ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತ್ರಿಃ ಸ್ನಾತಾ ಸ್ನಾಪಿತಾ ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಗುರೌ ಪ್ರಾಣಾನ್ತಿಕೀ ಸ್ಥಿತಿಃ । ಸಮೇಖಲೋ ಜಟೀ ದಣ್ಡೀ ಮುಣ್ಡೀ ವಾ ಗುರುಸಂಶ್ರಯಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ, ಇತರರಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಭಿಕ್ಷೆ, ಗುರುನ ಬಳಿಯೇ ಜೀವಿತಾಂತ ವಾಸ; ಕಟ್ಟಿ, ಜಟೆ, ದಂಡ, ಮುಂಡನ—ಇವೆಲ್ಲ ಗುರುನ ಆಶ್ರಯ.

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರೋಪಚರಣಂ ಜೀವನಂ ಚ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ । ಧರ್ಮದಾರೇಷು ಕಲ್ಪೇತ ಪರ್ವವರ್ಜಂ ರತಿಕ್ರಿಯಾಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಸೇವೆ, ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಜೀವನ; ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಸಂಗಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೇವಪಿತ್ರತಿತಿಭ್ಯಶ್ಚ ಪೂಜಾದಿಷ್ವನುಕಲ್ಪನಮ್ । ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತ್ಯರ್ಥಸಂಸ್ಥಾನಂ ಧರ್ಮೋಽಯಂ ಗೃಹಮೇಧಿನಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ದೇವತೆ, ಪಿತೃ, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು; ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು—ಇದು ಗೃಹಸ್ಥನ ಧರ್ಮ.

ಜಟಿತ್ವಮಗ್ನಿಹೋತ್ರತ್ವಂ ಭೂಶಯ್ಯಾಜಿನಧಾರಣಮ್ । ವನೇ ವಾಸಃ ಪಯೋಮೂಲನೀವಾರಫಲವೃತ್ತಿತಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಜಟ್ಟೆ ಹಾಕಿ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತಾ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುವುದು, ಹಾಲು, ಬೇರು, ನೀರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವುದು—

ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಾನ್ನಿವೃತ್ತಿಶ್ಚ ತ್ರಿಃ ಸ್ನಾನಂ ವ್ರತಧಾರಿತಾ । ದೇವತಾತಿಥಿಪೂಜಾ ಚ ಧರ್ಮೋಽಯಂ ವನವಾಸಿನಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು—ಇವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ಧರ್ಮ.

ಸರ್ವಾರಮ್ಭಪರಿತ್ಯಾಗೋ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನಂ ವೃಕ್ಷಮೂಲತಾ । ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹತಾದ್ರೋಹಃ ಸಮತಾ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು ॥ ೧,೨೧೩.

ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಿ ತಿನ್ನುವುದು, ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಸಮಭಾವನೆ ಇಡುವುದು—

ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯಪರಿಷ್ವಙ್ಗೇಸುಖದುಃ ಖಾಧಿಕಾರಿತಾ । ಸಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಶೌಚಂ ವಾಗ್ಯಮೋ ಧ್ಯಾನಚಾರಿತಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಇಷ್ಟವಿಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಪೇಕ್ಷರಾಗಿದ್ದು, ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಶುದ್ಧತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ—

ಸರ್ವೈದ್ರಿಯಸಮಾಹಾರೋ ಧಾರಣಾಧ್ಯಾನನಿತ್ಯತಾ । ಭಾವಸಂಶುದ್ಧಿರೇತ್ಯೇಷ ಪರಿವ್ರಾಡ್ಧರ್ಮ ಉಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಸದಾ ಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿಡುವುದು—ಇವು ಪರಿವ್ರಾಜಕರ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಹಿಂಸಾ ಸೂನೃತಾ ವಾಣೀ ಸತ್ಯಶೌಚೇ ಕ್ಷಮಾ ದಯಾ । ವರ್ಣಿನಾಂ ಲಿಙ್ಗಿನಾಂ ಚೈವ ಸಾಮಾನ್ಯೋ ಧರ್ಮ ಉಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತು, ಶುದ್ಧತೆ, ಕ್ಷಮೆ, ದಯೆ—ಇವು ವರ್ಣಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ, ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯಥೋಕ್ತಕಾರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ಆ ಬೋಧಾತ್ಸ್ವಪನಂ ಯಾವತ್ಗೃಹಿಧರ್ಮಂ ಚ ವಚ್ಮಿ ತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನಾಗಲರು. ಈಗ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ನಿದ್ರೆಯವರೆಗೆ ಗೃಹಸ್ಥನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ಬುಧ್ಯೇತ ಧರ್ಮಾರ್ಥೌ ಚಾನುಚಿನ್ತಯೇತ್ । ಕಾಯಕ್ಲೇಶಾಂಶ್ಚ ತನ್ಮೂಲಾನ್ವೇದತತ್ತ್ವಾರ್ಥಮೇವ ಚ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವುಗಳಿಂದ ಬರುವ ದೇಹದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ, ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಕೃತಶೌಚಃ ಸಮಾಹಿತಃ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸೀತ ಸರ್ವಕಾಲಮತನ್ದ್ರಿತಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರಾತಃ ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾ ಸೀತ ದನ್ತಧಾವನಪೂರ್ವಿಕಾಮ್ । ಉಭೇ ಮೂತ್ರಪುರೀಷೇ ಚ ದಿವಾ ಕುರ್ಯಾದುದಙ್ಮುಖಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಗಲು ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಪುರೀಷವನ್ನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಾತ್ರೌ ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕುರ್ಯಾದುಭೇ ಸನ್ಧ್ಯೇ ಯಥಾ ದಿವಾ । ಛಾಯಾಯಾಮನ್ಧಕಾರೇ ವಾ ರಾತ್ರೌ ವಾಹನಿ ವಾ ದ್ವಿಜಃ ॥ ೧,೨೧೩.

ರಾತ್ರಿ ಅವುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಎರಡು ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಗಲುಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ನೆರಳು, ಕತ್ತಲೆ, ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹಗಲು ಯಾವಾಗಲೂ ದ್ವಿಜನು—

ಯಥಾ ತು ಸಮುಖಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಪ್ರಾಣಬಾಧಾಭಯೇಷು ಚ । ಗೋಮಯಾಙ್ಗಾರವಲ್ಮೀಕಫಾಲಾಕೃಷ್ಟೇ ಶುಭೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಜೀವದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಗೋಮಯ, ಅಂಗಾರ, ಪಂಪು, ಹೊಸದಾಗಿ ಉಳುಮೆಯಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

ಮಾರ್ಗೋಪಜೀವ್ಯಚ್ಛಾಯಾಸು ನ ಮೂತ್ರಂ ಚ ಪುರೀಷಕಮ್ । ಅನ್ತರ್ಜಲಾದ್ದೇವಗೃಹಾದ್ವಲ್ಮೀಕಾನ್ಮೂಷಿಕಸ್ಥಲಾತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ನೀರಿನೊಳಗೆ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಪಂಪಿನಲ್ಲಿ, ಇಲಿ ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಪುರೀಷ ಮಾಡಬಾರದು.

ಪರೇಷಾಂ ಶೌಚಶಿಷ್ಟಾಚ್ಚ ಶ್ಮಶಾನಾಚ್ಚ ಮೃದಂ ತ್ಯಜೇತ್ । ಏಕಾಂ ಲಿಙ್ಗೇ ಮೃದಂ ದದ್ಯಾದ್ವಾಮ ಹಸ್ತೇ ಮೃದಂ ದ್ವಿಧಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಇತರರ ಶೌಚದಿಂದ, ಶ್ಮಶಾನದಿಂದ ಮಣ್ಣು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಒಂದು ಅಂಗಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಹಾಕಬೇಕು, ಎರಡು ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹಾಕಬೇಕು.

ಉಭಯೋರ್ದ್ವೇ ಚ ದಾತವ್ಯೇ ಮೂತ್ರಶೌಚಂ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ । ಏಕಾಂ ಲಿಙ್ಗೇ ಗುದೇ ತಿಸ್ತ್ರಸ್ತಥಾ ವಾಮಕರೇ ದಶ ॥ ೧,೨೧೩.

ಎರಡೂ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹಾಕಬೇಕು, ಇದನ್ನು ಮೂತ್ರ ಶೌಚವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಅಂಗಕ್ಕೆ, ಗುದಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಹಾಕಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಪಾದೇ ದಶೈಕಸ್ಮಿನ್ಕರಯೋಃ ಸಪ್ತಮೃತ್ತಿಕಾಃ । ಅರ್ಧಪ್ರಸೃತಿಮಾತ್ರಾ ತು ಪ್ರಥಮಾ ಮೃತ್ತಿಕಾ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಕಾಲಿಗೆ ಐದು ಬಾರಿ, ಕೈಗೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ, ಏಳು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಹಾಕಬೇಕು. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಹಾಕುವ ಮಣ್ಣು ಅರ್ಧ ಮುಷ್ಟಿಯಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ದ್ವಿತೀಯಾ ಚ ತೃತೀಯಾ ಚ ತದರ್ಧಾ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ । ಉಪವಿಷ್ಟಸ್ತು ವಿಣ್ಮೂತ್ರಂ ಕರ್ತುಂ ಯಸ್ತು ನ ವಿನ್ದತಿ ॥ ೧,೨೧೩.

ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ಹಾಕುವ ಮಣ್ಣು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅರ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಪುರೀಷ ಶೌಚ ಮಾಡಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ—

ಸ ಕುರ್ಯಾದರ್ಧಶೌಚಂ ತು ಸ್ವಸ್ಯ ಶೌಚಸ್ಯ ಸರ್ವದಾ । ದಿವಾ ಶೌಚಸ್ಯ ರಾತ್ರ್ಯರ್ಧಂ ಯದ್ವಾ ಪಾದೋ ವಿಧೀಯತೇ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಂತ ಶೌಚಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಶೌಚ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಗಲು ಶೌಚಕ್ಕೆ ರಾತ್ರಿ ಅರ್ಧ, ಅಥವಾ ಪಾದದಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ವಸ್ಥಸ್ಯ ತು ಯಥೋದ್ದಿಷ್ಟಮಾರ್ತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಥಾಬಲಮ್ । ವಸಾ ಶುಕ್ರಮಸೃಙ್ಮಜ್ಜಾ ಲಾಲಾ ವಿಣ್ಮೂತ್ರಕರ್ಣವಿಟ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಆರೋಗ್ಯವಂತನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ರೋಗಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೊಬ್ಬು, ಬೀಜ, ರಕ್ತ, ಮಜ್ಜೆ, ಲಾಲಾಜಲ, ಬೆವರು, ಮೂತ್ರ, ಮಲ, ಕಿವಿಯ ಕೊಳಕು ಇವು ದೇಹದ ಅಶುದ್ಧಿಗಳು.

ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಶ್ರದೂಷಿಕಾ ಸ್ವೇದೋ ದ್ವಾದಶೈತೇ ನೃಣಾಂ ಮಲಾಃ । ಮನ್ಯೇತ ಯಾವತಾ ಶುದ್ಧಿಂ ತಾವಚ್ಛೌಚಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಜಮೆಯುವ ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಬೆವರು—ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಮಾನವನ ದೇಹದ ಅಶುದ್ಧಿಗಳು. ಇವು ಹೊರಟು ಹೋಗುವವರೆಗೆ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಮಾಣಂ ಶೌಚಸಂಖ್ಯಾಯಾ ನಾದಿಷ್ಟೈರವಶಿಷ್ಯತೇ । ಶೌಚಂ ತು ದ್ವಿವಿಧಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಬಾಹ್ಯಮಾಭ್ಯನ್ತರಂ ತಥಾ ॥ ೧,೨೧೩.

ಯಾರು ವಿಧಿ ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದಾರೋ ಅವರು ಶೌಚದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮೀರಬಾರದು. ಶೌಚವನ್ನು ಎರಡು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಹೊರಗಿನದು ಮತ್ತು ಒಳಗಿನದು.

ಮೃಜ್ಜಲಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ಮೃತಂ ಬಾಹ್ಯಂ ಭಾವಶುದ್ಧಿರಥಾನ್ತರಮ್ । ತ್ರಿರಾಚಾಮೇದಪಃ ಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿಃ ಪ್ರಮೃಜ್ಯಾತ್ತತೋ ಮುಖಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಗಿನ ಶುದ್ಧಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಮನಸ್ಸಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯೇ ಒಳಗಿನ ಶುದ್ಧಿ. ಮೊದಲು ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರಿನಿಂದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕುಳಿದು, ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಒರೆದು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಸಂಮೃಜ್ಯಾಙ್ಗುಷ್ಠಮೂಲೇನ ತ್ರಿಭಿರಾಸ್ಯಮುಪಸ್ಪೃಶೇತ್ । ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಪ್ರದೇಶಿನ್ಯಾ ಘ್ರಾಣಂ ಪಶ್ಚಾದನನ್ತರಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಬಾಯಿಯನ್ನು ಒರೆದು ಆದಮೇಲೆ, ಬೆರಳಿನ ಬೇಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಬಾಯಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಬೆರಳಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂಗಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾನಾಮಿಕಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಚಕ್ಷುಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಕನಿಷ್ಠಾಙ್ಗಷ್ಠಯೋರ್ನಾಭಿಂ ಹೃದಯಂ ತು ತಲೇನ ವೈ ॥ ೧,೨೧೩.

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ಉಂಗುರಿಬೆರಳಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು ಮತ್ತು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ನಾಭಿಗೆ, ಹಸ್ತತಲದಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಾಭಿಸ್ತು ಶಿರಃ ಪಶ್ಚಾದ್ಬಾಹೂ ಚಾಗ್ರೇಣ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ । ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ತ್ರಿಃ ಪಠನ್ಪ್ರೀಣಯೇತ್ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳಿನಿಂದ ತಲೆಗೆ, ನಂತರ ಬೆರಳಗಳ ತುದಿಯಿಂದ ಕೈಗಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪಠಿಸಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಅಥರ್ವಾಙ್ಗಿರಸೌ ಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿಃ ಪ್ರಮಾರ್ಷ್ಟ್ಯಥ ತನ್ಸುಖಮ್ । ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾನಿ ವೇದಾಙ್ಗಾನಿ ವೇದಾಙ್ಗಾನಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ॥ ೧,೨೧೩.

ಮೊದಲು ಅಥರ್ವಣ ಮತ್ತು ಆಂಗಿರಸ ಹ್ಯಮ್ನಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ಒರೆದು ಆರಾಮ ಪಡೆಯಬೇಕು; ನಂತರ ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು.