ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಶರಣಂ ರಾಜಾ ಪಿತರೋ ಬಾಲಕಸ್ಯ ಚ । ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸರ್ವಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಶರಣಂ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ರಾಜನು ರಾಜ್ಯದ ಆಶ್ರಯ, ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳುಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹರಿಯೇ ಶರಣು.

ಯೇ ನಮನ್ತಿ ಜಗದ್ಯೋನಿಂ ವಾಸುದೇವಂ ಸನಾತನಮ್ । ನ ಯೇಭ್ಯೋ ವಿದ್ಯತೇ ತೀರ್ಥಮಧಿಕಂ ಮುನಿಸತ್ತಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಶಾಶ್ವತ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಅವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ತೀರ್ಥ ಇಲ್ಲ.

ಅನರ್ಘರತ್ನಪೂಜಾಞ್ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮೇವ ಚ । ತಮೇವೋದ್ದಿಶ್ಯ ಗೋವಿನ್ದಂ ಧ್ಯಾಯನ್ನಿತ್ಯಮತನ್ದ್ರಿತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಅನಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು; ಸದಾ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶೂದ್ರಂ ವಾ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಂ ನಿಷಾದಂ ಶ್ವಪಚಂ ತಥಾ । ದ್ವಿಜಜಾತಿ ಸಮಂಮನ್ಯೋ ನ ಯಾತಿ ನರಕಂ ನರಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಶೂದ್ರನಾಗಲಿ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಲಿ, ನಿಷಾದನಾಗಲಿ, ಹೊರಗಿನವನಾಗಲಿ, ಅವರನ್ನು ದ್ವಿಜರ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿದವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೇಣ ಸದಾ ಸ್ತೌತಿ ಧನವನ್ತಂ ಧನೇಚ್ಛಯಾ । ತಥಾ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಕರ್ತಾರಂ ಕೋ ನ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಣದ ಆಸೆಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹೊಗಳುವಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗದವರು ಯಾರು?

ಯಥಾ ಪ್ರಾಪ್ತವನೋ ವಹ್ನಿರ್ದಹತ್ಯಾರ್ದ್ರಮಪೀನ್ಧನಮ್ । ತಥಾವಿಧಃ ಸ್ಥಿತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಯೋಗಿನಾಂ ಸರ್ವಕಿಲ್ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿ ತೊಳೆದ ಮರವನ್ನು ಕೂಡ ಸುಡುವಂತೆ, ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ.

ಆದೀಪ್ತಂ ಪರ್ವತಂ ಯದ್ವನ್ನಾಶ್ರಯನ್ತಿ ಮೃಗಾದಯಃ । ತದ್ವತ್ಪಾಪನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸರತಂ ನರಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ಬಳಿ ಮೃಗಗಳು ಹೋಗದಂತೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನ ಬಳಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ಯಾವಾಂಶ್ಚ ವಿಶ್ವಾಸಸ್ತಸ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತು ತಾವತೀ । ಏತವಾನೇವ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಃ ಪರಿಮೀಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದೀತೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಧನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ ಇಷ್ಟೇ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಳೆಯಬಹುದು.

ವಿದ್ವೇಷಾದಪಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ದಮಘೋಷಾತ್ಮಜಃ ಸ್ಮರನ್ । ಶಿಶುಪಾಲೋ ಗತಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಕಿಂ ಪುನಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ದ್ವೇಷದಿಂದಲೂ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ದಮಘೋಷನ ಮಗ ಶಿಶುಪಾಲನು ಪರಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಹಾಗಾದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶರಣಾದವನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ!

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೩೧ ಸೂತ ಉವಾಚ । ನಾರಸಿಂಹಸ್ತುತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶಿವೋಕ್ತಂ ಶೌನಕಾಧುನಾ । ಪೂರ್ವಂ ಮಾತೃಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಙ್ಕರಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರುವನ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ನಾರಸಿಂಹನನ್ನು ಶಿವನು ಶೌನಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸ್ತುತಿಸುವೆನು. ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲ ಮಾತೃಗಳು ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಭಗವನ್ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಃ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತದನುಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ ॥ ೧,೨೩೧.

ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ದೇವತೆ, ದಾನವ, ಮಾನವರನ್ನೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಭಕ್ಷಿಸಲು ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.

ಶಙ್ಕರೌವಾಚ । ಭವತೀಭಿಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ರಕ್ಷಣೀಯಾ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಸ್ಮಾಡ್ವೋರತರಪ್ರಾಯಂ ಮನಃ ಶೀಘ್ರಂ ನಿವರ್ತ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು: ನಿಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಡಿ.

ಇತ್ಯೇವಂ ಶಙ್ಕರೇಣೋಕ್ತಮನಾದೃತ್ಯ ತು ತದ್ವಚಃ । ಭಕ್ಷಯಾಮಾಸುರವ್ಯಗ್ರಾಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ, ಆ ಮಾತೃಗಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಚರಾಚರ ಸಮೇತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಭಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇ ತು ತದಾ ಮಾತೃಗಣೇನ ವೈ । ನೃಸಿಂಹರೂಪಿಣಂ ದೇವಂ ಪ್ರದಧ್ಯೌ ಭಗವಾಞ್ಛಿವಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆ ಮಾತೃಗಳು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಗವಂತ ಶಿವನು ನೃಸಿಂಹ ರೂಪದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.

ಅನಾದಿನಿಧನಂ ದೇವಂ ಸರ್ವಭೂತಭವೋದ್ಭವಮ್ । ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವಂ ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರಂ ಸ್ಫುರತ್ಕೇಸರಮಾಲಿನಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಆ ದೇವರು ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣನಾದವನು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಜಿಹ್ವೆಯುಳ್ಳವನು, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವವನು, ಹೊಳೆಯುವ ಕೇಶರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಶಿವನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.

ರತ್ನಾಙ್ಗದಂ ಸಮುಕುಟಂ ಹೇಮಕೇಸರಭೂಷಿತಮ್ । ಖೋಣಿಸೂತ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಕಾಞ್ಚನೇನ ವಿರಾಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಮುತ್ತಿನ ಅಂಗದ, ಭವ್ಯ ಕಿರೀಟ, ಚಿನ್ನದ ಕೇಶರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಾರದ ಹಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ನೀಲೋತ್ಪಲದಲಶ್ಯಾಮಂ ರತ್ನನೂಪುರಭೂಷಿತಮ್ । ತೇಜಸಾಕ್ರಾನ್ತಸಕಲಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೋದರಮಣ್ಡಪಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ನೀಲಿ ಕಮಲದ ದಳದಂತೆ ಗಾಢವಾದ ವರ್ಣ, ರತ್ನದ ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.

ಆವರ್ತಸದೃಶಾಕಾರೈಃ ಸಂಯುಕ್ತಂ ದೇಹರೋಮಭಿಃ । ಸರ್ವಪುಷ್ಪೈರ್ಯೋಜಿತಾಞ್ಚ ಧಾರಯಂಶ್ಚ ಮಹಾಸ್ತ್ರಜಮ್ ॥ ೧,೨೩೧.

ಅವನ ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ವಲಯಗಳಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಎಲ್ಲ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು, ದೊಡ್ಡ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಸ ಧ್ಯಾತಮಾತ್ರೋ ಭಗವಾನ್ಪ್ರದದೌ ತಸ್ಯ ದರ್ಶನಮ್ । ಯಾದೃಶೇನ ರೂಪೇಣ ಧ್ಯಾತೋ ರುದ್ರೈಸ್ತು ಭಕ್ತಿತಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ರುದ್ರರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ತಾದೃಶೇನೈವ ರೂಪೇಣ ದುರ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯೇಣ ದೈವತೈಃ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ತು ದೇವೇಶಂ ತದಾ ತುಷ್ಟಾವ ಶಙ್ಕರಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನೋಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶಂಕರನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಶಙ್ಕರ ಉವಾಚ । ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತ ಜಗನ್ನಾಥ ನರಸಿಂಹವಪುರ್ಧರ । ದೈತ್ಯೇಶ್ವರೇನ್ದ್ರಸಂಹಾರಿನಖಶುಕ್ತಿವಿರಾಜಿತ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯಾದ ನಾರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ಶಂಖದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಖಗಳಿರುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಖಮಣ್ಡಲಸಭಿನ್ನಹೇಮಪಿಙ್ಗಲವಿಗ್ರಹ । ನಮೋಽಸ್ತು ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ಶೋಭನಾಯ ಜಗದ್ಗುರೋ । ಕಲ್ಪಾನ್ತಾಮ್ಭೋದನಿರ್ಘೋಷ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭ ॥ ೧,೨೩೧.

ನಖಗಳ ವಲಯದಿಂದ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣದ ದೇಹವಿರುವವನೇ, ಪದ್ಮನಾಭನೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವ ಗುರುವನೇ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಘೋಷದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವವನೇ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಹಸ್ರಯಮಸಂತ್ರಾಸ ಸಹಸ್ರೇನ್ದ್ರಪರಾಕ್ರಮ । ಹಸಸ್ತ್ರಧನದಸ್ಫೀತ ಸಹಸ್ರಚರಣಾತ್ಮಕ ॥ ೧,೨೩೧.

ನೀನು ಸಾವಿರ ಯಮಧರ್ಮರಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು, ಸಾವಿರ ಇಂದ್ರರ ಶೌರ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಕುಬೇರರ ಐಶ್ವರ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳ ರೂಪವನು.

ಸಹಸ್ರಚನ್ದಪ್ರತಿಮ ! ಸಹಸ್ರಾಂಶುಹರಿಕ್ರಮ । ಸಹಸ್ರರುದ್ರತೇಜಸ್ಕ ಸಹಸ್ರಬ್ರಹ್ಮಸಂಸ್ತುತ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ! ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಬೆಳಕನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವವನೇ, ಸಾವಿರ ರುದ್ರರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮರು ಸ್ತುತಿಸುವವನೇ.

ಸಹಸ್ರರುದ್ರಸಂಜಪ್ತ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿರೀಕ್ಷಣ । ಸಹಸ್ರಜನ್ಮಮಥನ ಸಹಸ್ರಬನ್ಧನಮೋಚನ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ರುದ್ರರು ಜಪಿಸುವವನು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವವನು, ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಸಾವಿರ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನು.

ಸಹಸ್ರವಾಯುವೇಗಾಕ್ಷ ಸಹಸ್ರಾಜ್ಞಕೃಪಾಕರ । ಸ್ತುತ್ವೈವಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ನೃಸಿಂಹವಪುಷಂ ಹರಿಮ್ । ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಪುನರ್ವಿನಯಾವನತಃ ಶಿವಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಸಾವಿರ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಸಾವಿರ ರಾಜರಿಗೆ ದಯೆಯ ಮೂಲವಾದ ದೇವದೇವರಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು ಶಿವನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಅನ್ಧಕಸ್ಯ ವಿನಾಶಾಯ ಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮಾತರೋ ಮಯಾ । ಅನಾದೃತ್ಯ ತು ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಭಕ್ಷ್ಯನ್ತ್ವದ್ಭುತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಅಂಧಕನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾನು ತಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆನು, ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಅದ್ಭುತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಶ್ಚ ನ ಶಕ್ತೋಽಹಂ ಸಂಹರ್ತುಮಪರಾಜಿತಃ । ಪೂರ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ಕಥಂ ತಾಸಾಂ ವಿನಾಶಮಭಿರೋಚಯೇ ॥ ೧,೨೩೧.

ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಜಯಶಾಲಿಯೇ, ಈಗ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಲಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ರುದ್ರೇಣ ನರಸಿಹವಪುರ್ಹರಿಃ । ಸಹಸ್ರಹೇವೀರ್ಜಿಹ್ವಾಗ್ರಾತ್ತದಾ ವಾಗೀಶ್ವರೋ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೧.

ಶಿವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಸಾವಿರ ಜ್ವಾಲೆಗಳಂತಹ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ವಾಗೀಶ್ವರನಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪದ ಹರಿಯು ಮಾತಾಡಿದನು.