ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಚ ಗಾರ್ಹಸ್ಥಯಂ ಸ ತಪ್ತ್ವಾ ಚ ಮಹತ್ತಪಃ । ಛಿನತ್ತಿ ಪೌರುಷೀಂ ಮಾಯಾಂ ಕೇಶವಾರ್ಪಿತಮಾನಸಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ, ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಶವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಮಾನವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷಮಾಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕ್ರುದ್ಧೇಷು ದಯಾಂ ಮೂರ್ಖೇಷು ಮಾನವಾಃ । ಮುದಞ್ಚ ಧರ್ಮಶೀಲೇಷು ಗೋವಿನ್ದೇ ಹೃದಯಸ್ಥಿತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗೋವಿಂದನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆ, ಜನರು ಕೋಪಗೊಂಡವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ, ಮೂಢರಿಗೆ ದಯೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ಯಾಯೇನ್ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಸ್ನಾನದಾನಾದಿಕರ್ಮಸು । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತೇತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ದುಷ್ಕೃತೇಷು ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಪಪರಿಹಾರದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸದಾ ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಲಾಭಸ್ತೇಷಾಂ ಜಯಸ್ತೇಷಾಂ ಕುತಸ್ತೇಷಾಂ ಪರಾಭವಃ । ಯೇಷಾಮಿನ್ದೀವರಶ್ಯಾಮೋ ಹೃದಯಸ್ಥೋ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀಲಕಮಲದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ಜನಾರ್ದನನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಅವರಿಗೇ ಲಾಭ, ಅವರಿಗೇ ಜಯ; ಸೋಲು ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಕೀಟಪಕ್ಷಿಗಣಾನಾಞ್ಚ ಹರೌ ಸಂನ್ಯಸ್ತಚೇತಸಾಮ್ । ಊರ್ಧ್ವಾ ಹ್ಯೇವ ಗತಿಶ್ಚಾಸ್ತಿ ಕಿಂ ಪುನರ್ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ನೃಣಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ ಕೀಟಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಮಾನವರಿಗೆ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭ.

ವಾಸುದೇವತರುಚ್ಛಾಯಾ ನಾತಿಶೀತಾತಿತಾಪದಾ । ನರಕದ್ವಾರಶಮನೀ ಸಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ನ ಸೇವ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ವಾಸುದೇವನ ವೃಕ್ಷದ ನೆರಳು ತುಂಬಾ ಚಳಿಯಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಬಿಸಿಯಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಅದು ನರಕದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ?

ನ ಚ ದುರ್ವಾಸಸಃ ಶಾಪೋ ರಾಜ್ಯಞ್ಚಾಪಿ ಶಚೀಪತೇಃ । ಹನ್ತುಂ ಸಮರ್ಥಂ ಹಿ ಸಖೇ ಹೃತ್ಕೃತೇ ಮಧುಸೂದನೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮಿತ್ರಾ, ದುರ್ವಾಸನ ಶಾಪವೂ, ಶಚೀಪತಿಯ ರಾಜ್ಯವೂ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ನೆನೆಸಿದವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರದು.

ವದತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽನ್ಯದ್ವಾ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಕರ್ಮ ಕುರ್ವತಃ । ನಾಪಯಾತಿ ಯದಾ ಚಿನ್ತಾ ಸಿದ್ಧಾಂ ಮನ್ಯೇತ ಧಾರಣಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಚಿಂತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಧ್ಯಾನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಧ್ಯೇಯಃ ಸದಾ ಸವಿತೃಮಣ್ಡಲಮಧ್ಯವರ್ತೋ ನಾರಾಯಣಃ ಸರಸಿಜಾಸನಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಃ । ಕೇಯೂರವಾನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲವಾನ್ಕಿರೀಟೀ ಹಾರೀ ಹಿರಣ್ಮಯವಪುರ್ಧೃತಶಙ್ಖಚಕ್ರಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವಾಗಲೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವನು, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಕಣ, ಮಕರಕುಂಡಲ, ಕಿರೀಟ, ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವನು.

ನ ಹಿ ಧ್ಯಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಪವಿತ್ರಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ । ಶ್ವಪಚಾನ್ನಾನಿ ಭುಞ್ಜಾನೋ ಪಾಪೀ ನೈವಾತ್ರ ಲಿಪ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಧ್ಯಾನಕ್ಕಿಂತ ಶುದ್ಧವಾದುದು ಇಲ್ಲ; ಹೊರಗಿನವರು ತಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಪಾಪಿಯು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಅವನು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಸದಾ ಚಿತ್ತಂ ಸಮಾಸಕ್ತಂ ಜನ್ತೋರ್ವಿಷಯಗೋಚರೇ । ಯದಿ ನಾರಾಯಣೇಽಪ್ಯೇವಂ ಕೋ ನ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಪ್ರಾಣಿಯ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಷಯಗಳತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಮನಸ್ಸು ನಾರಾಯಣನ ಕಡೆಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗದವರು ಯಾರು?

ಸೂತ ಉವಾಚ । ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿರ್ಯಸ್ಯ ಚಿತ್ತೇ ಕಂ ವಾ ಜೀವೋ ನಮೇತ್ಸದಾ । ಸ ತಾರಯತಿ ಚಾತ್ಮಾನಂ ತದೈವ ದುರಿತಾರ್ಣವಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯು ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಆತ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ, ಅವನು ತಾನೇ ಪಾಪಸಾಗರದಿಂದ ಕೂಡಲೇ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ತಞ್ಜ್ಞಾನಂ ಯತ್ರ ಗೋವಿನ್ದಃ ಸಾ ಕಥಾ ಯತ್ರ ಕಾಶವಃ । ತತ್ಕರ್ಮ ಯತ್ತದರ್ಥಾಯ ಕಿಮನ್ಯೈರ್ಬಹುಭಾಷಿತೈಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಜ್ಞಾನವು ಗೋವಿಂದನ ಕುರಿತು ಇದ್ದರೆ, ಮಾತುಗಳು ಕೇಶವನ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದರೆ, ಕಾರ್ಯಗಳು ಆತನಿಗಾಗಿ ನಡೆದರೆ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನು?

ಸಾ ಜಿಹ್ವಾ ಯಾ ಹರಿಂ ಸ್ತೌತಿ ತಚ್ಚಿತ್ತಂ ಯತ್ತದರ್ಪಿತಮ್ । ತಾವೇವ ಕೇವಲೌ ಶ್ಲಾಘ್ಯೌ ಯೌ ತತ್ಪೂಜಾಕರೌ ಕರೌ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುವ ನಾಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶ್ಲಾಘನೀಯ, ಆತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಶ್ಲಾಘನೀಯ, ಆತನ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಕೈಗಳು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯ.

ಪ್ರಣಾಮಮೀಶಸ್ಯ ಶಿರಃ ಫಲಂ ವಿದುಸ್ತದರ್ಚನಂ ಪಾಣಿಫಲಂ ದಿವೌಕಸಃ । ಮನಃ ಫಲಂ ತದ್ಗುಣಕರ್ಮಚಿನ್ತನಂ ವಚಸ್ತು ಗೋವಿನ್ದಗುಣಸ್ತುತಿಃ ಫಲಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮೇಲೆ ತಲೆ ಬಾಗುವುದು ಇಶ್ವರನಿಗೆ ಫಲ, ಕೈಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಫಲ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆತನ ಗುಣ ಹಾಗೂ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದು ಫಲ, ಮಾತಿನಿಂದ ಗೋವಿಂದನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುವುದು ಫಲ.

ಮೇರುಮನ್ದರಮಾತ್ರೋಽಪಿ ರಾಶಿಃ ಪಾಪಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಃ । ಕೇಶವಸ್ಮರಣಾದೇವ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ವಿನಶ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮೇರು ಅಥವಾ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳಿದ್ದರೂ, ಕೇಶವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕುರುತೇ ಕರ್ಮ ಪುರುಷಃ ಸಾಧ್ವಸಾಧು ವಾ । ಸರ್ವಂ ನಾರಾಯಣೇ ನ್ಯಸ್ಯ ಕುರ್ವನ್ನಪಿ ನ ಲಿಮ್ಪತಿ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಲಿ, ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ತೃಣಾದಿಚತುರಾಸ್ಯಾನ್ತಂ ಭೂತಗ್ರಾಮಂ ಚತುರ್ವಿಧಮ್ । ಚರಾಚರಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಮಾಯಯಾ ತವ ॥ ೧,೨೩೦.

ತುಳಸಿ ಗಿಡದಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ತನಕ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪು, ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರ ವಸ್ತುಗಳು, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಯಸ್ಮಿನ್ನ್ಯಸ್ತಮತಿರ್ನ ಯಾತಿ ನರಕಂ ಸ್ವರ್ಗೋಽಪಿ ಯಚ್ಚಿನ್ತನೇ ವಿಘ್ನೋ ಯತ್ರ ನವಾ ವಿಶೇತ್ಕಥಮಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮೋಽಪಿಲೋಕೋಽಲ್ಪಕಃ । ಮುಕ್ತಿಞ್ಚೇತಸಿ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಜಡಧಿಯಾಂ ಪುಂಸಾಂ ದದಾತ್ಯವ್ಯಯಃ ಕಿಞ್ಚಿತ್ರಂ ಯದಯಂ ಪ್ರಯಾತಿ ವಿಲಯಂ ತತ್ರಾಚ್ಯುತೇ ಕೀರ್ತಿತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಆ ಒಬ್ಬನಲ್ಲಿದೆ, ಅವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆತನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವೂ ಅಲ್ಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಕ್ಷ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದರೆ, ಅವ್ಯಯನು ಅದನ್ನು ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯವರಿಗೆ ಕೂಡ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಹೊಗಳಿದಾಗೆಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?

ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಂ ಜಪಃ ಸ್ನಾನಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಧ್ಯಾನಞ್ಚ ಪೂಜನಮ್ । ಗನ್ತುಂ ದುಃ ಖೋದಧೇಃ ಕುರ್ಯುರ್ಯೇ ಚ ತತ್ರ ನರನ್ತಿ ತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ, ಜಪ, ಸ್ನಾನ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಶರಣಂ ರಾಜಾ ಪಿತರೋ ಬಾಲಕಸ್ಯ ಚ । ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸರ್ವಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಶರಣಂ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ರಾಜನು ರಾಜ್ಯದ ಆಶ್ರಯ, ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳುಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹರಿಯೇ ಶರಣು.

ಯೇ ನಮನ್ತಿ ಜಗದ್ಯೋನಿಂ ವಾಸುದೇವಂ ಸನಾತನಮ್ । ನ ಯೇಭ್ಯೋ ವಿದ್ಯತೇ ತೀರ್ಥಮಧಿಕಂ ಮುನಿಸತ್ತಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಶಾಶ್ವತ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಅವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ತೀರ್ಥ ಇಲ್ಲ.

ಅನರ್ಘರತ್ನಪೂಜಾಞ್ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮೇವ ಚ । ತಮೇವೋದ್ದಿಶ್ಯ ಗೋವಿನ್ದಂ ಧ್ಯಾಯನ್ನಿತ್ಯಮತನ್ದ್ರಿತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಅನಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು; ಸದಾ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶೂದ್ರಂ ವಾ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಂ ನಿಷಾದಂ ಶ್ವಪಚಂ ತಥಾ । ದ್ವಿಜಜಾತಿ ಸಮಂಮನ್ಯೋ ನ ಯಾತಿ ನರಕಂ ನರಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಶೂದ್ರನಾಗಲಿ, ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಲಿ, ನಿಷಾದನಾಗಲಿ, ಹೊರಗಿನವನಾಗಲಿ, ಅವರನ್ನು ದ್ವಿಜರ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿದವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೇಣ ಸದಾ ಸ್ತೌತಿ ಧನವನ್ತಂ ಧನೇಚ್ಛಯಾ । ತಥಾ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಕರ್ತಾರಂ ಕೋ ನ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಣದ ಆಸೆಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹೊಗಳುವಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗದವರು ಯಾರು?

ಯಥಾ ಪ್ರಾಪ್ತವನೋ ವಹ್ನಿರ್ದಹತ್ಯಾರ್ದ್ರಮಪೀನ್ಧನಮ್ । ತಥಾವಿಧಃ ಸ್ಥಿತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಯೋಗಿನಾಂ ಸರ್ವಕಿಲ್ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿ ತೊಳೆದ ಮರವನ್ನು ಕೂಡ ಸುಡುವಂತೆ, ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ.

ಆದೀಪ್ತಂ ಪರ್ವತಂ ಯದ್ವನ್ನಾಶ್ರಯನ್ತಿ ಮೃಗಾದಯಃ । ತದ್ವತ್ಪಾಪನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸರತಂ ನರಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದ ಬಳಿ ಮೃಗಗಳು ಹೋಗದಂತೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನ ಬಳಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ಯಾವಾಂಶ್ಚ ವಿಶ್ವಾಸಸ್ತಸ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತು ತಾವತೀ । ಏತವಾನೇವ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಃ ಪರಿಮೀಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದೀತೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಧನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ ಇಷ್ಟೇ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಳೆಯಬಹುದು.

ವಿದ್ವೇಷಾದಪಿ ಗೋವಿನ್ದಂ ದಮಘೋಷಾತ್ಮಜಃ ಸ್ಮರನ್ । ಶಿಶುಪಾಲೋ ಗತಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಕಿಂ ಪುನಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ದ್ವೇಷದಿಂದಲೂ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ದಮಘೋಷನ ಮಗ ಶಿಶುಪಾಲನು ಪರಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಹಾಗಾದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶರಣಾದವನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ!