ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಣವಾದಿನಮಶ್ಚಾನ್ತೇ ನಾಮ್ನೈವ ಚ ಸಮನ್ವಿತಃ । ಸರ್ವಮನ್ತ್ರೇಷು ಕಥಿತೋ ವಿಧಿಃ ಸ್ಥಾಪನಪೂಜನೇ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಮದೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಗೆ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆದ್ಯಾಕ್ಷರಂ ತನ್ನಾಮ್ನಶ್ಚ ಮನ್ತ್ರೋಽಯಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ । ಅಷ್ಟಾನಾಂ ನಾಗಜಾತೀನಾಂ ಮನ್ತ್ರಃ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕಾರಕಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಆ ನಾಮದ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವೇ ಮಂತ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಎಂಟು ನಾಗ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ತರುವ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಓಂ ಸ್ವಾಹಾ ಕ್ರಮಶಶ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಭೂತಪುರೋಗತಮ್ । ಏಷ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭವೇತ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಪ್ರಸಾಧಕಃ ॥ ೧,೧೯೭.

'ಓಂ ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬುದನ್ನು ಐದು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

ಕರನ್ಯಾಸಂ ಸ್ವರೈಃ ಕೃತ್ವಾ ಶರೀರೇ ತು ಪುನರ್ನ್ಯಸೇತ್ । ಜ್ವಲನ್ತಂ ಚಿನ್ತಯೇತ್ಪ್ರಾಣಮಾತ್ಮಸಂಶುದ್ಧಿಕಾರಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಬೀಜನ್ತು ಚಿನ್ತಯೇತ್ಪಶ್ಚಾದ್ವರ್ಷಾನ್ತಮಮೃತಾತ್ಮಕಮ್ । ಏವಞ್ಚಾಪ್ಯಾಯನಂ ಕೃತ್ವಾ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಚಾತ್ಮನಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಬೀಜವನ್ನು, ವರ್ಷಾಂತದವರೆಗೆ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

ಪೃಥಿವೀಂ ಪಾದಯೋರ್ದದ್ಯಾತ್ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಸಪ್ರಭಾಮ್ । ಅಶೇಷಭುವನಾಕೀರ್ಣಾಂ ಲೋಕಪಾಲಸಮನ್ವಿತಾಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಬಿಸಿ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ, ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ನೆಡವಬೇಕು.

ಏತಾಂ ಭಗವತೀಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸ್ವದೇಹೇ ವಿನ್ಯಸೇದ್ಬುಧಃ । ಶ್ಯಾಮವರ್ಣಮಯಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ಪೃಥಿವೀದ್ವಿಗುಣಂ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಈ ಭಗವತಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಡವಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಭೂಮಿ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಕುಲಂ ದೀಪ್ತಮಾಬ್ರಹ್ಮಭುವನಾನ್ತಕಮ್ । ನಾಭಿಗ್ರೀವಾನ್ತರೇ ನ್ಯಸ್ಯ ತ್ರಿಕೋಣಂ ಮಣ್ಡಲಂ ರವೇಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಾಭಿಯಿಂದ ಗಂಟಲಿನವರೆಗೆ, ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸೂರ್ಯನ ತ್ರಿಕೋಣಾಕಾರದ ಮಂಡಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಭಿನ್ನಾಞ್ಜನನಿಭಾಕಾರಂ ನಿಖಿಲಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ । ಆತ್ಮಮೂರ್ತಿಸ್ಥಿತಂ ಧ್ಯಾಯೇದ್ವಾಯವ್ಯಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಮಣ್ಡಲಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಎರಡು ಭಾಗವಾದ ಕಾಜಲದಂತೆ ಕಾಣುವ, ಆತ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಗಾಳಿಯುಳ್ಳ ಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸಿಖೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಂ ದಿವ್ಯಂ ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕವರ್ಚಸಮ್ । ಅಪ್ರಮಾಣಮಹಾವ್ಯೋಮವ್ಯಾಪಕಂ ಚಾಮೃತೋಪಮಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಶಿಖೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಮೃತದಂತೆ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ, ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಭೂತನ್ಯಾಸಂ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ನಾಗಾನಾಞ್ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಲಕಾರಾನ್ತಾ ಬಿನ್ದುಯುತಾ ಮನ್ತ್ರಾ ಭೂತಕ್ರಮೇಣ ತು ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ಭೂತಗಳನ್ನೂ ನಾಗಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ 'ಲ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ, ಬಿಂದುವುಳ್ಳ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಭೂತಗಳ ಕ್ರಮದಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಬೀಜಂ ತತೋ ದದ್ಯಾತ್ತತೋ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಚ ಮಣ್ಡಲಮ್ । ಯೋಯಸ್ಯ ಕ್ರಮಾಖ್ಯಾತೋ ಮಣ್ಡಲಸ್ಯ ವಿಚಕ್ಷಣಃ । ತಸ್ಯ ತಚ್ಚಿನ್ತಯೇದ್ವರ್ಣಂ ಕರ್ಮಕಾಲೇ ವಿಧಾನವಿತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವಬೀಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಮಂಡಲದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಯಾವ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೋ, ಅದನ್ನು ವಿಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಪಾದಪಕ್ಷೈಸ್ತಥಾ ಚಞ್ಚತ್ಕೃಷ್ಣನಾಗೈರ್ವಿಭೂಷಿತಮ್ । ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ತತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಿಷೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಪ್ಪು ನಾಗಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನನ್ನು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ವಿಷವನ್ನು ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಗ್ರಹಭೂತಪಿಶಾಚೇ ಚ ಡಾಕಿನೀಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸೇ । ನಾಗೈರ್ವಿವೇಷ್ಟಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವದೇಹೇ ವಿನ್ಯಸೇಚ್ಛಿವಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಗ್ರಹ, ಭೂತ, ಪಿಶಾಚ, ಡಾಕಿನಿ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ನಾಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಸಿ, ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ವದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿಧಾ ನ್ಯಾಸಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ನಾಗಾನಾಂ ಚೈವ ಭೂತಯೋಃ । ಏವಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಕುರ್ಯಾದಾತ್ಮತತ್ತ್ವಾದಿಕಂ ಕ್ರಮಾತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಇಂತಿ ನಾಗಗಳೂ ಭೂತಗಳೂ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆತ್ಮತತ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಂ ಪ್ರಥಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸಿವತತ್ತ್ವಂ ತತಃ ಪರಮ್ । ಯಥಾ ದೇಹೇ ತಥಾ ದೇವೇ ಅಙ್ಗುಲೀನಾಂ ಚ ಪರ್ವಸು ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ಮೂರು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮ ಶಿವತತ್ವವನ್ನು, ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆರಳಿನ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೇಹೇ ನ್ಯಾಸಂ ಪುರಾ ಕೃತ್ವಾ ಹ್ಯನುಲೋಮವಿಲೋಮತಃ । ಕನ್ದಂ ನಾಲಂ ತಥಾ ಪದ್ಮಂ ಧರ್ಮಂ ಜ್ಞಾನಾದಿಮೇವ ಚ ॥ ೧,೧೯೭.

ಮೊದಲು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೇರ ಹಾಗೂ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕಂದ, ನಾಳ, ಪದ್ಮ, ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿತೀಯಸ್ವರಸಮ್ಭಿನ್ನಂ ವರ್ಗಾನ್ತೇನ ತು ಪೂಜಯೇತ್ । ಶೌಮಿತಿ ಕರ್ಣಿಕಾಮಧ್ಯೇ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ರೇಫೇಣ ಸಂಯುತಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಎರಡನೇ ಸ್ವರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ವರ್ಗದ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, 'ಶ' ಅನ್ನು ಕರ್ಣಿಕಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ರ' ಯೊಡನೆ ಸೇರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಕಚಟತಪಯಶಾ ವರ್ಗಾಃ ಪೂರ್ವಾದಿಕೇ ನ್ಯಸೇತ್ । ಪತ್ರಾನ್ತಕೇಸರಾನ್ತೇ ತು ದ್ವೌ ದ್ವೌ ಪೂರ್ವಾದಿಕೌ ತಥಾ ॥ ೧,೧೯೭.

'ಅ', 'ಕ', 'ಚ', 'ಟ', 'ತ', 'ಪ', 'ಯ' ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಹೂವಿನ ದಳಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಸರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಕೇಶರೇ ತು ಸ್ವರಾನ್ನ್ಯಸ್ಯಾದೀಶಾನ್ತಾನ್ಷೋಡಶಾರ್ಚಯೇತ್ । ವಾಮಾದ್ಯಾಃ ಶಕ್ತಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತ್ರಿತತ್ತ್ವನ್ತು ತತೋ ನ್ಯಸೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಕೇಸರದಲ್ಲಿ 'ಈ' ಯಿಂದ 'ಅಂ' ವರೆಗೆ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆ ಹದಿನಾರು ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಎಡದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮೂರು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಆವಾಹಯೇತ್ತತೋ ಮರ್ಧ್ನಿ ಶಿವಮಙ್ಗಂ ತತಃ ಪರಮ್ । ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ನ್ಯಸೇದ್ದೇವಂ ಸಾಂಗಂ ತತ್ರ ಪುರಃ ಸರಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ನಂತರ ದೇವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪೃತಿವೀ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪತ್ರೇ ಆಪಶ್ಚೋತ್ತರಸಂಸ್ಥಿತಾಃ । ತೇಜಸ್ತು ದಕ್ಷಿಣೇ ಪತ್ರೇ ವಾಯುಂ ಪೂರ್ವೇಣ ಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪಶ್ಚಿಮದ ದಳದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಉತ್ತರದ ದಳದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು, ದಕ್ಷಿಣದ ದಳದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಪೂರ್ವದ ದಳದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಬೀಜಂ ಮೂರ್ತಿರೂಪನ್ತು ಪ್ರಾಗುಕ್ತಂ ಪಾರಕಲ್ಪಯೇತ್ । ಯಂ ವಾಯುಮೂಲಂ ನೈರೃತ್ಯೇ ರೇಫಸ್ತ್ವನಲಸಂಸ್ಥಿತಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಬೀಜಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಗಾಳಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, 'ರ' ಅನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ವಂ ಚ ತ್ವೀಶೇ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯ ಓಂ ಹೃದಿಸ್ಥಞ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್ । ತನ್ಮಾತ್ರಾನ್ಭೂತಮಾತ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ಬಹಿರೇವ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ 'ವಂ' ಅನ್ನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಓಂ' ಅನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ತನುಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ಥೂಲಭೂತಗಳನ್ನು ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾಙ್ಗಾನಿ ತತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸಂಪೂಜಯೇತ್ತತಃ । ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಹೃದಯಂ ಪೂಜ್ಯ ಶಿರ ಈಶಾನಗೋಚರೇ ॥ ೧,೧೯೭.

ನಂತರ ಶಿವನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೃದಯವನ್ನು, ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ನೈರೃತ್ಯೇ ತು ಶಿಖಾಂ ದದ್ಯಾದ್ವಾಯವ್ಯಾಂ ಕವಚಂ ನ್ಯಸೇತ್ । ಅಸ್ತ್ರನ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋ ದದ್ಯಾನ್ನೇತ್ರಮುತ್ತರಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿಖೆಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕವಚವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಇಡಬೇಕು; ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪತ್ರಾಗ್ರೇ ಕರ್ಣಿಕಗ್ರೇ ತು ಬೀಜಾನಿ ಪರಿಪೂಜಯೇತ್ । ಅನನ್ತಾದಿಕುಲೀರಾನ್ತಾ ಅಷ್ಟೌ ನಾಗಾಃ ಕ್ರಮಾತ್ಸ್ಥಿತಾಃ ॥ ೧,೧೯೭.

ಎಲೆಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲೂ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅನಂತನಿಂದ ಕುಲೀರನವರಗೆ ಎಂಟು ನಾಗರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವಾದಿಕಕ್ರಮೇಣೈವ ತ್ವೀಶಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ । ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಸದಾ ಮನ್ತ್ರೀ ವಿಧಾನೇನ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ॥ ೧,೧೯೭.

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸದಾ ಪೂಜಕನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹೃದಿ ಪದ್ಮೇ ವಿಧಾನೇನ ಶಿಲಾದೌ ದತ್ತಮಣ್ಡಲೇ । ಏತತ್ಕಾರ್ಯಂ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕೇಽಪಿ ಚ ॥ ೧,೧೯೭.

ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ, ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಹಾಕಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.