ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಚೂರ್ಣಮಾಮಲಕಂ ಸೇವ್ಯಂ ಪೀತಂ ಗವ್ಯಪಯೋಽನ್ವಿತಮ್ । ಮನಃ ಶಿಲಾ ಬಲಾಮೂಲಂ ಕೋಲಪಣ ಚ ಗುಗ್ಗುಲುಃ ॥ ೧,೧೯೦.

ಆಮಲಕ ಪುಡಿಯನ್ನು ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಮನ:ಶಿಲಾ, ಬಲಾ ಮೂಲ, ಕೋಲಪಣ ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಲು ಸೇರಿಸಿ ಕುಡಿದರೆ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಾತಿಪತ್ರಂ ಕೋಲಪತ್ರಂ ತಥಾ ಚೈವ ಮನಃ ಶಿಲಾ । ಏಭಿಶ್ಚೈವ ಕೃತಾ ವರ್ತಿರ್ಬದರ್ಯಗ್ನೌ ಮಹೇಶ್ವರ । ಧೂಮಪಾನಂ ಕಾಸಹರಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೧,೧೯೦.

ಜಾತಿಪತ್ರೆ, ಕೋಲಪತ್ರೆ ಮತ್ತು ಮನ:ಶಿಲಾ ಸೇರಿಸಿ ವಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಬದರಿ ಮರದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಕೆಮ್ಮು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ತ್ರಿಫಲಾಪಿಪ್ಪಲೀಚೂರ್ಣಂ ಭಕ್ಷಿತಂ ಮಧುನಾಯುತಮ್ । ಭೋಜನಾದೌ ಹಿ ಸಮಧು ಪಿಪಾಸಾಜ್ವ(ತ್ವ)ರಿತಂ ಹರೇತ್ ॥ ೧,೧೯೦.

ತ್ರಿಫಲಾ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಳಿಯ ಪುಡಿಯನ್ನು ಜೇನು ಜೊತೆಗೆ ಊಟಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ದಾಹ ಮತ್ತು ಜ್ವರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಿಲ್ವಮೂಲಞ್ಚ ಸಮಧುಗುಡೂಚೀಕ್ವಥಿತಂ ಜಲಮ್ । ಪೀತಂ ಹರೇಚ್ಚ ತ್ರಿವಧಂ ಛರ್ದಿಂ ನೈವಾತ್ರಸಂಶಯಃ । ಪೀತಾ ದೂರ್ವಾ ಛರ್ದಿನುತ್ಸ್ಯಾತ್ಪಿಷ್ಟಾತಣ್ಡುಲವಾರಿಣಾ ॥ ೧,೧೯೦.

ಬಿಲ್ವ ಮೂಲವನ್ನು ಜೇನು ಮತ್ತು ಗುಡುಚಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಿ ಕುಡಿದರೆ ಮೂರು ವಿಧದ ವಾಂತಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ದುರ್ವೆಯನ್ನು ಅಕ್ಕಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಡಿದು ಕುಡಿದರೂ ವಾಂತಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೧ ಹರಿರುವಾಚ । ಪುನರ್ನವಾಯಾ ಮೂಲಞ್ಚ ಶ್ವೇತಂ ಪುಷ್ಯೇ ಸಮಾಹೃತಮ್ । ವಾರಿ ಪೀತಂ ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವ ಭವನೇಷು ನ ಪನ್ನಗಾಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಗೊಂಡ ಶ್ವೇತ ಪುನರ್ಣವಾ ಮೂಲದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಾವುಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಮೂರ್ತಿಂ ವಹೇದ್ಯೋ ವೈ ಭಲ್ಲೂಕದನ್ತನಿರ್ಮಿತಾಮ್ । ಸ ಪನ್ನಗೈರ್ನ ದೃಶ್ಯೇತ ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ವೃಷಧ್ವಜ ॥ ೧,೧೯೧.

ಕರಡಿಯ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ವೃಷಧ್ವಜನು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಾವುಗಳು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಿಬೇಚ್ಛಲ್ಮಲಿಮೂಲಂ ಯಃ ಪುಷ್ಯರ್ಕ್ಷೇ ರುದ್ರ ವಾರಿಣಾ । ತಸ್ಮಿನ್ನಪಾಸ್ತದಶನಾ ನಾಗಾಃ ಸ್ಯುರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ಯಾರು ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಶಲ್ಮಲಿಯ ಬೇರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಪುಷ್ಯೇ ಲಜ್ಜಾಲುಕಾಮೂಲೇ ಹಸ್ತಬದ್ಧೇ ತು ಪನ್ನಗಾನ್ । ಗೃಹ್ಣೀಯಾಲ್ಲೇಪತೋ ವಾಪಿ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ॥ ೧,೧೯೧.

ಪುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜಾಳುವಿನ ಬೇರು ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಅಥವಾ ಲೇಪನವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಹಾವುಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ.

ಪುಷ್ಯೇಶ್ವೇತಾರ್ಕಮೂಲನ್ತು ಪೀತಂ ಶೀತೇನ ವಾರಿಣಾ । ನಶ್ಯೇತು ದಂಶಕವಿಷಂ ಕರವೀರಾದಿಜಂ ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ಪುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಎತಾರ್ಕದ ಬೇರು ಶೀತಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಡಿದರೆ, ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷವೂ, ಕರವೀರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಷವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಹಾಕಾಲಸ್ಯ ವೈ ಮೂಲಂ ಪಿಷ್ಟಂ ತತ್ಕಾಞ್ಜಿಕೇನ ವೈ । ವೋಡ್ರಾಣಾಂ ಡುಣ್ಡುಭಾನಾಂ ಚ ತಲ್ಲೋಪೋ ಹರತೇ ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ಮಹಾಕಾಲದ ಬೇರು ಕಾಞ್ಜಿಕದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಲೇಪನವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ವೋಡ್ರಾ ಮತ್ತು ಡುಂಡುಭ ಎಂಬ ಜಾತಿಯ ಹಾವುಗಳ ವಿಷವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ.

ತಣ್ಡುಲೀಯಕಮೂಲಂ ಚ ಪಿಷ್ಟಂ ತಣ್ಡುಲವಾರಿಣಾ । ಘೃತೇನ ಸಹ ಪೀತನ್ತು ಹರೇತ್ಸರ್ವಾವಿಷಾಣಿ ಚ ॥ ೧,೧೯೧.

ತಂಡುಳಿಯಕದ ಬೇರು ಅನ್ನದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಿಷವೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ನೀಲೀಲಜ್ಜಾಲುಕಾಮೂಲಂ ಪಿಷ್ಟಂ ತಣ್ಡುಲವಾರಿಣಾ । ಪೀತಂ ತದ್ದಂಶಕವಿಷಂ ನಶ್ಯೇದೇಕೇನ ವೋಭಯೋಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ನೀಲಿಯೂ ಲಜ್ಜಾಳುವಿನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಅನ್ನದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕುಡಿದರೆ, ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕೂಷ್ಮಾಣ್ಡಕಸ್ಯ ಸ್ವರಸಃ ಸಗುಡಃ ಸಹಶರ್ಕರಃ । ಪೀತಃ ಸದುಗ್ಧೋ ಹನ್ಯಾಚ್ಚ ದಂಶಕಸ್ಯವಿಷಂ ಚ ವೈ ॥ ೧,೧೯೧.

ಕುಷ್ಮಾಂಡದ ಹಸಿರು ರಸವನ್ನು ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಡಿದರೆ, ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

ತಥಾ ಕೋದ್ರವಮೂಲಸ್ಯ ಮೋಹಸ್ಯ ಹರ ಏವ ಚ । ಯಷ್ಟೀಮಧುಸಮಾಯುಕ್ತಾ ತಥಾ ಪೀತಾ ಚ ಶರ್ಕರಾ ॥ ೧,೧೯೧.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಕೊಡ್ರವದ ಬೇರು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೋಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಯಶ್ಠಿಮಧು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿದರೆ ಉತ್ತಮ.

ಸದುಗ್ಧಾ ಚ ತ್ರಿರಾತ್ರೇಣ ಮೂಷಕಾನಾಂ ವಿಷಂ ಹರೇತ್ । ಚುಲುಕತ್ರಯಪಾನಾಚ್ಚ ವಾರಿಣಃ ಶೀತಲಸ್ಯ ವೈ ॥ ೧,೧೯೧.

ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಕುಡಿದರೆ ಇಲಿ ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಶೀತಲ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೂ ಸಹ ಫಲವಿದೆ.

ತಾಮ್ಬೂಲದಗ್ಧಮುಖಸ್ಯ ಲಾಲಾಸ್ತ್ರಾವೋ ವಿನಶ್ಯತಿ । ಘೃತಂ ಸಶರ್ಕರಂ ಷೀತ್ವಾ ಮದ್ಯಪಾನಮದೋ ನ ವೈ ॥ ೧,೧೯೧.

ತಾಂಬೂಲದಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ ಸುಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಲಾಲಾ ಹರಿಯುವುದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮದುರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೃಷ್ಣಾಙ್ಕೋಲಸ್ಯ ಮೂಲೇನ ಪೀತಂ ಸುಕ್ವಥಿತಂ ಜಲಮ್ । ತತೋ ನಶ್ಯದ್ಗರವಿಷಂ ತ್ರಿರಾತ್ರೇಣ ಮಹೇಶ್ವರ ॥ ೧,೧೯೧.

ಕೃಷ್ಣಾಂಕೋಲದ ಬೇರು ಹಾಕಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುದಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಗರದ ವಿಷವು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮಹೇಶ್ವರ.

ಉಷ್ಣಂ ಗವ್ಯಘೃತಂ ಚೈವ ಸೈನ್ಧವೇನ ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ನಾಶಯೇತ್ತನ್ಮಹಾದೇವ ವೇದನಾಂ ವೃಶ್ಚಿಕೋದ್ಭವಾಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ಹಸಿವಿನ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೈಂಧವ ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಡಿದರೆ, ವೃಷ್ಚಿಕ ಕಚ್ಚಿದ ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ, ಮಹಾದೇವ.

ಕುಸುಭಂ ಕಙ್ಕುಮಞ್ಚೈವ ಹರಿತಾಲಂ ಮನಃ ಶಿಲಾ । ಕರಞ್ಜಂ ಪಿಷಿತಂ ಚೈವ ಹ್ಯರ್ಕಮೂಲಂ ಚ ಶಙ್ಕರ ॥ ೧,೧೯೧.

ಕುಸುಭ, ಕಂಕುಮ, ಹರಿತಾಲ, ಮನಃಶಿಲಾ, ಕರಂಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಕದ ಬೇರುಗಳನ್ನು, ಶಂಕರಾ—

ವಿಷಂನೃಣಾಂ ವಿನಶ್ಯೇತ್ತು ಏತೇಷಾಂ ಭಕ್ಷಣಾಚ್ಛಿವ । ದೀಪತೈಲಪ್ರದಾನಾಚ್ಚ ದಂಶೈರಾಕೀಟಜೈಃ ಶಿವ । ಖರ್ಜೂರಕವಿಷಂ ನಶ್ಯೇತ್ತದಾ ವೈ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ಇವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಮಾನವನಲ್ಲಿರುವ ವಿಷ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಶಿವಾ; ದೀಪದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ ಕೀಟಗಳ ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷವೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಖರ್ಜೂರದ ವಿಷವೂ ಇದರಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ದಂಶಸ್ಥಾನಂ ವೃಶ್ಚಿಕಸ್ಯ ಶುಣ್ಠೀ ತಗರಸಂಯುತಾ । ನಶ್ಯೇನ್ಮಧುಮಕ್ಷಿಕಾಯಾ ಏತೇಷಾಂ ಲೇಪತೋ ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ವೃಷ್ಚಿಕ ಕಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶುಂಠಿ ಮತ್ತು ತಗರವನ್ನು ಲೇಪನವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಮಧುಮಕ್ಷಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ವಿಷವೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳ ಲೇಪನದಿಂದ ವಿಷ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಶತಪುಷ್ಪಾ ಸೈನ್ಧವಞ್ಚ ಸಾಜ್ಯಂ ವಾ ತೇನ ಲೇಪಯೇತ್ । ಶಿರೀಷಸ್ಯ ತು ಬೀಜಂವೈ ಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೀರೇಣ ಘರ್ಷಿತಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ಶತಪುಷ್ಪ, ಸೈಂಧವ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಲೇಪನವಾಗಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು; ಶಿರೀಷದ ಬೀಜವನ್ನು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮಸಿದು ಹಚ್ಚಬೇಕು.

ತಲ್ಲೇಪೇನ ಮಹಾದೇವ ನಶ್ಯೇತ್ಕುಕ್ಕುರಜಂ ವಿಷಮ್ । ಜ್ವಲಿತಾಗ್ನಿರ್ವಾರಿಸೇಕೋ ತಥಾ ದರ್ದುರಜಂ ವಿಷಮ್ ॥ ೧,೧೯೧.

ಈ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಮಹಾದೇವಾ, ನಾಯಿಯ ಕಚ್ಚಿದ ವಿಷ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರನ್ನು ಹಾಯಿಸಿದರೆ, ಕಪ್ಪೆಯ ವಿಷವೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಧತ್ತೂರಕರಸೋನ್ಮಿಶ್ರಂ ಕ್ಷೀರಾದ್ಯಗುಡಪಾನತಃ । ಶೂನಾಂ ವಿಷಂ ವಿನಶ್ಯೇತ್ತು ಶಶಾಙ್ಕಾಙ್ಕಿತಶೇಖರ ॥ ೧,೧೯೧.

ದತ್ತೂರ ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆ ಮಿಶ್ರಿತ ವಿಷವನ್ನು ಹಾಲು ಅಥವಾ ಬೆಲ್ಲ ಕುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಓ ಚಂದ್ರಚೂಡ, ಆ ವಿಷವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ವಟನಿಮ್ಬಶಮೀನಾಞ್ಚ ವಲ್ಕಲೈಃ ಕ್ವಥಿತಂ ಜಲಮ್ । ತತ್ಸೇಕಾನ್ಮುಖದನ್ತಾನಾಂ ನಶ್ಯೇದ್ವೈ ವಿಷವೇದನಾ ॥ ೧,೧೯೧.

ಅರಳಿ, ಬೇವು ಮತ್ತು ಶಮೀ ಮರಗಳ ತೊಗರುಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಿ, ಆ ನೀರನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿದರೆ, ವಿಷದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಲೇಪನಾದ್ದೇವದಾರೋಶ್ಚ ಗೈರಿಕಸ್ಯ ಚ ಲೇಪನಾತ್ । ನಾಗೇಶ್ವರೋ ದರಿದ್ರೇ ದ್ವೇ ತಥಾ ಮಞ್ಜಿಷ್ಠಕಾ ಹರ । ಏಭಿರ್ಲೇಪಾದ್ವಿನಶ್ಯೇತ್ತು ಲೂತಾವಿಷಮುಮಾಪತೇ ॥ ೧,೧೯೧.

ದೇವದಾರು ಅಥವಾ ಗೈರಿಕವನ್ನು ಲೇಪನವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಾಗಕೇಶರ, ಹರಿದ್ರಾ ಮತ್ತು ಮಂಜಿಷ್ಠಾ ಇವುಗಳಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಿದರೆ, ಓ ಉಮಾಪತಿ, ಹುಳು ವಿಷದ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಕರಞ್ಜಸ್ಯ ತು ಬೀಜಾನಿ ವರುಣಚ್ಛದಮೇವ ಚ । ತಿಲಾಶ್ಚ ಸರ್ಷಪಾ ಹನ್ಯುರ್ವಿಷಂ ವೈ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ಕರಂಜ ಬೀಜ, ವರಣದ ತೊಗರು, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ವಿಷವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಘೃತಂ ಕುಮಾರೀಪತ್ರಂ ವೈ ದತ್ತಂ ಸಲವಣಂ ಹರ । ತುರಙ್ಗಮಶರೀರಾಣಾಂ ಕಣ್ಡೂರ್ನಶ್ಯೇದ್ದಶಾಹತಃ ॥ ೧,೧೯೧.

ತುಪ್ಪ, ಧನ್ವನ್ತರಿ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪು ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಕುದುರಿ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಕಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಉರಿ ಅಥವಾ ಕೆರಕನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯೨ ಹರಿರುವಾಚ । ಚಿತ್ರಕಸ್ಯಾಷ್ಟಭಾಗಾಶ್ಚ ಶೂರಣಸ್ಯ ಚ ಷೋಡಶ । ಶುಣ್ಠ್ಯಾ ಭಾಗಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ಮರಿಚಾನಾಂ ದ್ವಯಂ ತಥಾ ॥ ೧,೧೯೨.

ಹರಿ ಹೇಳಿದರು: ಚಿತ್ರಕದ ಎಂಟು ಭಾಗ, ಶೂರಣದ ಹದಿನಾರು ಭಾಗ, ಶುಂಠಿಯ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗ, ಮತ್ತು ಮೆಣಸಿನ ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.