ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಆಸಾಂ ಜ್ಞಾನತ್ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ನಿತ್ಯಂ ಸದಾ ಹರಿಃ ಪ್ರೀಯತೇ ಕೇಶವೋಲಮ್ । ಗಙ್ಗಾದಿಭ್ಯೋ ಹ್ಯವರಾಹ್ಯಗ್ನಿಜಾಯಾ ಸ್ವಾಹಾಸಂಜ್ಞಾಧಿಗುಣಾ ನೈವ ಹೀನಾ

ಈ ನದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಸದಾ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಹರಿಗೂ ಕೇಶವನಿಗೂ ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಗೆ ಮುಂತಾದವರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸ್ವಾಹಾ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಾಹಾಕಾರೋ ಮನ್ತ್ರರೂಪಾಭಿಮಾನೀ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾಮಾಪ ಸದೈವ ವೀನ್ದ್ರ । ಅಗ್ನೇರ್ಭಾರ್ಯಾತೋ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ಸಂಬಭೂವ ಬ್ರಹ್ಮಾಭಿಮಾನೀ ಚನ್ದ್ರಪುತ್ರೋ ಬುಧಶ್ಚ

ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬ ಮಂತ್ರರೂಪದ ದೇವತೆ ಸದಾ ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಳು, ಇಂದ್ರನೇ. ಅಗ್ನಿಯ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವನು, ಚಂದ್ರನ ಮಗ ಬುದ್ಧನು.

ಬುದ್ಧ್ಯಾಹರದ್ವೈ ರಾಷ್ಟ್ರಜಾತಂ ಚ ಸರ್ವಂ ಧೃತಂ ತ್ವತೋ ಬುಧಸಂಜ್ಞಾಮವಾಪ । ಏವಂ ಚಾಭೂದಭಿಮನ್ಯುರ್ಮಹಾತ್ಮಾ ಸುಭದ್ರಾಯಾ ಜಠರೇ ಹ್ಯರ್ಜುನಾಚ್ಚ

ತಾನು ಪಡೆದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಬುದ್ಧ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದನು. ಇದೇ ರೀತಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು, ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಸುಭದ್ರೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಯಮಸ್ಯ ಚಾಂಶೈಃ ಸ ಸಂಯುತಸ್ತ್ವಶ್ವಿನೋರ್ವೈ ಹರಸ್ಯ । ಸ್ವಾಹಾಧಮಶ್ಚನ್ದ್ರಪುತ್ರೋ ಬುಧಸ್ತು ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ ವಿಷ್ಣುದೇವಸ್ಯ ಭಕ್ತಃ

ಅವನು ಕೃಷ್ಣ, ಚಂದ್ರ, ಯಮ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು. ಚಂದ್ರನ ಮಗ ಬುದ್ಧನು ಸ್ವಾಹಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ, ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುದೇವನ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು.

ನಾಮಾತ್ಮಿಕಾ ತ್ವಶ್ವಿಭಾರ್ಯಾ ಉಷಾ ನಾಮ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ । ಬುಧಾಧಮಾ ಸಾ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಸ್ವಾಹಾ ದಶಗುಣಾಧಮಾ

ಅಶ್ವಿನಿಗಳ ಪತ್ನಿಗೆ ಉಷಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು, ಅವಳು ಹೆಸರಿನ ಸ್ವರೂಪಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಅವಳು ಬುದ್ಧನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ, ಸ್ವಾಹಾ ಅವಳಿಗಿಂತ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ.

ನಕುಲಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಮಾಗಧಸ್ಯೈವ ಪುತ್ರೀ ಶಲ್ಯಾತ್ಮಜಾ ಸಹದೇವಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ । ಉಭೇ ಹ್ಯೇತೇ ಅಶ್ವಿಭಾರ್ಯಾ ಹ್ಯುಷಾಪಿ ಉಪಾಸತೇ ಷಡ್ಗುಣಂ ವಿಷ್ಣುಮಾದ್ಯಮ್ । ಅತೋಽಪ್ಯುಷಾಸಂಜ್ಞಕಾ ಸಾ ಖಗೇನ್ದ್ರ ಅನನ್ತರಾಞ್ಛೃಣು ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮಹಾತ್ಮನ್

ನಕುಲನ ಹೆಂಡತಿ ಮಾಗಧನ ಮಗಳಾಗಿದ್ದಳು, ಶಲ್ಯನ ಮಗಳು ಸಹದೇವನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಅಶ್ವಿನ ದೇವರ ಪತ್ನಿಯರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಉಷಾ ಕೂಡ ಆರು ಗುಣಗಳಿರುವ ಆದಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಖಗೇಂದ್ರ, ಈಗ ನಾನು 'ಉಷಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮುಂದಿನವರನ್ನು ಕೇಳು, ಮಹಾತ್ಮನೇ.

ತತಃ ಶಕ್ತಿಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾತ್ಮಾ ಶನೈಶ್ಚರತಿ ಸರ್ವದಾ । ಅತಃ ಶನೈಶ್ಚರೋ ನಾಮ ಉಷಾಯಾಶ್ಚ ದಶಾಧಮಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಭೂಮಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸದಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶನೈಶ್ಚರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಅವನು ಉಷೆಗಳ ಪತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯವನು.

ಕರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪುಷ್ಕರೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಶನೇರಥ ಯಮೋ ಮತಃ । ನಯಾಭಿಮಾನೀ ಪುರುಷಃ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನಮ್ರೋ ದಶಾವರಃ

ಪುಷ್ಕರನು ಕರ್ಮದ ರೂಪನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಯಮನು ಶನಿಯ ರಥಸಾರಥಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನಡೆಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದ್ದ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಿನಯವಿರುವ ಪುರುಷನು ಅವರ ಪತ್ತನೇಯವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಹರಿಪ್ರೀತಿಕರೋ ನಿತ್ಯಂ ಪುಷ್ಕರೇ ಕ್ರೀಡತೇ ಯತಃ । ಅತಸ್ತು ಪುಷ್ಕಲೋ ನಾಮ ಲೋಕೇ ಸ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸದಾ ಹರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಆಡುವುದರಿಂದ, ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಹರಿ ಪ್ರೀತಿಕರಾನ್ಧರ್ಮಾನ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ಖಗಾಧಿಪ । ಪ್ರಾತಃ ಕಾಲೇ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಸ್ಮರೇನ್ನಾರಾಯಣಂ ಹರಿಮ್

ಖಗಾಧಿಪ, ಈಗ ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಧರ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ತುಲಸೀವನ್ದನಂ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛ್ರೀವಿಷ್ಣುಂ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ಖಗ । ವಿಣ್ಮೂತ್ರೋತ್ಸರ್ಗಕಾಲೇ ಚ ಹ್ಯಪಾನಾತ್ಮಕಕೇಶವಮ್

ತುಳಸಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು, ಖಗ. ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಶೌಚದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಅಪಾನ ರೂಪಿಯಾದ ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ಶೌಚಕಾಲೇ ಗಙ್ಗಾಪಾನಕರಂ ಹರಿಮ್ । ದನ್ತಧಾವನಕಾಲೇ ತು ಚನ್ದ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಹರಿಮ್

ಶೌಚ ಮಾಡುವಾಗ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನನ್ನು, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯುವಾಗ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಮುಖಪ್ರಕ್ಷಾಲನೇ ಕಾಲೇ ಮಾಧವಂ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ಖಗ । ಗವಾಂ ಕಣ್ಡೂಯನೇ ಚೈವ ಸ್ಮರೇದ್ಗೋವರ್ಧನಂ ಹರಿಮ್

ಮುಖ ತೊಳೆಯುವಾಗ ಮಾಧವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು, ಖಗ. ಹಸುವನ್ನು ಒರೆಯುವಾಗ ಗೋವರ್ಧನನನ್ನು, ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಸದಾ ಗೋದೋಹನೇ ಕಾಲೇ ಸ್ಮರೇದ್ಗೋಪಾಲವಲ್ಲಭಮ್ । ಅನನ್ತಪುಣ್ಯಾರ್ಜಿತಜನ್ಮಕರ್ಮಣಾಂ ಸುಪಕ್ವಕಾಲೇ ಚ ಖಗೇನ್ದ್ರಸತ್ತಮ

ಹಸುವನ್ನು ಹಾಲು ಹೋಯಿಸುವಾಗ ಸದಾ ಗೋಪಾಲನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಅನಂತ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ದೊರಕುವ ಜನ್ಮಫಲಗಳು ಪಕ್ವವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲೂ, ಖಗೇಂದ್ರ, ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ಪರ್ಶೇ ಗವಾಂ ಚೈವ ಸದಾ ನೃಣಾಂ ವೈ ಭವತ್ಯತೋ ನಾತ್ರ ವಿಚಾರ್ಯಮಸ್ತಿ । ಯಸ್ಮಿನ್ ಗೃಹೇ ನಾಸ್ತಿ ಸದೋತ್ತಮಾ ಚ ಗೌರ್ಯಙ್ಗಣೇ ಶ್ರೀತುಲಸೀ ಚ ನಾಸ್ತಿ

ಹಸುವನ್ನು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಸದಾ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಸು ಅಂಗಣದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಶ್ರೀತುಳಸಿ ಇಲ್ಲವೋ,

ಯಸ್ಮಿನ್ ಗೃಹೇ ದೇವಮಹೋತ್ಸವಶ್ಚ ಯಸ್ಮಿನ್ ಗೃಹೇ ಶ್ರವಣಂ ನಾಸ್ತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ । ತತ್ಸಂಸರ್ಗಾದ್ಯಾತಿ ದುಃಖಾದಿಕಂ ಚ ತಸ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶೋ ನೈವ ಕಾರ್ಯಃ ಕದಾಪಿ

ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಹೋತ್ಸವವಿಲ್ಲವೋ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಂಥ ಮನೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದರೆ ದುಃಖವೇ ಬರುತ್ತದೆ; ಅಂಥ ಸ್ಥಳದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

ಗೋಸ್ಪರ್ಶನವಿಹೀನಸ್ಯ ಗೋದೋಹನಮಜಾನತಃ । ಗೋಪೋಷಣವಿಹೀನಸ್ಯ ಪ್ರಾಹುರ್ಜನ್ಮ ನಿರರ್ಥಕಮ್

ಹಸುವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸದವನು, ಹಾಲು ಹೋಯಿಸುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯದವನು, ಹಸುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡದವನು, ಅವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಗೋಗ್ರಾಸಮಪ್ರದಾತುಶ್ಚ ಗೋಪುಷ್ಟಿಂ ಚಾಪ್ಯಕುರ್ವತಃ । ಗತಿರ್ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಗ್ರಾಮಚಾಣ್ಡಾಲವತ್ಸ್ಮೃತಃ

ಹಸುವಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ನೀಡದವನು, ಅವಳ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡದವನು, ಅವನಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲವೆಂದೇ ಇಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಊರಿನ ಚಂಡಾಳನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವತ್ಸ್ಯಸ್ಯ ಸ್ತನಪಾನೇ ಚ ಬಾಲಕೃಷ್ಣಂ ತು ಸಂಸ್ಮರೇತ್ । ದಧಿನಿರ್ಮನ್ಥನೇ ಚೈವ ಮನ್ಥಾಧಾರಂ ಸ್ಮರೇದ್ಧರಿಮ್

ಕರುವು ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಬಾಲಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಮೊಸರು ಮಥಿಸುವಾಗ ಮಂಥನದ ಆಧಾರವಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಮೃತ್ತಿಕಾಸ್ನಾನ ಕಾಲೇ ತು ವರಾಹಂ ಸಂಸ್ಮರೇದ್ಧರಿಮ್ । ಪುಣ್ಡ್ರಾಣಾಂ ಧಾರಣೇ ಚೈವ ಕೇಶವಾದೀಂಶ್ಚ ದ್ವಾದಶ

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ವರಾಹ ರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಪುಂಡ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಹನ್ನೆರಡನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಮುದ್ರಾಣಾಂ ಧಾರಣೇ ಚೈವ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್ । ಪದ್ಮಂ ನಾರಾಯಣೀಂ ಮುದ್ರಾಂ ಕ್ರುದ್ಧೋಲ್ಕಾದೀಂಶ್ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್

ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಪದ್ಮ, ನಾರಾಯಣೀ ಮುದ್ರೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರುದ್ಧೋಲ್ಕಾದಿ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀರಾಮಸಂಸ್ಮೃತಿಂ ಚೈವ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲೇ ಖಗೋತ್ತಮ । ಅಚ್ಯುತಾನನ್ತಗೋವಿನ್ದಾಞ್ಛ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್

ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು, ಖಗೋತ್ತಮ. ಶ್ರಾದ್ಧ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ಗೋವಿಂದರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣಾದಿಕಪಞ್ಚಹೋಮೇಚಾನಿರೂದ್ಧಾದೀಂಶ್ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ । ಅನ್ನಾದ್ಯರ್ಪಣಕಾಲೇ ತು ವಾಸುದೇವಂ ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್

ಪ್ರಾಣಾದಿ ಐದು ಹೋಮ ಮಾಡುವಾಗ ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಅಪೋಶನಸ್ಯ ಕಾಲೇ ತು ವಾಯೋರನ್ತರ್ಗತಂ ಹರಿಮ್ । ವಸ್ತ್ರಧಾರಣಕಾಲೇ ತು ಉಪೇನ್ದ್ರಂ ಸಂಸ್ಮರೇದ್ಧರಿಮ್

ನೀರು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು; ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವಾಗ ಉಪೇಂದ್ರನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು.

ಯಜ್ಞೋಪವೀತಸ್ಯ ಚ ಧಾರಣೇ ತು ನಾರಾಯಣಂ ವಾಮನಾಖ್ಯಂ ಸ್ಮರೇತ್ತು । ಆರ್ತಿಕ್ಯಕಾಲೇ ಚ ತಥೈವ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಮ್ಯಕ್ಸ್ಮರೇತ್ಪರ್ಶುರಾಮಾಖ್ಯವಿಷ್ಣುಮ್

ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸುವಾಗ ವಾಮನನೆಂಬ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು; ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಶುರಾಮನೆಂಬ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಸಬೇಕು.

ಅಪೋಶನೇವೈಶ್ವದೇವಸ್ಯ ಕಾಲೇ ತದನ್ಯಹೋಮಾದಿಷು ಭಸ್ಮಧಾರಣೇ । ಸ್ಮರೇತ್ತು ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪರಮಾದರೇಣ ನಾರಾಯಣಂ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಾಖ್ಯರಾಮಮ್

ವೈಶ್ವದೇವಕ್ಕಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುವಾಗ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಹೋಮಾದಿಗಳಾಗಲಿ, ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವಾಗಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಗೌರವದಿಂದ ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನಾದ ರಾಮನ ರೂಪದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿವಾರತೀರ್ಥಗ್ರಹಣಸ್ಯ ಕಾಲೇ ಕೃಷ್ಣಂ ರಾಮಂ ವ್ಯಾಸದೇವಂ ಕ್ರಮೇಣ । ಶಙ್ಖೋದಕಸ್ಯೋದ್ಧರಣೇ ಚೈವ ಕಾಲೇ ಮುಕುನ್ದರೂಪಂ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ಸರ್ವದೈವ

ಮೂರು ಬಾರಿ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸದೇವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು; ಶಂಖದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು.

ಗ್ರಾಸೇಗ್ರಾಸೇ ಸ್ಮರಣಂ ಚೈವ ಕಾರ್ಯಂ ಗೋವಿನ್ದಸಂಜ್ಞಸ್ಯ ವಿಶುದ್ಧಮನ್ನಮ್ । ಏಕೈಕಭಕ್ಷ್ಯಗ್ರಹಣಸ್ಯ ಕಾಲೇ ಸಮ್ಯಕ್ಸ್ಮರೇದಚ್ಯುತಂ ವೈ ಖಗೇನ್ದ್ರ

ಪ್ರತಿ ಗಡಿಯಾರದ ಶುದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು, ಖಗೇಂದ್ರ.

ಶಾಕಾದೀನಾಂ ಭಕ್ಷಣೇ ಚೈವ ಕಾಲೇ ಧನ್ವನ್ತರಿಂ ಸ್ಮರೇಚ್ಚೈವ ನಿತ್ಯಮ್ । ತಥಾ ಪರಾನ್ನಸ್ಯ ಚ ಭೋಗಕಾಲೇ ಸ್ಮರೇಚ್ಚ ಸಮ್ಯಕ್ಪಾಣ್ಡುರಙ್ಗಂ ಚ ವಿಷ್ಣುಮ್

ಹುಳಿಯಾದಿ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಧನ್ವಂತರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡುವಾಗ ಪಾಂಡುರಂಗನೆಂಬ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಸಬೇಕು.