ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಯದರ್ಜಿತಂ ಪ್ರಾಣಹರೈಃ ಪರಿಶ್ರಮೈರ್ಮೃತಸ್ಯ ತಂ ವೈ ವಿಭಜನ್ತಿರಿಕ್ಥಿನಃ । ಕೃತಂ ಚ ಯದ್ದುಷ್ಕೃತಮರ್ಥಲಿಪ್ಸಯಾ ತದೇವ ದೋಷೋಪಹತಸ್ಯ ಯೌತುಕಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬಾಳನ್ನೇ ಹಿಂಡುವಷ್ಟು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನವನ್ನು, ಸಾಯುವಾಗ ಇತರರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಧನದ ಆಸೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಡುಕಿನ ಕೆಲಸವೇ, ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಬಳಲುವವನಿಗೆ ಸಿಗುವ ಭಾಗ್ಯ.

ಸಞ್ಚಿತಂ ನಿಹಿತಂ ದ್ರವ್ಯಂ ಪರಾಮೃಶ್ಯಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಆಖೋರಿವ ಕದರ್ಯಸ್ಯ ಧನಂ ದುಃ ಖಾಯ ಕೇವಲಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಮೂಷಿಕದಂತೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುಟ್ಟುವ ಧನ, ಕಂಜಕನಿಗೆ ಕೇವಲ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಗ್ನಾ ವ್ಯಸನಿನೋ ರೂಕ್ಷಾಃ ಕಪಾಲಾಙ್ಕಿತಪಾಣಯಃ । ದರ್ಶಯನ್ತೀಹ ಲೋಕಸ್ಯ ಅದಾತುಃ ಫಲಮೀದೃಶಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬೆತ್ತಲಾಗಿ, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಕಠಿಣವಾಗಿ, ಕಪಾಲದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಕೈಗಳಿಂದ, ಇವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೊಡದವನಿಗೆ ಬರುವ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಶಿಕ್ಷಯನ್ತಿ ಚ ಯಾಚನ್ತೇ ದೇಹೀತಿ ಕೃಪಣಾ ಜನಾಃ । ಅವಸ್ಥೇಯಮದಾನಸ್ಯ ಮಾ ಭೂದೇವಂ ಭವಾನಪಿ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬಡವರು 'ಕೊಡು, ಕೊಡು' ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾ, ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಕೊಡದವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೀನು ಎಂದೂ ಬೀಳಬಾರದು.

ಸಞ್ಚಿತಂ ಕ್ರತುಶತೈರ್ನ ಯುಜ್ಯತೇ ಯಾಚಿತಂ ಗುಣವತೇ ನ ದೀಯತೇ । ತತ್ಕದರ್ಯಪರಿರಕ್ಷಿತಂ ಧನಂ ಚೋರಪಾರ್ಥಿವಗೃಹೇ ಪ್ರಯುಜ್ಯತೇ ॥ ೧,೧೦೯.

ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸದ, ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಕೊಡದ, ಕಂಜಕನಿಂದ ಕಾಯ್ದುಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಧನ, ಕೊನೆಗೆ ಕಳ್ಳರ ಅಥವಾ ರಾಜರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ನ ದೇವೇಭ್ಯೋ ನ ವಿಪ್ರೋಭ್ಯೋ ಬನ್ಧುಭ್ಯೋ ನೈವ ಚಾತ್ಮನೇ । ಕದರ್ಯಸ್ಯ ಧನಂ ಯಾತಿ ತ್ವಗ್ನಿತಸ್ಕರರಾಜಸು ॥ ೧,೧೦೯.

ಕಂಜಕನ ಧನ ದೇವರಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೇನು ಸಿಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅದು ಬೆಂಕಿಗೆ, ಕಳ್ಳರಿಗೆ ಅಥವಾ ರಾಜನಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅತಿಕ್ಲೇಶೇನ ಯೇಽಪ್ಯರ್ಥಾ ಧರ್ಮಸ್ಯಾತಿಕ್ರಮೇಣ ಚ । ಅರೇರ್ವಾ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ಮಾ ಭೂತಸ್ತೇ ಕದಾಚನ ॥ ೧,೧೦೯.

ಅತಿಯಾದ ಶ್ರಮದಿಂದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅಥವಾ ಶತ್ರುವಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸುವಂತಹ ಧನವು ನಿನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಿಗಬಾರದು.

ವಿದ್ಯಾಘಾತೋ ಹ್ಯನಭ್ಯಾಸಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಘಾತಃ ಕುಚೈಲತಾ । ವ್ಯಾಧೀನಾಂ ಭೋಜನಂ ಜೀರ್ಣಂ ಶತ್ರೋರ್ಘಾತಃ ಪ್ರಪಞ್ಚತಾ ॥ ೧,೧೦೯.

ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕಳಪೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವುದೇ ಅವಮಾನ; ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಹಳಸಿದ ಆಹಾರವೇ ಹಾನಿ; ಶತ್ರುವಿಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗುವುದು ಅವನ ನಾಶ.

ತಸ್ಕರಸ್ಯ ವಧೋ ದಣ್ಡಃ ಕುಮಿತ್ರಸ್ಯಾಲ್ಪಭಾಷಣಮ್ । ಪೃಥಕ್ಶಯ್ಯಾ ತು ನಾರೀಣಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾನಿಮನ್ತ್ರಣಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಕಳ್ಳನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಎಂದರೆ ಸಾವು; ಕೆಟ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾತು; ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಬೇರೆ ಹಾಸಿಗೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದಿರುವುದು.

ದುರ್ಜನಾಃ ಶಿಲ್ಪಿನೋ ದಾಸಾ ದುಷ್ಟಾಶ್ಚ ಪಟಹಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ತಾಡಿತಾ ಮಾರ್ದವಂ ಯಾನ್ತಿ ನ ತೇ ಸತ್ಕಾರಭಾಜನಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ದುಷ್ಟರು, ವೃತ್ತಿಕಾರರು, ದಾಸರು, ಕೆಟ್ಟ ಪಟಹಗಾರರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರು—ಇವರನ್ನು ಹೊಡೆದರೆ ಮೃದುವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಇವರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಿಗದು.

ಜಾನೀಯಾತ್ಪ್ರೇಷಣೇ ಭೃತ್ಯಾನ್ಬಾನ್ಧವಾನ್ವ್ಯಸನಾಗಮೇ । ಮಿತ್ರಮಾಪದಿ ಕಾಲೇ ಚ ಭಾರ್ಯಾಞ್ಚ ವಿಭವಕ್ಷಯೇ ॥ ೧,೧೦೯.

ಭೃತ್ಯರನ್ನು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಧನ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ದ್ವಿಗುಣ ಆಹಾರಃ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಚೈವ ಚತುರ್ಗುಣಾ । ಷಡ್ಗುಣೋ ವ್ಯವಸಾಯಶ್ಚ ಕಾಮಶ್ಚಾಷ್ಟಗುಣಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಆಹಾರ ದ್ವಿಗುಣ, ಬುದ್ಧಿ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು, ಶಕ್ತಿ ಆರುಪಟ್ಟು, ಕಾಮ ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ನ ಸ್ವಪ್ನೇನ ಜಯೇನ್ನಿದ್ರಾಂ ನ ಕಾಮೇನ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಜಯೇತ್ । ನ ಚೇನ್ಧನೈರ್ಜಯೇದ್ವಹ್ನಿಂ ನ ಮದ್ಯೇನ ತೃಷಾಂ ಜಯೇತ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು; ಕಾಮದಿಂದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು; ಇಂಧನದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಶಮನವಾಗದು; ಮದ್ಯದಿಂದ ದಾಹ ತೀರದು.

ಸಮಾಂಸೈರ್ಭೋಜನೈಃ ಸ್ನಿಗ್ಧೈರ್ಮದ್ಯೈರ್ಗನ್ಧವಿಲೇಪನೈಃ । ವಸ್ತ್ರೈರ್ಮನೋರಮೈರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ಕಾಮಃ ಸ್ತ್ರೀಷು ವಿಜೃಮ್ಭತೇ ॥ ೧,೧೦೯.

ಮಾಂಸಯುಕ್ತವಾದ ಪೋಷಕ ಆಹಾರ, ಸಿಹಿಯಾದ ಪಾನೀಯಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಆಕರ್ಷಕ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಹಾರಗಳಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನದಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇಽಪಿ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮನ್ಮಥಚೇಷ್ಟಿತಮ್ । ಹೃದ್ಯಂ ಹಿ ಪುರುಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೋನಿಃ ಪ್ರಕ್ಲಿದ್ಯತೇ ಸ್ತ್ರಿಯಾಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮಭಾವನೆ ಎದ್ದೇಳುವುದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ಮಹಿಳೆ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವಳ ಗರ್ಭಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಚಲನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುವೇಷಂ ಪುರುಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭ್ರಾತರಂ ಯದಿ ವಾ ಸುತಮ್ । ಯೋನಿಃ ಕ್ಲಿದ್ಯತಿ ನಾರೀಣಾಂ ಸತ್ಯಂಸತ್ಯಂ ಹಿ ಶೌನಕ ! ॥ ೧,೧೦೯.

ಮಹಿಳೆಯರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ—even ಅವನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಗನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ—ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಜ, ನಿಜವೇ ಶೌನಕ!

ನದ್ಯಶ್ಚ ನಾರ್ಯಶ್ಚ ಸಮಸ್ವಭಾವಾಃ ಸ್ವತನ್ತ್ರಭಾವೇ ಗಮನಾದಿಕೇಚ । ತೋಯೈಶ್ಚ ದೋಷೈಶ್ಚ ನಿಪಾತಯನ್ತಿ ನದ್ಯೋ ಹಿ ಕೂಲಾನಿ ಕುಲಾ ನಿ ನಾರ್ಯಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಒಂದೇ ಸ್ವಭಾವದವರು; ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನದಿಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ತೀರವನ್ನು ಕುಸಿತಮಾಡಿದಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕೆಡವುತ್ತಾರೆ.

ನದೀ ಪಾತಯತೇ ಕೂಲಂ ನಾರೀ ಪಾತಯತೇ ಕುಲಮ್ । ನಾರೀಣಾಞ್ಚ ನದೀನಾಂ ಚ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಾ ಲಲಿತಾ ಗತಿಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ನದಿ ತನ್ನ ತೀರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬಹುದು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ವಚ್ಛಂದ, ಲೀಲಾಜಾಲವಾದ ನಡೆ ಇದೆ.

ನಾಗ್ನಿಸ್ತೃಪ್ಯತಿ ಕಾಷ್ಠಾನಾಂ ನಾಪಗಾನಾಂ ಮಹೋದಧಿಃ । ನಾನ್ತಕಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ನ ಪುಂಸಾಂ ವಾಮಲೋಚನಾಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ಅಗ್ನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮರಕೊಟ್ಟರೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಸಾಗರಕ್ಕೂ ನದಿಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಯಮನಿಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರುಷರಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

ನ ತೃಪ್ತಿರಸ್ತಿ ಶಿಷ್ಟಾನಾಮಿಷ್ಟಾನಾಂ ಪ್ರಿಯವಾದಿನಾಮ್ । ಸುಖಾನಾಞ್ಚ ಸುತಾನಾಞ್ಚ ಜೀವಿತಸ್ಯ ವರಸ್ಯ ಚ ॥ ೧,೧೦೯.

ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರು, ಗೌರವ ಪಡೆದವರು, ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಜೀವನವನ್ನು, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

ರಾಜಾ ನ ತಪ್ತೋ ಧನಸಂಚಯೇನ ನ ಸಾಗರಸ್ತೃಪ್ತಿಮಗಾಜ್ಜಲೇನ । ನ ಪಣ್ಡಿತಸ್ತೃಪ್ಯತಿ ಭಾಷಿತೇನ ತೃಪ್ತಂ ನ ಚಕ್ಷುರ್ನೃಪದರ್ಶನೇನ ॥ ೧,೧೦೯.

ರಾಜನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಜಮಾ ಮಾಡಿದರೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಸಾಗರಕ್ಕೂ ನದಿಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಪಂಡಿತನಿಗೂ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಗೂ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

ಸ್ವಕರ್ಮ ಧರ್ಮಾರ್ಜಿತಜೀವಿತಾನಾಂ ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ದಾರೇಷು ಸದಾ ರತಾನಾಮ್ । ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಮತಿಥಿಪ್ರಿಯಾಣಾಂ ಗೃಹೇಽಪಿ ಮೋಕ್ಷಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾನಾಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರು, ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರು—ಈಂತಹ ಪುರುಷೋತ್ತಮರಿಗೆ ಮನೆದಲ್ಲೇ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮನೋಽನುಕೂಲಾಃ ಪ್ರಮದಾರೂಪವತ್ಯಃ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ । ವಸಃ ಪ್ರಾಸಾದಪೃಷ್ಠೇಷು ಸ್ವರ್ಗಃ ಸ್ಯಾಚ್ಛುಭಕರ್ಮಣಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅರಮನೆ ಮೇಲ್ಚಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಶುಭಕರ್ಯಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನ ದಾನೇನ ನ ಮಾನೇನ ನಾರ್ಜವೇನ ನ ಸವಯಾ । ನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ನ ಶಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸರ್ವಥಾ ವಿಷಮಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ದಾನದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಗೌರವದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ನೈಜತೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ—ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶನೈರ್ವಿದ್ಯಾ ಶನೈರ್ಥಾಃ ಶನೈಃ ಪರ್ವತಮಾರುಹೇತ್ । ಶನೈಃ ಕಾಮಂ ಚ ಧರ್ಮಂ ಚ ಪಞ್ಚೈತಾನಿ ಶನೈಃ ಶನೈಃ ॥ ೧,೧೦೯.

ವಿದ್ಯೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಸಂಪತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಏರಬಹುದು; ಹೀಗೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದವು—ಈ ಐದು ಕೂಡ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಶಾಶ್ವತಂ ದೇವಪೂಜಾದಿ ವಿಪ್ರದಾನಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ । ಶಾಶ್ವತಂ ಸಗುಣಾ ವಿದ್ಯಾ ಸುಹೃನ್ಮಿತ್ರಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ದೇವರ ಪೂಜೆ ಶಾಶ್ವತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡುವುದು ಶಾಶ್ವತ, ಗುಣಸಹಿತ ವಿದ್ಯೆ ಶಾಶ್ವತ, ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತನು ಕೂಡ ಶಾಶ್ವತ.

ಯೇ ಬಾಲಭಾವಾನ್ನ ಪಠನ್ತಿ ವಿದ್ಯಾಂ ಯೇ ಯೌವನಸ್ಥಾ ಹ್ಯಧನಾತ್ಮದಾರಾಃ । ತೇ ಶೋಚನೀಯಾ ಇಹ ಜೀವಲೋಕೇ ಮನುಷ್ಯರೂಪೇಣ ಮೃಗಾಶ್ಚರನ್ತಿ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯದವರು, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಧನ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಡವರಾಗಿರುವವರು—ಅಂತಹವರು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಕರುಣಿಸಬೇಕು.

ಪಠನೇ ಭೋಜನೇ ಚಿತ್ತಂ ನ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಸೇವಕಃ । ಸುದೂರಮಪಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥೋ ವ್ರಜೇದ್ಗರುಡವೇಗವಾನ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯುವವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಊಟ ಅಥವಾ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಡಬಾರದು; ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಗತ್ಯವಾದರೆ ದೂರದೂರಿಗೂ ಹೋಗಬೇಕು, ಗರುಡನ ವೇಗದಂತೆ.

ಯೇ ಬಾಲಭಾವೇ ನ ಪಠನ್ತಿ ವಿದ್ಯಾಂ ಕಾಮಾತುರಾ ಯೌವನನಷ್ಟವಿತ್ತಾಃ । ತೇ ವೃದ್ಧಬಾವೇ ಪರಿಭೂಯಮಾನಾಃ ಸಂದಹ್ಯಮಾನಾಃ ಶಿಶಿರೇ ಯಥಾಬ್ಜಮ್ ॥ ೧,೧೦೯.

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯದವರು, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಕಾಮಭಾವನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು—ಹೀಗೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಂತೆ ನರಳುತ್ತಾರೆ.