ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕಾಮಯುಕ್ತೋ ಹರಃ ಪೂಜ್ಯೋ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಮಿ ಕೇಶವಃ । ಉಪೋಷಿತೈಃ ಪೂಜಿತಃ ಸನ್ನರಕಾತ್ತರಯತ್ತಥಾ ॥ ೧,೧೨೪.

ಹರನನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಕೇಶವನನ್ನೂ ಕೂಡ. ಉಪವಾಸದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವರಿಗೆ, ಅವನು ನರಕದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿಷಾದಶ್ಚರ್ಬುದೇ ರಾಜಾ ಪಾಪೀ ಸುನ್ದರಸೇನಕಃ । ಸ ಕುಕ್ರುರೈಃ ಸಮಾಯುಕ್ತೋ ಮೃಗಾನ್ಹನ್ತುಂ ವನಂ ಗತಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅರ್ಬುಡದಲ್ಲಿ ಸುಂದರಸೇನ ಎಂಬ ಪಾಪಿ ನಿಷಾದ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಕೆಟ್ಟವರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೋದನು.

ಮೃಗಾದಿ ಕಮಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾರ್ದಿತೋ ಗಿರೌ । ರಾತ್ರೌ ತಡಾಗತೀರೇಷು ನಿಕುಞ್ಜೇ ಜಾಗ್ರದಾಸ್ಥಿತಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೆರೆಯ ದಂಡೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಹಸಿರು ತೋಟದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆಯಿಂದ ಇದ್ದನು.

ತತ್ರಾಸ್ತಿ ಲಿಙ್ಗಂ ಸ್ವಂ ರಕ್ಷಞ್ಛರೀರಂ ಚಾಕ್ಷಿಪತ್ತತಃ । ಪರ್ಣಾನಿ ಚಾಪತನ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯೈವ ನ ಜಾನತಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಿಂಗವಿತ್ತು; ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವು ಲಿಂಗದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ತೇನ ಧೂಲಿನಿರೋಧಾಯ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ನೀರಂ ಚ ಲಿಙ್ಗಕೇ । ಶರಃ ಪ್ರಮಾದೇನೈಕಸ್ತು ಪ್ರಚ್ಯುತಃ ಕರಪಲ್ಲವಾತ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅವನು ಧೂಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ನೀರು ಸುರಿದನು; ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ಬಾಣ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತ್ವಾ ಲಿಙ್ಗಂ ಸ್ಪ್ಟಷ್ಟ್ವಾ ಗೃಹೀತವಾನ್ । ಏವಂ ಸ್ನಾನಂ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ಚ ಪೂಜನಂ ಜಾಗರೋಽಭವತ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅವನು ಮೊಣಕಾಲುಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹಿಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಸ್ನಾನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಜಾಗರಣೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟವು.

ಪ್ರಾತರ್ಗೃಹಾಗತೋ ಭಾರ್ಯಾದತ್ತಾನ್ನಂ ಭುಕ್ತವಾನ್ಸ ಚ । ಕಾಲೇ ಮೃತೋ ಯಮಭಟೈಃ ಪಾಶೈರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ತು ನೀಯತೇ ॥ ೧,೧೨೪.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಹೆಂಡತಿಯು ಕೊಟ್ಟ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವನು ತಿಂದನು; ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಯಮದೂತರ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಲಾಯಿತು.

ತದಾ ಮಮ ಗಣೈರ್ಯುದ್ಧೇ ಜಿತ್ವಾ ಮುಕ್ತೀಕೃತಃ ಸ ಚ । ಕುಕ್ಕುರೇಣ ಸಹೈವಾಭೂದ್ಗಣೋ ಮತ್ಪಾರ್ಶ್ವಗೋಽಮಲಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸೇವಕರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿದರು. ಆ ಶುದ್ಧ ಸೇವಕನು ನಾಯಿ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.

ಏವಮಜ್ಞಾನತಃ ಪುಣ್ಯಞ್ಜ್ಞಾನಾತ್ಪುಣ್ಯಮಥಾಕ್ಷಯಮ್ । ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾಂ ಶಿವಂ ಪೂಜ್ಯ ಕುರ್ಯಾತ್ತ ನಿಯಮಂ ವ್ರತೀ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. Trayodashi ದಿನ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವ್ರತವನ್ನು ನಿಯಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾತರ್ದೇವ ! ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಜಾಗರಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ನಿಶಿ । ಪೂಜಾಂ ದಾನಂ ತಪೋ ಹೋಮಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮ್ಯಾತ್ಮಶಕ್ತಿತಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ದೇವರೆ, ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪೂಜೆ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ನಿರಾಹಾರೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಮ್ಭೋ ಪರೇಽಹನಿ । ಭೋಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಶರಣಂ ಮೇ ಭವೇಶ್ವರ ॥ ೧,೧೨೪.

ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ನಾನು ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಶಂಭೋ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಊಟಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಭವೇಶ್ವರ, ನೀನೇ ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ.

ಪಞ್ಚಗವ್ಯಾಮೃತೈಃ ಸ್ನಾಪ್ಯ ತತ್ಕಾಲೇ ಗುರುಂ ಶ್ರಿತಃ । ಓಂ ನಮೋ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ಗನ್ಧಾದ್ಯಃ ಪೂಜಯೇದ್ಧರಮ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ಹತ್ತು ಹಾಲಿನ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, 'ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂದು ಗಂಧಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಧರ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಿಲತಣ್ಡುಲವ್ರೀಹೀಂಶ್ಚ ಜುಹುಯಾತ್ಸಘೃತಂ ಚರುಮ್ । ಹುತ್ವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶೃಣುಯಾದ್ಗೀತಸತ್ಕಥಾಮ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಎಳ್ಳು, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಕೊಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.

ಅರ್ಧರಾತ್ರೇ ತ್ರಿಯಾಮೇ ಚ ಚತುರ್ಥೇ ಚ ಪುನಯರ್ಜತ್ । ಮೂಲಮನ್ತ್ರಂ ತಥಾ ಜಪ್ತ್ವಾ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಕ್ಷಮಾಪಯೇತ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ, ಮೂರನೇ ಯಾಮ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು.

ಅವಿಘ್ನೇನ ವ್ರತಂ ದೇವ ! ತ್ವತ್ಪ್ರಸದಾನ್ಮಯಾರ್ಚಿತಮ್ । ಕ್ಷಮಸ್ವ ಜಗತಾಂ ನಾಥ ! ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತೇ ಹರ ! ॥ ೧,೧೨೪.

ದೇವರೆ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ವ್ರತವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ ಹರನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು.

ಯನ್ಮಯಾದ್ಯ ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯದ್ರುದ್ರಸ್ಯ ನಿವೇದಿತಮ್ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಯಾ ದೇವ ! ವ್ರತಮದ್ಯ ಸಮಾಪಿತಮ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಇಂದು ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದುದೆಲ್ಲವೂ, ದೇವರೆ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರಸನ್ನೋ ಭವ ಮೇ ಶ್ರೀಮನ್ ಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ ಚ ಗಮ್ಯತಾಮ್ । ತ್ವದಾಲೋಕನಮಾತ್ರೇಣ ಪವಿತ್ರೋಽಸ್ಮಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೧,೧೨೪.

ಶ್ರೀಮನ್ನಿ, ನನಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು, ಈಗ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟೇ ನಾನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಭೋಜಯೇದ್ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಂಶ್ಚ ವಸ್ತ್ರಚ್ಛತ್ರಾದಿಕಂ ದದೇತ್ । ದೇವಾದಿದೇವ ಭೂತೇಶ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕಾರಕ ॥ ೧,೧೨೪.

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ ಊಟವನ್ನೂ, ಬಟ್ಟೆ, ಛತ್ರಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ದೇವಾದಿದೇವ, ಭೂತೇಶ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ.

ಯನ್ಮಯಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ದತ್ತಂ ಪ್ರೀಯತಾಂ ತೇನ ಮೇ ಪ್ರಭುಃ । ಇತಿ ಕ್ಷಮಾಪ್ಯ ಚ ವ್ರತೀ ಕುರ್ಯಾದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕಮ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ನಾನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟದು ಏನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅದರಿಂದ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ, ವ್ರತಧಾರಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಕೀರ್ತಿಶ್ರೀಪುತ್ರರಾಜ್ಯಾದಿ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶೈವಂ ಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ । ದ್ವಾದಶೇಷ್ವಪಿ ಮಾಸೇಷು ಪ್ರಕುರ್ಯಾದಿಹ ಜಾಗರಮ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಖ್ಯಾತಿ, ಶ್ರೀ, ಪುತ್ರರು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶೈವಪುರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ವ್ರತೀ ದ್ವಾದಶ ಸಂಭೋಜ್ಯ ದೀಪದಃ ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೧,೧೨೪.

ಹನ್ನೆರಡು ವ್ರತಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿಸಿ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೨೫ ಪಿತಾಮಹ ಉವಾಚ । ಮಾನ್ಧಾತಾ ಚಕ್ರವರ್ತ್ಯಾಸೀದುಪೋಷ್ಯೈಕಾದಶೀಂ ನೃಪಃ । ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ನ ಭುಞ್ಜೀತ ಪಕ್ಷಯೋರುಭಯಾರಪಿ ॥ ೧,೧೨೫.

ಪಿತಾಮಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾಂಧಾತಾ ಎಂಬ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಏಕಾದಶಿ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜನು, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು.

ದಶಮ್ಯೇಕಾದಶೀಮಿಶ್ರಾ ಗಾನ್ಧಾರ್ಯಾ ಸಮುಪೋಷಿತಾ । ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಶತಂ ನಷ್ಟಂ ತಸ್ಮಾತ್ತಾಂ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೨೫.

ಹತ್ತನೇ ದಿನ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ ಒಂದೇ ದಿನವಾದಾಗ ಗಾಂಧಾರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ನಾಶವಾದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದಿನವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಾದಶ್ಯೇಕಾದಶೀ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಹರಿಃ । ದಶಮ್ಯೇಕಾದಶೀ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸನ್ನಿಹಿತೋಽಸುರಃ । ಬಹುವಾಕ್ಯವಿರೋಧೇನ ಸನ್ದೇಹೋ ಜಾಯತೇ ಯದಾ ॥ ೧,೧೨೫.

ದ್ವಾದಶಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ ಒಂದೇ ದಿನ ಬಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿಯು ಇದ್ದಾನೆ. ದಶಮಿ ಮತ್ತು ಏಕಾದಶಿ ಒಂದೇ ದಿನ ಬಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಸುರನು ಇದ್ದಾನೆ. ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳ ವಿರೋಧದಿಂದ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ದ್ವಾದಶೀ ತು ತದಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ತ್ರಯೋದಶ್ಯಾನ್ತು ಪಾರಣಮ್ । ಏಕಾದಶೀ ಕಲಾಪಿಸ್ಯಾದುಪೋಷ್ಯಾ ದ್ವಾದಶೀ ತಥಾ ॥ ೧,೧೨೫.

ಆಗ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ಏಕಾದಶಿಯ ಭಾಗವಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾದಶಿಯಂದೂ.

ಏಕಾದಶೀ ದ್ವಾದಶೀ ಚ ವಿಶೇಷೇಣ ತ್ರಯೋದಶೀ । ತ್ರಿಮಿಶ್ರಾ ಸಾ ತಿಥಿರ್ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಸರ್ವಪಾಪಹರಾ ಶುಭಾ ॥ ೧,೧೨೫.

ಹೊಂದಿರುವ ಹದಿನೊಂದನೇ, ಹದಿನೆರಡನೇ ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ಚಂದ್ರ ದಿನಗಳು ವಿಶೇಷವಾದವು. ಈ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಆ ಶುಭ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶೀಮುಪೋಷ್ಯೈವದ್ವಾದಶೀಮ ಥವಾ ದ್ವಿಜ ! । ತ್ರಿಮಿಶ್ರಾಂ ಚೈವ ಕುರ್ವೀತ ನ ದಶಮ್ಯಾ ಯುತಾಂ ಕ್ರಚಿತ್ ॥ ೧,೧೨೫.

ಹದಿನೊಂದನೇ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಹದಿನೆರಡನೇ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಆಚರಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಹತ್ತನೇ ದಿನದ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು.

ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಂ ಕುರ್ವನ್ಪುರಾಣಶ್ರವಣಂ ನೃಪಃ । ಗದಾಧರಂ ಪೂಜಯಂಶ್ಚ ಉಪೋಷ್ಯೈಕಾ ದಶೀದ್ವಯಮ್ । ರುಕ್ಮಾಙ್ಗದೋ ಯಯೌ ಮೋಕ್ಷಮನ್ಯೇ ಚೈಕಾದಶೀವ್ರತಮ್ ॥ ೧,೧೨೫.

ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಗದಾಧರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ಹದಿನೊಂದನೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ರುಕ್ಮಾಂಗಡನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಹದಿನೊಂದನೇ ವ್ರತದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೨೬ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ಯೇನಾರ್ಚನೇನ ವೈ ಲೋಕೋ ಜಗಾಮ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ತಮರ್ಚನಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಕರಂ ಪರಮ್ ॥ ೧,೧೨೬.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾವ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಲೋಕವು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದಿತೋ, ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಭೋಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.