ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮುಹೂರ್ತಮಪಿ ಯೋ ಧ್ಯಾಯೇನ್ನಾರಾಯಣಮತನ್ದ್ರಿತಃ । ಸೋಽಪಿ ಸ್ವರ್ಗತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ಕಿಂ ಪುನಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾದವರು ಹೇಗೆಂದು?

ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತೇಷು ಯೋಗಸ್ಥಸ್ಯ ಚ ಯೋಗಿನಃ । ಯಾ ಕಾಚಿನ್ಮನಸೋ ವೃತ್ತಿಃ ಸಾ ಭವತ್ಯಚ್ಯುತಾಶ್ರಯಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದ ಯೋಗಿಗೆ, ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವ ಚಲನೆಯಾದರೂ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠನ್ನಿಪತನ್ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರಲಪನ್ವಿವಿಶಂಸ್ತಥಾ । ಭುಞ್ಜಞ್ಜಾಗ್ರಚ್ಚ ಗೋವಿನ್ದಂ ಮಾಧವಂ ಯಶ್ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಏನು ಮಾಡುವಾಗಲೂ—ಎದ್ದು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಯಾರು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಅಥವಾ ಮಾಧವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಸ್ವೇಸ್ವೇ ಕರ್ಮಣ್ಯಭಿರತಃ ಕುರ್ಯಾಚ್ಚಿತ್ತಂ ಜನಾರ್ದನೇ । ಏಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರೋಕ್ತಿಃ ಕಿಮನ್ಯೈರ್ಬಹುಭಾಷಿತೈಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ತಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜನಾರ್ದನನಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಪದೇಶ; ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನು?

ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರಂ ತಪಃ । ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರಂ ಶೌಚಂ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಪರೋ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ, ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು, ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಬೇಕು.

ನಾಸ್ತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಂ ಧ್ಥೇಯಂ ತಪೋ ನಾನಶನಾತ್ಪರಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಧಾನಮತ್ರೋಕ್ತಂ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಗುರಿಯಿಲ್ಲ, ಉಪವಾಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದೇ.

ಯದ್ದುರ್ಲಭಂ ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಮನಸೋ ಯನ್ನ ಗೋಚರಮ್ । ತದಪ್ಯಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಧ್ಯಾತೋ ದದಾತಿ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವುದು ಅಪರೂಪ, ಪರಮ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವೋ, ಅದನ್ನೂ ಸಹ, ಯಾರು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ, ಮಧುಸೂದನನು ಕೇಳದೆ ಕೊಡುವನು.

ಪ್ರಮಾದಾತ್ಕುರ್ವತಾಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರಚ್ಯವೇತಾಧ್ವರೇಷು ಯತ್ । ಸ್ಮರಣಾದೇವ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರಾದರೂ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾನೇನ ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಶೋಧನಂ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಆಗಾಮಿದೇಹಹೇತೂನಾಂ ದಾಹಕೋ ಯೋಗಪಾವಕಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಧ್ಯಾನಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾನವಾದ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕವಿಲ್ಲ. ಯೋಗದ ಅಗ್ನಿ ಭವಿಷ್ಯದ ದೇಹದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ.

ವಿನಿಷ್ಪನ್ನಸಮಾಧಿಸ್ತು ಮುಕ್ತಿಮತ್ರೈವ ಜನ್ಮನಿ । ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಯೋಗೀ ಯೋಗಾಗ್ನಿದಗ್ಧಕರ್ಮಾ ಚ ಯೋಽಚಿರಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಯೋಗದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಶೀಘ್ರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾಗ್ನಿರುದ್ಯತಶಿಖಃ ಕಕ್ಷಂ ದಹತಿ ವಾನಿಲಃ । ತಥಾ ಚಿತ್ತಸ್ಥಿತೇ ವಿಷ್ಣೌ ಯೋಗಿನಾ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯು ತನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಯೋಗಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾಗ್ನಿಯೋಗಾತ್ಕನಕಮಮಲಂ ಸಂಪ್ರಜಾಯತೇ । ಸಂಪ್ಲುಷ್ಟೋ ವಾಸುದೇವೇನ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಸದಾ ಮಲಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿಸುವಂತೆ, ವಾಸುದೇವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮಾನವರಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪಗಳು ಸದಾ ಕರಗುತ್ತವೆ.

ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನಸಹಸ್ರೇಷು ಪುಷ್ಕರಸ್ನಾನಕೋಟಿಷು । ಯತ್ಪಾಪಂ ನಿಲಯಯಾತಿ ಸ್ಮೃತೇ ನಶ್ಯತಿ ತದ್ಧರೌ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಹೋಗದ ಪಾಪವೂ, ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿದರೆ ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಸಹಸ್ನೈಸ್ತು ಯತ್ಪಾಪಂ ನಶ್ಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ । ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ತತ್ಪಾಪಂ ಹರೇರ್ಧ್ಯಾನಾತ್ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸಾವಿರ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾಶವಾಗುವ ಪಾಪವೂ, ಹರಿಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಾಡಿದರೆ ಕೂಡಲೇ ಕರಗುತ್ತದೆ.

ಕಲಿಪ್ರಭಾವಾದ್ದುಷ್ಟೋಕ್ತಿಃ ಪಾಷಣ್ಡಾನಾಂ ತಥೋಕ್ತಯಃ । ನ ಕ್ರಾಮೇನ್ಮಾನಸಂ ತಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ಚೇತಸಿ ಕೇಶವಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಕಲಿಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪಾಶಂಡಿಗಳ ದುಷ್ಪ್ರಭಾಷಣಗಳು ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾ ತಿಥಿಸ್ತದಹೋರಾತ್ರಂ ಸ ಯೋಗಃ ಸ ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಲಗ್ನಂ ತದೇವ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ರ ಸಂಸ್ಮರ್ಯತೇ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವ ದಿನ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ದಿನವೇ ಪವಿತ್ರ; ಆ ರಾತ್ರಿ ಶುಭ; ಆ ಸಮಯ ಶುಭ ಲಗ್ನ; ಆ ಚಂದ್ರನಂತಿದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾ ಹಾನಿಸ್ತನ್ಮಹಚ್ಛಿದ್ರಂ ಸಾ ಚಾರ್ಥಜಡಮೂಕತಾ । ಚನ್ಮುಹೂರ್ತಂ ಕ್ಷಣೋ ವಾಪಿ ವಾಸುದೇವೋ ನ ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನೆನೆಸದೆ ಹೋದರೆ, ಅದು ನಷ್ಟ, ಅದು ದೊಡ್ಡ ದೋಷ, ಅದು ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಕತೆ ಮತ್ತು ಜಡತೆ.

ಕಲೌ ಕೃತ ಯುಗಂ ತಸ್ಯ ಕಲಿಸ್ತಸ್ಯ ಕೃತೇ ಯುಗೇ । ಹೃದಿ ನೋ ಯಸ್ಯ ಗೋವಿನ್ದೋ ಯಸ್ಯ ಚೇತಸಿ ನಾಚ್ಯುತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಕೃತಯುಗವೂ ಕಲಿಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ, ಕಲಿಯುಗವೂ ಕೃತಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಯಾಗ್ರತಸ್ತಥಾ ಪೃಷ್ಠೇ ಗಚ್ಛತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽಪಿ ವಾ । ಗೋವಿನ್ದೇ ನಿಯತಂ ಚೇತಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಃ ಸದೈವ ಸಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲಸಿದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯವೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ವಾಸುದೇವೇ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ಜಪಹೋಮಾರ್ಚನಾದಿಷು । ತಸ್ಯಾನ್ತರಾಯೋ ಮೈತ್ರೇಯ ವೇವೇನ್ದ್ರತ್ವಾದಿಕಂ ಫಲಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮೈತ್ರೇಯ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇರುವವರಿಗೆ, ಅಡ್ಡಿಗಳು ಕೂಡ ಇಂದ್ರಾದಿಗಳಾದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಅಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಚ ಗಾರ್ಹಸ್ಥಯಂ ಸ ತಪ್ತ್ವಾ ಚ ಮಹತ್ತಪಃ । ಛಿನತ್ತಿ ಪೌರುಷೀಂ ಮಾಯಾಂ ಕೇಶವಾರ್ಪಿತಮಾನಸಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ, ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಶವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಮಾನವ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷಮಾಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕ್ರುದ್ಧೇಷು ದಯಾಂ ಮೂರ್ಖೇಷು ಮಾನವಾಃ । ಮುದಞ್ಚ ಧರ್ಮಶೀಲೇಷು ಗೋವಿನ್ದೇ ಹೃದಯಸ್ಥಿತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗೋವಿಂದನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆ, ಜನರು ಕೋಪಗೊಂಡವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ, ಮೂಢರಿಗೆ ದಯೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ಯಾಯೇನ್ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಸ್ನಾನದಾನಾದಿಕರ್ಮಸು । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತೇತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ದುಷ್ಕೃತೇಷು ವಿಶೇಷತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಪಪರಿಹಾರದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸದಾ ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಲಾಭಸ್ತೇಷಾಂ ಜಯಸ್ತೇಷಾಂ ಕುತಸ್ತೇಷಾಂ ಪರಾಭವಃ । ಯೇಷಾಮಿನ್ದೀವರಶ್ಯಾಮೋ ಹೃದಯಸ್ಥೋ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀಲಕಮಲದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ಜನಾರ್ದನನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಅವರಿಗೇ ಲಾಭ, ಅವರಿಗೇ ಜಯ; ಸೋಲು ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಕೀಟಪಕ್ಷಿಗಣಾನಾಞ್ಚ ಹರೌ ಸಂನ್ಯಸ್ತಚೇತಸಾಮ್ । ಊರ್ಧ್ವಾ ಹ್ಯೇವ ಗತಿಶ್ಚಾಸ್ತಿ ಕಿಂ ಪುನರ್ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ನೃಣಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ ಕೀಟಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಮಾನವರಿಗೆ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭ.

ವಾಸುದೇವತರುಚ್ಛಾಯಾ ನಾತಿಶೀತಾತಿತಾಪದಾ । ನರಕದ್ವಾರಶಮನೀ ಸಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ನ ಸೇವ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ವಾಸುದೇವನ ವೃಕ್ಷದ ನೆರಳು ತುಂಬಾ ಚಳಿಯಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಬಿಸಿಯಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಅದು ನರಕದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ?

ನ ಚ ದುರ್ವಾಸಸಃ ಶಾಪೋ ರಾಜ್ಯಞ್ಚಾಪಿ ಶಚೀಪತೇಃ । ಹನ್ತುಂ ಸಮರ್ಥಂ ಹಿ ಸಖೇ ಹೃತ್ಕೃತೇ ಮಧುಸೂದನೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮಿತ್ರಾ, ದುರ್ವಾಸನ ಶಾಪವೂ, ಶಚೀಪತಿಯ ರಾಜ್ಯವೂ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ನೆನೆಸಿದವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರದು.

ವದತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽನ್ಯದ್ವಾ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಕರ್ಮ ಕುರ್ವತಃ । ನಾಪಯಾತಿ ಯದಾ ಚಿನ್ತಾ ಸಿದ್ಧಾಂ ಮನ್ಯೇತ ಧಾರಣಾಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಚಿಂತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಧ್ಯಾನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಧ್ಯೇಯಃ ಸದಾ ಸವಿತೃಮಣ್ಡಲಮಧ್ಯವರ್ತೋ ನಾರಾಯಣಃ ಸರಸಿಜಾಸನಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಃ । ಕೇಯೂರವಾನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲವಾನ್ಕಿರೀಟೀ ಹಾರೀ ಹಿರಣ್ಮಯವಪುರ್ಧೃತಶಙ್ಖಚಕ್ರಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವಾಗಲೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವನು, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಕಣ, ಮಕರಕುಂಡಲ, ಕಿರೀಟ, ಹಾರ ಧರಿಸಿ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವನು.