ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನಮೋನಮಸ್ತೇಽಚ್ಯುತ ! ಸಂಕ್ಷಯೋಽಸ್ತು ಪಾಪಸ್ಯ ವೃದ್ಧಿಂ ಸಮುಪೈತು ಪುಣ್ಯಮ್ । ಐಶ್ವರ್ಯವಿತ್ತಾದಿ ಸದಾಕ್ಷಯಂ ಮೇ ತಥಾಸ್ತು ಮೇ ಸನ್ತತಿರಕ್ಷಯೈವ ॥ ೧,೧೩೭.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ನನ್ನ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ, ಪುಣ್ಯ ಸದಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಹಾಗೂ ಧನ ಸದಾ ಉಳಿಯಲಿ, ನನ್ನ ವಂಶವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ.

ಯಥಾಚ್ಯುತ !ತ್ವಂ ಪರತಃ ಪರಸ್ಮಾತ್ಸ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಃ ಪರತಃ ಪರಸ್ಮಾತ್ । ತಥಾಚ್ಯುತಂ ಮೇ ಕುರು ವಾಞ್ಛಿತಂ ಸದಾ ಮಯಾ ಕೃತಂ ಪಾಪಹರಾಪ್ರಮೇಯ ॥ ೧,೧೩೭.

ಅಚ್ಯುತನೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿ. ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅಪಾರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಪೂರೈಸು.

ಅಚ್ಯುತಾನನ್ತ ! ಗೋವಿನ್ದ ! ಪ್ರಸೀದ ಯದಭೀಪ್ಸಿತಮ್ । ತದಕ್ಷಯಮಮೇಯಾತ್ಮನ್ಕುರುಷ್ವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ॥ ೧,೧೩೭.

ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ಗೋವಿಂದ, ದಯಾಮಾಡು. ನಾನು ಬಯಸಿದದು ಯಾವುದು ಆಗಿರಲಿ, ಅದನ್ನು ನಾಶವಾಗದಂತೆ, ಅಪಾರ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

ಕುರ್ಯಾದ್ವೈ ಸಪ್ತ ವರ್ಷಾಣಿ ಆಯುಃ ಶ್ರೀಸದ್ಗತೀರ್ನರಃ । ಉಪೋಷ್ಯೈಕಾದಶೀಬ್ದಮಷ್ಟಮೀಂ ಚ ಚತುರ್ದಶೀಮ್ ॥ ೧,೧೩೭.

ಯಾರು ಏಳುವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಏಕಾದಶಿ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಧಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಪರಮಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಪ್ತಮೀಂ ಪೂಜಯೇದ್ವಿಷ್ಣುಂ ದುರ್ಗಾಂ ಶಮ್ಬುಂ ರವಿಂ ಕ್ರಮಾತ್ । ತೇಷಾಂ ಲೋಕಂ ಸಮಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವಕಾಮಾಂಶ್ಚ ನಿರ್ಮಲಃ ॥ ೧,೧೩೭.

ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಷ್ಣು, ದುರ್ಗೆ, ಶಂಭು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವರುಗಳ ಲೋಕವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಶುಭಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಭಕ್ತೇನ ನಕ್ತೇನ ತಥೈವಾಯಾಚಿತೇನ ಚ । ಉಪವಾಸೇನ ಶಾಕಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಯನ್ತಸರ್ವದೇವತಾಃ ॥ ೧,೧೩೭.

ಒಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಆಹಾರದಿಂದ ಅಥವಾ ತರಕಾರಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಃ ಸರ್ವಾಸು ತಿಥಿಷು ಭುಕ್ತಿಂ ಮುಕ್ತಿಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಧನದೋಽಗ್ನಿಃ ಪ್ರತಿಪದಿ ನಾಸತ್ಯೋ ದಸ್ತ್ರ ಅರ್ಚಿತಃ ॥ ೧,೧೩೭.

ಯಾರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಉಪವಾಸಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಪದೆಯಲ್ಲಿ ಕುಬೇರ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀರ್ಯಮಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಾಯಾಂ ಪಞ್ಚಮ್ಯಾ ಪಾರ್ವತೀ ಶ್ರಿಯಾ । ನಾಗಾಃ ಷಷ್ಠ್ಯಾಂ ಕಾರ್ತಿಕೇಯಃ ಸಪ್ತಮ್ಯಾಂ ಭಾಸ್ಕರೋರ್ಽಥದಃ ॥ ೧,೧೩೭.

ದ್ವಿತೀಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಯಮ, ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ, ಷಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗರು, ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದುರ್ಗಾಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ಮಾತರಶ್ಚ ನವಮ್ಯಾಮಥ ತಕ್ಷಕಃ । ಇನ್ದ್ರೋ ದಶಮ್ಯಾಂ ಧನದ ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ॥ ೧,೧೩೭.

ದುರ್ಗಾಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮಾತೃಗಳು, ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಕ, ದಶಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ, ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಕುಬೇರ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ಚ ಹರಿಃ ಕಾಮಸ್ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚದಶ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಪಿತರೋಽಪರೇ ॥ ೧,೧೩೭.

ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು, ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರನ್ನು, ಚತುರ್ಧಶಿ ಮತ್ತು ಪಂಚದಶಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩೮ (ಇತಿ ವ್ರತಾನಿ ಸಮಾಪ್ತಾನಿ) । ಹರಿರುವಾಚ । ರಾಜ್ಞಾಂ ವಂಶಾನ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವಂಶಾನುಚರಿತಾನಿ ಚ । ವಿಷ್ಣುನಾಭ್ಯಬ್ಜತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಕ್ಷೋಽಙ್ಗುಷ್ಠಾಚ್ಚ ತಸ್ಯ ವೈ ॥ ೧,೧೩೮.

ಶ್ರೀಗರುಡ ಮಹಾಪುರಾಣ, ೧೩೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ರಾಜವಂಶಗಳ ಮತ್ತು ಅವರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ, ಅವನ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ದಕ್ಷನೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತತೋಽಪಿತರ್ವಿವಸ್ವಾಂಶ್ಚ ತತಃ ಸೂನುರ್ವಿವಸ್ವತಃ ಮನುರಿಕ್ಷ್ವಾಕುಶರ್ಯಾತೀ ನೃಗೋ ಧೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಷಧ್ರಕಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಆ ದಕ್ಷಿಣಿಂದ ಪಿತೃಗಳೂ, ಅವರಿಂದ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಹುಟ್ಟಿದನು. ವಿವಸ್ವಾನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಮನುವೂ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ಶರ್ಯಾತಿ, ನೃಗ, ಧೃಷ್ಠ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಧ್ರರೂ ಜನಿಸಿದರು.

ನರಿಷ್ಯನ್ತಶ್ಚ ನಾಭಾಗೋ ದಿಷ್ಟಃ ಶಶಕ ಏವ ಚ । ಮನೋರಾಸೀದಿಲಾ ಕನ್ಯಾ ಸುದ್ಯುಮ್ನೋಽಸ್ಯ ಸುತೋಽಭವತ್ ॥ ೧,೧೩೮.

ನರಿಷ್ಯಂತ, ನಾಭಾಗ, ದಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಶಶಕ ಕೂಡ ಜನಿಸಿದರು. ಮನುವಿಗೆ ಇಳಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗ ಇದ್ದಳು, ಆಕೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಸುದ್ಯುಮ್ನನು ಜನಿಸಿದನು.

ಇಲಾಯಾಂ ತು ಬುಧಾಜ್ಜಾತೋ ರಾಜಾ ರುದ್ರ ಪುರೂರವಾಃ । ಸುತಾಸ್ತ್ರಯಶ್ಚ ಸುದ್ಯುಮ್ನಾದುತ್ಕಲೋ ವಿನತೋ ಗಯಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಇಲೆಯ ಮತ್ತು ಬುಧನಿಂದ ರುದ್ರನ ಮಗ ಪುರೂರವನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಸುದ್ಯುಮ್ನನಿಂದ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು: ಉತ್ತಕಲ, ವಿನತ, ಮತ್ತು ಗಯ.

ಅಭೃಚ್ಛ್ರದ್ರೋ ಗೋವಧಾತ್ತು ಪೃಷಧ್ರಸ್ತು ಮನೋಃ ಸುತಃ । ಕರೂಷಾತ್ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯಾ ಜಾತಾ ಕಾರೂಷಾ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಾಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಗೋವಧನಿಂದ ಅಭೃಶ್ರದ್ಧನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಮನುವಿನ ಮಗ ಪೃಷಧ್ರನು. ಕರೂಷನಿಂದ ಕಾರೂಷರು ಎಂಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು.

ದಿಷ್ಟಪುತ್ರಸ್ತು ನಾಭಾಗೋ ವೈಶ್ಯಾತಾಮಗಮತ್ಸ ಚ । ತಸ್ಮಾದ್ಭಲನ್ದನಃ ಪುತ್ರೋ ವತ್ಸಪ್ರೀತಿರ್ಭಲನ್ದನಾತ್ ॥ ೧,೧೩೮.

ದಿಷ್ಟನ ಮಗ ನಾಭಾಗನು ವೈಶ್ಯನಾದನು. ಅವನಿಂದ ಭಲಂದನನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಭಲಂದನನಿಂದ ವತ್ಸಪ್ರೀತಿ ಜನಿಸಿದರು.

ತತಃ ಪಾಂಶುಃ ಖನಿತ್ರೋಽಭೂದ್ಭೂಪಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತತಃ ಕ್ಷುಪಃ । ಕ್ಷುಪಾದ್ವಿಂಶೋಽಭವತ್ಪುತ್ರೋ ವಿಂಶಾಜ್ಜಾತೋ ವಿವಿಂಶಕಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಆಮೇಲೆ ಪಾಂಶು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ನಂತರ ಖನಿತ್ರನು, ನಂತರ ಭೂಪನು. ಭೂಪನಿಂದ ಕ್ಷುಪನು, ಕ್ಷುಪನಿಂದ ವಿಂಶನು, ವಿಂಶನ ಮಗ ವಿವಿಂಶಕನು.

ವಿವಿಂಶಾಚ್ಚ ಖನೀನೇತ್ರೋ ವಿಭೂತಿಸ್ತತ್ಸುತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಕರನ್ಧಮೋ ವಿಭೂತೇಸ್ತು ತತೋ ಜಾತೋಽಪ್ಯವಿಕ್ಷಿತಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ವಿವಿಂಶನಿಂದ ಖನೀನೇತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಮಗ ವಿಭೂತಿ. ವಿಭೂತಿಯಿಂದ ಕರಂಧಮನೂ, ಅವನಿಂದ ಅವಿಕ್ಷಿತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಮರುತ್ತೋಽವಿಕ್ಷಿತಸ್ಯಾಪಿ ನರಿಷ್ಯನ್ತಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ನರಿಷ್ಯನ್ತಾತ್ತಮೋ ಜಾತಸ್ತತೋಭೂದ್ರಾಜವರ್ಧನಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಅವಿಕ್ಷಿತನಿಂದ ಮರುತ್ತನು, ಮರುತ್ತನಿಂದ ನರಿಷ್ಯಂತನು, ನರಿಷ್ಯಂತನಿಂದ ತಮನು, ತಮನಿಂದ ರಾಜವರ್ಧನನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ರಾಜವರ್ಧಾತ್ಸುಧೃತಿಶ್ಚ ನರೋಽಭೂತ್ಸುಧೃತೇಃ ಸುತಃ । ನರಾಚ್ಚ ಕೇವಲಃ ಪುತ್ರಃ ಕೇವಲಾದ್ಧುನ್ಧುಮಾನಪಿ ॥ ೧,೧೩೮.

ರಾಜವರ್ಧನನಿಂದ ಸುಧೃತಿಯು, ಸುಧೃತಿಯಿಂದ ನರನು, ನರನಿಂದ ಕೇವಲನು, ಕೇವಲನಿಂದ ಧುಂಧುಮಾನನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಧುನ್ಧುಮತೋ ವೇಗವಾಂಶ್ಚ ಬುಧೋ ವೇಗವತಃ ಸುತಃ । ತೃಣಬಿನ್ದುರ್ಬುಧಾಜ್ಜಾತಃ ಕಾನ್ಯಾ ಚೈಲವಿಲಾ ತಥಾ ॥ ೧,೧೩೮.

ಧುಂಧುಮಾನನಿಂದ ವೇಗವಾನ್ ಹುಟ್ಟಿದನು, ವೇಗವಾನಿಂದ ಬುಧನು, ಬುಧನಿಂದ ತೃಣಬಿಂದು, ಹಾಗು ಕಾನ್ಯಾ ಮತ್ತು ಚೈಲವಿಲಾ ಜನಿಸಿದರು.

ವಿಶಾಲಂ ಜನಯಾಮಾಸ ತೃಣಬಿನ್ದೋಸ್ತ್ವಲಮ್ಬುಸಾ । ವಿಶಾಲಾದ್ಧೇಮಚನ್ದ್ರೋಽಭೂದ್ಧೇಮ ಚನ್ದ್ರಾಚ್ಚ ಚನ್ದ್ರಕಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಅಲಂಬುಸೆಯಿಂದ ತೃಣಬಿಂದುವಿಗೆ ವಿಶಾಲನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ವಿಶಾಲನಿಂದ ಹೇಮಚಂದ್ರನು, ಹೇಮಚಂದ್ರನಿಂದ ಚಂದ್ರಕನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಧೂಮ್ರಾಶ್ವಶ್ಚೈವ ಚನ್ದ್ರಾತ್ತು ಧೂಮ್ರಾಶ್ವಾತ್ಸೃಞ್ಜಯಸ್ತಥಾ । ಸಞ್ಜಯಾತ್ಸಹದೇವೋಽಭೂತ್ಕೃಶಾಶ್ವಸ್ತತ್ಸುತೋಽಭವತ್ ॥ ೧,೧೩೮.

ಚಂದ್ರಕನಿಂದ ಧೂಮ್ರಾಶ್ವನು, ಧೂಮ್ರಾಶ್ವನಿಂದ ಸೃಂಜಯನು, ಸೃಂಜಯನಿಂದ ಸಂಜಯನು, ಅವನ ಮಗ ಸಹದೇವನು, ಸಹದೇವನ ಮಗ ಕೃಶಾಶ್ವನು.

ಕೃಶಾಶ್ವಾತ್ಸೋಮದತ್ತಸ್ತುತತೋಽಭೂಜ್ಜನಮೇಜಯಃ । ತತ್ಪುತ್ರಶ್ಚ ಸುಮನ್ತಿಶ್ಚ ಏತೇ ವೈಶಾಲಕಾ ನೃಪಾಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಕೃಶಾಶ್ವನಿಂದ ಸೋಮದತ್ತನು, ಅವನಿಂದ ಜನಮೇಜಯನು, ಅವನ ಮಗ ಸುಮಂತಿ. ಇವರೇ ವೈಶಾಲಿಯ ರಾಜರು.

ಶರ್ಯಾತೇಸ್ತು ಸುಕನ್ಯಾಬೂತ್ಸಾ ಭಾರ್ಯಾ ಚ್ಯವನಸ್ಯ ತು । ಅನನ್ತೋ ನಾಮ ಶಾರ್ಯತೇ ರನನ್ತಾದ್ರೇವತೋಽಭವತ್ ॥ ೧,೧೩೮.

ಶರ್ಯಾತಿಯಿಂದ ಸುಕನ್ಯಾ ಹುಟ್ಟಿದಳು, ಅವಳು ಚ್ಯವನನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು. ಶರ್ಯಾತಿಯಿಂದ ಅನಂತನು, ಅನಂತನಿಂದ ರೇವತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ರೈವತೋ ರೇವತಸ್ಯಾಪಿ ರೈವತಾದ್ರೇವತೀ ಸುತಾ । ಧೃಷ್ಟಸ್ಯ ಧಾರ್ಷ್ಟರ್(ತ) ಕಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ವೈಷ್ಣವಂ (ಶ್ಯಕಂ) ತದ್ವಭೂವ ಹ ॥ ೧,೧೩೮.

ರೇವತನಿಂದ ರೈವತನೂ, ರೈವತನಿಂದ ರೇವತಿ ಎಂಬ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಧೃಷ್ಠನಿಂದ ಧಾರ್ಷ್ಠಕರು ಜನಿಸಿದರು, ಅವರ ದೇಶವನ್ನು ವೈಷ್ಣವ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾಭಾಗಪುತ್ರೋ ನೇಷ್ಠೋ ಹ್ಯಮ್ಬರೀಷೋಽಪಿ ತತ್ಸುತಃ । ಅಮ್ಬರೀಷಾದ್ವಿರೂಪೋಽಭೂತ್ಪೃಷದಶ್ವೋ ವಿರೂಪತಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ನಾಭಾಗನ ಮಗ ನೇಷ್ಟನು, ಅವನ ಮಗ ಅಂಬರೀಷನು. ಅಂಬರೀಷನಿಂದ ವಿರೂಪನು, ವಿರೂಪನಿಂದ ಪೃಷದಶ್ವನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ರಥೀನರಶ್ಚ ತತ್ಪುತ್ರೋ ವಾಸುದೇವಪರಾಯಣಃ । ಇಕ್ಷ್ವಾಕೋಸ್ತು ತ್ರಯಃ ಪುತ್ರಾಃ ವಿಕುಕ್ಷಿನಿಮಿದಣ್ಡಕಾಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಪೃಷದಶ್ವನ ಮಗ ರಥೀನರನು, ಅವನು ವಾಸುದೇವನ ಭಕ್ತನು. ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿಗೆ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು: ವಿಕುಕ್ಷಿ, ನಿಮಿ ಮತ್ತು ದಂಡಕ.

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಜೋ ವಿಕುಕ್ಷಿಸ್ತು ಶಶಾದಃ ಶಶಭಕ್ಷಣಾತ್ । ಪುರಞ್ಜಯಃ ಶಶಾದಾಚ್ಚ ಕಕುತ್ಸ್ಥಾಖ್ಯೋಽಭವತ್ಸುತಃ ॥ ೧,೧೩೮.

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನ ಮಗ ವಿಕುಕ್ಷಿಯನ್ನು ಶಶಾದ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಮೊಲವನ್ನು ತಿಂದನು. ಶಶಾದನಿಂದ ಪುರಂಜಯನು, ಪುರಂಜಯನ ಮಗ ಕಕುತ್ಸ್ಥನು.