ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಹಂ ಹಿ ದೇವೋ ದೇವಾನಾಂ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ 2.

ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ, ಅವರ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ.

ಅಹಂ ಹಿ ಪೂಜಿತೋ ರುದ್ರ ! ದದಾಮಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ 2.

ರೂದ್ರಾ, ನಾನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಾನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಜಗತ್ಸ್ಥಿತೇರಹಂ ಬೀಜಂ ಜಗತ್ಕರ್ತ್ತಾ ತ್ವಹಂ ಶಿವ ! 2.

ಶಿವಾ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾನು ಬೀಜವಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು ನಾನೇ.

ಅವತಾರೈಶ್ಚ ಮತ್ಸ್ಯಾದ್ಯೈಃ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಖಿಲಂ ಜಗತ್ 2.

ಮತ್ಸ್ಯಾದಿ ಅವತಾರಗಳಿಂದ ನಾನು ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವರ್ಗಾದೀನಾಂ ಚ ಕರ್ತ್ತಾಹಂ ಸ್ವರ್ಗಾದೀನ್ಯಹಮೇವ ಚ 2.

ಸ್ವರ್ಗಾದಿಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ವರ್ಗಾದಿಗಳು ನಾನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

ಜ್ಞಾತಾ ಶ್ರೋತಾ ತಥಾ ಮನ್ತಾ ವಕ್ತಾ ವಕ್ತವ್ಯಮೇವ ಚ 2.

ನಾನೇ ತಿಳಿಯುವವನು, ಕೇಳುವವನು, ಚಿಂತಿಸುವವನು, ಹೇಳುವವನು ಮತ್ತು ಹೇಳಬೇಕಾದುದೂ ನಾನೇ.

ಧ್ಯಾನಂ ಪೂಜೋಪಹಾರೋಽಹಂ ಮಣ್ಡಲಾನ್ಯಹಮೇವ ಚ 2.

ಧ್ಯಾನವೂ, ಪೂಜೆಯ ಅರ್ಪಣೆಯೂ, ಪವಿತ್ರ ಮಂಡಲಗಳೂ ನಾನೇ.

ಸರ್ವಜ್ಞಾನಾನ್ಯಹಂ ಶಮ್ಭೋ ! ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಾಹಮಹಂ ಶಿವ ! 2.

ಶಂಭೋ, ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನವೂ ನಾನೇ; ಶಿವಾ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮವೂ ನಾನೇ.

ಅಹಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸದಾಚಾರೋ ಧರ್ಮೋಽಹಂ ವೈಷ್ಣವೋ ಹ್ಯಹಮ್ 2.

ನಾನೇ ನೇರವಾದ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಧರ್ಮವೂ ನಾನೇ, ವೈಷ್ಣವ ಮಾರ್ಗವೂ ನಾನೇ.

ಯಮೋಽಹಂ ನಿಯಮೋ ರುದ್ರ ! ವ್ರತಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ 2.

ರೂದ್ರಾ, ನಿಯಮವೂ, ನಿಯಮಿತ ಜೀವನವೂ, ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳೂ ನಾನೇ.

ಪುರಾ ಮಾಂ ಗರುಡಃ ಪಕ್ಷೀ ತಪಸಾರಾಧಯದ್ಭುವಿ 2.

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗರುಡ ಎಂಬ ಪಕ್ಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಮಮ ಮಾತಾ ಚ ವಿನತಾ ನಾಗೈರ್ದಾಸೀಕೃತಾ ಹರೇ 2.

ಹರೇ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ವಿನತೆಯನ್ನು ನಾಗರು ದಾಸಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

ದಾಸ್ಯಾದ್ವಿಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಹಂ ವಾಹನಸ್ತವ 2.

ನಾನು ಅವಳನ್ನು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೇಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ವಾಹನನಾದೆವೋ ಹಾಗೆ.

ಪುರಾಣಸಂಹಿತಾಕರ್ತ್ತಾ ಯಥಾಽಹಂ ಸ್ಯಾಂ ತಥಾ ಕುರುಂ ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ 2.

ನಾನು ಪುರಾಣ ಸಂಹಿತೆಗಳ ರಚಯಿತನಾದಂತೆ ನೀನು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು.

ನಾಗದಾಸ್ಯಾನ್ಮಾತರಂ ತ್ವಂ ವಿನತಾಂ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಸಿ 2.

ನೀನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ವಿನತೆಯನ್ನು ನಾಗರ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವೆ.

ಮಹಾಬಲೋ ವಾಹನಸ್ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ವಿಷಾರ್ದನಃ 2.

ನೀನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವಾಹನನಾಗುತ್ತೀ, ವಿಷವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವನಾಗುತ್ತೀ.

ಯದುಕ್ತಂ ಮತ್ಸ್ವರೂಪಂ ಚ ತವ ಚಾವಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ 2.

ನನ್ನ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆವೋ, ಅದು ನಿನಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಥಾಹಂ ದೇವದೇವಾನಾಂ ಶ್ರೀಃ ಖ್ಯಾತೋ ವಿನತಾಸುತ 2.

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶ್ರೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಾನು ಖ್ಯಾತನಾಗಿರುವಂತೆ, ಹೇ ವಿನತೆಯ ಮಗನೆ—

ಯಥಾಹಂ ಕೀರ್ತ್ತನೀಯೋಽಥ ತಥಾ ತ್ವಂ ಗರುಡಾತ್ಮನಾ 2.

ನಾನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಗರುಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕಾದವನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಗರುಡೋ ರುದ್ರ ! ಕಶ್ಯಪಾಯಾಹ ಪೃಚ್ಛತೇ 2.

ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಗರುಡನು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟನು, ಹೇ ರುದ್ರ, ಅವನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ.

ಸ್ವಯಂ ಚಾನ್ಯಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ವಿದ್ಯಯಾನ್ಯಾನ್ಯ ಜೀವಯತ್ ಗರುಡೋಕ್ತಂ ಗಾರುಡಂ ಹಿ ಶ್ರೃಣು ರುದ್ರ ! ಮದಾತ್ಮಕಮ್ ।। 2.

ಆಗ ಗರುಡನು ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಂತನೆಗೆ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜೀವ ನೀಡಿದನು. ಹೇ ರುದ್ರ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಗಾರುಡ ಉಪದೇಶವನ್ನು, ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪದುದಾಗಿ, ನೀನು ಕೇಳು.

ಇತಿ ರುದ್ರಾಬ್ಜಜೌ ವಿಷ್ಣೋಃ ಶುಶ್ರಾವ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮುನಿಃ 3.

ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರುದ್ರನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೂ ಕುರಿತು, ಆ ಮುನಿಯು ಕೇಳಿದನು.

ಮುನೀನಾಂ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಸರ್ಗಾದ್ಯಂ ದೇವಪೂಜನಮ್ 3.

ಮುನಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾದಿಧರ್ಮಾಶ್ಚ ದಾನರಾಜ್ಯಾದಿಧರ್ಮಕಾಃ 3.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಧರ್ಮಗಳು, ದಾನ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಅಂಗಾನಿ ಪ್ರಲಯೋ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್ 3.

ಈ ಎಲ್ಲದ ಭಾಗಗಳು, ಪ್ರಳಯ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಪುರಾಣೇ ಗಾರುಡೇ ಸರ್ವಂ ಗರುಡೋ ಭಗವಾನಥ 3.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಾರುಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಗರುಡನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಭುತ್ವಾ ಹರೇರ್ವಾಹನಂ ಚ ಸರ್ಗಾದೀನಾಂ ಚ ಕಾರಣಮ್ 3.

ಹರಿಯ ವಾಹನನಾಗಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯು ಮತ್ತು ಅದರ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣನಾಗಿ ಅವನು ಇದ್ದನು.

ಚಕ್ರೇ ಕ್ಷುಧಾ ಹೃತಂ ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮುದರೇ ಹರೇಃ 3.

ಹರಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ತನ್ನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಿಡಿದವನು ಈ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಕಶ್ಯಪೋ ಗಾರುಡಾದ್ವೃಕ್ಷಂ ದಗ್ಧಂ ಚಾಜೀವಯದ್ಯತಃ 3.

ಗಾರುಡ ಉಪದೇಶದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗರುಡನು ಸುಟ್ಟ ಮರವನ್ನು ಕಶ್ಯಪನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು.