ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾಗ್ನಿರಗ್ನೌ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಸ್ತಥಾತ್ಮಾ ಪರಮಾತ್ಮನಿ । ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ಮಹಾಪುಣ್ಯಮೋಮಿತ್ಯೇಕಾಕ್ಷರಂ ಜಪೇತ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ಹಾಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುವಂತೆ, ಆತ್ಮನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅಕಾರಶ್ಚ ತಥೋಕಾರೋ ಮಕಾರಶ್ಚಾಕ್ಷರತ್ರಯಮ್ । ಏತಾಸ್ತಿಸ್ತ್ರಸ್ತತೋ ಮಾತ್ರಾಃ ಸತ್ತ್ವರಾಜಸತಾಮಸಾಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ಅ, ಉ, ಮ ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳು; ಈ ಮೂರು ಮಾತ್ರೆಗಳು ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ.

ನಿರ್ಗುಣಾ ಯೋಗಿಗಮ್ಯಾದ್ಯಾರ್ಧಮಾತ್ರಾ ಪರಾ ಸ್ಥಿತಾ । ಗಾನ್ಧಾರೀತಿ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಗಾನ್ಧಾರಸ್ವರಸಂಶ್ರಯಾ । ಇತ್ಯೇತದಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮೋಙ್ಕಾರಸಂಜ್ಞಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ಗುಣರಹಿತವಾಗಿ, ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪಬಹುದಾದ ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆ ಪರಮವಾದುದು; ಅದನ್ನು ಗಾಂಧಾರ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಅದು ಗಾಂಧಾರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಈ ಅಕ್ಷರವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಓಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸ್ಥೂಲದೇಹವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಜರಾಮರಣವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಸ್ಥೂಲ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣವಿಲ್ಲದವನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಮಲವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ವಾಯ್ವಾಕಾಶವಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಭೂಮಿಯ ಮಲದಿಂದ ಮುಕ್ತನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸ್ಥಾನಾಸ್ಥಾನವಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಳದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗನ್ಧಮಾತ್ರವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಶ್ರೋತ್ರತ್ವಕ್ಪರಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವಾಸನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಜಿಹ್ವಾಘ್ರಾಣವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪ್ರಾಣಾಪಾನವಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೂಗಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ವ್ಯಾನೋದಾನವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರಜ್ಞಾನಪರಿವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ವ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಉದಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತನು; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಸ್ತುರೀಯಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ದೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಬುದ್ಧಿಪ್ರಾಣಾಹಙ್ಕಾರವರ್ಜಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ತುರೀಯ ಪರಮ ಪದ, ದೇಹ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ನಿತ್ಯಶುದ್ಧಬುದ್ಧಂಮುಕ್ತಮಹಾಮಾನನ್ದಮದ್ವಯಮ್ । ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಜ್ಞಾನರೂಪೋ ವಿಮುಕ್ತಯೇ ॥ ೧,೨೨೬.

ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧ, ಬುದ್ಧ, ಮುಕ್ತ, ಮಹಾನಂದ, ಅದ್ವಿತೀಯ; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ । ಇತ್ಯಷ್ಟಾಙ್ಗೋ ಮಯಾ ಯೋಗ ಉಕ್ತಃ ಶೌನಕ ಮುಕ್ತಿದಃ । ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಗತ್ವಾ ಲಯಂ ಪ್ರಾಕೃತಬನ್ಧನಾಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಶೌನಕ, ನಾನು ಈಗ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳ ಯೋಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಲಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ಹಿ ಸಂಸಾರೇ ನೈಕಂ ಯಾತ್ವಾ ಪರಾತ್ಮನಾಮ್ । ವಿಮುಚ್ಯತೇ ವಿಮುಕ್ತಶ್ಚ ಜ್ಞಾನಾದಜ್ಞಾನಮೋಹಿತಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ನಂ ಮ್ರಿಯತೇ ದುಃ ಖೀ ನ ರೋಗೀ ನ ಚ ವನ್ಧವಾನ್ । ನ ಪಾಪೈರ್ಯುಜ್ಯತೇ ಯೋಗೀ ನರಕೇ ನ ವಿಪಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೨೬.

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವುದಿಲ್ಲ, ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಯೋಗಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ತಗುಲುವುದಿಲ್ಲ, ನರಕದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಗರ್ಭವಾಸೇ ಸ ನೋ ದುಃ ಖೀ ಸ ಸ್ಯಾನ್ನಾರಾಯಣೋಽವ್ಯಯಃ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವನನ್ಯಯಾ ಲಭ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವನು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಭಗವಂತನನ್ನು, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನನ್ನು, ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಧ್ಯಾನೇನ ಪೂಜಯಾ ಜಪ್ಯೈಃ ಸಮ್ಯಕ್ಸ್ತೋತ್ರೈರ್ಯತವ್ರತೈಃ । ಯಜ್ಞೈರ್ದಾನೈಶ್ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಸ್ತಯಾ ಜ್ಞಾನಞ್ಚ ಲಭ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೨೬.

ಧ್ಯಾನ, ಪೂಜೆ, ಜಪ, ಸರಿಯಾದ ಸ್ತುತಿ, ನಿಯಮ, ವ್ರತ, ಹೋಮ, ದಾನ ಇವುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಣವಾದಿಕಮನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಜಪ್ಯೈರ್ಮುಕ್ತಿಂ ಗತಾ ದ್ವಿಜಾಃ । ಇನ್ದ್ರೋಽಪಿ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸೋ ವರಾಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ದ್ವಿಜರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಇಂದ್ರನು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಕೂಡ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾಪ್ತಾ ದೇವಾಶ್ಚ ದೇವತ್ವಂ ಮುನಿತ್ವಂ ಮುನಯೋ ಗತಾಃ । ಗನ್ಧರ್ವತ್ವಞ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾ ರಾಜತ್ವಞ್ಚ ನೃಪಾದಯಃ ॥ ೧,೨೨೬.

ದೇವತೆಗಳು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ, ಋಷಿಗಳು ಋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಗಂಧರ್ವರು ಗಂಧರ್ವರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಇತರರು ರಾಜಪದವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೨೭ ಸೂತ ಉವಾಚ । ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಯಾ ಸರ್ವಮವಾಪ್ಯತೇ । ಯಥಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಹರಿಸ್ತುಷ್ಯೇತ್ತಥಾ ನಾನ್ಯೇನ ಕೇನಚಿತ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಈಗ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

ಮಹತಃ ಶ್ರೇಯಸೋ ಮೂಲಂ ಪ್ರಸವಃ ಪುಣ್ಯಸನ್ತತೇಃ । ಜೀವಿತಸ್ಯ ಫಲಂ ಸ್ವಾದು ನಿಯತಂ ಸ್ಮರಣಂ ಹರೇಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಮಹತ್ತರವಾದ ಶುಭದ ಮೂಲವೂ, ಪುಣ್ಯದ ವಂಶದ ಆರಂಭವೂ, ಜೀವನದ ಸಿಹಿಯಾದ ಫಲವೂ ಹರಿ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸೇವಾ ಬುಧೈಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಭಕ್ತಿಸಾಧನಭೂಯಸೀ । ತೇ ಭಕ್ತಾ ಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ನಾಮಕರ್ಮಾದಿಕೀರ್ತನೇ ॥ ೧,೨೨೭.

ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಲೋಕನಾಥನ ಭಕ್ತರು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು, ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮುಞ್ಚನ್ತ್ಯಶ್ರೂಣಿ ಸಂಹರ್ಷಾದ್ಯೇ ಪ್ರಹೃಷ್ಟನೂರುಹಾಃ । ಜಗದ್ಧಾತುರ್ಮಹೇಶಸ್ಯ ದಿವ್ಯಾಜ್ಞಾಚರಣಾ ವಯಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾರೆ, ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರು 'ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮಹೇಶನ ದಿವ್ಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇಹ ನಿತ್ಯಕ್ರಿಯಾಃ ಕುರ್ಯುಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಯೇ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತು ತೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರಂ ನ ಶೃಣ್ವನ್ವೈ ತಯಾ ಭಗವತೇರಿತಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿರುವ ವೈಷ್ಣವರು ಪ್ರತಿದಿನದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಾಕ್ಷರವನ್ನು, ಭಗವಂತನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥ.

ಪ್ರಣಾಮಪೂರ್ವಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯೋ ವದೇದ್ವೈಷ್ಣವೋ ಹಿ ಸಃ । ತದ್ಭಕ್ತಜನವಾತ್ಸಲ್ಯಂ ಪೂಜನಂ ಚಾನುಮೋದನಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ವೈಷ್ಣವರು; ಅವರು ಭಕ್ತಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ಕಥಾಶ್ರವಣೇ ಪ್ರೀತಿರಶ್ರುನೇತ್ರಾಙ್ಗವಿಕ್ರಿಯಾಃ । ಯೇನ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ವಿಷ್ಣೌ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಾವೋ ನಿವೇಶಿತಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಲ್ಲಿ ಆನಂದ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿ ನೆಲೆಸಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಶ್ಚ ಕೃತಾತ್ಮತ್ವಾನ್ಮಹಾಭಾಗವತೋ ಹಿ ಸಃ । ವಿಶ್ವೋಪಕರಣಂ ನಿತ್ಯಂ ತದರ್ಥಂ ಸಙ್ಗವರ್ಜನಮ್ । ಸ್ವಯಮಭ್ಯರ್ಚನಞ್ಚೈವ ಯೋ ವಿಷ್ಣುಞ್ಚೋಪಜೀವತಿ ॥ ೧,೨೨೭.

ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಕ್ತನು; ಸದಾ ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅನರ್ಹ ಸಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವತಃ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಭಕ್ತಿರಷ್ಟವಿಧಾ ಹ್ಯೇಷಾ ಯಸ್ಮಿನ್ಮ್ಲೇಚ್ಛೋಽಪಿ ವರ್ತತೇ । ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೋ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೧,೨೨೭.

ಈ ಭಕ್ತಿ ಎಂಟು ವಿಧಗಳಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಯಾರಲ್ಲಾದರೂ—even ಮ್ಲೇಛನಲ್ಲಿಯೂ—ಇರಿದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಋಷಿ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮೈ ದೇಯಂ ತತೋ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಸ ಚ ಪೂಜ್ಯೋ ಯಥಾ ಹರಿಃ । ಸ್ಮೃತಃ ಸಂಭಾಷಿತೋ ವಾಪಿ ಪೂಜಿತೋ ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಪುನಾತಿ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಶ್ಚಣ್ಡಾಲೋಽಪಿ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ॥ ೧,೨೨೭.

ಅವನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು, ಅವನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಅವನನ್ನು ಹರಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮಾತಾಡಿದರೂ, ಪೂಜಿಸಿದರೂ—even ಚಂಡಾಲನಾದರೂ—ಭಗವದ್ಭಕ್ತನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಯಾಂ ಕುರು ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ತವಾಸ್ಮೀತಿ ಚ ಯೋ ವದೇತ್ । ಅಭಯಂ ಸರ್ವಭೂತೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾದೇತದ್ವ್ರತಂ ಹರೇಃ ॥ ೧,೨೨೭.

ಯಾರು 'ನಾನು ನಿನ್ನವನು' ಎಂದು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬರುವರು, ಅವರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ಹರಿಯ ವ್ರತ.