ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮುಮುಕ್ಷಾವಥ ಸಂಜಾತೇ ಅನ್ತಃ ಕರಣಕೇವಲೇ । ವಿಲಾಪಯೇತ್ಕ್ಷೇತ್ರಜಾತಂ ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪರಿಶೇಷಯೇತ್ ॥ ೧,೨೩೯.

ಮುಕ್ತಿಯ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗ, ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಲಯಮಾಡಿ, ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಬೇಕು.

ಪಞ್ಚೀಕೃತೇಭ್ಯೋ ಭೂತೇಭ್ಯೋ ಭಾಣ್ಡಾದಿ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಕಮ್ । ಯಥಾ ಮೃದೋ ಘಟೋ ಭಿನ್ನೋ ನಾಸ್ತಿ ತತ್ಕಾರ್ಯತಸ್ತಥಾ ॥ ೧,೨೩೯.

ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾತ್ರೆ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಬೇರೆ; ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆ ಒಡೆದುಹೋದರೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಗೂ.

ಪಞ್ಚೀಕೃತಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಅಪಞ್ಚೀಕೃತಭೂತತಃ । ಶಂಸಂತಿ ವ್ಯತಿರೇಕೇಣ ಶಿಷ್ಟಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಶರೀರಕಮ್ ॥ ೧,೨೩೯.

ಐದು ಭೂತಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಪಞ್ಚೀಕೃತಭೂತೇಭ್ಯೋ ನ ಲಿಙ್ಗಂ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಕಮ್ । ಪೃಥ್ವ್ಯಾಧಾರಂ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ಚ ತೇನ ಸಾ ॥ ೧,೨೩೯.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಲಿಂಗ ಶರೀರವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಅದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದಿಲ್ಲದೆ ಅದು ಉಳಿಯದು.

ತೇಜಶ್ಚ ವಾಯುನಾ ನಾಸ್ತಿ ವಾಯುಃ ಖೇನ ವಿನಾ ನ ಹಿ । ಯದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚ ಖಂ ನಾಸ್ತಿ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿನಾ ಚ ಖಮ್ ॥ ೧,೨೩೯.

ಅಗ್ನಿಯು ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿ ಆಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನಿಲ್ಲದೆ ಆಕಾಶವಿಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮವೂ ಆಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಶುದ್ಧಭಾವಸ್ತದಾ ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಾದೀನಾಮಸಂಭವಃ । ಜೀವತ್ವವರ್ಜಿತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾತ್ಮಚೈತನ್ಯಾನುರೂಪತಃ ॥ ೧,೨೩೯.

ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಜೀವತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿತ್ಯಂ ಶುದ್ಧಂ ಬುದ್ಧಮುಕ್ತಂ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ವಿತೀಯಕಮ್ । ತತ್ತ್ವಂಪದಾನ್ತೌ ಶಿಷ್ಟೌ ಚ ತತ್ಕಾರೋ ಬ್ರಹ್ಮವಾಚಕಃ ॥ ೧,೨೩೯.

ಯಾವುದು ಶಾಶ್ವತ, ಶುದ್ಧ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಮುಕ್ತ, ಸತ್ಯ, ಎರಡನೆಯದಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮವೋ, 'ತತ್ಪದ' ಮತ್ತು 'ತ್ವಂಪದ'ಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಕಾರಣವೇ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಕಾರಶ್ಚ ಅಕಾರಶ್ಚ ಮಕಾರೋಯಮೃಗದ್ವಯಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಹಮಸ್ಮ್ಯಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಮಜ್ಞಾನವರ್ಧನಮ್ ॥ ೧,೨೩೯.

'ಉ' ಮತ್ತು 'ಅ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಈ 'ಮ' ಕೂಡ, ಎರಡು ರಹಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ನಾನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಜ್ಞಾನವೂ ನಾನು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದೂ ನಾನು.

ಅಯಮಾತ್ಮಾ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಿನ್ನಾಮಾನನ್ದರೂಪಕಃ । ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಮನತಂ ಹಿ ತ್ವಮಸೀತಿ ಶ್ರುತೀರಿತಮ್ ॥ ೧,೨೩೯.

ಈ ಆತ್ಮನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಸ್ವರೂಪ. ಇದು ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನಂತ. 'ನೀನು ಅದೇ' ಎಂದು ವೇದಗಳು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ ನಿರ್ಲೇಪಮಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿ ಸರ್ವಗಮ್ । ಯೋಸಾವಾದಿತ್ಯಪುರುಷಸೋಸಾವಹಮನಾದಿಮತ್ । ಗೀತಾಸಾರೋರ್ಽಜುನಾಯೋಕ್ತೋ ಯೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ವೈ ಲಯಃ ॥ ೧,೨೩೯.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಲಿನ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮ. ಆ ಸೂರ್ಯನೊಳಗಿನ ಪುರುಷನು ನಾನೇ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು ನಾನೇ. ಗೀತೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದವನು ನಾನು, ಯಾರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೪೦ ಹರಿರುವಾಚ । ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ರುದ್ರ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸಾರಂ ಮಯಾತವ । ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಚ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಮ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: ರುದ್ರಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಗರುಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸಾರವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕೇಳಿದರೆ ಭೋಗವೂ, ಮೋಕ್ಷವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ವಿದ್ಯಾಕೀರ್ತಿಪ್ರಭಾಲಕ್ಷ್ಮೀಜಯಾರೋಗ್ಯಾದಿಕಾರಕಮ್ । ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ರುದ್ರ ಸರ್ವವಿತ್ಸ ದಿವಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ಇದು ವಿದ್ಯೆ, ಕೀರ್ತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಜಯ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ರುದ್ರಾ, ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಇತಿ ವ್ಯಾಸ ಮಯಾ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪುರಾಣಂ ಮುಕ್ತಿದಂ ಶ್ರುತಮ್ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ । ಶ್ರುತ್ವೈತದ್ಗಾರುಡಂ ಪುಣ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಾನಿತ್ಯುವಾಚ ಹ ॥ ೧,೨೪೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ವ್ಯಾಸಾ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು, ಇದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ದಕ್ಷನಾರದ ಮುಖ್ಯಾದಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಧ್ಯಾನ್ಹರಿಂ ಗತಃ । ಮಯಾಪಿ ತುಭ್ಯಂ ಸೂತೇನ ಪುರಾಣಂ ಕಥಿತಂ ಪರಮ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ದಕ್ಷ, ನಾರದ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ನಾನು ಸೂತನು, ನಿನಗೆ ಈ ಪರಮ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವವಿತ್ಪ್ರಾಪ್ತಕಾಮೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಫಲಂ ಭವೇತ್ । ವಿಷ್ಣುಃ ಸಾರತಮಂಪ್ರಾಹ ಗರುಡಂ ಗಾರುಡಂ ತತಃ ॥ ೧,೨೪೦.

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣುವು ಗರುಡನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಾರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ಅದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಗರುಡ ಪುರಾಣವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾಸಾರಂ ಧರ್ಮಕಾಮಧನಮೋಕ್ಷಾದಿದಾಯಕಮ್ । ಸೂತ ಉವಾಚ । ಶೌನಕ ಪ್ರವರಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ತವ ॥ ೧,೨೪೦.

ಇದು ಮಹಾಸಾರವಾದುದು, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಧನ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಶೌನಕ, ನಿನಗೆ ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯದಬ್ರವೀತ್ಪುರಾ ವ್ಯಾಸಃ ಸಾರಂ ಮಾಂ ಗಾರುಡೇರಿತಮ್ । ವ್ಯಾಸಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚ ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ಶುಭಮ್ । ದೇವಂ ಧ್ಯಾಯನ್ವೇದಮೇಕಂ ಚತುರ್ಧಾ ವ್ಯಭಜದ್ಧರಿಃ ॥ ೧,೨೪೦.

ವ್ಯಾಸನು ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ ಸಾರವನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವ್ಯಾಸನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶುಭಕರವಾದ ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಒಂದೇ ವೇದವನ್ನು ಹರಿಯು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು.

ಅಷ್ಟಾದಶಪುರಾಣಾನಿ ತಾನಿ ಮಾಂ ಪ್ರಾಹ ವೈ ಶುಕಃ । ಇದಂ ತು ಗಾರುಡಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಮಯಾ ತೇ ಶೌನಕೇರಿತಮ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ಶುಕನು ನನಗೆ ಎಂಟುಹತ್ತೂ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಈ ಗರುಡ ಪುರಾಣವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಶೌನಕ.

ಮುನೀನಾಂ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಪೃಚ್ಛತಃ ಸರ್ವವಾಚಕಮ್ । ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ ॥ ೧,೨೪೦.

ಮುನಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಗಮನದಿಂದ ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಸಂಲಿಖೇಲ್ಲೇಖಯೇದ್ವಾಪಿ ಧಾರಯೇತ್ಪುಸ್ತಕೇ ನನು । ಧರ್ಮಾರ್ಥೋ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದ್ಧರ್ಮರ್ಥಾರ್ಥೋ ಚಾರ್ಥಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ಅಥವಾ ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧನ ಎರಡನ್ನೂ ಬಯಸುವವರು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಮಾ ನವಾಪ್ನುಯಾತ್ಕಾಮೀ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥೋ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಯದ್ಯದಿಚ್ಛತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಗಾರುಡಶ್ರವಣಾಲ್ಲಭೇತ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ಯಾರು ಕಾಮವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಏನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅದನ್ನು ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವೇದಪಾರಸ್ಯ ಗನ್ತಾ ಸ್ಯಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯೋ ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯಸ್ಯಾಪಿ ರಕ್ಷಿತಾ ಭವತೀಹ ಚ ॥ ೧,೨೪೦.

ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪರಮ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕ್ಷತ್ರಿಯನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ನಾನ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರವಣಂ ಹಿ ಸ್ಯಾತ್ಪುರಾಣಂ ವೇದಸಂಮಿತಮ್ । ವದೇದ್ಯದಿ ಸ ಮೂಢಾತ್ಮಾ ಕೀರ್ತಿಹಾನಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ವೇದದ ಸಮಾನವಾದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕೇಳಬಾರದು. ಯಾರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಸ್ಮೈ ಚ ವದೇದ್ವಿದ್ವಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋನ್ತರಿತೋ ಯ ದಿ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ತರಿತೈ ಸರ್ವೈಃ ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ಗಾರುಡಂ ತ್ವಿದಮ ॥ ೧,೨೪೦.

ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಇದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಕು. ಈ ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಥಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಸ್ತೋತ್ರಾದ್ಧರಿಃ ಸ್ತುತಃ । ಗಾರುಡಂ ವಸುರಾಜಶ್ಚ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಮವಾಪ ಹ ॥ ೧,೨೪೦.

ಯಾವ ರೀತಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗರುಡನು ಮತ್ತು ಗರುಡಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ವಸುರಾಜನು ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದನು.

ವರುರುವಾಚ । ನಮಸ್ಯಾಮಿ ಮಹಾಬಾಹುಂ ಖಗೇದ್ರ ಹರಿವಾಹನಮ್ । ವಿಷ್ಣೋರ್ಧ್ವಸಂಸ್ಥಾನಂ ವಿತ್ರಾಸಿತಮಹಾಸುರಮ್ ॥ ೧,೨೪೦.

ವರರುವು ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾಬಾಹು, ಹರಿ ಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಖಗೇಂದ್ರನಾದ ನಿಮಗೆ ನಾನು ವಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಸ್ತೇ ನಾಗದರ್ಪಘ್ನ ವಿನತಾನನ್ದವರ್ಧನ । ಸುಪಕ್ಷಪಾತ ನಿದ್ದಭ ದೀನದೈತ್ಯನಿರೀಕ್ಷಿತ ॥ ೧,೨೪೦.

ನಾಗರದಿಮೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನೇ, ವಿನತೆಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವನೇ, ಬಲವಾದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ನೆರಳನ್ನು ಹರಡಿದವನೇ, ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನೇ, ದುಃಖಿತ ದೈತ್ಯರು ನೋಡುತ್ತಿರುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪರಸ್ಪರಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ಸುಪ್ರತೀಕವಿಭಾವಸೂ । ಗಜಕಚ್ಛಪತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಭ್ರಾತರೌಚೈವ ಸಂಯುತೌ ॥ ೧,೨೪೦.

ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಶಾಪ ಹಾಕಿದ ಕಾರಣ ಸುಪ್ರತಿಕ ಮತ್ತು ವಿಭಾವಸು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು, ಆನೆ ಮತ್ತು ಆಮೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇದ್ದರು.

ಯದುಚ್ಛ್ರಿತೌ ಯೋಜನಾನಿ ಜಸ್ತದ್ದ್ವಿಗುಣಾಯತಃ । ಕೂರ್ಮಸ್ತ್ರಿಯೋಜನೋತ್ಸೋಧಾ ಶತಯೋಜನವಮಡಲಃ ॥ ೧,೨೪೦.

ಅವರು ಎತ್ತಿದಾಗ ಅವರ ಉದ್ದವು ಎರಡು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಆಗಿತ್ತು; ಆಮೆಯ ಆಳವು ಮೂರು ಯೋಜನಗಳು, ಅದರ ವಲಯವು ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಇತ್ತು.