ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ನವಮೀ ಕೇವಲಾ ಚಾಪಿ ದುರ್ಗಾಂ ಚೈವ ತು ಪೂಜಯೇತ್ । ಮಹಾವ್ರತಂ ಮಹಾಪುಣ್ಯಂ ಶಙ್ಕರಾದ್ಯೈರನುಷ್ಠಿತಮ್ ॥ ೧,೧೩೩.

ಪರಿಪೂರ್ಣ ನವಮಿಯಂದು ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇದು ಮಹಾ ವ್ರತ, ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ, ಶಂಕರಾದಿಗಳು ಆಚರಿಸಿದದು.

ಅಯಾಚಿತಾದಿ ಷಷ್ಠ್ಯಾದೌ ರಾಜಾ ಶತ್ರುಜಯಾಯಾ ಚ । ಜಪಹೋಮಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಕನ್ಯಾಂ ವಾ ಭೋಜಯೇತ್ಸದಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ಯಾಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಷಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಶತ್ರು ಜಯವಾಗಲೆಂದು, ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಯುವತಿಯನ್ನೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ದುರ್ಗೇದುರ್ಗೇ ರಕ್ಷಿಣಿ ಸ್ವಾಹಾ ಮನ್ತ್ರೋಽಯಂ ಪೂಜನಾದಿಷು । ದೀರ್ಘಾಕಾರಾದಿಮಾತ್ರಾಭಿರ್ನವ ದೇವ್ಯೋ ನಮೋಽನ್ತಿಕಾಃ ॥ ೧,೧೩೩.

ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ 'ದುರ್ಗೆ ದುರ್ಗೆ ರಕ್ಷಿಣಿ ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ, 'ನಮೋ' ಎಂಬ ಅಂತ್ಯವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡ್ಭಿಃ ಪದೈರ್ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ವಷಡಾದಿಹೃದಾದಿಕಮ್ । ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾದಿಕನಿಷ್ಠಾನ್ತಂ ನ್ಯಸ್ಯ ವೈ ಪೃಜಯೇಚ್ಛಿವಾಮ್ ॥ ೧,೧೩೩.

'ನಮಃ, ಸ್ವಾಹಾ, ವಷಟ್' ಇತ್ಯಾದಿ ಆರು ಪದಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕುಡಿಯ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಶಿವೆಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ನವ ಗೇಹಾನಿ ದಾರುಜಾನ್ಯೇಕಮೇವ ವಾ । ತಸ್ಮಿನ್ದೇವೀ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಾ ಹೈಮೀ ವಾರಾಜತಾಪಿ ವಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಒಂಬತ್ತು ಮರದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಆ ದೇವಿ ಬಂಗಾರದಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯದಾಗಿರಬಹುದು.

ಶೂಲೇ ಖಙ್ಗೇ ಪುಸ್ತಕೇ ವಾ ಪಟೇ ವಾ ಮಣ್ಡಲೇ (ಪೇ) ಯಜೇತ್ । ಕಪಾಲಂ ಖೇಟಕಂ ಘಣ್ಟಾಂ ದರ್ಪಣಂ ತರ್ಜನೀಂ ಧನಃ ॥ ೧,೧೩೩.

ಅವಳನ್ನು ಶೂಲ, ಖಡ್ಗ, ಪುಸ್ತಕ, ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಕಪಾಲ, ಗಡಸಲು, ಘಂಟೆ, ಕನ್ನಡ, ತಿರುಗು ಬೆರಳು ಅಥವಾ ಧನದೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಧ್ವಜಂ ಡಮರುಕಂ ಪಾಶಂ ವಾಮಹಸ್ತೇಷು ಬಿಭ್ರತೀ । ಶಕ್ತಿಂ ಚ ಮುದ್ಗರಂ ಶೂಲಂ ವಜ್ರಂ ಖಙ್ಗಂ ತಥಾಙ್ಕುಶಮ್ ॥ ೧,೧೩೩.

ಅವಳ ಎಡ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜ, ಡಮರು, ಪಾಶ ಇರುತ್ತದೆ; ಶಕ್ತಿ, ಮುಗ್ಗರ, ಶೂಲ, ವಜ್ರ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವೂ ಇರುತ್ತವೆ.

ಶರಂ ಚಕ್ರಂ ಶಲಾಕಾಂ ಚ ದುರ್ಗಾಮಾಯುಧಸಂಯುತಾಮ್ । ಶೇಷಾಃ ಷೋಡಶಹಸ್ತಾಂ ಸ್ಯುರಞ್ಜನಂ ಡಮರುಂ ವಿನಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ಬಾಣ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ದಂಡದೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಗೆ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ; ಉಳಿದ ರೂಪಗಳು ಹದಿನಾರು ಕೈಗಳಿರುವವು, ಆದರೆ ಅಂಜನ ಮತ್ತು ಡಮರು ಮಾತ್ರ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

ರುದ್ರಚಣ್ಡಾ ಪ್ರಚಣ್ಡಾ ಚ ಚಣ್ಡೋಗ್ರಾ ಚಣ್ಡನಾಯಿಕಾ । ಚಣ್ಡಾ ಚಣ್ಡವತೀ ಚೈವ ಚಣ್ಡರೂಪಾತಿಚಣ್ಡಿಕಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ರುದ್ರಚಂಡಾ, ಪ್ರಚಂಡಾ, ಚಂಡೋಗ್ರಾ, ಚಂಡನಾಯಿಕಾ, ಚಂಡಾ, ಚಂಡವತಿ ಮತ್ತು ಚಂಡರೂಪಾ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಚಂಡಿಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನವಮೀ ಚೋಗ್ರಚಣ್ಡಾ ಚ ಮಧ್ಯಮಾಗ್ನಿಪ್ರಭಾಕೃತಿಃ । ರೋಚನಾ ತ್ವರುಣಾ ಕೃಷ್ಣಾ ನೀಲಂ ಧೂಮ್ರಾ ಚ ಶುಕ್ರಕಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಬಹಳ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಮ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಅದು ಹಳದಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವದು, ಕಪ್ಪು, ನೀಲಿ, ಧೂಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಪಾತಾ ಚ ಪಾಣ್ಡುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಆಲೀಢಂ ಹರಿತಂ ತಥಾ । ಮ (ಮಾ) ಹಿಷೋಽಸ್ಯ ಸ ಖಡ್ಗಾಗ್ರಪ್ರಕಚಗ್ರಹಮುಷ್ಟಿಕಃ ॥ ೧,೧೩೩.

ಅದು ಪಿತ್ತಳಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಒತ್ತಿದಂತೆ ಹಸಿರಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಇದರ ಹೆಸರು ಮಹಿಷ; ಇದರ ಆಕಾರವು ಕತ್ತಿಯ ತುದಿಯಂತಿದೆ, ಹೊರಬಂದ ದವಡೆ ಮತ್ತು ಬಿಗಿದ ಕೈಯಿದೆ.

ಜಪ್ತ್ವಾ ದಶಾಕ್ಷರೀಂ ವಿದ್ಯಾಂ ನಾಸೌ ಕೇನಾಪಿ ಬಧ್ಯತೇ । ಪಞ್ಚ (ಞ್ಚಾ) ದಶಾಙ್ಗುಲಂ ಖಡ್ಗಂ ತ್ರಿಶೂಲಂ ಚ ತತೋ ಯಜೇತ್ । ಲಿಙ್ಗಸ್ಯಾಂ ಪೂಜಯೇದ್ವಾಪಿ ಪಾದುಕೇಽಥ ಜಲೇಽಪಿ ವಾ ॥ ೧,೧೩೩.

ಹತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದವನನ್ನು ಯಾರೂ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಐದು ಅಥವಾ ಹದಿನೈದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಕತ್ತಿ ಅಥವಾ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಲಿಂಗ, ಪಾದುಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ವಿಚಿತ್ರಾಂ ರಕ್ಷಯೇತ್ಪೂಜಾಮಷ್ಟಮ್ಯಾಮುಪವಾಸಯೇತ್ । ಪಞ್ಚಾಬ್ದಂ ಮಹಿಷಂ ಬಸ್ತಂ ರಾತ್ರಿಶೇಷೇ ಚ ಘಾತಯೇತ್ ॥ ೧,೧೩೩.

ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಹಿಷ ಅಥವಾ ಆಡು ಬಲಿ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ವಧಿಸಬೇಕು.

ವಿಧಿವತ್ಕಾಲಿಕಾಲೀತಿ ತದುತ್ಥರುಧಿರಾದಿಕಮ್ । ನೇರೃತ್ಯಾಂ ಪೂತನಾಂ ಚೈವ ವಾಯವ್ಯಾಂ ಪಾಪರಾಕ್ಷಸೀಮ್ ॥ ೧,೧೩೩.

ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಕಾಲಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪೂತನೆಗೆ, ಉತ್ತರ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪಾಪರಾಕ್ಷಸಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದದ್ಯಾಚ್ಚರಕ್ಯೈ ಚೈಶಾನ್ಯಾಮಾಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಚ ವಿದಾರಿಕಾಮ್ ॥ ೧,೧೩೩.

ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಚರಕಿಗೆ, ಅಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ವಿದಾರಿಕೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩೪ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಮಹಾಕೌಶಿಕಮನ್ತ್ರಶ್ಚ ಕಥ್ಯತೇಽತ್ರ ಮಹಾಫಲಃ ॥ ೧,೧೩೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಕೌಶಿಕ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಇದು ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯಾಗ್ರತೋ ನೃಪಃ ಸ್ನಾಯಾಚ್ಛತ್ರಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಪೈಷ್ಟಿಕಮ್ । ಖಡ್ಗೇನ ಘಾತಯಿತ್ವಾ ತು ದದ್ಯಾತ್ಸ್ಕನ್ದವಿಶಾಖಯೋಃ ॥ ೧,೧೩೪.

ಅವಳ ಮುಂದೆ ರಾಜನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಛತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪೈಷ್ಠಿಕವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಖರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಮಾತೄಣಾಂ ಚೈವ ದೇವೀನಾಂ ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯಾ ತಥಾ ನಿಶಿ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಚೈವ ಮಾಹೇಶೀ ಕೌಮಾರೀ ವೈಷ್ಣವೀ ತಥಾ ॥ ೧,೧೩೪.

ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೂಡ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು: ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ, ಮಾಹೇಶೀ, ಕೌಮಾರೀ, ವೈಷ್ಣವೀ ಇತ್ಯಾದಿ.

ವಾರಾಹೀ ಚೈವ ಮಾಹೇನ್ದ್ರೀ ಚಾಮುಣ್ಡಾ ಚಣ್ಡಿಕಾ ತಥಾ । ಜಯನ್ತೀ ಮಙ್ಗಲಾ ಕಾಲೀ ಭದ್ರಕಾಲೀ ಕಪಾಲಿನೀ ॥ ೧,೧೩೪.

ವರಾಹೀ, ಮಾಹೇಂದ್ರೀ, ಚಾಮುಂಡಾ, ಚಂಡಿಕಾ, ಜಯಂತೀ, ಮಂಗಳಾ, ಕಾಲೀ, ಭದ್ರಕಾಲೀ, ಕಪಾಲಿನೀ ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದುರ್ಗಾ ಕ್ಷಮಾ ಶಿವಾ ಧಾತ್ರೀ ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ । ಕ್ಷೀರಾದ್ಯೈಃ ಸ್ನಾಪಯೇದ್ದೇವೀಂ ಕನ್ಯಕಾಃ ಪ್ರಮದಾಸ್ತಥಾ ॥ ೧,೧೩೪.

ದುರ್ಗಾ, ಕ್ಷಮಾ, ಶಿವಾ, ಧಾತ್ರೀ, ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ದೇವಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಕನ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿಜಾತೀ (ದೀ) ನಥ ಪಾಷಣ್ಡಾನನ್ನದಾನೇನ ಪೂಜಯೇತ್ । ಧ್ವಜಪತ್ರಪತಾಕಾದ್ಯೈ ರಥಯಾತ್ರಾಸು ವಸ್ತ್ರಕೈಃ । ಮಹಾನವಮ್ಯಾಂ ಪೂಜೇಯಂ ಜಯರಾಜ್ಯಾದಿದಾಯಿಕಾ ॥ ೧,೧೩೪.

ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಪಾಶಂಡಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಧ್ವಜ, ಎಲೆಗಳು, ಧ್ವಜಪಟಾಕೆಗಳಿಂದ, ರಥಯಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಮಹಾನವಮಿಯಂದು ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಇದು ಜಯ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩೫ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ನವಮ್ಯಾಮಾಶ್ವಿನೇ ಶುಕ್ಲೇ ಏಕಭಕ್ತೇನ ಪೂಜಯೇತ್ । ದೇವೀಂ ವಿಪ್ರಂಲ್ಲಕ್ಷಮೇಕಞ್ಜಪೇದ್ವೀರಂ ವ್ರತೀ ನರಃ ॥ ೧,೧೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಂದು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ವ್ರತಧಾರಿ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

(ತಿ ವೀರನವಮೀವ್ರತಮ್) । ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಚೈತ್ರೇ ಶುಕ್ಲನವಮ್ಯಾಂ ಚ ದೇವೀಂ ದಮನಕೈರ್ಯಜೇತ್ । ಆಯುರಾರೋಗ್ಯಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಶತ್ರುಭಿಶ್ಚಾಪರಾಜಿತಃ ॥ ೧,೧೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಂದು ದಮನಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

(ಇತಿ ದಮನಕನವಮೀವ್ರತಮ್) । ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ದಶಮ್ಯಾಮೇಕಭಕ್ತಾಶೀ ಸಮಾನ್ತೇ ದಶಧೇನುದಃ । ದಿಶಶ್ಚ ಕಾಞ್ಚನೀರ್ದತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಧಿಪತಿರ್ಭವೇತ್ ॥ ೧,೧೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ದಶಮಿಯಂದು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾಧಿಪತಿ ಆಗಬಹುದು.

(ಇತಿ ದಿಗ್ದಶಮೀವ್ರತಮ್) ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಏಕಾದಶ್ಯಾಮೃಷಿಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯಾ ಸರ್ವೋಪಕಾರಿಕಾ । ಧನವಾನ್ಪುತ್ರವಾಂಶ್ಚಾನ್ತೇ ಋಷಿಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ ॥ ೧,೧೩೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಋಷಿಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಪಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಧನಿಕನೂ, ಪುತ್ರವಂತನೂ ಋಷಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮರೀಚಿರತ್ರ್ಯಂ ಗಿರಸೌ ಪುಲಸತ್ಯಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ । ಪ್ರಚೇತಾಶ್ಚ ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ ಭೃಗುರ್ನಾರದ ಏವ ಚ ॥ ೧,೧೩೫.

ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಗಿರಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಪ್ರಚೇತ, ವಸಿಷ್ಠ, ಭೃಗು ಮತ್ತು ನಾರದ ಕೂಡ.

ಚೈತ್ರಾದೌ ಕಾರಯೇತ್ಪೂಜಾಂ ಮಾಲ್ಯೈಶ್ಚ ದಮನೋದ್ಭವೈಃ । ಅಶೋಕಾಖ್ಯಾಷ್ಟಮೀಪ್ರೋಕ್ತಾ ವೀರಾಖ್ಯಾ ನವಮೀತಥಾ ॥ ೧,೧೩೫.

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದಮನ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಟನೇ ದಿನವನ್ನು ಅಶೋಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನವನ್ನು ವೀರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದಮನಾಖ್ಯಾ ದಿಗ್ದಶಮೀ ನವಮ್ಯೇಕಾದಶೀ ತಥಾ ॥ ೧,೧೩೫.

ಹತ್ತನೇ ದಿನವನ್ನು ದಮನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಬತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಹೆಸರು ಇದೆ.