ಸಿಂಹಾಸ್ಯವೃಷವಾಸಾಕಮಾಟರೂಷಕಮಾದಿಶೇತ್ । ಜೀವಕೋ ಜೀವಶಾಕಶ್ಚ ಕರ್ಬುರಞ್ಚ ಶಟೀಂ ವಿದುಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಸಿಂಹಾಸ್ಯ, ವೃಷವಾಸಾ, ಮಾಟರೂಷಕವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಜೀವಕ, ಜೀವಶಾಕ, ಕರ್ಬುರ ಮತ್ತು ಶಟಿ ಎಂಬುವುಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಕಟ್ಫಲಂ ಸೋಮವೃಕ್ಷಃ ಸ್ಯಾದಗ್ನಿಗನ್ಧಾ ಸುಗನ್ಧಿಕಾ । ಶತಾಙ್ಗಂ ಶತಪುಷ್ಪಾ ಚ ಮಿಂಸಿರ್ಮಧುರಿಕಾಮತಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕಟ್ಫಲ, ಸೋಮವೃಕ್ಷ, ಅಗ್ನಿಗಂಧಾ, ಸುಗಂಧಿಕಾ; ಶತಾಂಗ, ಶತಪುಷ್ಪ, ಮಿಂಸಿರ್ ಮತ್ತು ಮಧುರಿಕಾ ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಜ್ಞೇಯಂ ಪುಷ್ಕರಮೂಲಞ್ಚ ಪುಷ್ಕರಂ ಪುಷ್ಕರಾಹ್ವಯಮ್ । ಯಾಸೋಽಥ ಧನ್ವಯಾಸಶ್ಚ ದುಷ್ಪರ್ಶೋಽಥ ದುರಾಲಭಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಪುಷ್ಕರಮೂಲ, ಪುಷ್ಕರ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರಾಹ್ವಯ ಎಂಬುವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಯಾಸ, ಧನ್ವಯಾಸ, ದುಷ್ಪರ್ಷ ಮತ್ತು ದುರಾಲಭ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ.
ವಾಕುಚೀ ಸೋಮರಾಜೀ ಚ ಸೋಮವಲ್ಲೀತಿ ಕೀರ್ತಿತಾ । ಮಾರ್ಕವಃ ಕೇಶರಾಜಶ್ಚ ಭೃಙ್ಗರಾಜೋ ನಿಗದ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೦೪.
ವಾಕುಚಿ, ಸೋಮರಾಜಿ ಮತ್ತು ಸೋಮವಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಮಾರ್ಕವ, ಕೇಶರಾಜ ಮತ್ತು ಭೃಂಗರಾಜ ಕೂಡ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತ್ವೇಡಗಜಸ್ತಜ್ಜ್ಞೈಶ್ಚಕ್ರಮರ್ದಕಸಂಜ್ಞಖಃ । ಸುರಙ್ಗೀತಗರಃ ಸ್ನಾಯುಃ ಕಲನಾಶಾ ತು ವಾಯಸೀ ॥ ೧,೨೦೪.
ವೇದಗಜವನ್ನು ತಜ್ಞರು ಚಕ್ರಮರ್ಧಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸುರಂಗಿಯನ್ನು ತಗರ ಎಂದು, ಅದರ ಸ್ನಾಯುವನ್ನು ಕಲನಾಶಾ ಎಂದು, ವಾಯಸಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಕಾಲಃ ಸ್ಮೃತೋ ಬೇಲಸ್ತಣ್ಡುಲೀಯೋ ಘನಸ್ತನಃ । ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಸ್ತಿಕ್ತತುಮ್ಬೀ ಸ್ಯಾತ್ತಿಕ್ತಾಲಬುರ್ನಿಗದ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೦೪.
ಮಹಾಕಾಲವನ್ನು ಬೆಲ ಎಂದು, ತಂಡುಳಿಯನ್ನು ಘನಸ್ತನ ಎಂದು, ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವನ್ನು ಕರಳಹುಣಸೆ ಎಂದು, ತಿಕ್ತಾಲಬು ಕೂಡ ಇದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಧಾಮಾರ್ಗವೋಽಥ ಕೋಷಾತಕ್ಯಥ ಯಾಮಿನೀ । ವಿದ್ಯಾತ್ಕೋಶತಕೀಭೇದಂ ಕೃತಭೇದನಸಂಜ್ಞಕಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಧಾಮಾರ್ಗವ, ಕೊಷಾತಕಿ ಮತ್ತು ಯಾಮಿನಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕೊಷಾತಕಿಯ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಕೃತಭೇದನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಥಾ ಜೀಮೂತಕಾಖ್ಯಾ ಚ ಖುಡ್ಡಾಕೋ ದೇವತಾಡಕಃ । ಗೃಧ್ರನಖೀ ಗೃಧ್ರನಖೀ ಹಿಙ್ಗುಕಾಕಾದನೀ ಮತಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಅದೇ ರೀತಿ ಜಿಮೂತವನ್ನು ಕೂಡ ಖುಡ್ಡಾಕ ಅಥವಾ ದೇವತಾಡಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗೃಹಧ್ರನಖಿ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ, ಹಿಂಗುಕಾಕಾದನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.
ಅಶ್ವಾರಿಶ್ಚೈವ ಬೋದ್ಧವ್ಯಃ ಕರವೀರೋಽಶ್ವಮಾರಕಃ । ಸಿನ್ಧುಃ ಸೈನ್ಧವಸಿನ್ಧೂತ್ಥಮಣಿಮನ್ಥಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಅಶ್ವಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕರವೀರವನ್ನು ಅಶ್ವಮಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಿಂಧು, ಸೈಂಧವ, ಸಿಂಧೂತ್ಥ ಎಂಬುವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಣಿಮಂಥಕ್ಕೆ ಹೆಸರುಗಳು.
ಕ್ಷಾರೋ ಯವಾಗ್ರಜಶ್ಚೈವ ಯವಕ್ಷಾರೋಽಭಿಧೀಯತೇ । ಸರ್ಜಿಕಾ ಸರ್ಜಿಕಾಕ್ಷಾರೋ ದ್ವಿತೀಯಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ಯವಾಗ್ರಜ ಎರಡನ್ನೂ ಯವಕ್ಷಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಜಿಕ ಮತ್ತು ಸರ್ಜಿಕಾಕ್ಷಾರ ಎರಡನ್ನೂ ಎರಡನೇ ವಿಧ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕಾಶೀಶಂ ಪುಷ್ಪಕಾಶೀಶಂ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ನೇತ್ತ್ರಭೇಷಜಮ್ । ಧಾತುಕಾಶೀಶಕಾಶೀ ಚ ಸಂಜ್ಞೇಯಂ ತಚ್ಚ ಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕಾಶೀಶ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಕಾಶೀಶವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಔಷಧಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಧಾತುಕಾಶೀಶ ಮತ್ತು ಕಾಶೀ ಕೂಡ ಇದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಸೌರಾಷ್ಟ್ರೀ ಮೃತ್ತಿಕಾಕ್ಷಾರಂ ಕಾಕ್ಷೀ ವೈ ಪಙ್ಕಪರ್ಪಟೀ । ವಿದ್ಯಾತ್ಸಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಧಾತು ತಾಪ್ಯಂ ತಾಪ್ಯುತ್ಥಸಮ್ಭವಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಸೌರಾಷ್ಟ್ರೀ ಎಂಬುದು ಮಣ್ಣಿನ ಕ್ಷಾರ. ಕಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪಂಕಪರ್ಪಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಕ್ಷಿಕ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಲೋಹ, ತಾಪ್ಯ ಎಂಬುದು ತಾಪ್ಯುತ್ನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಶಿಲಾ ಮನಃ ಶಿಲಾ ಜ್ಞೇಯಾ ನೇಪಾಲೀ ಕುಲಟೀತಿ ಚ । ಆಲಂ ಮನಸ್ತಾಲಕಂ ವಾ ಹರಿತಾಲಂ ವಿನಿರ್ದಿಶೇತ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಶಿಲಾ ಮತ್ತು ಮನಃಶಿಲಾ ಎಂಬುವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನೇಪಾಳಿ ಮತ್ತು ಕುಳಟಿ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ಆಲ ಅಥವಾ ಮನಸ್ತಾಲಕವನ್ನು ಹರಿತಾಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಗನ್ಧಕೋ ಗನ್ಧಪಾಷಾಣೋ ರಸಃ ಪಾರದ ಉಚ್ಯತೇ । ತಾಮ್ರಮೌದುಮ್ಬರಂ ಶುಲ್ಬಂ ವಿದ್ಯಾನ್ಮ್ಲೇಚ್ಛಮುಖಂ ತಥಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಗಂಧಕವನ್ನು ಗಂಧಪಾಷಾಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ರಸವೆಂದರೆ ಪಾರದು. ತಾಮ್ರಮೌದುಂಬರ ಮತ್ತು ಶುಲ್ಬ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ, ಮ್ಲೆಚ್ಚಮುಖ ಕೂಡ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಅದ್ರಿಸಾರಸ್ತ್ವಯಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಂ ಲೋಹಕಞ್ಚಾಪಿ ಕಥ್ಯತೇ । ಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಧು ಚ ಕ್ಷೌದ್ರಂ ತಚ್ಚ ಪುಷ್ಪರಸಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಅದ್ರಿಸಾರ ಎಂದರೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಬ್ಬಿಣ, ಅದನ್ನು ಲೋಹಕಂಚ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಕ್ಷಿಕ, ಮದು ಮತ್ತು ಕ್ಷೌದ್ರ ಎಂಬುವುಗಳನ್ನೂ ಹೂವಿನ ರಸವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಜ್ಯೇಷ್ಠನ್ತು ಸೋದಕಂ ತತ್ಸ್ಯಾತ್ಕಾಞ್ಜಿಕನ್ತು ಸುವೀರಕಮ್ । ಸೀತಾ ಸಿತೋಪಲಾ ಚೈವ ಮತ್ಸ್ಯಣ್ಡೀಶರ್ಕರಾ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಜ್ಯೇಷ್ಠವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಕಾಂಜಿಕ ಅಥವಾ ಸುವೀರಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸೀತಾ, ಸಿತೋಪಲಾ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯಂಡಿ ಎಂಬುವುಗಳು ಸಕ್ಕರೆ ಪ್ರಕಾರಗಳು.
ತ್ವಗೇಲಾಪತ್ರಕೈಸ್ತುಲ್ಯೈಸ್ತ್ರಿಸುಗನ್ಧಿ ತ್ರಿಜಾತಕಮ್ । ನಾಗಕೇಶರಸಂಯುಕ್ತಂ ತಚ್ಚತುರ್ಜಾತಮಿಷ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೦೪.
ತ್ವಕ್, ಏಲಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಪತ್ತ್ರವನ್ನು ಸಮಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದರೆ ತ್ರಿಸುಗಂಧಿ ಅಥವಾ ತ್ರಿಜಾತಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾಗಕೇಶರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಚತುರ್ಜಾತ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಪಿಪ್ಪಲೀ ಪಿಪ್ಪಲೀಮೂಲಂ ಚವ್ಯಚಿತ್ರಕನಾಗರೈಃ । ಕಥಿತಂ ಪಞ್ಚಕೋಲಞ್ಚ ಕೋಲಕಂ ಕೋಲಸಂಜ್ಞಯಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಪಿಪ್ಪಳಿ, ಪಿಪ್ಪಳಿಮೂಲ, ಚವ್ಯ, ಚಿತ್ರಕ ಮತ್ತು ಶುಂಠಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಪಂಚಕೋಲ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೊಲಕ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.
ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಃ ಕಙ್ಗುಕಾ ಜ್ಞೇಯಾ ಕೋರದೂಷಶ್ಚ ಕೋದ್ರವಃ । ತ್ರಿಪುಟಃ ಪುಟಸಂಜ್ಞಶ್ಚ ಕಲಾಪೋ ಲಙ್ಗಕೋ ಮತಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಪ್ರಿಯಂಗುವನ್ನು ಕಂಗುಕ ಎಂದು, ಕೊರದುಷವನ್ನು ಕೊಡ್ರವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ತ್ರಿಪುಟವನ್ನು ಪುಟ ಎಂದು, ಕಲಾಪವನ್ನು ಲಂಗಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸತೀನೋ ವರ್ತುಲಶ್ಚೈವ ವೇಣುಶ್ಚಾಪಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಪಿಚುಕಂ ಪಿತಲಂ ಚಾಕ್ಷಂ ಬಿಡಾಲಪದಕಂ ತಥಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಸತೀನ ಮತ್ತು ವರ್ತುಲ ಎಂಬುವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವೇಣು ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಿಚುಕ, ಪಿತಲ, ಚಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಬಿಳಾಳಪದಕ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.
ವಿದ್ಯಾತ್ಕರ್ಷಂ ತಥಾ ಚಾಪಿ ಸುವರ್ಣಂ ಕವಲಗ್ರಹಮ್ । ಪಲಾರ್ಧಂ ಶುಕ್ತಿಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ತಥಾಷ್ಟೌಮಾಷಕಾಸ್ತ್ವಿತಿ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕರ್ಷ ಎಂಬುದು ಒಂದು ತೂಕದ ಮಾನ, ಅದೇ ರೀತಿ ಸುವರ್ಣ ಕೂಡ. ಕವಲಗ್ರಹ ಎಂಬ ಮಾನವೂ ಇದೆ. ಅರ್ಧ ಪಲವನ್ನು ಶುಕ್ತಿ ಎಂದು, ಎಂಟು ಮಾಷಕಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪಲಂ ಬಿಲ್ವಞ್ಚ ಮುಷ್ಟಿಃ ಸ್ಯಾದ್ದ್ವೇ ಪಲೇ ಪ್ರಸೃತಿಂ ವದೇತ್ । ಅಞ್ಜಲಿಂ ಕುಡವಞ್ಚೈವ ವಿದ್ಯಾತ್ಪಲಚತುಷ್ಟಯಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಪಲವನ್ನು ಬಿಳ್ವ ಎಂದು, ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎರಡು ಪಲ ಎಂದು, ಪ್ರಸೃತಿ ಕೂಡ ಎರಡು ಪಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಜಲಿ ಮತ್ತು ಕುಡವ ಎರಡನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಪಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಅಷ್ಟಮಾನಂ ಪಲಾನ್ಯಷ್ಟೌ ತಚ್ಚ ಮಾನಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಚತುರ್ಭಿಃ ಕುಡವೈಃ ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ಚತ್ವಾರ ಆಢಕಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಎಂಟು ಪಲಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಅಷ್ಟಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ಕುಡವಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಸ್ಥಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಆಢಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾಶಪಾತ್ರಞ್ಚ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತೋ ದ್ರೋಣಶ್ಚಚತುರಾಢಕೇ । ತುಲಾ ಪಲಶತಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಭಾಗೋ ವಿಂಶತ್ಪಲಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕಾಷಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ನಾಲ್ಕು ಆಢಕಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ದ್ರೋಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತುಲಾ ಶತಪಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಭಾಗವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಪಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಮಾನಮೇವಂ ವಿಧಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಸ್ಥದ್ರವ್ಯೇಷು ಪಣ್ಡಿತೈಃ । ದ್ರವದ್ರವ್ಯೇಷು ಚೋದ್ದಿಷ್ಟಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಪ್ರಸ್ಥದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಮಾನವನ್ನು ಪಂಡಿತರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದ್ರವ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಇದು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಭದ್ರದಾರು ದೇವಕಾಷ್ಠಂ ದಾರು ಸ್ಯಾದ್ದೇವದಾರುಕಮ್ । ಕುಷ್ಠಮಾಮಯಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಾಂಸೀಞ್ಚ ನಲದಂಶನಮ್ ॥ ೧,೨೦೪.
ಭದ್ರದಾರು ಎಂಬುದು ದೇವದಾರು ಮರ, ದಾರು ಎಂದರೆ ದೇವದಾರು. ಕುಷ್ಟ ಎಂಬುದು ಔಷಧಿ ಸಸ್ಯ, ಮಾಂಸೀ ಎಂದರೆ ನಳದ ಮುಳ್ಳು.
ಶಙ್ಖಃ ಶುಕ್ತಿನಖಃ ಶಙ್ಖೋ ವ್ಯಾಘ್ರೋ ವ್ಯಾಘ್ರನಖಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಪುರಂ ಪಲಙ್ಕಷಂ ವಿದ್ಯಾನ್ಮಹಿಷಾಕ್ಷಞ್ಚ ಗುಗ್ಗುಲುಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಶಂಖ ಎಂದರೆ ಶಂಖದೊಲೆ, ಶುಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಮೊತ್ತಿನ ಚಿಪ್ಪು, ನಖ ಎಂದರೆ ಗರಿಗಳು; ಶಂಖವನ್ನೇ ಶಂಖ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಾಘ್ರ ಎಂದರೆ ಹುಲಿ, ವ್ಯಾಘ್ರನಖ ಎಂದರೆ ಹಸಿವಿನ ಗರಿ. ಪುರ ಎಂದರೆ ಪಲಂಕಷ, ಮಹಿಷಾಕ್ಷ ಎಂದರೆ ಗುಗ್ಗುಲು.
ರಸೋ ಗನ್ಧರಸೋ ಬೋಲೇ ಸರ್ಜಃ ಸರ್ಜರಸೋ ಮತಃ । ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಃ ಫಲಿನೀ ಶ್ಯಾಮಾ ಗೌರೀ ಕಾನ್ತೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೦೪.
ರಸ ಎಂದರೆ ಪಾರದು, ಗಂಧರಸ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮಣ್ಣು, ಸರ್ಜ ಎಂದರೆ ಸರ್ಜ ಮರದ ಗಂಧ. ಪ್ರಿಯಂಗು, ಫಲಿನಿ, ಶ್ಯಾಮಾ, ಗೌರಿ ಇವುಗಳೂ ಔಷಧಿ ಸಸ್ಯಗಳೇ.
ಕರಞ್ಜೌ ನಕ್ತಮಾಲಃ ಸ್ಯಾತ್ಪೂತಿಕಶ್ಚಿರಬಿಲ್ವಕಃ । ಶಿಗ್ರುಃ ಶೋಭಾಞ್ಜನೋ ನಾಮ ಜ್ಞಾನಮಾನಶ್ಚ ಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೧,೨೦೪.
ಕರಂಜ, ನಕ್ತಮಾಲ, ಪೂತಿಕ, ಚಿರಬಿಲ್ವ ಎಂಬ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿಗ್ರು ಎಂಬುದನ್ನು ಶೋಭಾಂಜನ ಎಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಮಾನ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.
ಜಯಾ ಜಯನ್ತೀ ಶರಣೀ ನಿರ್ಗುಣ್ಡೀ ಸಿನ್ಧುವಾರಕಃ । ಮೋರಟಾ ಪೀಲುಪರ್ಣೋ ಚ ತುಣ್ಡೀ ಸ್ಯಾತ್ತುಣ್ಡಿಕೇರಿಕಾ ॥ ೧,೨೦೪.
ಜಯಾ, ಜಯಂತಿ, ಶರಣಿ, ನಿರ್ಗುಂಡಿ, ಸಿಂಧುವಾರ ಎಂಬ ಸಸ್ಯಗಳ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ. ಮೊರಟಾ, ಪೀಲುಪರ್ಣ, ತುಂಡಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತುಂಡಿಕೇರಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.