ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಉದರಂ ಮುಸಲಂ ಪಾತು ಪೃಷ್ಠಂ ಮೇ ಪಾತು ಲಾಙ್ಗಲಮ್ । ಊರ್ಧ್ವಂ ರಕ್ಷತು ಮೇ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ಜಙ್ಘೇ ರಕ್ಷತು ನನ್ದಕಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ಮುಸಲವು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು, ಲಾಂಗಲವು ನನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಶಾರಂಗ ಬಿಲ್ಲು ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು, ನಂದಕ ಖಡ್ಗವು ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

ಪಾರ್ಷ್ಣೋ ರಕ್ಷತು ಶಙ್ಖಶ್ಚ ಪದ್ಮಂ ಮೇ ಚರಣಾವುಭೌ । ಸರ್ವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಪಾತು ಮಾಂ ಗರುಡಃ ಸದಾ ॥ ೧,೧೯೪.

ಶಂಖವು ನನ್ನ ಪಾದಗುರುತುಗಳನ್ನು, ಪದ್ಮವು ನನ್ನ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲೆಂದು ಗರುಡನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.

ವರಾಹೋ ರಕ್ಷತು ಜಲೇ ವಿಷಮೇಷು ಚ ವಾಮನಃ । ಅಟವ್ಯಾಂ ನರಸಿಂಹಶ್ಚ ಸರ್ವತಃ ಪಾತು ಕೇಶವಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ಜಲದಲ್ಲಿ ವರಾಹನು, ಕಷ್ಟದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಾಮನನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಶವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಭಗವಾನ್ಹಿರಣ್ಯಂ ಮೇ ಪ್ರಯಚ್ಛತು । ಸಾಂಖ್ಯಾಚಾರ್ಯಸ್ತು ಕಪಿಲೋ ಧಾತುಸಾಮ್ಯಂ ಕರೋತು ಮೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಭಗವಂತನು ನನಗೆ ಬಂಗಾರವನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಸಾಂಖ್ಯಾಚಾರ್ಯ ಕಪಿಲನು ನನ್ನ ದೇಹದ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ.

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪನಿವಾಸೀ ಚ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಂ ನಯತ್ವಜಃ । ಸರ್ವಾನ್ಸೂದಯತಾಂ ಶತ್ರೂನ್ಮಧುಕೈಟಭಮರ್ದನಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು ನನ್ನನ್ನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ; ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ.

ಸದಾಕರ್ಷತು ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಕಿಲ್ಬಿಷಂ ಮಮ ವಿಗ್ರಹಾತ್ । ಹಂಸೋ ಮತ್ಸ್ಯಸ್ತಥಾ ಕೂರ್ಮಃ ಪಾತು ಮಾಂ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ವಿಷ್ಣು ಸದಾ ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಿ; ಹಂಸ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕೂರ್ಮರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಸ್ತು ಮೇ ದೇವಃ ಸರ್ವಪಾಪಾನಿ ಕೃನ್ತತು । ತಥಾ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ಬುದ್ಧಿಂ ಪಾಲಯತಾಂ ಮಮ ॥ ೧,೧೯೪.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ದೇವರು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಲಿ; ನಾರಾಯಣ ದೇವರು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಾಯಲಿ.

ಶೇಷೋ ಮೇ ನಿರ್ಮಲಂ ಜ್ಞಾನಂ ಕರೋತ್ವಜ್ಞಾನನಾಶನಮ್ । ವಡವಾಮುಖೋ ನಾಶಯತಾಂ ಕಲ್ಮಷಂ ಯತ್ಕೃತಂ ಮಯಾ ॥ ೧,೧೯೪.

ಶೇಷನು ನನಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ; ವಡವಾಮುಖನು ನಾನು ಮಾಡಿದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಳುಮಾಡಲಿ.

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ದದಾತು ಪರಮಂ ಸುಖಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಮಮ ಪ್ರಭುಃ । ದತ್ತಾತ್ರೇಯಃ ಪ್ರಕುರುತಾಂ ಸಪುತ್ರಪಶುಬಾನ್ಧವಮ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ಪ್ರಭು ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತಲೆಗೆ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ; ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ನನಗೆ ಪುತ್ರರು, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಿ.

ಸರ್ವಾನರೀನ್ನಾಶಯತು ರಾಮಃ ಪರಶುನಾ ಮಮ । ರಕ್ಷೋಘ್ನಸ್ತು ದಶರಥಿಃ ಪಾತು ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಭುಜಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ರಾಮನು ತನ್ನ ಪರಶುವಿನಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ; ದಶರಥನ ಪುತ್ರ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಶತ್ರೀನ್ಹಲೇನ ಮೇ ಹನ್ಯಾದ್ರಾಮೋ ಯಾದವನನ್ದನಃ । ಪ್ರಲಮ್ಬಕೇಶಿಚಾಣೂರಪೂತನಾಕಂಸನಾಶನಃ । ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಯೋ ಬಾಲಭಾವಃ ಸ ಮೇ ಕಾಮಾನ್ಪ್ರಯಚ್ಛತು ॥ ೧,೧೯೪.

ಯಾದವನಂದನ ರಾಮನು ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ; ಪ್ರಲಂಬ, ಕೇಶಿ, ಚಾಣೂರ, ಪೂತನಾ, ಕಂಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು, ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನೀಡಲಿ.

ಅನ್ಧಕಾರತಮೋಘೋರಂ ಪುರುಷಂ ಕೃಷ್ಣಷಿಙ್ಗಲಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಭಯಸನ್ತ್ರಸ್ತಃ ಪಾಶಹಸ್ತಮಿವಾನ್ತಕಮ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಗಾಢವಾದ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೃಷ್ಣಶಿಂಗಳ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನಂತಿದ್ದಾನೆ.

ತತೋಽಹಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಮಚ್ಯುತಂ ಶರಣಂ ಗತಃ । ಧನ್ಯೋಽಹಂ ನಿರ್ಭಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಸ್ಯ ಮೇ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ಆದರಿಂದ ನಾನು ಕಮಲನಯನನಾದ ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತ ಹರಿಯು ನನ್ನದು, ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಸದಾ ನಿರ್ಭಯನು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವನಾಶನಮ್ । ವೈಷ್ಣವಂ ಕವಚಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ವಿಚರಾಮಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಪ್ರಧೃಷ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ಭೂತಾನಾಂ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ಸ್ಮರಣಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರಮಿತತೇಜಸಃ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ದೇವದೇವರಾದ ಅನಂತ ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತು ಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಯಥಾಮನ್ತ್ರಮುದಾಹೃತಮ್ । ಯೋ ಮಾಂ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಯಞ್ಚಃ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚಕ್ಷುಷಾ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಾಪದುಷ್ಟಾನಾಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಬಧ್ನಾತು ಚಕ್ಷುಷೀ ॥ ೧,೧೯೪.

ನಾನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಮಂತ್ರದಂತೆ ಸದಾ ಯಶಸ್ಸು ನನಗೆ ದೊರಕಲಿ. ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೂ, ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಪಾಪದಿಂದ ದುಷ್ಟರಾದ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವು ಬಂಧಿಸಲಿ.

ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಯಚ್ಚಕ್ರಂ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಸ್ಯ ಯೇ ತ್ವರಾಃ । ತೇ ಹಿ ಚ್ಛಿನ್ದನ್ತು ಪಾಪಾನ್ಮೇ ಮಮ ಹಿಂಸನ್ತು ಹಿಂಸಕಾನ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ವಾಸುದೇವನ ಚಕ್ರದ ಅರೆಗಳು ನನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಲಿ.

ರಾಕ್ಷಸೇಷು ಪಿಶಾಚೇಷು ಕಾನ್ತಾರೇಷ್ವಟವೀಷು ಚ । ವಿವಾದೇ ರಾಜಮಾರ್ಗೇಷು ದ್ಯೂತೇಷು ಕಲಹೇಷು ಚ ॥ ೧,೧೯೪.

ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಿಶಾಚರು, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಜಗಳಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ, ಕಲಹಗಳಲ್ಲಿ—

ನದೀಸನ್ತಾರಣೇ ಘೋರೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರಾಣಸಂಶಯೇ । ಅಗ್ನಿಚೌರನಿಪಾತೇಷು ಸರ್ವಗ್ರಹನಿವಾರಣೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ಭಯಾನಕ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟುವಾಗ, ಪ್ರಾಣ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳರ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು—

ವಿದ್ಯುತ್ಸರ್ಪವಿಷೋದ್ವೇಗೇ ರೋಗೇ ವೈ ವಿಘ್ನಸಙ್ಕಟೇ । ಜಪ್ಯಮೇತಜ್ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶರೀರೇ ಭಯಮಾಗತೇ ॥ ೧,೧೯೪.

ಮಿಂಚು, ಹಾವು, ವಿಷದ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ, ರೋಗದಲ್ಲಿ, ವಿಘ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಭಯ ಬಂದಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅಯಂ ಭಗವತೋ ಮನ್ತ್ರೋ ಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ಪರಮೋ ಮಹಾನ್ । ವಿಖ್ಯಾತಂ ಕವಚಂ ಗುಹ್ಯಂ ಸರ್ಪಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ । ಸ್ವಮಾಯಾಕೃತಿನಿರ್ಮಾಣಂ ಕಲ್ಪಾನ್ತಗಹನಂ ಮಹತ್ ॥ ೧,೧೯೪.

ಇದು ಭಗವಂತನ ಮಂತ್ರ, ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಹಾ ಮಂತ್ರ. ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಗುಪ್ತವಾದ ಕವಚ, ಹಾವು ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು, ಸ್ವಯಂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡದು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗಾಧತೆಯಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೫ ಹರಿರುವಾಚ । ಸಲ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಸಪ್ತರಾತ್ರೇಣ ತಾಂ ಶೃಣು । ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ ॥ ೧,೧೯೫.

ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು. ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವನನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯಾನಿರುದ್ಧಾಯ ನಮಃ ಸಙ್ಗರ್ಷಣಾಯ ಚ । ನಮೋ ವಿಜ್ಞಾನಮಾತ್ರಾಯ ಪರಮಾನನ್ದಮೂರ್ತಯೇ ॥ ೧,೧೯೫.

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಸಂಕರ್ಷಣ—ಈವರಿಗು ನಮಸ್ಕಾರ. ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಪರಮಾನಂದ ರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಆತ್ಮಾರಾಮಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ನಿವೃತ್ತದ್ವೈತದೃಷ್ಟಯೇ । ತ್ವದ್ರೂಪಾಣಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ತಸ್ಮಾತ್ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ನಮಃ ॥ ೧,೧೯೫.

ಆತ್ಮಾರಾಮ, ಶಾಂತನಾದವನಿಗೆ, ದ್ವೈತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಹೃಷೀಕೇಶಾಯ ಮಹತೇ ನಮಸ್ತೇಽನನ್ತಮೂರ್ತಯೇ । ಯಸ್ಮಿನ್ನಿದಂ ಯತಶ್ಚೈತತ್ತಿಷ್ಠತ್ಯಗ್ರೇಽಪಿ ಜಾಯತೇ ॥ ೧,೧೯೫.

ಹೃಷೀಕೇಶ, ಮಹಾತ್ಮ, ಅನಂತ ರೂಪನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಪ್ರಪಂಚದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದೆ.

ಮೃನ್ಮಯೀಂ ವಹಸಿ ಕ್ಷೋಣೀಂ ತಸ್ಮೈ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ । ಯನ್ನ ಸ್ಪೃಶನ್ತಿ ನ ವಿದುಃ ಮನೋಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾಸವಃ । ಅನ್ತರ್ಬಹಿಸ್ತ್ವಂ ಚರಸಿ ವ್ಯೋಮತುಲ್ಯಂ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೧,೧೯೫.

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀನು ಹೊತ್ತಿರುವೆ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಾಣಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲಾರವು, ಅರಿಯಲಾರವು. ನೀನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ನಿನಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ಮಹಾಪುರಾಷಾಯ ಮಹಾಭೂತಪತಯೇ ಸಕಲಸತ್ತ್ವಭಾವಿವ್ರೀಡನಿಕರಕಮಲರೇಣೂತ್ಪಲನಿಭಧರ್ಮಾಖ್ಯವಿದ್ಯಯಾ? ಚರಣಾರವಿನ್ದಯುಗಲ ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ನಮಸ್ತೇ । ಅವಾಪ ವಿದ್ಯಾಧರತಾಂ ಚಿತ್ರಕೇತೋಶ್ಚ ವಿದ್ಯಯಾ ॥ ೧,೧೯೫.

ಓಂ ಭಗವಂತ ಮಹಾಪುರುಷ, ಮಹಾಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪುಷ್ಪರೇಣುವಿನಂತೆ ಪವಿತ್ರವಾದ ಧರ್ಮರೂಪವಾದ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಚಿತ್ರಕೇತುನು ವಿದ್ಯಾಧರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೬ ಹರಿರುವಾಚ । ಅವಾಪ ಜಪ್ತ್ವಾ ಚೇನ್ದ್ರತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮಾಖ್ಯವಿದ್ಯಯಾ । ಸರ್ವಾಞ್ಛತ್ರೂನ್ವಿನಿರ್ಜಿತ್ಯ ತಾಞ್ಚ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮಹೇಶ್ವರ ॥ ೧,೧೯೬.

ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಈ ವಿಷ್ಣುಧರ್ಮ ಎಂಬ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.