ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶಙ್ಕರ ಉವಾಚ । ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತ ಜಗನ್ನಾಥ ನರಸಿಂಹವಪುರ್ಧರ । ದೈತ್ಯೇಶ್ವರೇನ್ದ್ರಸಂಹಾರಿನಖಶುಕ್ತಿವಿರಾಜಿತ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯಾದ ನಾರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ಶಂಖದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಖಗಳಿರುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಖಮಣ್ಡಲಸಭಿನ್ನಹೇಮಪಿಙ್ಗಲವಿಗ್ರಹ । ನಮೋಽಸ್ತು ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ಶೋಭನಾಯ ಜಗದ್ಗುರೋ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಾಮ್ಭೋದನಿರ್ಘೋಷ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭ ॥ ೧,೨೩೧.

ನಖಗಳ ವಲಯದಿಂದ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣದ ದೇಹವಿರುವವನೇ, ಪದ್ಮನಾಭನೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವ ಗುರುವನೇ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಘೋಷದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವವನೇ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಹಸ್ರಯಮಸಂತ್ರಾಸ ಸಹಸ್ರೇನ್ದ್ರಪರಾಕ್ರಮ । ಹಸಸ್ತ್ರಧನದಸ್ಫೀತ ಸಹಸ್ರಚರಣಾತ್ಮಕ ॥ ೧,೨೩೧.

ನೀನು ಸಾವಿರ ಯಮಧರ್ಮರಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು, ಸಾವಿರ ಇಂದ್ರರ ಶೌರ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಕುಬೇರರ ಐಶ್ವರ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳ ರೂಪವನು.

ಸಹಸ್ರಚನ್ದಪ್ರತಿಮ ! ಸಹಸ್ರಾಂಶುಹರಿಕ್ರಮ । ಸಹಸ್ರರುದ್ರತೇಜಸ್ಕ ಸಹಸ್ರಬ್ರಹ್ಮಸಂಸ್ತುತ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ! ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಬೆಳಕನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವವನೇ, ಸಾವಿರ ರುದ್ರರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮರು ಸ್ತುತಿಸುವವನೇ.

ಸಹಸ್ರರುದ್ರಸಂಜಪ್ತ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿರೀಕ್ಷಣ । ಸಹಸ್ರಜನ್ಮಮಥನ ಸಹಸ್ರಬನ್ಧನಮೋಚನ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ರುದ್ರರು ಜಪಿಸುವವನು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವವನು, ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಸಾವಿರ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನು.

ಸಹಸ್ರವಾಯುವೇಗಾಕ್ಷ ಸಹಸ್ರಾಜ್ಞಕೃಪಾಕರ । ಸ್ತುತ್ವೈವಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ನೃಸಿಂಹವಪುಷಂ ಹರಿಮ್ । ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಪುನರ್ವಿನಯಾವನತಃ ಶಿವಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಸಾವಿರ ರಾಜರಿಗೆ ದಯೆಯ ಮೂಲವಾದ ದೇವದೇವರಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು ಶಿವನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಅನ್ಧಕಸ್ಯ ವಿನಾಶಾಯ ಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮಾತರೋ ಮಯಾ । ಅನಾದೃತ್ಯ ತು ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಭಕ್ಷ್ಯನ್ತ್ವದ್ಭುತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಅಂಧಕನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾನು ತಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆನು, ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಅದ್ಭುತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಶ್ಚ ನ ಶಕ್ತೋಽಹಂ ಸಂಹರ್ತುಮಪರಾಜಿತಃ । ಪೂರ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ಕಥಂ ತಾಸಾಂ ವಿನಾಶಮಭಿರೋಚಯೇ ॥ ೧,೨೩೧.

ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಜಯಶಾಲಿಯೇ, ಈಗ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಲಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ರುದ್ರೇಣ ನರಸಿಹವಪುರ್ಹರಿಃ । ಸಹಸ್ರಹೇವೀರ್ಜಿಹ್ವಾಗ್ರಾತ್ತದಾ ವಾಗೀಶ್ವರೋ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಿವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಸಾವಿರ ಜ್ವಾಲೆಗಳಂತಹ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ವಾಗೀಶ್ವರನಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪದ ಹರಿಯು ಮಾತಾಡಿದನು.

ತಥಾ ಸುರಗಣಾನ್ಸರ್ವಾನ್ರೌದ್ರಾನ್ಮಾತೃಗಣಾನ್ವಿಭುಃ । ಸಂಹೃತ್ಯ ಜಗತಃ ಶರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಚಾನ್ತರ್ದಧೇ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಹೀಗೆ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಹರಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಭಯಂಕರ ತಾಯಿಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನೂ ಹಿಂತೆಗೆದು, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ತಂದು, ನಂತರ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೂ ಅಡಗಿದನು.

ನಾರಸಿಂಹಮಿದಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯಃ ಪಠೇನ್ನಿಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಮನೋರಥಪ್ರದಸ್ತಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಯಾರು ಈ ನರಸಿಂಹ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ, ಶಿವನಿಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ, ಎಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಈಡೇರುತ್ತವೆ.

ಧ್ಯಾಯೇನ್ನೃಸಿಂಹಂ ತರುಣಾರ್ಕನೇತ್ರಂ ಸಿದಾಮ್ಬುಜಾತಂ ಜ್ವಲಿತಾಗ್ನಿವತ್ಕ್ರಮ್ । ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಮಜ ಪುರಾಣಂ ಪರಾಪರೇಶಂ ಜಗತಾಂ ನಿಧಾನಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಯಾರು ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿ, ಸುಂದರ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವನಾಗಿ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿ, ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲದ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ, ಪ್ರಾಚೀನನಾಗಿ, ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಹೀನ ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಪೇದಿದಂ ಸನ್ತತದುಃ ಖಜಾಲಂ ಜಹಾತಿ ನೀಹಾರಮಿವಾಂಶುಮಾಲೀ । ಸಮಾತೃವರ್ಗಸ್ಯ ಕರೋತಿ ಮೂರ್ತಿಂ ಯದಾ ತದಾ ತಿಷ್ಠತಿ ತತ್ಸಮೀಪೇ ॥ ೧,೨೩೧.

ಯಾರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ದುಃಖಗಳ ಜಾಲವು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಮಂಜನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಓಡಿಸುವಂತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ತಾಯಿಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಅವರ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ದೇವೇಶ್ವರಸ್ಯಾಪಿ ನೃಸಿಂಹಮೂರ್ತೇಃ ಪೂಜಾಂ ವಿಧಾತುಂ ತ್ರಿಪುರಾನ್ತಕಾರೀ । ಪ್ರಸಾದ್ಯ ತಂ ದೇವವರಂ ಸ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಅವ್ಯಾಜ್ಜಗನ್ಮಾತೃಗಣೇಭ್ಯ ಏವ ಚ ॥ ೧,೨೩೧.

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ತ್ರಿಪುರನಾಶಕನೂ ಕೂಡ ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೩೨ ಸೂತ ಉವಾಚ । ಕುಲಾಮೃತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯತ್ತು ಹರೋಽಬ್ರವೀತ್ । ಪೃಷ್ಟಃ ಶ್ರೀನಾರದೇನೈವ ನಾರದಾಯ ತಥಾ ಶೃಣು ॥ ೧,೨೩೨.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ವಂಶದ ಅಮೃತವಾದ, ಹರನು ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾರದನು ಕೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಕೂಡ ಕೇಳು.

ನಾರದ ಉವಾಚ । ಯಃ ಸಂಕಾರೇ ಸದಾ ದ್ವನ್ದ್ವೈಃ ಕಾಮಕ್ರೋಧೈಃ ಶುಭಾಶುಭೈಃ । ಶಬ್ದಾದಿವಿಷಯೈರ್ಬದ್ಧಃ ಪೀಡ್ಯಮಾನಃ ಸ ದುರ್ಮತಿಃ ॥ ೧,೨೩೨.

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ಸದಾ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳಲ್ಲಿ, ಶುಭ-ಅಶುಭಗಳಲ್ಲಿ, ಶಬ್ದಾದಿ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿರುವನೋ, ಅವನು ದುಃಖಪಡುವನು.

ಕ್ಷಣಂ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ಜನ್ತುರ್ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್ । ಭಗವಞ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವತ್ತೋ ಹಿ ತ್ರಿಪುರಾನ್ತಕ ॥ ೧,೨೩೨.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ಜೀವಿ ಮರಣ ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ತ್ರಿಪುರನಾಶಕನೇ, ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಾರದಸ್ಯ ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ಉವಾಚ ತಮೃಷಿಂ ಶಮ್ಭುಃ ಪ್ರಸನ್ನವದನೋ ಹರಃ ॥ ೧,೨೩೨.

ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ಶಿವನು, ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮುಖದಿಂದ ಆ ಋಷಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮಹೇಶ್ವರ ಉವಾಚ । ಜ್ಞಾನಾಮೃತಂ ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ರಹಸ್ಯಮೃಷಿಸತ್ತಮ । ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ದುಃ ಖಘ್ನಂ ಭವಬನ್ಧಭಯಾಮಹಮ್ ॥ ೧,೨೩೨.

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ, ಜ್ಞಾನಾಮೃತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು, ಇದು ದುಃಖವನ್ನೂ ಬಂಧನ ಭಯವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ತೃಣಾದಿ ಚತುರಾಸ್ಯಾನ್ತಂ ಭೂತಗ್ರಾಮಂ ಚತುರ್ವಿಧಮ್ । ಚರಾಚರಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಯಸ್ಯ ಮಾಯಯಾ ॥ ೧,೨೩೨.

ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ತನಕ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋ ಪ್ರಿಸಾದೇನ ಯದಿ ಕಶ್ಚಿತ್ಪ್ರಬುಧ್ಯತೇ । ಸ ನಿಸ್ತರತಿ ಸಂಸಾರಂ ದೇವಾನಾಮಪಿ ದುಸ್ತರಮ್ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರಾದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜಾಗೃತನಾದರೆ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.

ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಮದೋನ್ಮತ್ತಸ್ತತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಪರಾಙ್ಮುಖಃ । ಪುತ್ರದಾರಕುಟುಮ್ಬೇಷು ಮತ್ತಾಃ ಸೀದನ್ತಿಜನ್ತವಃ ॥ ೧,೨೩೨.

ಭೋಗ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತರಾದವರು, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರವಾದವರು, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಯವರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದ ಜೀವಿಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವ ಏಕಾರ್ಣವೇ ಮಗ್ನಾ ಜೀರ್ಣಾ ವನಗಜಾ ಇವ । ಯಸ್ತ್ವಾನನಂ ನಿಬಧ್ನಾತಿ ದುರ್ಮತಿಃ ಕೋಶಕಾರವತ್ ॥ ೧,೨೩೨.

ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಾಡುಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ; ಆದರೆ ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು, ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಜನ್ಮಕೋಟಿಶತೈರಪಿ । ತಸ್ಮಾನ್ನಾರದ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದೇವಾನಾಂ ದೇವಮವ್ಯಯಮ್ । ಆರಾಧಯೇತ್ಸದಾ ಸಮ್ಯಗಧ್ಯಾಯೇದ್ವಿಷ್ಣುಂ ಮುದಾನ್ವಿತಃ ॥ ೧,೨೩೨.

ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾರದನೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಅವಿನಾಶಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಸ್ತು ವಿಶ್ವಮನಾದ್ಯನ್ತಮಜಮಾತ್ಮನಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ವಜ್ಞಮಚಲಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯೇತ್ಸಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರು ಪ್ರಪಂಚದ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಜನನರಹಿತನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ಅಚಲನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಂ ಗರ್ಭೋಚಿತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ । ಅಶಿರೀರಂ ವಿಧಾತಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಾನಮನೋರತಿಮ್ । ಅಚಲಂ ಸರ್ವಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ, ಅಚಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ನಿಷ್ಪ್ರಪಞ್ಚಂ ನಿರಾಮಯಮ್ । ವಾಸುದೇವಂ ಗುರುಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ದೂರವಾದ, ದುಃಖರಹಿತನಾದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು, ಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವಾತ್ಮಕಞ್ಚ ವೈ ಯಾವದಾತ್ಮಚೈತನ್ಯರೂಪಕಮ್ । ಶುಭಮೇಕಾಕ್ಷರಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಆತ್ಮಚೈತನ್ಯ ರೂಪನಾದ, ಶುಭಸ್ವರೂಪನಾದ, ಒಂದೇ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಅಕ್ಷರವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಾಕ್ಯಾತೀತಂ ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞಂ ವಿಶ್ವೇಶಂ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣಮ್ । ಸರ್ವಸ್ಮಾದುತ್ತಮಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೨.

ಯಾರು ಮಾತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ, ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಲೋಕಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.