ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಋಷಿಭಿರ್ಯಾಚಿತೋ ಭೇಜೇ ನವಮಂ ಪಾರ್ಥಿವಂ ವಪುಃ 1.

ಋಷಿಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ ರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ರೂಪಂ ಸ ಜಗೃಹೇ ಮಾತ್ಸ್ಯಂ ಚಾಕ್ಷುಷಾನ್ತರಸಂಪ್ಲವೇ 1.

ಚಾಕ್ಷುಷ ಯುಗದ ಮಹಾಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೀನು ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಸುರಾಸುರಾಣಾಮುದಧಿಂ ಮಥ್ನತಾಂ ಮನ್ದರಾಚಲಮ್ 1.

ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಮಂದರಾಚಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸುವಾಗ,

ಧಾನ್ವನ್ತರಂ ದ್ವಾದಶಮಂ ತ್ರಯೋದಶಮಮೇವ ಚ 1.

ಅವನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ ಧನ್ವಂತರಿ ಆಗಿ, ನಂತರ ಹದಿಮೂರನೇ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಚತುರ್ದಶಂ ನಾರಸಿಂಹಂ ಚೈತ್ಯ (ವೈರ) ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಮೂರ್ಜಿತಮ್ 1.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ ನರಸಿಂಹನಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿ ದೈತ್ಯರಾಜನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಪಞ್ಚದಶಂ ವಾಮನಕೋ ಭೂತ್ವಾಗಾದಧ್ವರಂ ಬಲೇಃ 1.

ಹದಿನೈದನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ವಾಮನನಾಗಿ ಬಲಿಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಅವತಾರೇ ಷೋಡಶಮೇ ಪಶ್ಯನ್ಬ್ರಹ್ಮದ್ರುಹೋ ನೃಪಾನ್ 1.

ಹದಿನಾರನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಅವತಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತತಃ ಸಪ್ತದಶೇ ಜಾತಃ ಸತ್ಯವತ್ಯಾಂ ಪರಾಶರಾತ್ 1.

ನಂತರ ಹದಿನೇಳನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವತಿಯಿಗೆ ಪರಾಶರರಿಂದ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ನರದೇವತ್ವಮಾಪನ್ನಃ ಸುರಕಾರ್ಯ್ಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ 1.

ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾನವ-ದೈವ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಏಕೋನವಿಂಶೇ ವಿಂಶತಿಮೇ ವೃಷ್ಣಿಷು ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜನ್ಮನೀ 1.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವತಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತತಃ ಕಲೇಸ್ತು ಸನ್ಧ್ಯಾನ್ತೇ ಸಮ್ಮೋಹಾಯ ಸುರದ್ವಿಷಾಮ್ 1.

ನಂತರ ಕಲಿಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಅವನು ಅವತಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಸೋಽಷ್ಟಮಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಂ ನಷ್ಟಪ್ರಾಯೇಷು ರಾಜಸು 1.

ಎಂಟನೇ ಸಂಧ್ಯೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಬಹಳಷ್ಟು ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಅವತಾರವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಅವತಾರಾ ಹ್ಯಸಂಖ್ಯೇಯಾ ಹರೇಃ ಸತ್ತ್ವನಿಧೇರ್ದ್ವಿಜಾಃ 1.

ದ್ವಿಜರೆ, ಹರಿ ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಅವನ ಅವತಾರಗಳು ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ಗಾದಯೋ ಜಾತಾಃ ಸಂಪೂಜ್ಯಾಶ್ಚ ವ್ರತಾದಿನಾ 1.

ಅವನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮೊದಲಾದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ವ್ರತಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಕಥಂ ವ್ಯಾಸೇನ ಕಥಿತಂ ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ತವ 2.

ವ್ಯಾಸನು ನಿಮಗೆ ಗರುಡಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು?

ಸೂತ ಉವಾಚ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ವ್ಯಾಸೋ ಧ್ಯಾಯಮಾನಃ ಪರೇಶ್ವರಮ್ ।। 2.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ವ್ಯಾಸರನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದರು.

ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೋಪವಿಷ್ಟೋಽಹಂ ಪೃಷ್ಟವಾನ್ಹಿ ಮುನೀಶ್ವರಮ್ ಸೂತ ಉವಾಚ 2.

ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ.

ಮನ್ಯೇ ಧ್ಯಾಯಸಿ ತಂ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾಜ್ಜಾನಾಸಿ ತಂ ವಿಭುಮ್ 2.

ನೀನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತೀಯೆಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೃಣು ಸೂತ ! ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ತವ 2.

ಸೂತನೇ, ಕೇಳು! ನಾನು ನಿನಗೆ ಗರುಡಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತೇನೆ.

ದಕ್ಷನಾರದಮುಖ್ಯೈಸ್ತು ಯುಕ್ತಂ ತ್ವಾಂ ಕಥಮುಕ್ತವಾನ್ 2.

ನೀನು ದಕ್ಷ, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದೆ?

ಅಹಂ ಹಿ ನಾರದೋ ದಕ್ಷೋ ಭೃಗ್ವಾದ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ತಮ್ 2.

ನಾನು, ನಾರದ, ದಕ್ಷ, ಭೃಗು ಮತ್ತು ಇತರರು, ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ—

ಪುರಾಣಂ ಗಾರುಡಂ ಸಾರಂ ರುದ್ರಂ ಚ ಮಾಂ ಯಥಾ 2.

—ಅವನಿಂದ ಗರುಡಪುರಾಣದ ಸಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಪಡೆದೆವು.

ಕಥಂ ರುದ್ರಂ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಮಬ್ರವೀದ್ವೈ ಹರಿಃ ಪುರಾ 2.

ಹರಿಯು ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದನು?

ಅಹಂ ಗತೋಽದ್ರಿಂ ಕೈಲಾಸಮಿನ್ದ್ರಾದ್ಯೈರ್ದೈವತೈಃ ಸಹ 2.

ನಾನು ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.

ಪೃಷ್ಟೋ ನಮಸ್ಕೃತಃ ಕಿಂ ತ್ವಂ ದೇವಂ ಧ್ಯಾಯಸಿ ಶಙ್ಕರ ? 2.

ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ: 'ಪ್ರಭು, ನೀನು ಶಂಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?'

ಸಾರಾತ್ಸಾರತರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಶ್ರೋತುಕಾಮಃ ಸುರೈಃ ಸಹ ರುದ್ರ ಉವಾಚ 2.12 ಸರ್ವದಂ ಸರ್ವಗಂ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಹೃದಿಸ್ಥಿತಮ್ 2.

ಮೂಲಸಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ರುದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು.

ವಿಷ್ಣೋರಾರಾಧನಾರ್ಥಂ ಮೇ ವ್ರತಚರ್ಯ್ಯಾ ಪಿತಾಮಹ 2.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಾನು ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪಿತಾಮಹ.

ವಿಷ್ಣುಂ ಜಿಷ್ಣುಂ ಪದ್ಮನಾಭಂ ಹರಿಂ ದೇಹವಿವರ್ಜಿತಮ್ 2.

ವಿಜಯಿ, ಪದ್ಮನಾಭ, ಹರಿ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಅತೀತನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು—

ಯುಕ್ತಾ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಂ ತಂ ದೇವಂ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ಯಹಮ್ 2.

ನಾನು ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.