ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ಸೇವಾ ಬುಧೈಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಭಕ್ತಿಸಾಧನಭೂಯಸೀ । ತೇ ಭಕ್ತಾ ಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ನಾಮಕರ್ಮಾದಿಕೀರ್ತನೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಲೋಕನಾಥನ ಭಕ್ತರು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು, ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮುಞ್ಚನ್ತ್ಯಶ್ರೂಣಿ ಸಂಹರ್ಷಾದ್ಯೇ ಪ್ರಹೃಷ್ಟನೂರುಹಾಃ । ಜಗದ್ಧಾತುರ್ಮಹೇಶಸ್ಯ ದಿವ್ಯಾಜ್ಞಾಚರಣಾ ವಯಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾರೆ, ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರು 'ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮಹೇಶನ ದಿವ್ಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇಹ ನಿತ್ಯಕ್ರಿಯಾಃ ಕುರ್ಯುಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಯೇ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತು ತೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಂ ನ ಶೃಣ್ವನ್ವೈ ತಯಾ ಭಗವತೇರಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿರುವ ವೈಷ್ಣವರು ಪ್ರತಿದಿನದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರವನ್ನು, ಭಗವಂತನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥ.

ಪ್ರಣಾಮಪೂರ್ವಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯೋ ವದೇದ್ವೈಷ್ಣವೋ ಹಿ ಸಃ । ತದ್ಭಕ್ತಜನವಾತ್ಸಲ್ಯಂ ಪೂಜನಂ ಚಾನುಮೋದನಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ವೈಷ್ಣವರು; ಅವರು ಭಕ್ತಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ಕಥಾಶ್ರವಣೇ ಪ್ರೀತಿರಶ್ರುನೇತ್ರಾಙ್ಗವಿಕ್ರಿಯಾಃ । ಯೇನ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ವಿಷ್ಣೌ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಾವೋ ನಿವೇಶಿತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಲ್ಲಿ ಆನಂದ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿ ನೆಲೆಸಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಶ್ಚ ಕೃತಾತ್ಮತ್ವಾನ್ಮಹಾಭಾಗವತೋ ಹಿ ಸಃ । ವಿಶ್ವೋಪಕರಣಂ ನಿತ್ಯಂ ತದರ್ಥಂ ಸಙ್ಗವರ್ಜನಮ್ । ಸ್ವಯಮಭ್ಯರ್ಚನಞ್ಚೈವ ಯೋ ವಿಷ್ಣುಞ್ಚೋಪಜೀವತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಕ್ತನು; ಸದಾ ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅನರ್ಹ ಸಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವತಃ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿರಷ್ಟವಿಧಾ ಹ್ಯೇಷಾ ಯಸ್ಮಿನ್ಮ್ಲೇಚ್ಛೋಽಪಿ ವರ್ತತೇ । ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೋ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಭಕ್ತಿ ಎಂಟು ವಿಧಗಳಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಯಾರಲ್ಲಾದರೂ—even ಮ್ಲೇಛನಲ್ಲಿಯೂ—ಇರಿದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಋಷಿ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮೈ ದೇಯಂ ತತೋ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಸ ಚ ಪೂಜ್ಯೋ ಯಥಾ ಹರಿಃ । ಸ್ಮೃತಃ ಸಂಭಾಷಿತೋ ವಾಪಿ ಪೂಜಿತೋ ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಪುನಾತಿ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಶ್ಚಣ್ಡಾಲೋಽಪಿ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು, ಅವನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಅವನನ್ನು ಹರಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮಾತಾಡಿದರೂ, ಪೂಜಿಸಿದರೂ—even ಚಂಡಾಲನಾದರೂ—ಭಗವದ್ಭಕ್ತನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಯಾಂ ಕುರು ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ತವಾಸ್ಮೀತಿ ಚ ಯೋ ವದೇತ್ । ಅಭಯಂ ಸರ್ವಭೂತೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾದೇತದ್ವ್ರತಂ ಹರೇಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು 'ನಾನು ನಿನ್ನವನು' ಎಂದು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬರುವರು, ಅವರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ಹರಿಯ ವ್ರತ.

ಮನ್ತ್ರಜಾಪಿಸಹಸ್ರೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವವೇದಾನ್ತಪಾರಗಃ । ಸರ್ವವೇದಾನ್ತವಿತ್ಕೋಟ್ಯಾಂ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಸಾವಿರಾರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ವೇದಾಂತಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅರಿತವರಲ್ಲಿಯೂ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ವೇದಾಂತಜ್ಞರಲ್ಲಿಯೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಏಕಾನ್ತಿನಃ ಸ್ವವಪುಷಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಏಕಾನ್ತೇನ ಸಮೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತಸ್ಮಾದೇಷಾಂ ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ರೂಪದಿಂದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪರಮ ಗುರಿ, ಅವರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನನು.

ಯಸ್ಮಾದೇಕಾನ್ತಿನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತದ್ಭಾಗವತಚೇತಸಃ । ಪ್ರಿಯಾಣಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸುಪ್ರಿಯಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ಏಕಾಗ್ರರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಅವನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಿಯಜನರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದವನಿಗೆ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು.

ಆಪತ್ಸ್ವಪಿ ಸದಾ ಭಸ್ಯ ಭಕ್ತಿರವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಾ । ಯಾ ಪ್ರೀತಿರಧಿಕಾ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಷಯೇಷ್ವನಪಾಯಿನೀ ॥ ೧,೨೨೭.

ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವ ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು, ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.

ವಿಷ್ಣುಂ ಸಂಸ್ಮರತಃ ಸಾ ಮೇ ಹೃದಯಾನ್ನೋಪಸರ್ಪತಿ । ದೃಢಭಕ್ತೋಽಪಿ ವೇದಾದಿಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ನಾನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢನಾದವನು, ವೇದ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತವನು ಆದರೂ ಸಹ.

ಯೋ ನ ಸರ್ವೇಶ್ವರೇ ಭಕ್ತಸ್ತಂ ವಿದ್ಯಾತ್ಪುರುಷಾಧಮಮ್ । ನಾಧೀತವೇದಶಾಸ್ತ್ರೋಽಪಿ ನ ಕೃತೋಽಧ್ವರಸಮ್ಭವಃ । ಯೋ ಭಕ್ತಿಂ ವಹತೇ ವಿಷ್ಣೌ ತೇನ ಸರ್ವಂ ಕೃತಂ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಗಿನವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವನು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿರದಿದ್ದರೂ, ಯಜ್ಞಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರದಿದ್ದರೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಯಜ್ವಾನಃ ಕ್ರತುಮುಖ್ಯಾನಾಂ ವೇದಾನಾಂ ಪಾರಗಾ ಅಪಿ । ನ ತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಗತಿಂ ಭಕ್ತಾ ಯಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರು, ವೇದಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದವರೂ ಕೂಡ, ಭಕ್ತರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಲುಪುವ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು.

ಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ವೈಷ್ಣವೋ ಲೋಕೇ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರೋಽಪ್ಯನಾಶ್ರಮೀ । ಪುನಾತಿ ಸಕಲಾಂಲ್ಲೋಕಾನ್ಸಹಸ್ರಾಂಶುರಿವೋದಿತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ವೈಷ್ಣವನಾದರೂ, ಅವನ ನಡೆ ತಪ್ಪಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೇ ನೃಶಂಸಾ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಪಾಪಾಚರರತಾಸ್ತಥಾ । ತೇಽಪಿ ಯಾನ್ತಿ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಾಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಕ್ರೂರರು, ದುಷ್ಟರು, ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಾದರೂ, ಅವರು ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರೂ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ದೃಢಾ ಜನಾರ್ದನೇ ಭಕ್ತಿರ್ಯದೈವಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ತದಾ ಕಿಯತ್ಸ್ವರ್ಗಸುಖಂ ಸೈವ ನಿರ್ವಾಣಹೇತುಕಾ ॥ ೧,೨೨೭.

ಜನಾರ್ದನನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಸಂತೋಷವಿದ್ದರೂ, ಆ ಭಕ್ತಿಯೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭ್ರಾಮ್ಯತಾಂ ತತ್ರ ಸಂಸಾರೇ ನರಾಣಾಂ ಕುರ್ಮದುರ್ಗಮೇ । ಹಸ್ತಾವಲಮ್ಬನೇ ಹ್ಯೇಕಂ ಯೇನ ತುಷ್ಯೇಜ್ಜನಾರ್ದನಃ । ನ ಶೃಣೋತಿ ಗುಣಾನ್ದಿವ್ಯಾನ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಚಕ್ರಿಣಃ । ಸ ಮರೋ ಬಧಿರೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಬಹಿಷ್ಕೃತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನರು ಕರ್ಮದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕುರ್ಮನ ಹಾದಿಯಂತೆ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದಾಗ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದೇ ಅವರಿಗಿರುವ ಏಕೈಕ ಆಧಾರ. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳದವನು, ಅವನನ್ನು ಸತ್ತವನು, ಕಿವಿಗೋಳದವನು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಾಮ್ನಿ ಸಂಕೀರ್ತಿತೇ ವಿಷ್ಣೋರ್ಯಸ್ಯ ಪುಂಸೋ ನ ಜಾಯತೇ । ಶರೀರಂ ಪುಲಕೋದ್ಭಾಸಿ ತದ್ಭವೇತ್ಕುಣಪೋಪಮಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಾದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನ ದೇಹ ಶವದಂತೆಯೇ.

ಯಸ್ಮಿನ್ಭಕ್ತಿರ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುಕ್ತಿರಪ್ಯಚಿರಾದ್ಭವೇತ್ । ನಿವಿಷ್ಟಮನಸಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಸರ್ವಥಾ ವೃಜಿನಕ್ಷಯಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇದೆ, ಅವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೂಡ ಬೇಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರ ಪಾಪಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸ್ವಪುರುಷಮಭಿವೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾಶಹಸ್ತಂ ವದತಿ ಯಮಃ ಕಿಲ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣಮೂಲೇ । ಪರಿಹರ ಮಧುಸೂದನಪ್ರಾಪನ್ನನ್ಪ್ರಭುರಹಮನ್ಯನೃಣಾಂ ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಮನು ತನ್ನ ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ದೂತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ಮಧುಸೂದನನಲ್ಲಿ ಶರಣಾದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ನಾನು ಇತರರ ಅಧಿಪತಿ, ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.'

ಅಪಿ ಚೇತ್ಸುದುರಾಚಾರೋ ಭಜತೇ ಮಾಮನನ್ಯಭಾಕ್ । ಸಾಧುರೇವ ಸ ಮನ್ತವ್ಯಃ ಸಮ್ಯಗವ್ಯವಸಿತೋ ಹಿ ಸಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಾದರೂ ಬಹಳ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಜಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಭವತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಶಶ್ವಚ್ಛಾನ್ತಿಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಪ್ರತಿಜಾನೀಹಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋ ನ ನಶ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಃ ಕಿಂ ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಯ ಕರೇ ಸ್ಥಿತಾ । ಸಮಸ್ತಜಗತಾಂ ಮೂಲಂ ಯಸ್ಯ ಭಕ್ತಿಃ ಸ್ಥಿರಾ ಹರೌ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಿರ ಭಕ್ತಿ ಇದೆ, ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳೇನು ಬೇಕು? ಮುಕ್ತಿ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಭಕ್ತಿಯೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ.

ದೈವೀ ಹ್ಯೇಷಾ ಗುಣಮಯೀ ಹರೇರ್ಮಾಯಾ ದುರತ್ಯಯಾ । ತಮೇವ ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಮಾಯಾಮೇತಾಂ ತರನ್ತಿ ತೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಹರಿಯ ದೈವೀ ಗುಣಮಯ ಮಾಯೆ ತುಂಬಾ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಆದರೆ ಯಾರು ಅವನಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

ಕಿಂ ಯಜ್ಞಾರಾಧನೇ ಪುಂಸಾ ಶಿಷ್ಯತೇ ಹರಿಮೇಧಸಾಮ್ । ಭಕ್ತ್ಯೈವಾರಾಧ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾನ್ಯತ್ತತ್ರೋಪಕಾರಕಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸಬಹುದು; ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಸಹಾಯಕರಲ್ಲ.

ನ ದಾನೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ದತ್ತೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ನೈವಾನುಲೇಪನೈಃ । ತೋಷಮೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾಸೌ ಯಥಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ವಿವಿಧ ದಾನಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಅಥವಾ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.