ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕಥಂ ತ್ವಾಮೀದೃಶಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಶಕ್ನೋಮಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ । ಅರಾಧಯಿತುಮೀಶಾನ ಮನೋಗಮ್ಯಮಗೋಚರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಗುವಂತಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಲಿ?

ಇಹ ಯನ್ಮಣ್ಡಲೇ ನಾಥ ಪೂಜ್ಯತೇ ವಿಧಿವತ್ಕ್ರಮೈಃ । ಪುಷ್ಪಧೂಪಾದಿಭಿರ್ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸರ್ವಾ ವಿಭೂತಯಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಈ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ದೇವರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಹೂವು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ವೈಭವಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.

ಸಂಕರ್ಷಣಾದಿಭೇದೇನ ತವ ಯತ್ಪೂಜಿತಾ ಮಯಾ । ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯತ್ಕೃತಂ ನ ಕೃತಂ ಮಯಾ ॥ ೧,೨೩೪.

ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ತಪ್ಪಾದರೂ, ಏನು ಮಾಡದೆ ಉಳಿದರೂ, ಅದನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.

ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ವಿಭೋ ಸಮ್ಯಕ್ಕರ್ತುಂ ಪೂಜಾಂ ಯಥೋದಿತಾಮ್ । ಯತ್ಕೃತಂ ಜಪಹೋಮಾದಿ ಅಸಾಧ್ಯಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ॥ ೧,೨೩೪.

ವಿಭೋ, ನಾನು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಮಾಡಿದ ಜಪ, ಹೋಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ.

ವಿನಿಷ್ಪಾದಯಿತುಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಅತ ಸ್ತ್ವಾಂ ಕ್ಷಮಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಂ ಸರ್ವಾವಸ್ಥಾಸು ಚೇಷ್ಟತಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರಿಂದ, ಹಗಲು, ರಾತ್ರಿ, ಸಂಧ್ಯೆ ಅಥವಾ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಚಲಾ ತು ಹರೇ ! ಭಕ್ತಿಸ್ತವಾಙ್ಘ್ರಿಯುಗಲೇ ಮಮ । ಶರಿರೇ ನ (ಣ) ತಥಾ ಪ್ರೀತಿರ್ನ ಚ ಧರ್ಮಾದಿಕೇಷು ಚ ॥ ೧,೨೩೪.

ಹರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ. ನನಗೆ ನನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೂ, ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ಮೇಲೂ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲ.

ಯಥಾ ತ್ವಯಿ ಜಗನ್ನಾಥ ಪ್ರೀತಿಂರಾತ್ಯನ್ತಿಕೀ ಮಮ । ಕಿಂ ತೇನ ನ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷಾದಿಸಾಧನಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಜಗನ್ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಇರುವ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೌ ದೃಢಾ ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದೇ । ಪೂಜಾಂ ಕರ್ತುಂ ತಥಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಕಃ ಶಕ್ನೋತಿ ತವಾಚ್ಯುತ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನಿಗೆ ದೃಢ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು ಯಾರು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಯಾರು ಸ್ತುತಿ ಹೇಳಬಹುದು?

ಸ್ತುತಂ ತು ಪೂಜಿತಂ ಮೇಽದ್ಯ ತತ್ಕ್ಷಮಸ್ವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ । ಇತಿ ಚಕ್ರಧಾರಸ್ತೋತ್ರಂ ಮಯಾ ಸಮ್ಯಗುದಾಹೃತಮ್ । ಸ್ತೌಹಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಮುನೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯದೀಚ್ಛಸಿ ಪರಂ ಪದಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನಾನು ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೆನು, ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು.

ಸ್ತೋತ್ರೇಣಾನೇನ ಯಃ ಸ್ತೌತಿ ಪೂಜಾಕಾಲೇ ಜಗದ್ಘುರುಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಅಚಿರಾಲ್ಲಭತೇ ಮೋಕ್ಷಂ ಛಿತ್ವಾ ಸಂಸಾರಬನ್ಧನಮ್ । ಅನ್ಯೋಽಪಿ ಯೋ ಜಪೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೂಡ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದರೂ—

ಇದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಮುನೇ ಸೋಽಪಿ ಸರ್ವಕಾಮಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪುತ್ರಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಾನ್ಬದ್ಧೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವನು ಕೂಡ ಈ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪುತ್ರ ಬಯಸುವವನು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ರೋಗಾದ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ರಾಗೀ ಲಭತೇ ನಿರ್ಧನೋ ಧನಮ್ । ವಿದ್ಯಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ವಿದ್ಯಾಂ ಭಗ್ಯಂ ಕೀರ್ತಿ ಚ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೧,೨೩೪.

ರೋಗಿಯಿಂದ ರೋಗ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಸೆಪಡುವವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ವಿದ್ಯೆ ಬಯಸುವವನು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಭಾಗ್ಯವೂ ಕೀರ್ತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಜಾತಿ ಸ್ಮರತ್ವಂ ಮೇಧಾವೀ ಯದ್ಯದಿಚ್ಛತಿ ಚೇತಸಾ । ಸ ಧನ್ಯಃ ಸರ್ವವಿತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃಸ ಸಾಧುಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಕೃತ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬಯಸಿದರೂ—ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಸ್ಮರಣೆಯಾದರೂ, ಬುದ್ಧಿಯಾದರೂ—ಅವನು ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಸತ್ಯವಾಕೂಛುಚಿರ್ದಾತಾ ಯಃ ಸ್ತೌತಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ । ಅಸಂಭಾಷ್ಯಾ ಹಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವಧರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸತ್ಯವಂತರು, ಶುದ್ಧರು, ದಾನಿಗಳು. ಉಳಿದವರು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವವರು, ಅವರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಯೇಷಾಂ ಪ್ರವರ್ತನೇ ನಾಸ್ತಿ ಹರಿಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸತ್ಕ್ರಿಯಾ । ನ ಶುದ್ಧಂ ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ವಾಕ್ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸೂ ಮಾತೂ ಶುದ್ಧವಲ್ಲ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟದು.

ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಾರ್ಥದೇ ವಿಷ್ಣೌ ಭಕ್ತಿರ್ನಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ಆರಾಧ್ಯ ವಿಧಿವದ್ದೇವಂ ಹರಿಂ ಸರ್ವಸುಖಪ್ರದಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರ ಭಕ್ತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆಯೋ, ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಹರಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ—

ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪುರುಷಃ ಸಮ್ಯಗ್ಯದ್ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಯತೇ ಫಲಮ್ । ಕರ್ಮ ಕಾಮಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ಶ್ರದ್ಧಧಾನಃ ಸುರೋತ್ತಮಃ । ಅಸುರಾದಿವಪುಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ದೇಯತೇ ಯಸ್ಯ ನಾನ್ತರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಉತ್ತಮನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಸುರರು ಅಥವಾ ಮತ್ತಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಯೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು.

ಸಕಲಮುನಿಭಿರಾದ್ಯಶ್ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ಯೋ ಹಿ ಶುದ್ಧೋ ನಿಖಿಲಹೃದಿ ನಿವಿಷ್ಟೋ ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ । ತಮಜಮಮೃತಮೀಶಂ ವಾಸುದೇವಂ ನತೋಽಸ್ಮಿ ಭಯಮರಣವಿಹೀನಂ ನಿತ್ಯಮಾನನ್ದರೂಪಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೂ ಧ್ಯಾನಿಸುವ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಎಲ್ಲ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ, ಭಯವೂ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲದ, ಸದಾ ಆನಂದರೂಪಿಯಾದ, ಅಜನು ಅಮೃತನಾದ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ನಿಖಿಲಭುವನ ನಾಥಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಸುಪ್ರಸನ್ನಂ ತ್ವತಿವಿಮಲವಿಶುದ್ಧಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಭವಪುಷ್ಪೈಃ । ಸುಖಮುದಿತಸಮಸ್ತಂ ಪೂಜಯಾಮ್ಯಾತ್ಮಭಾವಂ ವಿಶತು ಹೃದಯಪದ್ಮೇ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ ಚಿದಾತ್ಮಾ ॥ ೧,೨೩೪.

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ನಾಥನಾದ, ಶಾಶ್ವತನಾದ, ಪರಮ ದಯಾಳುವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧನಾದ, ಗುಣರಹಿತನಾದ, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಭಾವಪೂಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನಾನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಚೈತನ್ಯಾತ್ಮನು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ.

ಏವಂ ಮಯೋಕ್ತಂ ಪರಮಪ್ರಭಾವಮಾದ್ಯನ್ತಹೀನಸ್ಯ ಪರಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ । ತಸ್ಮಾದ್ವಿಚಿನ್ತ್ಯಃ ಪರಮೇಶ್ವರೋಽಸೌ ವಿಮುಕ್ತಿಕಾಮೇನ ನರೇಣ ಸಮ್ಯಕ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಹೀಗೆ ಆರಂಭ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪರಮ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಬೋಧಸ್ವರೂಪಂ ಪುರುಷಂ ಪುರಾಣಮಾದಿತ್ಯವರ್ಣಂ ವಿಮಲಂ ವಿಶುದ್ಧಮ್ । ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಪರಮದ್ವಿತೀಯಂ ಕಸ್ತತ್ರ ಯೋಗೀ ನ ಲಂಯ ಪ್ರಯಾತಿ ॥ ೧,೨೩೪.

ಬೋಧಸ್ವರೂಪನಾದ, ಪುರಾತನನಾದ, ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಪರಮ, ದ್ವಿತೀಯರಹಿತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ?

ಇಮಂ ಸ್ತವಂ ಯಃ ಸತತಂ ಮನುಷ್ಯಃ ಪಠೇಚ್ಚ ತದ್ವತ್ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಃ । ಸ ಧೂತಪಾಪ್ಮಾ ವಿತತಪ್ರಭಾವಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಲೋಕಂ ವಿತತಂ ಮುರಾರೇಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಸದಾ ಶಾಂತವಾಗಿ, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗುತ್ತಾ, ಮುರಾರಿಯ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯತ್ಯರ್ಥಮಶೇಷಸೌಖ್ಯಂ ಧರ್ಮಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ತಥೈವ ಮೋಕ್ಷಮ್ । ಸ ಸರ್ವಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಪರಂ ಪುರಾಣಂ ಪ್ರಯಾತಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಶರಣಂ ವರೇಣ್ಯಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಧನ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಖ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮ ಪುರಾತನ ಆಶ್ರಯವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಿಭುಂ ಪ್ರಭುಂ ವಿಶ್ವಧರಂ ವಿಶುದ್ಧಮಶೇಷಸಂಸಾರವಿನಾಶಹೇತುಮ್ । ಯೋ ವಾಸುದೇವಂ ವಿಮಲಂ ಪ್ರಪನ್ನಃ ಸ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನೋತಿ ವಿಮುಕ್ತಸಙ್ಗಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುವ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರದ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೩೫ ಸೂತ ಉವಾಚ ವೇದಾನ್ತಸಾಙ್ಖ್ಯಸಿದ್ಧಾನ್ತಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಂ ವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ವಿಷ್ಣುರಿತ್ಯೇವ ಚಿನ್ತಯನ್ ॥ ೧,೨೩೫.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ಸಾಂಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. 'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವಿಷ್ಣು' ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು—

ಸೂರ್ಯೇ ಹೃದ್ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವಹ್ನೌ ಚ ಜ್ಯೋತಿರೇಕಂ ತ್ರಿಧಾ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಯಥಾ ಸರ್ಪಿಃ ಶೀರಸ್ಥಂ ಗವಾಂ ನ ಕುರುತೇ ಬಲಮ್ ॥ ೧,೨೩೫.

ಓಂದು ಜ್ಯೋತಿ ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ: ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ. ಹೀಗೆ, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ತುಪ್ಪವು ಹಸುವಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡದಂತೆ.

ನಿರ್ಗತಂ ಕರ್ಮಸಂಯುಕ್ತಂ ದತ್ತಂ ತಾಸಾಂ ಮಹಾ ಬಲಮ್ । ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶರೀರಸ್ಥೋ ನ ಕರೋತಿ ಹಿತಂ ನಣಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೫.

ಅದು ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಕರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ, ಹಸುವಿಗೆ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ವಿಷ್ಣು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಜನರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿನಾರಾಧನಯಾ ದೇವಃ ಸರ್ವಗಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ । ಆರುರುಕ್ಷುಮತೀನಾಂ ತು ಕರ್ಮಜ್ಞಾನಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೧,೨೩೫.

ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಲಾಭವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏರುವ ಇಚ್ಛೆಯಿರುವವರಿಗೆ ಕರ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.