ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮನೋಬುದ್ಧಿರಹಙ್ಕಾರಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ಹೃದೀಶ್ವರಃ । ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್ಕಾರಸ್ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಃ ಸಮಿತ್ಕುಶಾಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನು ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ, ಹೃದಯದ ಒಡೆಯನು; ನೀನೇ ಯಜ್ಞ, ವಷಟ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದ, ಓಂ ಎಂಬ ನಾದ, ಹಾಗೂ ಸಮಿತ್ಕುಶಗಳು.

ತ್ವಂ ವೇದೀ ತ್ವಂ ಹರೇ ದೀಕ್ಷಾ ತ್ವಂ ಯೂಪಸ್ತ್ವಂ ಹುತಾಶನಃ । ತ್ವಂ ಪತ್ನೀ ತ್ವಂ ಪುರೋಡಾಶಸ್ತ್ವಂ ಶಾಲಾ ಸ್ತ್ರುಕ್ಚ ತ್ವಂ ಸ್ತುವಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನೇ ವೇದಿ, ಹರಿಯೇ, ದೀಕ್ಷೆ, ಯೂಪ, ಅಗ್ನಿ; ನೀನೇ ಪತ್ನಿ, ಪುರೋಡಾಶ, ಶಾಲೆ, ಸ್ಟ್ರುಕ್, ಹಾಗೂ ಸ್ತುತಿ.

ಗ್ರಾವಾಣಃ ಸಕಲಂ ತ್ವಂ ಹಿ ಸದಸ್ಯಾಸ್ತ್ವಂ ಸದಾಕ್ಷಿಣಃ । ತ್ವಂ ಸೂರ್ಪಾದಿಸ್ತ್ವಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮುಸಲೋಲೂಖಲೇ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನೇ ಗೃಹಶಿಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸಭ್ಯರು, ಸದಾಕ್ಷಿಣರು; ನೀನೇ ಸೂರ್ಪಾದಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಮುಸಲು, ಉಲೂಕಲೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಆಧಾರ.

ತ್ವಂ ಹೋತಾ ಯಜಮಾನಸ್ತ್ವಂ ತ್ವಂ ಧಾನ್ಯಂ ಪಶುಯಾಜಕಃ । ತ್ವಮಧ್ವರ್ಯುಸ್ತ್ವಮುದ್ಗಾತಾ ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನು ಹೋತಾ, ಯಜಮಾನ, ಧಾನ್ಯ, ಪಶುಯಾಜಕ; ನೀನೇ ಅಧ್ವರ್ಯು, ಉದ್ಗಾತ, ಯಜ್ಞ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಪರಮಾತ್ಮ.

ದಿಕ್ಪಾತಾಲಮಹಿ ವ್ಯೋಮ ದ್ಯೌಸ್ತ್ವಂ ನಕ್ಷತ್ರಕಾರಕಃ । ದೇವತಿರ್ಯಙ್ಮನುಷ್ಯೇಷು ಜಗದೇತಚ್ಚರಾಚರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನೇ ದಿಕ್ಕಿನ ಪಾಳಕರು, ಪಾತಾಳ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಿರ್ಮಾತ; ದೇವತೆ, ಪ್ರಾಣಿ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರ.

ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೃಶ್ಯತೇ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮಖಿಲಂ ಜಗತ್ । ತವ ರೂಪಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಸಂಪ್ರಕಾಶಿತಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ದೇವರೆ, ಏನು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಂಬ ಜಗತ್ತು, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ರೂಪವೇ, ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

ನಾಥಯನ್ತೇ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ದೈವೇರಪಿ ದುರಾಸದಮ್ । ಕಸ್ತಞ್ಜಾನಾತಿ ವಿಮಲಂ ಯೋಗಗಮ್ಯಮತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗದ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಯಾರು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು, ಶುದ್ಧನಾದ, ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು?

ಅಕ್ಷಯಂ ಪುರುಷಂ ನಿತ್ಯಮವ್ಯಕ್ತಮಜಮವ್ಯಯಮ್ । ಪ್ರಲಯೋತ್ಪತ್ತಿರಹಿತಂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿನಮೀಶ್ವರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನು ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಶಾಶ್ವತ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಜನನರಹಿತ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಪ್ರಳಯವೂ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಒಡೆಯನು.

ಸರ್ವಜ್ಞಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಶುದ್ಧಮಾನನ್ದಮಜರಂ ಪರಮ್ । ಬೋಧರೂಪಂ ಧ್ರುವಂ ಶಾನ್ತಂ ಪೂರ್ಣಮದ್ವೈತಮಕ್ಷಯಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಗುಣರಹಿತ, ಶುದ್ಧ, ಆನಂದಮಯ, ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಪರಮ, ಬೋಧಸ್ವರೂಪಿ, ಸ್ಥಿರ, ಶಾಂತ, ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಅದ್ವಿತೀಯ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದವನು.

ಅವತಾರೇಷು ಯಾ ಮೂರ್ತಿರ್ವಿದೂರೇ ದೇವ ದೃಶ್ಯತೇ । ಪರಂ ಭಾವಂಮಜಾನನ್ತಸ್ತ್ವಾಂ ಭಜನ್ತಿ ದಿವೌಕಸಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದ ಕಾಣಿಸುವ ಆ ರೂಪವನ್ನು, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯದ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಥಂ ತ್ವಾಮೀದೃಶಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಶಕ್ನೋಮಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮ । ಅರಾಧಯಿತುಮೀಶಾನ ಮನೋಗಮ್ಯಮಗೋಚರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಗುವಂತಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಲಿ?

ಇಹ ಯನ್ಮಣ್ಡಲೇ ನಾಥ ಪೂಜ್ಯತೇ ವಿಧಿವತ್ಕ್ರಮೈಃ । ಪುಷ್ಪಧೂಪಾದಿಭಿರ್ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸರ್ವಾ ವಿಭೂತಯಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಈ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ದೇವರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಹೂವು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ವೈಭವಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.

ಸಂಕರ್ಷಣಾದಿಭೇದೇನ ತವ ಯತ್ಪೂಜಿತಾ ಮಯಾ । ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯತ್ಕೃತಂ ನ ಕೃತಂ ಮಯಾ ॥ ೧,೨೩೪.

ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ತಪ್ಪಾದರೂ, ಏನು ಮಾಡದೆ ಉಳಿದರೂ, ಅದನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.

ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ವಿಭೋ ಸಮ್ಯಕ್ಕರ್ತುಂ ಪೂಜಾಂ ಯಥೋದಿತಾಮ್ । ಯತ್ಕೃತಂ ಜಪಹೋಮಾದಿ ಅಸಾಧ್ಯಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ॥ ೧,೨೩೪.

ವಿಭೋ, ನಾನು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಮಾಡಿದ ಜಪ, ಹೋಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ.

ವಿನಿಷ್ಪಾದಯಿತುಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಅತ ಸ್ತ್ವಾಂ ಕ್ಷಮಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಂ ಸರ್ವಾವಸ್ಥಾಸು ಚೇಷ್ಟತಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರಿಂದ, ಹಗಲು, ರಾತ್ರಿ, ಸಂಧ್ಯೆ ಅಥವಾ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಚಲಾ ತು ಹರೇ ! ಭಕ್ತಿಸ್ತವಾಙ್ಘ್ರಿಯುಗಲೇ ಮಮ । ಶರಿರೇ ನ (ಣ) ತಥಾ ಪ್ರೀತಿರ್ನ ಚ ಧರ್ಮಾದಿಕೇಷು ಚ ॥ ೧,೨೩೪.

ಹರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ. ನನಗೆ ನನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೂ, ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ಮೇಲೂ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲ.

ಯಥಾ ತ್ವಯಿ ಜಗನ್ನಾಥ ಪ್ರೀತಿಂರಾತ್ಯನ್ತಿಕೀ ಮಮ । ಕಿಂ ತೇನ ನ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷಾದಿಸಾಧನಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಜಗನ್ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಇರುವ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೌ ದೃಢಾ ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದೇ । ಪೂಜಾಂ ಕರ್ತುಂ ತಥಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಕಃ ಶಕ್ನೋತಿ ತವಾಚ್ಯುತ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನಿಗೆ ದೃಢ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು ಯಾರು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಯಾರು ಸ್ತುತಿ ಹೇಳಬಹುದು?

ಸ್ತುತಂ ತು ಪೂಜಿತಂ ಮೇಽದ್ಯ ತತ್ಕ್ಷಮಸ್ವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ । ಇತಿ ಚಕ್ರಧಾರಸ್ತೋತ್ರಂ ಮಯಾ ಸಮ್ಯಗುದಾಹೃತಮ್ । ಸ್ತೌಹಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಮುನೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯದೀಚ್ಛಸಿ ಪರಂ ಪದಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ನಾನು ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೆನು, ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು.

ಸ್ತೋತ್ರೇಣಾನೇನ ಯಃ ಸ್ತೌತಿ ಪೂಜಾಕಾಲೇ ಜಗದ್ಘುರುಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಅಚಿರಾಲ್ಲಭತೇ ಮೋಕ್ಷಂ ಛಿತ್ವಾ ಸಂಸಾರಬನ್ಧನಮ್ । ಅನ್ಯೋಽಪಿ ಯೋ ಜಪೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಸಾರದ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೂಡ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದರೂ—

ಇದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಮುನೇ ಸೋಽಪಿ ಸರ್ವಕಾಮಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪುತ್ರಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಾನ್ಬದ್ಧೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವನು ಕೂಡ ಈ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪುತ್ರ ಬಯಸುವವನು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ರೋಗಾದ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ರಾಗೀ ಲಭತೇ ನಿರ್ಧನೋ ಧನಮ್ । ವಿದ್ಯಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ವಿದ್ಯಾಂ ಭಗ್ಯಂ ಕೀರ್ತಿ ಚ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೧,೨೩೪.

ರೋಗಿಯಿಂದ ರೋಗ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಸೆಪಡುವವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ವಿದ್ಯೆ ಬಯಸುವವನು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಭಾಗ್ಯವೂ ಕೀರ್ತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಜಾತಿ ಸ್ಮರತ್ವಂ ಮೇಧಾವೀ ಯದ್ಯದಿಚ್ಛತಿ ಚೇತಸಾ । ಸ ಧನ್ಯಃ ಸರ್ವವಿತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃಸ ಸಾಧುಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಕೃತ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬಯಸಿದರೂ—ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಸ್ಮರಣೆಯಾದರೂ, ಬುದ್ಧಿಯಾದರೂ—ಅವನು ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಸತ್ಯವಾಕೂಛುಚಿರ್ದಾತಾ ಯಃ ಸ್ತೌತಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ । ಅಸಂಭಾಷ್ಯಾ ಹಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವಧರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಾಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸತ್ಯವಂತರು, ಶುದ್ಧರು, ದಾನಿಗಳು. ಉಳಿದವರು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವವರು, ಅವರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಯೇಷಾಂ ಪ್ರವರ್ತನೇ ನಾಸ್ತಿ ಹರಿಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸತ್ಕ್ರಿಯಾ । ನ ಶುದ್ಧಂ ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ವಾಕ್ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸೂ ಮಾತೂ ಶುದ್ಧವಲ್ಲ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟದು.

ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಾರ್ಥದೇ ವಿಷ್ಣೌ ಭಕ್ತಿರ್ನಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ಆರಾಧ್ಯ ವಿಧಿವದ್ದೇವಂ ಹರಿಂ ಸರ್ವಸುಖಪ್ರದಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಯಾರ ಭಕ್ತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿದೆಯೋ, ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಹರಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ—

ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪುರುಷಃ ಸಮ್ಯಗ್ಯದ್ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಯತೇ ಫಲಮ್ । ಕರ್ಮ ಕಾಮಾದಿಕಂ ಸರ್ವಂ ಶ್ರದ್ಧಧಾನಃ ಸುರೋತ್ತಮಃ । ಅಸುರಾದಿವಪುಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ದೇಯತೇ ಯಸ್ಯ ನಾನ್ತರಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಉತ್ತಮನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಸುರರು ಅಥವಾ ಮತ್ತಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಯೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು.

ಸಕಲಮುನಿಭಿರಾದ್ಯಶ್ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ಯೋ ಹಿ ಶುದ್ಧೋ ನಿಖಿಲಹೃದಿ ನಿವಿಷ್ಟೋ ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ । ತಮಜಮಮೃತಮೀಶಂ ವಾಸುದೇವಂ ನತೋಽಸ್ಮಿ ಭಯಮರಣವಿಹೀನಂ ನಿತ್ಯಮಾನನ್ದರೂಪಮ್ ॥ ೧,೨೩೪.

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೂ ಧ್ಯಾನಿಸುವ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಎಲ್ಲ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ, ಭಯವೂ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲದ, ಸದಾ ಆನಂದರೂಪಿಯಾದ, ಅಜನು ಅಮೃತನಾದ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.