ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣೇ ರಜನ್ಯಾಂ ದಿವಸೇಪಿ ವಾ । ಉಷ್ಣೇ ವರ್ಷತಿ ಶೀತೇ ವಾ ವರ್ಧನಂ ನ ನಿವರ್ತತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು, ಬಿಸಿ, ಮಳೆ, ಚಳಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಿಲ್ಲದು.

ದೇಶಂ ಗತಾನಾಂ ಯಾ ವೃದ್ಧಿರ್ನಾನಾಪಣ್ಯೋಪಜೀವಿನಾಮ್ । ಕುಸೀದಂ ಕುರ್ವತಃ ಸಮ್ಯಕ್ಸಂಸ್ಥಿತಸ್ಯೈವ ಜಾಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರಿಗೆ ಲಾಭ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಲಬ್ಧಲಾಭಃ ಪಿತೄನ್ದೇವಾನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಶ್ಚೈವ ಪೂಜಯೇತ್ । ತೇ ತೃಪ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ತದ್ದೋಷಂ ಶಮಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಲಾಭದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಅವರು ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಅವನ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ವಣಿಕ್ಕುಸೀದಂ ದದ್ಯಾದ್ಯೋ ವಸ್ತ್ರಂ ಗಾಙ್ಕಾಞ್ಚನಾದಿಕಮ್ । ಕೃಷೀವಲೋಽನ್ನಪಾನಾದಿಯಾನಶಯ್ಯಾಸನಾನಿ ಚ ॥ ೧,೨೧೩.

ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ಬಡ್ಡಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ, ಧಾನ್ಯ, ಚಿನ್ನ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಕೃಷಿಕನು ಅನ್ನ, ಪಾನೀಯ, ವಾಹನ, ಹಾಸಿಗೆ, ಕುರ್ಚಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ರಾಜಭ್ಯೋ ವಿಂಶತಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪಶುಸ್ವರ್ಣಾದಿಕಂ ಶತಮ್ । ಪಾದೇನಾಸ್ಯ ಚ ಯಾವಕ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಂಚಯಮಾತ್ಮವಾನ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ರಾಜನಿಗೆ ಹತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು, ಹಸು, ಚಿನ್ನ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ವಿವೇಕಿಯು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಧೇನ ಚಾತ್ಮಭರಣಂ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾಂನ್ವಿತಮ್ । ಪಾದಂ ಚೇತ್ಯರ್ಥಯಾಮಸ್ಯ ಮೂಲಭೂತಂ ವಿವರ್ಧಯೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅರ್ಧವನ್ನು ತನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ, ದೈನಂದಿನ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕು. ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಮೂಲಧನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾ ಶಿಲ್ಪಂ ಭೂತಿಃ ಸೇವಾ ಗೋರಕ್ಷಾ ವಿಪಣಿಃ ಕೃಷಿಃ । ವೃತ್ತಿರ್ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಕುಸೀದಂ ಚ ದಶ ಜೀವನಹೇತವಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ವಿದ್ಯೆ, ಕಲೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸೇವೆ, ಹಸು ಸಾಕಣೆ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಕೃಷಿ, ಭಿಕ್ಷೆ, ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವುದು—ಇವು ಹತ್ತು ವಿಧದ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳು.

ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾರ್ಜಿತಾ ವಿಪ್ರೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ಶಸ್ತ್ರನಿರ್ಜಿತಾ । ವೈಶ್ಯೇ ನ್ಯಾಯಾರ್ಜಿತಾಃ ಸ್ವಾರ್ಥಾಃ ಶೂದ್ರೇ ಶುಶ್ರೂಷಯಾರ್ಜಿತಾಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನದಿಂದ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯದಿಂದ, ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ನ್ಯಾಯವಾದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಂಪತ್ತು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ನದೀ ಬಹೂದಕಾ ಶಾಕಮೃತ್ಪರ್ಣಾನಿ ಸಮಿತ್ಕುಶಾಃ । ಆಗ್ನೇಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಶ್ಚ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಧನಮುತ್ತಮಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿ, ತರಕಾರಿ, ಬೇರು, ಎಲೆ, ಹೋಮದ ಕಡ್ಡಿ, ಕುಶಾ ಹುಲ್ಲು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವೇದಪಾರಾಯಣದ ಧ್ವನಿ—ಇವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಪತ್ತುಗಳು.

ಅಯಾಚಿತೋಪಪನ್ನೇ ತು ನಾಸ್ತಿ ದೋಷಃ ಪ್ರತಿಗ್ರಹೇ । ಅಮೃತಂ ತದ್ವಿದುರ್ದೇವಾಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತನ್ನೈವ ವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳದೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳು ಅದನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು.

ಗುರುದ್ರವ್ಯಾಂಶ್ಚೌಜ್ಜಿಹೀರ್ಷುರರ್ಚಿಷ್ಯನ್ದೇ ವತಾತಿಥೀನ್ । ಸರ್ವತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾನ್ನ ತುಷ್ಯೇತ್ತು ಸ್ವಯಂ ತತಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಗುರುವಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಸ್ವಂತ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಬಾರದು.

ಸಾಧುತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾದಥ ವಾಸಾಧುತೋ ದ್ವಿಜಃ । ಗುಣವಾನಲ್ಪದೋಷಶ್ಚ ನಿರ್ಗುಣೋ ಹಿ ನಿಮಜ್ಜತಿ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಂದ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಅವು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಗುಣವಂತರು ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ದೋಷವಿರುವವರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ಗುಣವಿಲ್ಲದವನು ಖಂಡಿತ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ತ್ವಕ್ಷವೃತ್ತ್ಯಾ ವಾ ಕೃತ್ವಾ ಭರಣಮಾತ್ಮನಃ । ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಶುದ್ಧಿಂ ಪರತಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಈ ರೀತಿ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಂತರ ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚತುರ್ಥೇ ಚ ತಥಾ ಭಾಗೇ ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಮೃದ ಮಾಹರೇತ್ । ತಿಲಪುಷ್ಪಕುಶಾದೀನಿ ಸ್ನಾನಂ ಚಾಕೃತ್ರಿಮೇ ಜಲೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ದಿನದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮಣ್ಣು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಎಳ್ಳು, ಹೂವು, ದರ್ಭೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಳಸಬೇಕು.

ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಕಾಮ್ಯಂ ಕ್ರಿಯಾಙ್ಗಂ ಮಲಕರ್ಷಣಮ್ । ಮಾರ್ಜನಾಚಮಾವಗಾಹಾಶ್ಚಾಷ್ಟಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ದಿನಚರಿ, ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭ, ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅಶುದ್ಧಿ ತೊಳೆದುಹಾಕುವುದು, ತೊಳೆಯುವುದು, ಆಚಮನ, ಮುಳುಗುವುದು—ಈ ಎಂಟು ವಿಧದ ಸ್ನಾನಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಸ್ನಾತಸ್ತು ಪುಮಾನ್ನಾರ್ಹೇ ಜಪಾಗ್ನಿಹವನಾದಿಷು । ಪ್ರಾತಃ ಸ್ನಾನಂ ತದರ್ಥಂ ತು ನಿತ್ಯಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರಾದರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿತ್ಯಸ್ನಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಚಾಣ್ಡಾಲಶವವಿಷ್ಠಾದ್ಯಾನ್ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ನಾನಂ ರಜಸ್ವಲಾಮ್ । ಸ್ನಾನಾರ್ಹಸ್ತು ಯದಾ ಸ್ನಾತಿ ಸ್ನಾನಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಹಿ ತತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಚಾಂಡಾಲ, ಶವ, ಮಲ ಅಥವಾ ರಜಸ್ವಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸ್ನಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪುಷ್ಯಸ್ನಾನಾದಿಕಂ ಸ್ನಾನಂ ದೈವಜ್ಞವಿಧಿಚೋದಿತಮ್ । ತದ್ಧಿ ಕಾಮ್ಯಂ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ನಾಕಾಮಸ್ತತ್ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಪುಷ್ಯಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯರು ಹೇಳುವ ಸ್ನಾನಗಳು ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರವಾದವು; ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಜಪ್ತುಕಾಮಃ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ಅರ್ಚಿಷ್ಯನ್ದೇವತಾತಿಥೀನ್ । ಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇದ್ಯಸ್ತು ಕ್ರಿಯಾಙ್ಗಂ ತಚ್ಚ ಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಜಪ ಮಾಡಲು, ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ, ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಅಥವಾ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ವಿಧಿಯ ಒಂದು ಅಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಲಾಪಕರ್ಷಣಾರ್ಥಾಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಸ್ತತ್ರ ನಾನ್ಯಥಾ । ಸರಃ ಸುದೇವಖಾತೇಷು ತೀರ್ಥೇಷು ಚ ನದೀಷು ಚ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ಉದ್ದೇಶ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುವುದೇ ಹೊರತು ಬೇರೆಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆಯೇ ಸರೋವರ, ಉತ್ತಮ ಬಾವಿಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.

ಸ್ನಾನಮೇವ ಕ್ರಿಯಾ ಯಸ್ಮಾತ್ಕ್ರಿಯಾಸ್ನಾನಮತಃ ಪರಮ್ । ಅದ್ಭಿರ್ಗಾತ್ರಾಣಿ ಶುಧ್ಯನ್ತಿ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಾತ್ಫಲಂ ಲಭೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಸ್ನಾನವೇ ಒಂದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಧಿಸ್ನಾನವು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ನೀರಿನಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮಾರ್ಜನಾನ್ಮಜ್ಜನೈರ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪಾಪಮಾಶು ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ । ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಚಾಪಿ ಕ್ರಿಯಾಙ್ಗಂ ಮಲಕರ್ಷಣಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ತೊಳೆಯುವುದು, ಮುಳುಗುವುದು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪಾಪ ಶೀಘ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿತ್ಯ, ವಿಶೇಷ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಯ ಅಂಗವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಅಶುದ್ಧಿ ತೊಡೆಯಲು ಇದೆ.

ತೀರ್ಥಾಭಾವೇ ತು ಕರ್ತವ್ಯಮುಷ್ಣೋದಕಪರೋದಕೈಃ । ಭೂಮಿಷ್ಠಾದುದ್ಧೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ತತಃ ಪ್ರಸ್ತ್ರವಣೋದಕಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ತೀರ್ಥ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಿಸಿ ನೀರು ಅಥವಾ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬರುವ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಭೂಮಿಯಿಂದ ತೆಗೆದ ನೀರು ಪುಣ್ಯಕರ, ನಂತರ ಹರಿವ ನೀರು ಕೂಡ.

ತತೋಽಪಿ ಸಾರಸಂ ಪುಣ್ಯಂ ತಸ್ಮಾನ್ನಾದೇಯಮುಚ್ಯತೇ । ತೀರ್ಥತೋಯಂ ತತಃ ಪುಣ್ಯಂ ಗಾಗಂ ಪುಣ್ಯಂ ತು ಸರ್ವತಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅದರಿಗಿಂತಲೂ ಸರೋವರದ ನೀರು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯಕರ, ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು; ತೀರ್ಥದ ನೀರು ಪುಣ್ಯಕರ, ಗಂಗೆಯ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಣ್ಯಕರ.

ಗಾಗಂ ಪಯಃ ಪುನಾತ್ಯಾಶು ಪಾಪಮಾಮರಣಾನ್ತಿಕಮ್ । ಗಯಾಯಾಂ ಚ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಯತ್ತೋಯಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಗಂಗೆಯ ನೀರು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಮರಣದವರೆಗೆ ಕೂಡ; ಗಯಾ ಮತ್ತು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.

ತಸ್ಮಾತ್ತು ಗಾಙ್ಗಮಪರಂ ಜಾನೀಯಾತ್ತೋಯಮುತ್ತಮಮ್ । ಪುತ್ರಜನ್ಮನಿ ಯೋಗೇಷು ತಥಾ ಸಂಕ್ರಮಣೇ ರವೇಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಆದ್ದರಿಂದ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಸಂಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಸಂಕ್ರಮಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.

ರಾಹೋಶ್ಚ ದರ್ಶನೇ ಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ನಿಶಿ ನಾನ್ಯಥಾ । ಉಷಸ್ಯುಷಸಿ ಯತ್ಸ್ನಾನಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮುದಿತೇ ರವೌ ॥ ೧,೨೧೩.

ರಾಹುವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲ; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯೇನ ತತ್ತುಲ್ಯಂ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶನಮ್ । ಯತ್ಫಲಂ ದ್ವಾದಶಾಬ್ದಾನಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯೇ ಕೃತೇ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ವಿಧಿಯ ಸಮಾನ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ವಿಧಿಯಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು.

ಪ್ರಾತಃ ಸ್ನಾಯೀ ತದಾಪ್ನೋತಿ ವರ್ಷೇಣ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ । ಯ ಇಚ್ಛೇದ್ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾಂಶ್ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹೋಪಮಾನ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಆ ಫಲವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು.