ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಏಕಾನ್ತಿನಃ ಸ್ವವಪುಷಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಏಕಾನ್ತೇನ ಸಮೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಸ್ಮಾದೇಷಾಂ ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ರೂಪದಿಂದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಮ ಗುರಿ, ಅವರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನನು.

ಯಸ್ಮಾದೇಕಾನ್ತಿನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತದ್ಭಾಗವತಚೇತಸಃ । ಪ್ರಿಯಾಣಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸುಪ್ರಿಯಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ಏಕಾಗ್ರರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಿಯಜನರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದವನಿಗೆ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು.

ಆಪತ್ಸ್ವಪಿ ಸದಾ ಭಸ್ಯ ಭಕ್ತಿರವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಾ । ಯಾ ಪ್ರೀತಿರಧಿಕಾ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಷಯೇಷ್ವನಪಾಯಿನೀ ॥ ೧,೨೨೭.

ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವ ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು, ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.

ವಿಷ್ಣುಂ ಸಂಸ್ಮರತಃ ಸಾ ಮೇ ಹೃದಯಾನ್ನೋಪಸರ್ಪತಿ । ದೃಢಭಕ್ತೋಽಪಿ ವೇದಾದಿಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢನಾದವನು, ವೇದ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತವನು ಆದರೂ ಸಹ.

ಯೋ ನ ಸರ್ವೇಶ್ವರೇ ಭಕ್ತಸ್ತಂ ವಿದ್ಯಾತ್ಪುರುಷಾಧಮಮ್ । ನಾಧೀತವೇದಶಾಸ್ತ್ರೋಽಪಿ ನ ಕೃತೋಽಧ್ವರಸಮ್ಭವಃ । ಯೋ ಭಕ್ತಿಂ ವಹತೇ ವಿಷ್ಣೌ ತೇನ ಸರ್ವಂ ಕೃತಂ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಗಿನವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವನು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿರದಿದ್ದರೂ, ಯಜ್ಞಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರದಿದ್ದರೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಯಜ್ವಾನಃ ಕ್ರತುಮುಖ್ಯಾನಾಂ ವೇದಾನಾಂ ಪಾರಗಾ ಅಪಿ । ನ ತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಗತಿಂ ಭಕ್ತಾ ಯಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರು, ವೇದಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದವರೂ ಕೂಡ, ಭಕ್ತರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಲುಪುವ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ವೈಷ್ಣವೋ ಲೋಕೇ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರೋಽಪ್ಯನಾಶ್ರಮೀ । ಪುನಾತಿ ಸಕಲಾಂಲ್ಲೋಕಾನ್ಸಹಸ್ರಾಂಶುರಿವೋದಿತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ವೈಷ್ಣವನಾದರೂ, ಅವನ ನಡೆ ತಪ್ಪಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೇ ನೃಶಂಸಾ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಪಾಪಾಚರರತಾಸ್ತಥಾ । ತೇಽಪಿ ಯಾನ್ತಿ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಕ್ರೂರರು, ದುಷ್ಟರು, ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಾದರೂ, ಅವರು ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರೂ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ದೃಢಾ ಜನಾರ್ದನೇ ಭಕ್ತಿರ್ಯದೈವಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ತದಾ ಕಿಯತ್ಸ್ವರ್ಗಸುಖಂ ಸೈವ ನಿರ್ವಾಣಹೇತುಕಾ ॥ ೧,೨೨೭.

ಜನಾರ್ದನನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಸಂತೋಷವಿದ್ದರೂ, ಆ ಭಕ್ತಿಯೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭ್ರಾಮ್ಯತಾಂ ತತ್ರ ಸಂಸಾರೇ ನರಾಣಾಂ ಕುರ್ಮದುರ್ಗಮೇ । ಹಸ್ತಾವಲಮ್ಬನೇ ಹ್ಯೇಕಂ ಯೇನ ತುಷ್ಯೇಜ್ಜನಾರ್ದನಃ । ನ ಶೃಣೋತಿ ಗುಣಾನ್ದಿವ್ಯಾನ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಚಕ್ರಿಣಃ । ಸ ಮರೋ ಬಧಿರೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನರು ಕರ್ಮದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕುರ್ಮನ ಹಾದಿಯಂತೆ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದಾಗ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದೇ ಅವರಿಗಿರುವ ಏಕೈಕ ಆಧಾರ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳದವನು, ಅವನನ್ನು ಸತ್ತವನು, ಕಿವಿಗೋಳದವನು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಾಮ್ನಿ ಸಂಕೀರ್ತಿತೇ ವಿಷ್ಣೋರ್ಯಸ್ಯ ಪುಂಸೋ ನ ಜಾಯತೇ । ಶರೀರಂ ಪುಲಕೋದ್ಭಾಸಿ ತದ್ಭವೇತ್ಕುಣಪೋಪಮಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಾದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ದೇಹ ಶವದಂತೆಯೇ.

ಯಸ್ಮಿನ್ಭಕ್ತಿರ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುಕ್ತಿರಪ್ಯಚಿರಾದ್ಭವೇತ್ । ನಿವಿಷ್ಟಮನಸಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಸರ್ವಥಾ ವೃಜಿನಕ್ಷಯಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದೆ, ಅವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೂಡ ಬೇಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರ ಪಾಪಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸ್ವಪುರುಷಮಭಿವೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾಶಹಸ್ತಂ ವದತಿ ಯಮಃ ಕಿಲ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣಮೂಲೇ । ಪರಿಹರ ಮಧುಸೂದನಪ್ರಾಪನ್ನನ್ಪ್ರಭುರಹಮನ್ಯನೃಣಾಂ ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಮನು ತನ್ನ ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ದೂತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ಮಧುಸೂದನನಲ್ಲಿ ಶರಣಾದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ನಾನು ಇತರರ ಅಧಿಪತಿ, ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.'

ಅಪಿ ಚೇತ್ಸುದುರಾಚಾರೋ ಭಜತೇ ಮಾಮನನ್ಯಭಾಕ್ । ಸಾಧುರೇವ ಸ ಮನ್ತವ್ಯಃ ಸಮ್ಯಗವ್ಯವಸಿತೋ ಹಿ ಸಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಾದರೂ ಬಹಳ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಜಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಭವತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಶಶ್ವಚ್ಛಾನ್ತಿಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಪ್ರತಿಜಾನೀಹಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋ ನ ನಶ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಃ ಕಿಂ ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಯ ಕರೇ ಸ್ಥಿತಾ । ಸಮಸ್ತಜಗತಾಂ ಮೂಲಂ ಯಸ್ಯ ಭಕ್ತಿಃ ಸ್ಥಿರಾ ಹರೌ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಿರ ಭಕ್ತಿ ಇದೆ, ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳೇನು ಬೇಕು? ಮುಕ್ತಿ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಭಕ್ತಿಯೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ.

ದೈವೀ ಹ್ಯೇಷಾ ಗುಣಮಯೀ ಹರೇರ್ಮಾಯಾ ದುರತ್ಯಯಾ । ತಮೇವ ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಮಾಯಾಮೇತಾಂ ತರನ್ತಿ ತೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಹರಿಯ ದೈವೀ ಗುಣಮಯ ಮಾಯೆ ತುಂಬಾ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾರು ಅವನಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

ಕಿಂ ಯಜ್ಞಾರಾಧನೇ ಪುಂಸಾ ಶಿಷ್ಯತೇ ಹರಿಮೇಧಸಾಮ್ । ಭಕ್ತ್ಯೈವಾರಾಧ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾನ್ಯತ್ತತ್ರೋಪಕಾರಕಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸಬಹುದು; ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಸಹಾಯಕರಲ್ಲ.

ನ ದಾನೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ದತ್ತೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ನೈವಾನುಲೇಪನೈಃ । ತೋಷಮೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾಸೌ ಯಥಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ವಿವಿಧ ದಾನಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಅಥವಾ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಸಾರವಿಷವೃಕ್ಷಸ್ಯ ದ್ವೇ ಫಲೇ ಹ್ಯಮೃತೋಪಮೇ । ಕದಾಚಿತ್ಕೇಶವೇ ಭಕ್ತಿಸ್ತದ್ಭಕ್ತೈರ್ವಾ ಸಮಾಗಮಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಸಂಸಾರದ ವಿಷವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡು ಅಮೃತದಂತಹ ಫಲಗಳಿವೆ: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೇಶವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ, ಅಥವಾ ಅವನ ಭಕ್ತರ ಸಂಗ.

ಪತ್ರೇಷು ಪುಷ್ಪೇಷು ಫಲೇಷು ತೋಯೇಷ್ವಕಷ್ಟಲಭ್ಯೇಷು ಸದೈವ ಸತ್ಸು । ಭಕ್ತ್ಯೈಕಲಭ್ಯೇ ಪುರುಷೇ ಪುರಾಣೇ ಮುಕ್ತ್ಯೈಕಲಾಭೇ ಕ್ರಿಯತೇ ಪ್ರಯತ್ನಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನನ್ನು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಅದರಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಸ್ಫೋಟಯನ್ತಿ ಪಿತರಃ ಪ್ರನೃತ್ಯನ್ತಿ ಪಿತಾಮಾಹಃ । ವೈಷ್ಣವೋಸ್ಮತ್ಕುಲೇ ಜಾತಃ ಸ ನಃ ಸನ್ತಾರಯಿಷ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ವೈಷ್ಣವನೊಬ್ಬನು ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಕುಣಿದು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರಮಾಡುವನು.

ಅಜ್ಞಾನಿನಃ ಸುಖರೇ ಸಮಧಿಕ್ಷಿಪನ್ತೋ ಯತ್ಪಾಪಿನೋಽಪಿ ಶಿಶುಪಾಲಸುಯೋಧನಾದ್ಯಾಃ । ಮುಕ್ತಿಂ ಗತಾಃ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರವಿಧೂತಪಾಪಾಃ ಕಃ ಸಂಶಯಃ ಪರಮಭಕ್ತಿಮತಾಂ ಜನಾನಾಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಪಾಪಿಗಳು, ಶಿಶುಪಾಲ ಮತ್ತು ದುರ್ವೋಧನನಂತೆ ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೂ, ಕೇವಲ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಪರಮಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಶಯ?

ಶರಮಂ ತಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಯೇ ಧ್ಯಾನಯೋಗವಿವರ್ಜಿತಾಃ । ತೇಽಪಿ ಮೃತ್ಯುಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಯಾನ್ತಿ ತದ್ವೈಷ್ಣವಂ ಪದಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಯೋಗವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಶರಣಾದರು, ಅವರು ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭವೋದ್ಭವಕ್ಲೇಶಶತೈರ್ಹತಸ್ತಥಾ ಪರಿಭ್ರಮನ್ನಿನ್ದ್ರಿಯರನ್ಧ್ರಕೈರ್ಹಯೈಃ । ನಿಯಮ್ಯತಾಂ ಮಾಧವ ! ಮೇ ಮನೋಹಯಸ್ತ್ವದಙ್ಘ್ರಿಶಙ್ಕೌ ದೃಢಭಕ್ತಿಬನ್ಧನೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಮಾಧವ, ಜನ್ಮಮರಣದ ನೂರಾರು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಬಲವಾದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡಲಿ.

ವಿಷ್ಣುರೇವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತ್ರಿಭೇದಮಿಹ ಪಠ್ಯತೇ । ವೇದಸಿದ್ಧಾನ್ತಮಾರ್ಗೇಷು ತನ್ನ ಜಾನನ್ತಿ ಮೋಹಿತಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೇದಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೂ ಮೋಹಿತರಾದವರು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯರು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೨೮ ಸೂತ ಉವಾಚ । ಮುಕ್ತಿಹೇತುಮನಾದ್ಯನ್ತಮಜಮವ್ಯಯಮಕ್ಷಯಮ್ । ಯೋ ನಮೇತ್ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ನಮಸ್ಯೋ ಜಾಯತೇ ನರಃ

ಯಾರು ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಮುಕ್ತಿಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಷ್ಣುಮಾನನ್ದಮದ್ವೈತಂ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸರ್ವಗಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಸದಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚೇತಸಾ ಹೃದಯಾಲಯಮ್

ಆನಂದಸ್ವರೂಪ, ಅದೆಕೈ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸುಹಾಕಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯೋಽನ್ತಸ್ತಿಷ್ಠನ್ನಶೇಷಸ್ಯ ಪಶ್ಯತೀಶಃ ಶುಭಾಶುಭಮ್ । ತಂ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿಣಂ ವಿಷ್ಣುಂ ನಮಸ್ಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಇರುವ, ಶುಭ-ಅಶುಭವನ್ನು ನೋಡುವ, ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.