ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವಮರ್ಹತಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ನಾಯೀ ಜಪಾದಿಕಮ್ । ಅತ್ಯನ್ತಮಲಿನಃ ಕಾಯೋ ನವಚ್ಛಿದ್ರಸಮನ್ವಿತಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಜಪಾದಿ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಗ್ಯರು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಹ ತುಂಬಾ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಒಂಬತ್ತು ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ಸ್ತ್ರವತ್ಯೇಷ ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ನಾನಂ ವಿಶೋಧನಮ್ । ಮನಃ ಪ್ರಸಾದಜನನಂ ರೂಪಸೌಭಾಗ್ಯವರ್ಧನಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಈ ದೇಹವು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎಂದೂ ಹರಿದುಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಬರುತ್ತದೆ, ರೂಪ ಹಾಗೂ ಭಾಗ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಶೋಕದುಃ ಖಪ್ರಶಮನಂ ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನವದಾಚರೇತ್ । ಅದ್ಯ ಹಸ್ತೇ ತು ನಕ್ಷತ್ರೇ ದಶಮ್ಯಾಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಕೇ ಸಿತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಇದು ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಚಂದ್ರನು ಹಸ್ತ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ದಶಮಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ನಕ್ಷತ್ರ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ದಶಪಾಪ ಹರಾಯಾಂ ಚ ಅದತ್ವಾ ದಾನಕಲ್ಮಷಮ್ । ವಿರುದ್ಧಾಚರಣಂ ಹಿಂಸಾ ಪರದಾರೋಪಸೇವನಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಹತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ದಿನದಲ್ಲಿ, ದಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಡೆ, ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪಾರುಷ್ಯಾನೃತಪೈಶುನ್ಯಮಸಮ್ಬದ್ಧಾಭಿಭಾಷಣಮ್ । ಪರದ್ರವ್ಯಾಭಿಧಾನಂ ಚ ಮನಸಾನಿಷ್ಟಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಕಠಿಣ ಮಾತು, ಸುಳ್ಳು, ಅಪವಾದ, ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಮಾತು, ಪರರ ಧನದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಚಿಂತನೆ—

ಏತದ್ದಶಾಘಘಾತಾರ್ಥಂ ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ । ಪ್ರಾತಃ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಸ್ನಾನಂ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಗೃಹಸ್ಥಯೋಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಈ ಹತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಣೆಗೆ ನಾನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನವನ್ನು ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಗೃಹಸ್ಥರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯತೇಸ್ತ್ರಿಷವಣಂ ಸ್ನಾನಂ ಸಕೃತ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ । ಆಚಮ್ಯ ತೀರ್ಥಮಾವಾಹ್ಯ ಸ್ನಾಯಾತ್ಸ್ಮೃತ್ವಾವ್ಯಯಂ ಹರಿಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯತಿಗಳಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಸಾಕು. ನೀರು ಕುಡಿದು, ತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಮನ್ದೇಹಾ ನಾಮ ರಾಕ್ಷಸಾಃ । ಉದಯನ್ತಂ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಸೂರ್ಯಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಖಾದಿತುಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಮೂವರು ಕೋಟಿ ಮಂದೇಹ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸರು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಉದಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಹನ್ತಿ ಸೂರ್ಯಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಂ ನೋಪಾಸ್ತಿಂ ಕುರುತೇ ತು ಯಃ । ದಹನ್ತಿ ಮನ್ತ್ರಪೂತೇನ ತೋಯೇನಾನಲರೂಪಿಣಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಮಂತ್ರಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು, ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಅಹೋರಾತ್ರಸ್ಯ ಯಃ ಸನ್ಧಿಃ ಸಾ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಭವತೀತಿ ಹ । ದ್ವಿನಾಡಿಕಾ ಭವೇತ್ಸನ್ಧ್ಯಾ ಯಾವದ್ಭವತಿ ದರ್ಶನಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸಂಧಿಸುವ ಸಮಯವನ್ನು ಸಂಧ್ಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂಧ್ಯೆ ಎರಡು ನಾಡಿಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯನು ಕಾಣುವವರೆಗೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ಗನ್ಧ್ಯಾಕರ್ಮಾವಸಾನೇ ತು ಸ್ವಯಂ ಹೋಮೋ ವಿಧೀಯತೇ । ಸ್ವಯಂ ಹೋಮಫಲಂ ಯತ್ತು ತದನ್ಯೇನ ನ ಜಾಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಸಂಧ್ಯಾಕರ್ಮ ಮುಗಿದ ನಂತರ ತಾನೇ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಹೋಮದ ಫಲವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕೊಡಲಾಗದು.

ಋತ್ವಿಕ್ಪುತ್ರೋ ಗುರುರ್ಭ್ರಾತಾ ಭಾಗಿನೇಯೋಽಥ ವಿಟ್ಪತಿಃ । ಏಭಿರೇವ ಹುತಂ ಯತ್ತು ತದ್ಧುತಂ ಸ್ವಯಮೇವ ಹಿ ॥ ೧,೨೧೩.

ಋತ್ವಿಕ್, ಪುತ್ರ, ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಮಾವ, ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ—ಇವರು ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ತಾನೇ ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೈ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಾಗ್ನಿರ್ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ವಿಷ್ಣುರಾಹವನೀಯಾಗ್ನಿಃ ಕುಮಾರಃ ಸತ್ಯ ಉಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ವಿಷ್ಣುನು ಆಹವನೀಯಾಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಕುಮಾರನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಕೃತ್ವಾ ಹೋಮಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಸೌರಾನ್ಮನ್ತ್ರಾಞ್ಜಪೇತ್ತತಃ । ಸಮಾಹಿತಾತ್ಮಾ ಸಾವಿತ್ರೀಂ ಪ್ರಣವಂ ಚ ಯಥೋದಿತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸೂರ್ಯನ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಣವೇ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಸ್ಯ ವ್ಯಾಹೃತೀಷು ಚ ಸಪ್ತಸು । ತ್ರಿಪದಾಯಾಂ ಚ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾಂ ನ ಭಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಸದಾ ಪ್ರಣವದಲ್ಲಿ, ಏಳು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂರು ಪದಗಳ ಸಾವಿತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಗಾಯತ್ತ್ರೀಂ ಯೋ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಕಲ್ಯಮುತ್ಥಾಯ ಮಾನವಃ । ಲಿಪ್ಯತೇ ನ ಸ ಪಾಪೇನ ಪದ್ಮಪತ್ರಮಿವಾಮ್ಭಸಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪವು ತಗಲದು; ಅದು ಜಲದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಎಲೆ濕ಗಾಗದಂತೆ.

ಶ್ವೇತವರ್ಣಾ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಕೌಶೈಯವಸನಾ ತಥಾ । ಅಕ್ಷಸೂತ್ರಧರಾ ದೇವೀ ಪದ್ಮಾಸನಗತಾ ಶುಭಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅವಳು ಬಿಳಿ ವರ್ಣದವಳಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಜಪಮಾಲೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಶುಭದೇವಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆವಾಹ್ಯ ಯಜುಪಾನೇನ ತೇಜೋಽಸೀತಿ ವಿಧಾನತಃ । ಏತದ್ಯಜುಃ ಪುರಾ ದೈವೈರ್ದೃಷ್ಟಿದರ್ಶನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಭಿಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಜುಸ್ಸುಳ್ಳ ನೀರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಈ ಯಜುಸ್ಸನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಹಿಂದೆ ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ನೋಡಿದವು.

ಆದಿತ್ಯಮಣ್ಡಲಾನ್ತಃ ಸ್ಥಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಥಿತಾಮಪಿ । ತತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಜಪಿತ್ವಾತೋ ನಮಸ್ಕಾರಾದ್ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಆ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದೊಳಗಿರುವುದನ್ನಾಗಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಜಪಮಾಡಿ, ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಾಹ್ನ ಏವ ಕುರ್ವೀತ ದೇವತಾನಾಂ ಚ ಪೂಜನಮ್ । ನ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮೋ ದೇವಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತಂ ಪೂಜಯೇತ್ಸದಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಂಜಾನೆಲೇ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಷ್ಣುವಿಗಿಂತ ಮೇಲು ದೇವತೆ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾನ್ದೇವಾನ್ನ ಪೃಥಗ್ಭಾವಯೇತ್ಸುಧೀಃ । ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ಮಙ್ಗಲಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಗೌರ್ಹುತಾಶನಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವರನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಶುಭವಾದವುಗಳು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಹಸು, ಬೆಂಕಿ, ಬಂಗಾರ, ತುಪ್ಪ, ಸೂರ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ರಾಜನು ಎಂಟನೆಯವನು.

ಹಿರಣ್ಯಂ ಸರ್ಪಿರಾದಿತ್ಯ ಆಪೋ ರಾಜಾ ತಥಾಷ್ಟಮಃ । ಏತಾನಿ ಸತತಂ ಪಶ್ಯೇದರ್ಚಯೇಚ್ಚ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬಂಗಾರ, ತುಪ್ಪ, ಸೂರ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ರಾಜನು—ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸದಾ ನೋಡಬೇಕು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ವೇದಸ್ಯಾಧ್ಯಯನಂ ಪೂರ್ವಂ ವಿಚಾರೋಭ್ಯಸನಂ ಜಪಃ । ತದ್ದಾನಂ ಚೈವ ಶಿಷ್ಯಭ್ಯೋ ವೇದಾಭ್ಯಾಸೋ ಹಿ ಪಞ್ಚಧಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ವೇದವನ್ನು ಓದುವುದು, ವಿಚಾರಮಾಡುವುದು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದು, ಜಪಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ದಾನಮಾಡುವುದು—ವೇದಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಐದು ವಿಧಗಳಿವೆ.

ವೇದಾರ್ಥಂ ಯಜ್ಞಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚೈವ ಹಿ । ಮೂಲ್ಯೇನ ಲೇಖಯಿತ್ವಾ ಯೋ ದದ್ಯಾದ್ಯಾತಿ ಸ ವೈದಿಕಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ವೇದದ ಅರ್ಥ, ಯಜ್ಞಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಡುವವನು ವೇದಪಂಡಿತನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿಹಾ ಸಪುರಾಣಾನಿ ಲಿಖಿತ್ವಾಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಬ್ರಹ್ಮದಾನಸಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ದ್ವಿಗುಣೀಕೃತಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಬರೆದು ದಾನಮಾಡುವವನು ಜ್ಞಾನದಾನಕ್ಕೆ ಸಮವಾದ, ದ್ವಿಗುಣವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮೃತೀಯೇ ಚ ತಥಾ ಭಾಗೇ ಪೋಷ್ಯವರ್ಗಾರ್ಥಸಾಧನಮ್ । ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಗುರುರ್ಭ್ರಾತಾ ಪ್ರಜಾ ದೀನಾಃ ಸಮಾಶ್ರಿತಾಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಮೂರನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಅವಲಂಬಿತರಾದವರ ಜೀವನೋಪಾಯ: ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಸಂತಾನ, ಬಡವರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು.

ಅಭ್ಯಾಗತೋಽತಿಥಿಶ್ಚಾಗ್ನಿಃ ಪೋಷ್ಯವರ್ಗಾ ಉದಾಹೃತಃ । ಭರಣಂ ಪೋಷ್ಯವರ್ಗಸ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಂ ಸ್ವರ್ಗಸಾಧನಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬಂದ ಅತಿಥಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಅವಲಂಬಿತರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವಲಂಬಿತರ ಪೋಷಣೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಭರಣಂ ಪೋಷ್ಯ ವರ್ಗಸ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ಯತ್ನೇನ ಕಾರಯೇತ್ । ಸ ಜೀವತಿ ವರಶ್ಚೈಕೋ ಬಹುಭಿರ್ಯೋಪಜೀವ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೧೩.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವಲಂಬಿತರ ಪೋಷಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು; ಒಬ್ಬನು ಬದುಕಿದರೆ, ಅನೇಕರು ಅವನಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಜೀವನ್ತೋ ಮೃತಕಾಸ್ತ್ವನ್ಯೇ ಪುರುಷಾಃ ಸ್ವೋದರಮ್ಭರಾಃ । ಸ್ವಕೀಯೋದರಪೂರ್ತಿಶ್ಚ ಕುಕ್ಕುರಸ್ಯಾಪಿ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಕೆಲವರು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸ್ವಂತ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವವರಾದರೆ, ಅವರು ಸತ್ತವರೇ ಸರಿ; ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಾಯಿ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತದೆ.