ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪತ್ರೇಷು ಪುಷ್ಪೇಷು ಫಲೇಷು ತೋಯೇಷ್ವಕಷ್ಟಲಭ್ಯೇಷು ಸದೈವ ಸತ್ಸು । ಭಕ್ತ್ಯೈಕಲಭ್ಯೇ ಪುರುಷೇ ಪುರಾಣೇ ಮುಕ್ತ್ಯೈಕಲಾಭೇ ಕ್ರಿಯತೇ ಪ್ರಯತ್ನಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನನ್ನು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಅದರಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಸ್ಫೋಟಯನ್ತಿ ಪಿತರಃ ಪ್ರನೃತ್ಯನ್ತಿ ಪಿತಾಮಾಹಃ । ವೈಷ್ಣವೋಸ್ಮತ್ಕುಲೇ ಜಾತಃ ಸ ನಃ ಸನ್ತಾರಯಿಷ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ವೈಷ್ಣವನೊಬ್ಬನು ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಕುಣಿದು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರಮಾಡುವನು.

ಅಜ್ಞಾನಿನಃ ಸುಖರೇ ಸಮಧಿಕ್ಷಿಪನ್ತೋ ಯತ್ಪಾಪಿನೋಽಪಿ ಶಿಶುಪಾಲಸುಯೋಧನಾದ್ಯಾಃ । ಮುಕ್ತಿಂ ಗತಾಃ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರವಿಧೂತಪಾಪಾಃ ಕಃ ಸಂಶಯಃ ಪರಮಭಕ್ತಿಮತಾಂ ಜನಾನಾಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಪಾಪಿಗಳು, ಶಿಶುಪಾಲ ಮತ್ತು ದುರ್ವೋಧನನಂತೆ ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೂ, ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಪರಮಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಶಯ?

ಶರಮಂ ತಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಯೇ ಧ್ಯಾನಯೋಗವಿವರ್ಜಿತಾಃ । ತೇಽಪಿ ಮೃತ್ಯುಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಯಾನ್ತಿ ತದ್ವೈಷ್ಣವಂ ಪದಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಯೋಗವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಶರಣಾದರು, ಅವರು ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭವೋದ್ಭವಕ್ಲೇಶಶತೈರ್ಹತಸ್ತಥಾ ಪರಿಭ್ರಮನ್ನಿನ್ದ್ರಿಯರನ್ಧ್ರಕೈರ್ಹಯೈಃ । ನಿಯಮ್ಯತಾಂ ಮಾಧವ ! ಮೇ ಮನೋಹಯಸ್ತ್ವದಙ್ಘ್ರಿಶಙ್ಕೌ ದೃಢಭಕ್ತಿಬನ್ಧನೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಮಾಧವ, ಜನ್ಮಮರಣದ ನೂರಾರು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಬಲವಾದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡಲಿ.

ವಿಷ್ಣುರೇವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತ್ರಿಭೇದಮಿಹ ಪಠ್ಯತೇ । ವೇದಸಿದ್ಧಾನ್ತಮಾರ್ಗೇಷು ತನ್ನ ಜಾನನ್ತಿ ಮೋಹಿತಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೇದಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೂ ಮೋಹಿತರಾದವರು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯರು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೨೮ ಸೂತ ಉವಾಚ । ಮುಕ್ತಿಹೇತುಮನಾದ್ಯನ್ತಮಜಮವ್ಯಯಮಕ್ಷಯಮ್ । ಯೋ ನಮೇತ್ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ನಮಸ್ಯೋ ಜಾಯತೇ ನರಃ

ಯಾರು ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಮುಕ್ತಿಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಷ್ಣುಮಾನನ್ದಮದ್ವೈತಂ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸರ್ವಗಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಸದಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚೇತಸಾ ಹೃದಯಾಲಯಮ್

ಆನಂದಸ್ವರೂಪ, ಅದೆಕೈ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸುಹಾಕಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯೋಽನ್ತಸ್ತಿಷ್ಠನ್ನಶೇಷಸ್ಯ ಪಶ್ಯತೀಶಃ ಶುಭಾಶುಭಮ್ । ತಂ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿಣಂ ವಿಷ್ಣುಂ ನಮಸ್ಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಇರುವ, ಶುಭ-ಅಶುಭವನ್ನು ನೋಡುವ, ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶಕ್ತೇನಾಪಿ ನಮಸ್ಕಾರಃ ಪ್ರಯುಕ್ತಶ್ಚಕ್ರಪಾಣಯೇ । ಸಂಸಾರತೃಣವರ್ಗಾಣಾಮುದ್ವೇಜನಕರೋ ಹಿ ಸಃ

ಬಲವಂತನಾದರೂ ಚಕ್ರಧಾರಿಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸಂಸಾರದ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಇರುವ ಬಂಧನಗಳಿಗೆ ಕಂಪನ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕೃಷ್ಣೇ ಸ್ಫುರಜ್ಜಲಧರೋದರಚಾರುಕೃಷ್ಣೇ ಲೋಕಾಧಿಕಾರಪುರುಷೇ ಪರಮಪ್ರಮೇಯೇ । ಏಕೋ ಹಿ ಭಾವಗುಣಮಾತ್ರದೃಢಪ್ರಣಾಮಃ ಸದ್ಯಃ ಶ್ವಪಾಕಮಪಿ ಸಾಧಯಿತುಂ ಸಶಕ್ತಃ

ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಅಪಾರವಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದೃಢವಾದ ನಮಸ್ಕಾರವೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನನ್ನೂ ಪವಿತ್ರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲದು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದಣ್ಡಬದ್ಭೂಮೌ ನಮಸ್ಕಾರೇಣ ಯೋರ್ಽಚಯೇತ್ । ಸ ಯಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ನ ತಾಂ ಕ್ರತುಶತೈರಪಿ

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶತಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದುರ್ಗಸಂಸಾರಕಾನ್ತಾರಾಕೂಪಾರೇಽಪಿ ಪ್ರಧಾವತಾಮ್ । ಏಕಃ ಕೃಷ್ಣೇ ನಮಸ್ಕಾರೋ ಮುಕ್ತ್ಯಾ ತಾಂಸ್ತಾರಯಿಷ್ಯತಿ

ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸಂಸಾರದ ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರವೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಆಸೀನೋ ವಾ ಶಯಾನೋ ವಾತಿಷ್ಠನ್ ವಾ ಯತ್ರ ತತ್ರ ವಾ । ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಮನ್ತ್ರೈಕಶರಣೋ ಭವೇತ್

ಏನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಕುಳಿತುಕೊಂಡರೂ, ಮಲಗಿದ್ದರೂ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.

ನಾರಾಯಣೇತಿ ಶಬ್ದೋಽಸ್ತಿ ವಾಗಸ್ತಿ ವಶವರ್ತಿನೀ । ತಥಾಪಿ ನರಕೇ ಮೂಢಾಃ ಪತನ್ತೀತಿ ಕಿಮದ್ಭುತಮ್

'ನಾರಾಯಣ' ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಇದೆ, ಮಾತು ನಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೂ ಮೋಹಿತರಾದವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?

ಚತುರ್ಮುಖೋ ವಾ ಯದಿ ಕೋಟಿವಕ್ತ್ರೋ ಭವೇನ್ನರಃ ಕೋಪಿ ವಿಶುದ್ಧಚೇತಾಃ । ಸ ವೈ ಗುಣಾನಾಮಯುತೈಕದೇಶಂ ವದೇನ್ನ ವಾ ದೇವವರಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ

ಒಬ್ಬನು ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕೋಟಿ ಬಾಯಿಗಳಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ವ್ಯಾಸಾದ್ಯಾ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ತುವನ್ತೋ ಮಧುಸೂದನಮ್ । ಮತಿಕ್ಷಯಾನ್ನಿವರ್ತನ್ತೇ ನ ಗೋವಿನ್ದಗುಣಕ್ಷಯಾತ್

ವ್ಯಾಸರು ಮೊದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಬುದ್ಧಿಯ ಗಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ, ಗೋವಿಂದನ ಗುಣಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನಲ್ಲ.

ಅವಶೇನಾಪಿ ಯನ್ನಾಮ್ನಿ ಕೀರ್ತಿತೇ ಸರ್ವಪಾತಕೈಃ । ಪುಮಾನ್ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಯಃ ಸಿಂಹತ್ರಸ್ತೋ ಮೃಗಾ ಯಥಾ । ಬದ್ಧಃ ಪರಿಕರಸ್ತೇನ ಮೋಕ್ಷಾಯ ಗಮನಂ ಪ್ರತಿ

ಯಾರಾದರೂ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಿಂಹನನ್ನು ನೋಡಿ ಮೃಗಗಳು ಹೇಗೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ; ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಪ್ನೇಽಪಿ ನಾಮ ಸ್ಪೃಶತೋಽಪಿ ಪುಂಸಃ ಕ್ಷಯಂ ಕರೋತ್ಯಕ್ಷಯಪಾಪರಾಶಿಮ್ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಃ ಕಿಂ ಪುನರತ್ರ ಪುಂಸಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತೇ ನಾಮ್ನಿ ಜನಾರ್ದನಸ್ಯ

ಒಬ್ಬನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ಅವನ ಅನಂತ ಪಾಪಗಳ ಗುಡ್ಡವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಜನಾರ್ದನನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವವಿದೆ!

ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಚ್ಯುತಾನನ್ತವಾಸುದೇವೇತ್ಯುದೀರಿತಮ್ । ಯೈರ್ಭಾವಭಾವಿತೈರ್ವಿಪ್ರನ ತೇ ಯಮಪುರಂ ಯಯುಃ

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ 'ಕೃಷ್ಣ, ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ವಾಸುದೇವ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅಯ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅವರು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಕ್ಷಯೋ ಭವೇದ್ಯಥಾ ವಹ್ನೇಸ್ತಮಸೋ ಭಾಸ್ಕರೋದಯೇ । ತಥೈವ ಕಲುಷೌಘಸ್ಯ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನಾದ್ಧರೇಃ

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಹೇಗೆ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೋ, ಹರಿ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳ ಗುಂಪು ಕೂಡ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ವ ನಾಕಪೃಷ್ಠಗಮನಂ ಪುನರಾಯಾತಿ ನ ಕ್ಷಯಮ್ । ಗಚ್ಛತಾಂ ದೂರಮಧ್ವಾನಂ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ಛಿತಚೇತಸಾಮ್

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ, ಅವರ ಸ್ವರ್ಗಯಾನ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣವಾದರೂ ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗದು.

ಪಾಥೇಯಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷನಾಮಸಂಕೀರ್ತನಂ ಹರೇಃ । ಸಂಸಾರಸರ್ಪಸಂದಷ್ಟವಿಷಚೇಷ್ಟೈಕಭೇಷಜಮ್ । ಕೃಷ್ಣೇತಿ ವೈಷ್ಣವಂ ಕ್ಷಾನ್ತಂ ಜಪ್ತ್ವಾ ಮುಕ್ತೋ ಭವೇನ್ನರಃ

ಹರಿಯ ಪಂಡುರೇಕಾಕ್ಷನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದು ಜೀವನಯಾನದ ಪಥ್ಯದಂತೆ; ಸಂಸಾರದ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷಕ್ಕೆ ಅದು ಒಂದೇ ಔಷಧಿ; 'ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು ವೈಷ್ಣವರು ಶಾಂತವಾಗಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಧ್ಯಾಯನ್ ಕೃತೇ ಜಪೇನ್ಮನ್ತ್ರೈಸ್ತ್ರೇತಾಯಾಂ ದ್ವಾಪರೇರ್ಽಚಯನ್ । ಯದಾಪ್ನೋತಿ ತದಾಪ್ನೋತಿ ತದಾಪ್ನೋತಿ ಕಲೌ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯಕೇಶವಮ್

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಜಿಹ್ವಾಗ್ರೇ ವರ್ತತೇ ಯಸ್ಯ ಹರಿರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ । ಸಂಸಾರಸಾಗರಂ ತೀರ್ತ್ವಾ ಸ ಗಚ್ಛೇದ್ವೈಷ್ಣವಂ ಪದಮ್

ಯಾರ ನಾಲಿಗೆಗೆ 'ಹರಿ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ, ಅವನು ಸಂಸಾರದ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ ವೈಷ್ಣವ ಪದವಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ವಿಜ್ಞಾತದುಷ್ಕೃತಿಸಹಸ್ರಸಮಾವೃತೋಽಪಿಶ್ರೇಯಃ ಪರನ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧಿಮ ಭೀಪ್ಸಮಾನಃ । ಸ್ಪಪ್ನಾನ್ತರೇ ನ ಹಿ ಪುನಶ್ಚ ಭವಂ ಸ ಪಶ್ಯೇನ್ನಾರಾಯಣಸ್ತುತಿಕಥಾಪರಮೋ ಮನುಷ್ಯಃ

ವಿವಿಧ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಯಾರು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸಿ ನಾರಾಯಣನ ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರೋ, ಅವರಿಗೇನು ಪುನರ್ಜನ್ಮವೂ ಕನಸಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೨೯ ಸೂತ ಉವಾಚ । ಅಶೇಷಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ಸಾರಮಾರಾಧನಂ ಹರೇಃ । ದದ್ಯಾತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇಣ ಯಃ ಪುಷ್ಪಾಣ್ಯಪ ಏವ ಚ ॥ ೧,೨೨೯.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಹೂವು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವನು, ಪೂಜೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅರ್ಚಿತಂ ಸ್ಯಾಜ್ಜಗದಿದಂ ತೇನ ಸರ್ವಂ ಚರಾಚರಮ್ । ಯೋ ನ ಪೂಜಯತೇ ವಿಷ್ಣುಂ ತಂ ವಿದ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕಮ್ ॥ ೧,೨೨೯.

ಅದರಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳೂ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಯತಃ ಪ್ರವೃತ್ತಿರ್ಭೂತಾನಾಂ ಯೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ತತಮ್ । ತಂ ಯೋ ನ ಧ್ಯಾಯತೇ ವಿಷ್ಣುಂ ಸ ವಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಕ್ರಿಮಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೨೯.

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆಯೋ, ಆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯಾರು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಕೊಳದ ಹುಳುವಾಗುತ್ತಾನೆ.