ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

(ಅರ್ಚನಮ೦)ವಿಶ್ವಾಯ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಾಯ ವಿಶ್ವಪತಯೇ ಗೋವಿನ್ದಾಯ ನಮೋನಮಃ । (ಶಯನ೦)ಸರ್ವಾಯ ಸರ್ವೇಶ್ವರಾಯ ಸರ್ವೇತಾಯ ಸರ್ವಸಮ್ಭವಾಯ ಗೋವಿನ್ದಾಯ ನಮೋನಮಃ ॥ ೧,೧೩೧.

(ಪೂಜಾಮಂತ್ರ:) ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ, ವಿಶ್ವಪತಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. (ಶಯನಮಂತ್ರ:) ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲರೇಶ್ವರನಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ, ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲವಾದವನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ಪೂಜಯೇದ್ದೇವಂ ಸಚನ್ದ್ರಾಂ ರೋಹಿಣೀಂ ತಥಾ । ಶಙ್ಖೇ ತೋಯಂ ಸಮಾದಾಯ ಸಪುಷ್ಪಫಲಚನ್ದನಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ಏರಿದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತು ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶಂಖದಲ್ಲಿ ನೀರು, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಚಂದನವನ್ನು ಹಾಕಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತ್ವಾ ಚನ್ದ್ರಾಯಾರ್ಘ್ಯಂ ನಿವೇದಯೇತ್ । ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವಸಂಭೂತ ! ಅತ್ರಿನೇತ್ರಸಮುದ್ಭವ ! ॥ ೧,೧೩೧.

ಮೂಗಲುಕಾಲು ಹಾಕಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, 'ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೇ! ಅತ್ರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಉದಯವಾದವನೇ!' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಗೃಹಾಣಾರ್ಘ್ಯಂ ಶಶಾಙ್ಕೇಶ (ಮಂ) ರೋಹಿಣ್ಯಾ ಸಹಿತೋ ಮಮ । ಶ್ರಿಯೈ ಚ ವಸುದೇವಾಯ ನನ್ದಾಯ ಚ ಬಲಾಯ ಚ ॥ ೧,೧೩೧.

'ಶಶಾಂಕನಾಥನೇ, ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಶ್ರೀಗೆ, ವಸುದೇವನಿಗೆ, ನಂದನಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನಿಗೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಯಶೋದಾಯೈ ತತೋ ದದ್ಯಾದರ್ಘ್ಯಂ ಫಲಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಅನನ್ತಂ (ಘಂ) ವಾಮನಂ ಶೌರಿಂ ವೈಕುಷ್ಠಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ಆಮೇಲೆ ಹಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಯಶೋದೆಗೆ, ಅನಂತನಿಗೆ, ವಾಮನನಿಗೆ, ಶೌರಿಗೆ, ವೈಕುಂಠನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಾಸುದೇವಂ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಮಾಧವಂ ಮಧುಸೂದನಮ್ । ವರಾಹಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ನೃಸಿಂಹಂ ದೈತ್ಯಸೂದನಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ವಾಸುದೇವನಿಗೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ, ಮಾಧವನಿಗೆ, ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ, ವರಾಹನಿಗೆ, ಪುಂಡರಿಕಾಕ್ಷನಿಗೆ, ನರಸಿಂಹನಿಗೆ, ದೈತ್ಯಸೂದನನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದಾಮೋದರಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ಕೇಶವಂ ಗಾರುಡಧ್ವಜಮ್ । ಗೋವಿನ್ದಮಚ್ಯುತಂ ದೇವಮನನ್ತಮ ಪರಾಜಿತಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ದಾಮೋದರನಿಗೆ, ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ, ಕೇಶವನಿಗೆ, ಗರುಡಧ್ವಜನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ, ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ, ದೇವನಿಗೆ, ಅನಂತನಿಗೆ, ಅಪ್ರಾಜಿತನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಧೋಕ್ಷಜಂ ಜಗದ್ವೀಜಂ ಸರ್ಗಸ್ಥಿತ್ಯನ್ತಕಾರಣಮ್ । ಅನಾದಿನಿಧನಂ ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ರಿಲೋಕೇಶಂ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ಅಧೋಕ್ಷಜನಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜವಾದವನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಕಾರಣನಿಗೆ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಾರಾಯಣಂ ಚತುರ್ಬಾಹುಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್ । ಪೀತಮ್ಬರಧರಂ ದಿವ್ಯಂ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತಮ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳವನಿಗೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ದಿವ್ಯವಾದ ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀವತ್ಸಾಙ್ಕಂ ಜಗದ್ಧಾಮ ಶ್ರೀಪತಿಂ ಶ್ರೀಧರಂ ಹರಿಮ್ । ಯಂ ದೇವಂ ದೇವಕೀ ದೇವೀ ವಸುದೇವಾದಜೀಜನತ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಇರುವವನಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಶ್ರಯನಿಗೆ, ಶ್ರೀಪತಿಗೆ, ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ, ಹರಿಗೆ, ದೇವಕಿಯ ದೇವಿಯು ವಸುದೇವನಿಂದ ಹೆತ್ತವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೌಮಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಗುಪ್ತ್ಯೈ ತಸ್ಮೈ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನೇ ನಮಃ । ನಾಮಾನ್ಯೇತಾನಿ ಸಂಕೀರ್ತ್ಯ ಗತ್ಯರ್ಥಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯೇತ್ಪುನಃ ॥ ೧,೧೩೧.

ಭೂಮಿಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ದೇವದೇವೇಶ ! ಹರೇ ! ಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್ । ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನ ! ದುಃಖಶೋಕಾರ್ಣವಾತ್ಪ್ರಭೋ ! ॥ ೧,೧೩೧.

'ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಹರಿಯೇ! ನನ್ನನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಸಾಗರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು! ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಪ್ರಭುವೇ! ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದ ಸಾಗರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!'

ದೇವಕೀನನ್ದನ ! ಶ್ರೀಶ ! ಹರೇ ! ಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್ । ದುರ್ವೃತ್ತಾಂಸ್ತ್ರಾಯಸೇ ವಿಷ್ಣೋ ! ಯೇ ಸ್ಮರನ್ತಿ ಸಕೃತ್ಸಕೃತ್ ॥ ೧,೧೩೧.

'ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ಶ್ರೀಪತಿಯಾದ ಹರಿಯೇ, ಸಂಸಾರದ ಸಾಗರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು! ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ದುರ್ವೃತ್ತರನ್ನು, ಒಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ.'

ಸೋಽಹಂ ದೇವಾತಿದುರ್ವೃತ್ತಸ್ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ಶೋಕಸಾಗರಾತ್ । ಪುಷ್ಕರಾಕ್ಷ ! ನಿಮಗ್ನೋಽಹಂ ಮಹ್ತಯಜ್ಞಾನಸಾಗರೇ ॥ ೧,೧೩೧.

ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟ ನಡೆವನು, ಕಷ್ಟದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇನೆ. ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಮಹಾಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಳುಗಿದ್ದೇನೆ.

ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ದೇವದೇವೇಶ ! ತ್ವಾಮೃತೇಽನ್ಯೋ ನ ರಕ್ಷಿತಾ । ಸ್ವಜನ್ಮ ವಾಸುದೇವಾಪ ಗೋಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಿತಾಯ ಚ ॥ ೧,೧೩೧.

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೆ, ದೇವಾಧಿದೇವನೆ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲ. ವಾಸುದೇವನ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಜನ್ಮವು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.

ಜಗದ್ಧಿತಾಯ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಗೋವಿನ್ದಾಯ ನಮೋನಮಃ । ಶಾನ್ತಿರಸ್ತು ಶಿವಂ ಚಾಸ್ತು ಧನವಿಖ್ಯಾತಿರಾಜ್ಯಭಾಕ್ ॥ ೧,೧೩೧.

ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ಧನ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪ್ರಭಾವವೂ ದೊರಕಲಿ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೩೨ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ನಕ್ತಾಶೀ ತ್ವಷ್ಟಮೀಂ ಯಾವದ್ವರ್ಷಾನ್ತೇ ಚೈವ ಧೇನುದಃ । ಪೌರನ್ದರಪದಂ ಯಾತಿ ಸದ್ಗತಿವ್ರತಮುಚ್ಯತೇ ! ॥ ೧,೧೩೨.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆಂದನು: ಅಷ್ಟಮಿಯ ದಿನದಿಂದ ವರ್ಷಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಶುಭವ್ರತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶುಕ್ಲಾಷ್ಟಭ್ಯಾಂ ಪೌಷಮಾಸೇ ಮಹಾರುದ್ರೇತಿ ಸಾಧು ವೈ । ಮತ್ಪ್ರೀತಯೇ ಕೃತಂ ದೇವಿ ಶಥಸಾಹಸ್ರಿಕಂ ಫಲಮ್ ॥ ೧,೧೩೨.

ಪೌಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಹಾರುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟಮೀ ಬುಧವಾರೇಣ ಪಕ್ಷಯೋರುಭಯೋರ್ಯದಾ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ತದಾ ತಸ್ಯಾಂ ವ್ರತಮೇತತ್ಕಥಾ ಪರಾ ॥ ೧,೧೩೨.

ಎಂದಾದರೂ ಅಷ್ಟಮಿ ಬುಧವಾರ ಬರುವುದಾದರೆ, ಆ ದಿನ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯಾಂ ನಿಯಮಕರ್ತಾರೋ ನ ಸ್ಯುಃ ಖಣ್ಡಿತಸಮ್ಪದಃ । ತಣ್ಡುಲಸ್ಯಾಷ್ಟಮುಷ್ಟೀನಾಂ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾಙ್ಗುಲಿದ್ವಯಮ್ ॥ ೧,೧೩೨.

ಆ ದಿನ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾಗದು. ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಎಂಟು ಮುಷ್ಟಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಭಕ್ತಂ ಸದ್ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧಾಭ್ಯಾಂ ಮುಕ್ತಿಕಾಮೀ ಹಿ ಮಾನವಃ । ಆಮ್ರ ಪತ್ರಪುಟೇ ಕೃತ್ವಾ ಯೋ ಭುಡ್ಕ್ತೇ ಕುಶವೋಷ್ಟಿತೇ ॥ ೧,೧೩೨.

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಮಾವಿನ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಊಟವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕುಶದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ತಿನ್ನಬೇಕು.

ಕಲಮ್ಬಿಕಾಮ್ಲಿಕೋಪೇತಂ ಕಾಮ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಫಲಂ ಭವೇ (ಲಭೇ) ತ್ । ಬುಧಂ ಪಞ್ಚೋಪಚಾರೇಣ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಜಲಾಶಯೇ ॥ ೧,೧೩೨.

ಕಲಂಬಿಕ ಎಂಬ ಹುಳಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ತಯಾರಿಸಿದರೆ, ಬಯಸಿದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಜಲಾಶಯದ ಬಳಿ ಬುಧನನ್ನು ಐದು ವಿಧದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಕ್ತಿತೋ ದಕ್ಷಿಣಂ ದದ್ಯಾತ್ಕರ್ಕರೀಂ ತಣ್ಡುಲಾನ್ವಿತಾಮ್ । ಬುಂ ಬುಧಾಯೇತಿ ಬೀಜಂ ಸ್ಯಾತ್ಸ್ವಾಹಾನ್ತಃ ಕಮಲಾದಿಕಃ ॥ ೧,೧೩೨.

ಯಾರು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅವರು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ ಸೊರಕಾಯಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬುಧನಿಗೆ 'ಬುಂ ಬುಧಾಯ ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು, ಕಮಲಾದಿ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಬಾಣಚಾಪಧರಂಶ್ಯಾಮಂ ದಲೇ ಚಾಙ್ಗನಿ ಮಧ್ಯತಃ । ಬುಧಾಷ್ಟಮೀಕಥಾ ಪುಣ್ಯಾ ಶ್ರೋತವ್ಯಾ ಕೃತಿಭಿರ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೧,೧೩೨.

ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ಬುಧನು ಎಲೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಬುಧನ ಅಷ್ಟಮಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಪ್ಪದೆ ಕೇಳಬೇಕು.

ಪುರೇ ಪಾಟಲಿಪುತ್ರಾಖ್ಯೇ ವೀರೋ ನಾಮ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ರಮ್ಭಾ ಭಾರ್ಯಾ ತಸ್ಯ ಚಾಸೀತ್ಕೌಶಿಕಃ ಪುತ್ರ ಉತ್ತಮಃ ॥ ೧,೧೩೨.

ಪಾಟಲಿಪುತ್ರ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ವೀರ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ರಂಭಾ, ಅವರ ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರನು ಕೌಶಿಕ.

ದುಹಿತಾ ವಿಜಯಾನಾಮ್ನೀ ವ (ಧ) ನಪಾಲೋ ವೃಷೋಽಭವತ್ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕೌಶಿಕಸ್ತಂ ಚ ಗ್ರೀಷ್ಮೇ ಗಙ್ಗಾಂ ಗತೋಽರಮತ್ ॥ ೧,೧೩೨.

ಅವರ ಮಗಳು ವಿಜಯ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುವವನು ವೃಷ. ಕೌಶಿಕನು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಗೋಪಾಲಕೈರ್ವೃಷಶ್ಚೌರೈಃ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥೋಪಹೃತೋ ಬಲಾತ್ । ಗಙ್ಗಾತಃ ಸ ಚ ಉತ್ಥಾಯ ವನಂ ಬಭ್ರಾಮ ದುಃ ಖಿತಃ ॥ ೧,೧೩೨.

ವೃಷನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗೋಪಾಲರು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ಗಂಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ನಂತರ ಅವನು ದುಃಖದಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜಲಾರ್ಥಂ ವಿಜಯಾ ಚಾಗಾದ್ಭ್ರಾ(ನ್ಮಾ) ತ್ರಾ ಸಾರ್ಧಂ ಚ ಸಾಪ್ಯಗಾತ್ । ಪಿಪಾಸಿತೋ ಮೃಣಾಲಾರ್ಥೋ ಆಗತೋಽಥ ಸರೋವರಮ್ ॥ ೧,೧೩೨.

ವಿಜಯ ನೀರಿಗಾಗಿ ಹೋದಳು, ಅವಳ ಅಣ್ಣನೂ ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೋದನು. ಬಾಯಾರಿಕೆ ತೀರಿಸಲು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ದಂಡೆ ಹುಡುಕಲು ಅವರು ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ದಿವ್ಯಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಚ ಪೂಜಾದೀನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಪ್ಯಥ ವಿಸ್ಮಿತಃ । ಸ ತಾ ಗತ್ವಾ ಯಯಾಚೇಽನ್ನಂ ಸಾನುಜೋಽಹಂ ಬುಭುಕ್ಷಿತಃ ॥ ೧,೧೩೨.

ದೈವಿಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪೂಜೆಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು. ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ, ಅನ್ನ ಕೊಡಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.