ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಶತ್ರೀನ್ಹಲೇನ ಮೇ ಹನ್ಯಾದ್ರಾಮೋ ಯಾದವನನ್ದನಃ । ಪ್ರಲಮ್ಬಕೇಶಿಚಾಣೂರಪೂತನಾಕಂಸನಾಶನಃ । ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಯೋ ಬಾಲಭಾವಃ ಸ ಮೇ ಕಾಮಾನ್ಪ್ರಯಚ್ಛತು ॥ ೧,೧೯೪.

ಯಾದವನಂದನ ರಾಮನು ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ; ಪ್ರಲಂಬ, ಕೇಶಿ, ಚಾಣೂರ, ಪೂತನಾ, ಕಂಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು, ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನೀಡಲಿ.

ಅನ್ಧಕಾರತಮೋಘೋರಂ ಪುರುಷಂ ಕೃಷ್ಣಷಿಙ್ಗಲಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಭಯಸನ್ತ್ರಸ್ತಃ ಪಾಶಹಸ್ತಮಿವಾನ್ತಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಗಾಢವಾದ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೃಷ್ಣಶಿಂಗಳ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನಂತಿದ್ದಾನೆ.

ತತೋಽಹಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಮಚ್ಯುತಂ ಶರಣಂ ಗತಃ । ಧನ್ಯೋಽಹಂ ನಿರ್ಭಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಸ್ಯ ಮೇ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ಆದರಿಂದ ನಾನು ಕಮಲನಯನನಾದ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತ ಹರಿಯು ನನ್ನದು, ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಸದಾ ನಿರ್ಭಯನು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವನಾಶನಮ್ । ವೈಷ್ಣವಂ ಕವಚಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ವಿಚರಾಮಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಪ್ರಧೃಷ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ಭೂತಾನಾಂ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ಸ್ಮರಣಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರಮಿತತೇಜಸಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ದೇವದೇವರಾದ ಅನಂತ ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತು ಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಯಥಾಮನ್ತ್ರಮುದಾಹೃತಮ್ । ಯೋ ಮಾಂ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಯಞ್ಚಃ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚಕ್ಷುಷಾ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಾಪದುಷ್ಟಾನಾಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಬಧ್ನಾತು ಚಕ್ಷುಷೀ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಸದಾ ಯಶಸ್ಸು ನನಗೆ ದೊರಕಲಿ. ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೂ, ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಪಾಪದಿಂದ ದುಷ್ಟರಾದ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವು ಬಂಧಿಸಲಿ.

ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಯಚ್ಚಕ್ರಂ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಸ್ಯ ಯೇ ತ್ವರಾಃ । ತೇ ಹಿ ಚ್ಛಿನ್ದನ್ತು ಪಾಪಾನ್ಮೇ ಮಮ ಹಿಂಸನ್ತು ಹಿಂಸಕಾನ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ವಾಸುದೇವನ ಚಕ್ರದ ಅರೆಗಳು ನನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಲಿ.

ರಾಕ್ಷಸೇಷು ಪಿಶಾಚೇಷು ಕಾನ್ತಾರೇಷ್ವಟವೀಷು ಚ । ವಿವಾದೇ ರಾಜಮಾರ್ಗೇಷು ದ್ಯೂತೇಷು ಕಲಹೇಷು ಚ ॥ ೧,೧೯೪.

ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಿಶಾಚರು, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಜಗಳಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ, ಕಲಹಗಳಲ್ಲಿ—

ನದೀಸನ್ತಾರಣೇ ಘೋರೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರಾಣಸಂಶಯೇ । ಅಗ್ನಿಚೌರನಿಪಾತೇಷು ಸರ್ವಗ್ರಹನಿವಾರಣೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ಭಯಾನಕ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟುವಾಗ, ಪ್ರಾಣ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳರ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು—

ವಿದ್ಯುತ್ಸರ್ಪವಿಷೋದ್ವೇಗೇ ರೋಗೇ ವೈ ವಿಘ್ನಸಙ್ಕಟೇ । ಜಪ್ಯಮೇತಜ್ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶರೀರೇ ಭಯಮಾಗತೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ಮಿಂಚು, ಹಾವು, ವಿಷದ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ, ರೋಗದಲ್ಲಿ, ವಿಘ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಭಯ ಬಂದಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅಯಂ ಭಗವತೋ ಮನ್ತ್ರೋ ಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ಪರಮೋ ಮಹಾನ್ । ವಿಖ್ಯಾತಂ ಕವಚಂ ಗುಹ್ಯಂ ಸರ್ಪಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ । ಸ್ವಮಾಯಾಕೃತಿನಿರ್ಮಾಣಂ ಕಲ್ಪಾನ್ತಗಹನಂ ಮಹತ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ಇದು ಭಗವಂತನ ಮಂತ್ರ, ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಹಾ ಮಂತ್ರ. ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಗುಪ್ತವಾದ ಕವಚ, ಹಾವು ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು, ಸ್ವಯಂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡದು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗಾಧತೆಯಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೫ ಹರಿರುವಾಚ । ಸಲ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಸಪ್ತರಾತ್ರೇಣ ತಾಂ ಶೃಣು । ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ ॥ ೧,೧೯೫.

ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು. ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವನನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯಾನಿರುದ್ಧಾಯ ನಮಃ ಸಙ್ಗರ್ಷಣಾಯ ಚ । ನಮೋ ವಿಜ್ಞಾನಮಾತ್ರಾಯ ಪರಮಾನನ್ದಮೂರ್ತಯೇ ॥ ೧,೧೯೫.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಸಂಕರ್ಷಣ—ಈವರಿಗು ನಮಸ್ಕಾರ. ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಪರಮಾನಂದ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಆತ್ಮಾರಾಮಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ನಿವೃತ್ತದ್ವೈತದೃಷ್ಟಯೇ । ತ್ವದ್ರೂಪಾಣಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ತಸ್ಮಾತ್ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ನಮಃ ॥ ೧,೧೯೫.

ಆತ್ಮಾರಾಮ, ಶಾಂತನಾದವನಿಗೆ, ದ್ವೈತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಹೃಷೀಕೇಶಾಯ ಮಹತೇ ನಮಸ್ತೇಽನನ್ತಮೂರ್ತಯೇ । ಯಸ್ಮಿನ್ನಿದಂ ಯತಶ್ಚೈತತ್ತಿಷ್ಠತ್ಯಗ್ರೇಽಪಿ ಜಾಯತೇ ॥ ೧,೧೯೫.

ಹೃಷೀಕೇಶ, ಮಹಾತ್ಮ, ಅನಂತ ರೂಪನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಪ್ರಪಂಚದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದೆ.

ಮೃನ್ಮಯೀಂ ವಹಸಿ ಕ್ಷೋಣೀಂ ತಸ್ಮೈ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ । ಯನ್ನ ಸ್ಪೃಶನ್ತಿ ನ ವಿದುಃ ಮನೋಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾಸವಃ । ಅನ್ತರ್ಬಹಿಸ್ತ್ವಂ ಚರಸಿ ವ್ಯೋಮತುಲ್ಯಂ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೧,೧೯೫.

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀನು ಹೊತ್ತಿರುವೆ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಾಣಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲಾರವು, ಅರಿಯಲಾರವು. ನೀನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನಿನಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಷಾಯ ಮಹಾಭೂತಪತಯೇ ಸಕಲಸತ್ತ್ವಭಾವಿವ್ರೀಡನಿಕರಕಮಲರೇಣೂತ್ಪಲನಿಭಧರ್ಮಾಖ್ಯವಿದ್ಯಯಾ? ಚರಣಾರವಿನ್ದಯುಗಲ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ನಮಸ್ತೇ । ಅವಾಪ ವಿದ್ಯಾಧರತಾಂ ಚಿತ್ರಕೇತೋಶ್ಚ ವಿದ್ಯಯಾ ॥ ೧,೧೯೫.

ಓಂ ಭಗವಂತ ಮಹಾಪುರುಷ, ಮಹಾಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪುಷ್ಪರೇಣುವಿನಂತೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಧರ್ಮರೂಪವಾದ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಚಿತ್ರಕೇತುನು ವಿದ್ಯಾಧರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೬ ಹರಿರುವಾಚ । ಅವಾಪ ಜಪ್ತ್ವಾ ಚೇನ್ದ್ರತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮಾಖ್ಯವಿದ್ಯಯಾ । ಸರ್ವಾಞ್ಛತ್ರೂನ್ವಿನಿರ್ಜಿತ್ಯ ತಾಞ್ಚ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮಹೇಶ್ವರ ॥ ೧,೧೯೬.

ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಈ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮ ಎಂಬ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾದಯೋರ್ಜಾನುನೋರೂರ್ವೋರುದರೇ ಹೃದ್ಯಥೋರಸಿ । ಮುಖೇ ಶಿರಸ್ಯಾನುಪೂರ್ವಮೋಙ್ಕಾ ರಾದೀನಿ ವಿನ್ಯಸೇತ್ ॥ ೧,೧೯೬.

ಪಾದ, ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆಯು, ಹೊಟ್ಟೆ, ಹೃದಯ, ಎದೆ, ಬಾಯಿ, ತಲೆ—ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ವಿಪರ್ಯಾಸಮಥಾಪಿ ಚ । ಕರನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ದ್ವಾದಕ್ಷರವಿದ್ಯಯಾ ॥ ೧,೧೯೬.

'ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿಯೂ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಣವಾದಿಯಕಾರಾನ್ತಮಙ್ಗುಲ್ಯಂ ಗುಷ್ಠಪರ್ವಸು । ನ್ಯಸೇದ್ಧೃದಯ ಓಙ್ಕಾರಂ ಮನುಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸಮಸ್ತಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೬.

ಪ್ರಣವದಿಂದ ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬೆರಳಿನ ಮುಳ್ಳಿನ ಜೋಡಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಓಂ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಓಙ್ಕಾರನ್ತು ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಶಿಕಾನೇತ್ರಾದಿಮೂರ್ಧತಃ । ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ಇತಿ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರನ್ಯಾಸಮುದೀರಯೇತ್ ॥ ೧,೧೯೬.

ಓಂ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. 'ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ನಿಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆತ್ಮಾನಂ ಪರಮಂ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಛೇಷಂ ಯಚ್ಛಕ್ತಿಭಿರ್ಯುತಮ್ । ಮಮ ರಕ್ಷಾಂ ಹರಿಃ ಕುರ್ಯಾನ್ಮತ್ಸ್ಯಮೂರ್ತಿರ್ಜಲೇಽವತು ॥ ೧,೧೯೬.

ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆತ್ಮನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹರಿಯು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ಜಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಸ್ತಥಾಕಾಶೇ ಸ್ಥಲೇ ರಕ್ಷತು ವಾಮನಃ । ಅಟವ್ಯಾಂ ನರಸಿಂಹಸ್ತು ರಾಮೋ ರಕ್ಷತು ಪರ್ವತೇ ॥ ೧,೧೯೬.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಮನನು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹನು, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಭೂಮೌ ರಕ್ಷತು ವಾರಾಹೌ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ನಾರಾಯಣೋಽವತು । ಕರ್ಮಬನ್ಧಾಚ್ಚ ಕಪಿಲೋ ದತ್ತೋ ರೋಗಾಚ್ಚ ರಕ್ಷತು ॥ ೧,೧೯೬.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವರಾಹನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಕಪಿಲನು, ರೋಗಗಳಿಂದ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

ಹಯಗ್ರೀವೋ ದೇವತಾಭ್ಯಃ ಕುಮಾರೋ ಮಕರಧ್ವಜಾತ್ । ನಾರದೋಽನ್ಯಾರ್ಚನಾದ್ದೇವಃ ಕೂರ್ಮೋ ವೈ ನೈರೃತೇ ಸದಾ ॥ ೧,೧೯೬.

ಹಯಗ್ರೀವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ, ಕುಮಾರನು ಮನಮೋಹನನಿಂದ, ನಾರದನು ಬೇರೆ ಪೂಜೆಯಿಂದ, ಕೂರ್ಮನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಧನ್ವನ್ತೀರಶ್ಚಾಪಥ್ಯಾಚ್ಚ ನಾಗಃ ಕ್ರೋಧವಶಾತ್ಕಿಲ । ಯಜ್ಞೋ ರೋಗಾತ್ಸಮಸ್ತಾಚ್ಚ ವ್ಯಾಸೋಽಜ್ಞಾನಾಚ್ಚ ರಕ್ಷತು ॥ ೧,೧೯೬.

ಧನ್ವಂತರಿ ಅಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ನಾಗನು ಕೋಪದಿಂದ, ಯಜ್ಞನು ರೋಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ವ್ಯಾಸನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

ಬುದ್ಧಃ ಪಾಷಣ್ಡಸಂಘಾತಾತ್ಕಲ್ಕೀ ರಕ್ಷತು ಕಲ್ಮಷಾತ್ । ಪಾಯಾನ್ಮಧ್ಯನ್ದಿನೇ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಾತರ್ನಾರಾಯಣೋಽವತು ॥ ೧,೧೯೬.

ಬುದ್ಧನು ಪಾಶಂಡಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ, ಕಲ್ಕಿಯು ಪಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾರಾಯಣನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.