ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಭೂತನ್ಯಾಸಂ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ನಾಗಾನಾಞ್ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಲಕಾರಾನ್ತಾ ಬಿನ್ದುಯುತಾ ಮನ್ತ್ರಾ ಭೂತಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ಭೂತಗಳನ್ನೂ ನಾಗಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ 'ಲ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ, ಬಿಂದುವುಳ್ಳ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಭೂತಗಳ ಕ್ರಮದಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಬೀಜಂ ತತೋ ದದ್ಯಾತ್ತತೋ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಚ ಮಣ್ಡಲಮ್ । ಯೋಯಸ್ಯ ಕ್ರಮಾಖ್ಯಾತೋ ಮಣ್ಡಲಸ್ಯ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ತಸ್ಯ ತಚ್ಚಿನ್ತಯೇದ್ವರ್ಣಂ ಕರ್ಮಕಾಲೇ ವಿಧಾನವಿತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವಬೀಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಮಂಡಲದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಯಾವ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೋ, ಅದನ್ನು ವಿಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಪಾದಪಕ್ಷೈಸ್ತಥಾ ಚಞ್ಚತ್ಕೃಷ್ಣನಾಗೈರ್ವಿಭೂಷಿತಮ್ । ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ತತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಿಷೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಪ್ಪು ನಾಗಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನನ್ನು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ವಿಷವನ್ನು ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಗ್ರಹಭೂತಪಿಶಾಚೇ ಚ ಡಾಕಿನೀಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸೇ । ನಾಗೈರ್ವಿವೇಷ್ಟಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವದೇಹೇ ವಿನ್ಯಸೇಚ್ಛಿವಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಗ್ರಹ, ಭೂತ, ಪಿಶಾಚ, ಡಾಕಿನಿ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ನಾಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಸಿ, ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ವದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿಧಾ ನ್ಯಾಸಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ನಾಗಾನಾಂ ಚೈವ ಭೂತಯೋಃ । ಏವಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಕುರ್ಯಾದಾತ್ಮತತ್ತ್ವಾದಿಕಂ ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಇಂತಿ ನಾಗಗಳೂ ಭೂತಗಳೂ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆತ್ಮತತ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಂ ಪ್ರಥಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸಿವತತ್ತ್ವಂ ತತಃ ಪರಮ್ । ಯಥಾ ದೇಹೇ ತಥಾ ದೇವೇ ಅಙ್ಗುಲೀನಾಂ ಚ ಪರ್ವಸು ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ಮೂರು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮ ಶಿವತತ್ವವನ್ನು, ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆರಳಿನ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೇಹೇ ನ್ಯಾಸಂ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ಹ್ಯನುಲೋಮವಿಲೋಮತಃ । ಕನ್ದಂ ನಾಲಂ ತಥಾ ಪದ್ಮಂ ಧರ್ಮಂ ಜ್ಞಾನಾದಿಮೇವ ಚ ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೇರ ಹಾಗೂ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕಂದ, ನಾಳ, ಪದ್ಮ, ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿತೀಯಸ್ವರಸಮ್ಭಿನ್ನಂ ವರ್ಗಾನ್ತೇನ ತು ಪೂಜಯೇತ್ । ಶೌಮಿತಿ ಕರ್ಣಿಕಾಮಧ್ಯೇ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ರೇಫೇಣ ಸಂಯುತಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಎರಡನೇ ಸ್ವರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ವರ್ಗದ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, 'ಶ' ಅನ್ನು ಕರ್ಣಿಕಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ರ' ಯೊಡನೆ ಸೇರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಕಚಟತಪಯಶಾ ವರ್ಗಾಃ ಪೂರ್ವಾದಿಕೇ ನ್ಯಸೇತ್ । ಪತ್ರಾನ್ತಕೇಸರಾನ್ತೇ ತು ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಪೂರ್ವಾದಿಕೌ ತಥಾ ॥ ೧,೧೯೭.

'ಅ', 'ಕ', 'ಚ', 'ಟ', 'ತ', 'ಪ', 'ಯ' ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಹೂವಿನ ದಳಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಸರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಕೇಶರೇ ತು ಸ್ವರಾನ್ನ್ಯಸ್ಯಾದೀಶಾನ್ತಾನ್ಷೋಡಶಾರ್ಚಯೇತ್ । ವಾಮಾದ್ಯಾಃ ಶಕ್ತಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತ್ರಿತತ್ತ್ವನ್ತು ತತೋ ನ್ಯಸೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಕೇಸರದಲ್ಲಿ 'ಈ' ಯಿಂದ 'ಅಂ' ವರೆಗೆ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆ ಹದಿನಾರು ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಎಡದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮೂರು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಆವಾಹಯೇತ್ತತೋ ಮರ್ಧ್ನಿ ಶಿವಮಙ್ಗಂ ತತಃ ಪರಮ್ । ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ನ್ಯಸೇದ್ದೇವಂ ಸಾಂಗಂ ತತ್ರ ಪುರಃ ಸರಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ನಂತರ ದೇವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪೃತಿವೀ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪತ್ರೇ ಆಪಶ್ಚೋತ್ತರಸಂಸ್ಥಿತಾಃ । ತೇಜಸ್ತು ದಕ್ಷಿಣೇ ಪತ್ರೇ ವಾಯುಂ ಪೂರ್ವೇಣ ಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪಶ್ಚಿಮದ ದಳದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಉತ್ತರದ ದಳದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು, ದಕ್ಷಿಣದ ದಳದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಪೂರ್ವದ ದಳದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಬೀಜಂ ಮೂರ್ತಿರೂಪನ್ತು ಪ್ರಾಗುಕ್ತಂ ಪಾರಕಲ್ಪಯೇತ್ । ಯಂ ವಾಯುಮೂಲಂ ನೈರೃತ್ಯೇ ರೇಫಸ್ತ್ವನಲಸಂಸ್ಥಿತಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಬೀಜಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಗಾಳಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, 'ರ' ಅನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ವಂ ಚ ತ್ವೀಶೇ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯ ಓಂ ಹೃದಿಸ್ಥಞ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್ । ತನ್ಮಾತ್ರಾನ್ಭೂತಮಾತ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ಬಹಿರೇವ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ 'ವಂ' ಅನ್ನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಓಂ' ಅನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ತನುಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ಥೂಲಭೂತಗಳನ್ನು ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾಙ್ಗಾನಿ ತತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸಂಪೂಜಯೇತ್ತತಃ । ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಹೃದಯಂ ಪೂಜ್ಯ ಶಿರ ಈಶಾನಗೋಚರೇ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೃದಯವನ್ನು, ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ನೈರೃತ್ಯೇ ತು ಶಿಖಾಂ ದದ್ಯಾದ್ವಾಯವ್ಯಾಂ ಕವಚಂ ನ್ಯಸೇತ್ । ಅಸ್ತ್ರನ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋ ದದ್ಯಾನ್ನೇತ್ರಮುತ್ತರಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿಖೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕವಚವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಇಡಬೇಕು; ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪತ್ರಾಗ್ರೇ ಕರ್ಣಿಕಗ್ರೇ ತು ಬೀಜಾನಿ ಪರಿಪೂಜಯೇತ್ । ಅನನ್ತಾದಿಕುಲೀರಾನ್ತಾ ಅಷ್ಟೌ ನಾಗಾಃ ಕ್ರಮಾತ್ಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಎಲೆಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲೂ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅನಂತನಿಂದ ಕುಲೀರನವರಗೆ ಎಂಟು ನಾಗರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವಾದಿಕಕ್ರಮೇಣೈವ ತ್ವೀಶಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ । ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಸದಾ ಮನ್ತ್ರೀ ವಿಧಾನೇನ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸದಾ ಪೂಜಕನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹೃದಿ ಪದ್ಮೇ ವಿಧಾನೇನ ಶಿಲಾದೌ ದತ್ತಮಣ್ಡಲೇ । ಏತತ್ಕಾರ್ಯಂ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕೇಽಪಿ ಚ ॥ ೧,೧೯೭.

ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ, ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಹಾಕಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಆತ್ಮಾನಂ ಚಿನ್ತಯೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಕಾಮರೂಪಂ ಮನೋಹರಮ್ । ಪ್ಲಾವಯನ್ತಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಹಾರಕಾರಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ತಾನೇ ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕವನ್ನೂ ಆವರಿಸುವವನಂತೆ, ಸೃಷ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಭಿರುದ್ದೀಪ್ತಂ ಆಬ್ರಹ್ಮಭುವನಾನ್ತಕಮ್ । ದಶಬಾಹುಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಂ ಪಿಙ್ಗಾಕ್ಷಂ ಶೂಲಪಾಣಿನಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಅಗ್ನಿಯ ಹಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಹತ್ತು ಕೈಗಳಿರುವ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದಿರುವವನಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಮತ್ಯುಗ್ರಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಶಶಿಶೇಖರಮ್ । ಭೈರವನ್ತು ಸ್ಮರೇತ್ಸಿದ್ಧ್ಯೈ ಗರುಡಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೂಗುರುಳಿದ ದಂತಗಳಿರುವ, ಭಯಾನಕವಾದ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಚಂದ್ರವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿರುವ ಭೈರವನನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗರುಡನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ನಾಗಾನಾಂ ನಾಶನಾರ್ಥಾಯ ಗರುಡಂ ಭೀಮಭೀಷಣಮ್ । ಪಾದೌ ಪಾತಾಲಂ ಸಂಸ್ಥೌ ಚ ದಿಶಃ ಪಕ್ಷಾಸ್ತು ಸಂಶ್ರಿತಾಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಾಗರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಭೀಕರ ಹಾಗೂ ಭಯಾನಕನಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಪಾದಗಳು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.

ಸಪ್ತ ಸ್ವರ್ಗಾ ಉರಸಿ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಕಣ್ಠಮಾಶ್ರಿತಮ್ । ಪೂರ್ವಾದೀಶಾನಪರ್ಯನ್ತಂ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ವಿಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಏಳು ಸ್ವರ್ಗಗಳು ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಿವೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಅವನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಪೂರ್ವದಿಂದ ಈಶಾನವರೆಗೆ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸದಾಶಿವಶಿಖಾನ್ತಸ್ಥಂ ಶಕ್ತಿತ್ರಿತಯಮೇವ ಚ । ಪರಾತ್ಪರಂ ಶಿವಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಂ ಭುವನನಾಯಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಸದಾಶಿವನ ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಶಿವನು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ತ್ರಿನೇತ್ರಮುಗ್ರರೂಪಞ್ಚ ವಿಷನಾಗಕ್ಷಯಙ್ಕರಮ್ । ಗ್ರಸನಂ ಭೀಮವಕ್ತ್ರಂ ಚ ಗರುಡಂ ಮನ್ತ್ರವಿಗ್ರಹಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ವಿಷ ಹಾಗೂ ನಾಗರ ನಾಶಕಾರಿಯಾದ, ಭೀಕರವಾದ ಬಾಯಿಯುಳ್ಳ, ಮಂತ್ರಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಕಾಲಾಗ್ನಿಮಿವ ದೀಪ್ತಂ ಚ ಚಿನ್ತಯೇತ್ಸರ್ವಕರ್ಮಸು । ಏವಂ ನ್ಯಾಸವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಯದ್ಯನ್ಮನಸಿ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ದಹಿಸುವವನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಈ ನಿಯಾಸ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಚಿಂತಿಸಿದರೂ,

ತತ್ತದೇವ ಭವೇತ್ಸಾಧ್ಯಂ ನರೋ ವೈ ಗರುಡಾಯತೇ । ಪ್ರೇತಾ ಭೂತಾಸ್ತಥಾ ಯಕ್ಷಾ ನಾಗಾ ಗನ್ಧರ್ವರಾಕ್ಷಸಾಃ । ದರ್ಶನಾತ್ತಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಜ್ವರಾಶ್ಚಾತುರ್ಥಿಕಾದಯಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಅದೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗರುಡನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೇತ, ಭೂತ, ಯಕ್ಷ, ನಾಗ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಜ್ವರಗಳು ಸಹ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಧನ್ವನ್ತರಿರುವಾಚ । ಏವಂ ಸ ಗರುಡಂ ಪ್ರೋಚೇ ಗರುಡಃ ಕಶ್ಯಪಾಯ ಚ । ಮಹೇಶ್ವರೋ ಯಥಾ ಗೌರೀಂ ಪ್ರಾಹ ವಿದ್ಯಾಂ ತಥಾ ಶೃಣು ॥ ೧,೧೯೭.

ಧನ್ವಂತರಿ ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು; ಗರುಡನು ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಮಹೇಶ್ವರನು ಗೌರಿಗೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನೋ, ಹಾಗೆ ನೀನು ಕೇಳು.