮಿತ್ರಾಣ್ಯಮಿತ್ರಾಶ್ಚ ಕ್ಷಮಾಪಯನ್ತಿ ತತ್ಕಥಮ್ । ತಿಲಾಲೋಹಂ ಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಕರ್ಪಾಸಂ ಲವಣಂ ತಥಾ ॥ ೨,೧.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಶತ್ರುಗಳು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವುದು ಹೇಗೆ? ಎಳ್ಳು, ಕಬ್ಬಿಣ, ಚಿನ್ನ, ಹತ್ತಿ, ಉಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಂ ಕ್ಷಿತಿರ್ಗಾವೋ ದೀಯನ್ತೇ ಕೇನಹೇತುನಾ । ಕಥಂ ಹಿ ಮ್ರಿಯತೇ ಜನ್ತುರ್ಮೃತೋ ವೈ ಕುತ್ರ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೨,೧.

ಏಳು ವಿಧದ ಧಾನ್ಯ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗೋಗಳನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಜೀವಿ ಹೇಗೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ? ಸತ್ತ ನಂತರ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ?

ಅತಿವಾಹಶರೀರಂ ಚ ಕಥಂ ಹಿ ಶ್ರಯತೇ ತದಾ । ಶವಂ ಸ್ಕನ್ಧೇ ವಹೇತ್ಪುತ್ರೋ ಅಗ್ನಿದಾತಾ ಚ ಪೌತ್ರಕಃ ॥ ೨,೧.

ಆಗ ಆತನು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ? ಮಗನು ಮೃತದೇಹವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಹೊರುತ್ತಾನೆ? ಮೊಮ್ಮಗನು ಅಗ್ನಿ ನೀಡುವವನು ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?

ಆಜ್ಯೇನಾಭ್ಯಞ್ಜನಂ ಕಸ್ಮಾತ್ಕುತ ಏಕಾಹುತಿಕ್ರಿಯಾ । ವಸುನ್ಧರಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಕುತಃ ಸ್ತ್ರೀಶಬ್ದಕೀರ್ತನಮ್ ॥ ೨,೧.

ದೇಹವನ್ನು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಏಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ? ಏಕಾಹುತಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಭೂಮಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ? 'ಹೆಣ್ಣು' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಏಕೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಯಮಸೂಕ್ತಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಉದೀಚ್ಯಾ ದಿಶಮಾಹರೇತ್ । ಪಾನೀಯಮೇಕವಸ್ತ್ರೇಣ ಸೂರ್ಯಬಿಮ್ಬನಿರೀಕ್ಷಣಮ್ ॥ ೨,೧.

ಯಮಸೂಕ್ತವನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ? ದೇಹವನ್ನು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಏಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ? ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಏಕೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ?

ಯವಸರ್ಷಪದೂರ್ವಾಸ್ತು ಪಾಷಾಣೇ ನಿಮ್ಬಪತ್ರಕಮ್ । ವಸ್ತ್ರಂ ನರಶ್ಚ ನಾರೀ ಚ ವಿದಧ್ಯಾದಧರೋತ್ತರಮ್ ॥ ೨,೧.

ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜೋಳ, ಸಾಸಿವೆ, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ, ಬೇವು ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ? ಬಟ್ಟೆ, ಪುರುಷ, ಹೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ?

ಅನ್ನಾದ್ಯಂ ಗೃಹಮಾಗತ್ಯ ನ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಜನೈಃ ಸಹ । ನವಕಾಂಶ್ಚೈವ ಪಿಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಕಿಮರ್ಥಂ ದದತೇ ಸುತಾಃ ॥ ೨,೧.

ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾಕೆ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು? ಮಗರು ಒಂಬತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಕಿಮರ್ಥಂ ಚತ್ವರೇ ದುಗ್ಧಂ ಯಾತ್ರೇ ಪಕ್ವೇ ಚ ಮೃನ್ಮಯೇ । ಕಾಷ್ಠತ್ರಯಂ ಗಣಾಬದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ಚತುಷ್ಪಥೇ ॥ ೨,೧.

ಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ? ಮೂರು ಮರದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ?

ನಿಶಾಯಾಂ ದೀಯತೇ ದೀಪೋ ಯಾವದಬ್ದಂ ದಿನೇದಿನ । ದಾಹೋದಕಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ಜನೈಃ ಸಹ ॥ ೨,೧.

ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ದೀಪವನ್ನು ಏಕೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ? ನೀರನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಅದನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

ಭಗವನ್ನಾತಿ ವಾಹಶ್ಚ ನವ ಪಿಣ್ಡಾಃ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ಕಥಂ ದೇಯಂ ಪಿತೃಭ್ಯಶ್ಚ ವಾಹಸ್ಯಾವಾಹನಂ ಕಥಮ್ ॥ ೨,೧.

ಭಗವನೇ, ಪ್ರಯಾಣ ದೂರವಾದರೆ ಒಂಬತ್ತು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆ? ಅವುಗಳನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊಡಬೇಕು? ಪ್ರಯಾಣದ ವಾಹನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಒದಗಿಸಬೇಕು?

ಇದಞ್ಚೇತ್ಕ್ರಿಯತೇ ದೇವ ಕಸ್ಮಾತ್ಪಿಣ್ಡಂ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ಕಿಂ ತತ್ಪ್ರದೀಯತೇ ತಸ್ಯ ಪಿಣ್ಡದಾನಾದ್ಯನನ್ತರಮ್ ॥ ೨,೧.

ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ದೇವಾ, ಪಿಂಡವನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು? ಪಿಂಡದಾನವಾದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಅಸ್ಥಿಸಞ್ಚಯನಂ ಚೈವ ಘಟಸ್ಫೋಟಂ ತಥೈವ ಚ । ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ಕುತಃ ಸ್ನಾನಂ ಚತುರ್ಥೇ ಸಾಗ್ನಿಕೇ ದ್ವಿಜೇ ॥ ೨,೧.

ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕುಂಭವನ್ನು ಒಡೆಯುವುದು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ? ಎರಡನೇ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಏಕೆ? ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ ಏಕೆ?

ದಶಮೇ ಕಿಂ ಮಲಸ್ನಾನಂ ಕಾರ್ಯಂ ಸರ್ವಜನೈಃ ಸಹ । ಕಸ್ಮಾತ್ತೈಲೋದ್ವರ್ತನಂ ಚ ಸ್ಕನ್ಧವಾಹಗೃಹಂ ನಯೇತ್ ॥ ೨,೧.

ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಲಿನ್ಯ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಏಕೆ? ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ? ಮೃತದೇಹ ಹೊತ್ತವರ ಮನೆಯನ್ನೂ ಏಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ?

ತೈಲೋದ್ವರ್ತನಕಂ ಚಾಪಿ ದಧುಃ ಸ್ಥೂಲಜಲಾಶಯೇ । ದಶಮೇಽಹನಿ ಯತ್ಪಿಣ್ಡಂ ತದ್ದದ್ಯಾ ದಾಮಿಷೇಣ ತು ॥ ೨,೧.

ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ನೀರಿನ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಏಕೆ?

ಪಿಣಾಞ್ಚೈಕಾದಶೇ ಕಸ್ಮಾದ್ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾದಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ಭಾಜನೋಪಾನಹೌ ಚ್ಛತ್ರಂ ವಾಸಾಂಸಿ ತ್ವಙ್ಗುಲೀಯಕಮ್ ॥ ೨,೧.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನ, ವೃಷಭವನ್ನು ಬಿಡಿದ ನಂತರ ಪಿಂಡವನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ? ಪಾತ್ರೆ, ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಛತ್ರಿ, ಬಟ್ಟೆ, ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ತ್ರಯೋದಶೇಽಹ್ನಿ ದೇಯಂ ಸ್ಯಾತ್ಪದದಾನಂ ಕಿಮರ್ಥಕಮ್ । ಶ್ರಾದ್ಧಾನಿ ಷೋಡಶೈತಾನಿ ಅಬ್ದಂ ಯಾವತ್ಕುತೋ ಘಟಃ ॥ ೨,೧.

ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ ಪಾದಪೂಜೆಗಾಗಿ ನೀರು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಏಕೆ? ಈ ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರಣವೇನು? ಆ ಪಾತ್ರೆಯ ಅಗತ್ಯವೇನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಾದ್ಯೇನೋದಕೇನೈವ ಷಷ್ಟ್ಯಾಧಿಕಶತತ್ರಯಮ್ । ದಿನೇದಿನೇ ಚ ದಾತವ್ಯಂ ಘಟಾನ್ನಂ ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಯೇ ॥ ೨,೧.

ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ, ನೂರ ಅರವತ್ತಮೂರು ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.