ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಸ್ನಾನಂ ಕುರು ಯಥಾನ್ಯಾ ಯಂ ಶಯ್ಯಾದಾನಂ ತಥಾ ಕುರು । ಜೈಗೀಷವ್ಯೇನ ಮುನಿನಾ ತ್ವೇವಮುಕ್ತಾ ಚ ಕನ್ಯಕಾ ॥ ೩,೨೬.

ಇತರರು ಹೇಗೆ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ನೀನು ಸ್ನಾನಮಾಡು, ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಕೂಡ ದಾನಮಾಡು. ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಮುನಿಯವರು ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀಸ್ನಾನಂ ಸಾ ಚಕಾರ ಧೃತವ್ರತಾ । ತೀರ್ಥೇಷ್ವೇತೇಷು ಸುಸ್ನಾತಾ ದಾನಂ ಚಕ್ರೇ ಸುಭಾಮಿನೀ ॥ ೩,೨೬.

ಅವಳು ದೃಢವ್ರತೆಯಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದಳು. ಈ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಆ ಸುಂದರಿ ದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದಳು.

ಉವಾಸ ತತ್ರ ಸಾ ದವೀ ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕನ್ದಿನಾನಿ ಚ । ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಣೀತೀರಮಹಿಮಾನಂ ಶೃಣೋತಿ ಯಃ । ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಭಕ್ತಿಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇ ಜಗನ್ಮಯೇ ॥ ೩,೨೬.

ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದಳು. ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ದಡದ ಮಹಿಮೆ ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೭ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸಾ ಗತಾ ಸ್ನಾತುಕಾಮಾಥ ನನ್ದಾಂ ಪಾಪನಿವಾರಿಣೀಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಂ ಗುರುಂ ವಿಪ್ರಂ ವಿನಯಾವನತಾ ಸುಧೀಃ ॥ ೩,೨೭.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅವಳು ಸ್ನಾನಮಾಡಲು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಂದಾ ನದಿಗೆ ಹೋದಳು. ಅವಳು ವಿನಯದಿಂದ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಗುರುವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.

ಕಿನ್ನಾಮೇಯಂ ನದೀ ವಿಪ್ರ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಚಾತ್ರ ಮೇ ವದ । ಜೈಗೀಷವ್ಯಸ್ತ್ವೇವಮುಕ್ತೋ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ॥ ೩,೨೭.

‘ಈ ನದಿಗೆ ಏನು ಹೆಸರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ? ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು’ ಎಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು. ಆಗ ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಉವಾಚ । ಶೃಣು ಭದ್ರೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಇಯಂ ನದೀ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸದಾ ಪಾಪವಿನಾಶಿನೀ ॥ ೩,೨೭.

ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ‘ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ಕೇಳು. ನಾನು ಈ ನದಿಯ ಮಹಿಮೆ, ಪಾಪನಾಶಕತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ನದಿ ಸದಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.’

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಪಾಪೌಘೋ ಯತ್ರ ಸ್ನಾನೇನ ನಶ್ಯತಿ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಹ್ಯತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಕರ್ತುಂ ಸಮುದ್ಯತೈಃ ॥ ೩,೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವವರು ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು.

ಜಲಂ ಚಾಶುಭ್ರರೂಪೇಣ ಪಾಪೈಶ್ಚ ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ । ಯಾವಚ್ಛುಭ್ರೋದಕಂ ದೇವಿ ತಾವತ್ಸನಾನಂ ಚ ಕಾರಯೇತ್ ॥ ೩,೨೭.

ನದಿಯ ನೀರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ, ದೇವಿಯೇ, ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

ಯಾವಚ್ಛುಭ್ರೋದಕಂ ನೈವ ತಾವತ್ಪಾಪಂ ನ ನಶ್ಯತಿ । ಶುದ್ಧೋದಕೇ ಸಮಾಯಾತೇ ಪಾಪಂ ನಷ್ಟಮಿತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೩,೨೭.

ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗದವರೆಗೆ ಪಾಪವು ಹೋಗದು. ನೀರು ಶುದ್ಧವಾದಾಗ, ಪಾಪವು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಲಾವಿತ್ಥಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಮಹಿಮಾ ದೃಶ್ಯತೇ ಭುವಿ । ಅತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಂ ದಾತವ್ಯಂ ದಾನ ಮುತ್ತಮಮ್ । ತತಶ್ಚ ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯ ವಿವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೩,೨೭.

ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ 가진ವಳೇ, ಕಲಾವಿತ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ನಂತರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಗುರುಸ್ತ್ರೀಗಮನಾಚ್ಚನ್ದ್ರ ಅಹಲ್ಯಾಯಾಂ ಗತೋ ಹರಿಃ । ಸುರಾಪಾನಾಚ್ಚ ಶುಕ್ರಸ್ತು ಸುವರ್ಣಹರಣಾದ್ಬಲಿಃ ॥ ೩,೨೭.

ಗುರುವು ಒಬ್ಬರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರವಾದುದರಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಅಹಲ್ಯಾಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಹರಿ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಶುಕ್ರನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು; ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕದ್ದ ಕಾರಣ ಬಲಿಯೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಯಾಶ್ಚ ರುದ್ರೋ ನಾಗೋ ದತ್ತಾಪಹಾರಕಃ । ಸೂತಸ್ಯ ಹನನಾದ್ರಾಮೋ ನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಹ್ಯತ್ರ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೨೭.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ರುದ್ರನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು; ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವದರಿಂದ ನಾಗನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು; ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಕಾರಣ ರಾಮನು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾದನು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ನಾನೇನ ಸದೃಶಂ ತೀರ್ಥಂ ನ ಭೂತಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಸ್ನಾನಂ ಕುರು ಮಹಾಭಾಗೇ ತೇನ ಸಿದ್ಧಿಂ ಹ್ಯವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ॥ ೩,೨೭.

ಈ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಹಿಂದೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು. ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು, ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.

ಜೈಗೀಷವ್ಯೇಣ ಮುನಿನಾ ಪಿತ್ರಾ ಸಹ ಚ ಕನ್ಯಕಾ । ಸ್ನಾನಂ ಚಕಾರ ವಿಧಿವದುದತಿಷ್ಠಚ್ಚ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೨೭.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಎಂಬ ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ಯಾವಚ್ಚ ಪೌರುಷಂ ಸೂಕ್ತಂ ತಾವತ್ಕಾಲಂ ಹಿ ತಿಷ್ಠತಿ । ಪಶ್ಚಾಜ್ಜಪ್ತ್ವಾ ಮಹಾಮನ್ತ್ರಂ ವೇಙ್ಕಟೇಶಾಭಿಧಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೨೭.

ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರೆಗೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು; ನಂತರ ವೆಂಕಟೇಶನ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರು.

ದ್ವಿಜಾತೀನ್ಪ್ರೀಣಯಿತ್ವಾ ಸಾ ವಸ್ತ್ರದ್ರವ್ಯಾದಿಭೂಷಣೈಃ । ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಪ್ರಯಯೌ ದೇವೀ ಕಮಾರೀತೀರ್ಥಮುತ್ತಮಮ್ ॥ ೩,೨೭.

ಅವಳು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಬಟ್ಟೆ, ಧನ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು; ನಂತರ ಆ ದೇವಿ ಕಾಮಾರೀ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಕುಮಾರೀಮಹಿಮಾನಂ ಚ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ನಾನಂ ಚಕಾರ ಸಾ । ಪುನರಾವೃತ್ಯ ಸಾ ದೇವೀ ಹ್ಯನ್ತರಾ ವಿರಜಾನದೀಮ್ ॥ ೩,೨೭.

ಕುಮಾರಿಯ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿ, ಅವಳು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು; ನಂತರ ಆ ದೇವಿ ವಿರಜಾ ಎಂಬ ನದಿಗೆ ಮರಳಿದಳು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಾ ದೇವೀ ಜೈಗೀಷವ್ಯಂ ಗುರುಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಕಿಂ ಸಂಜ್ಞಿಕೇಯಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಹ್ಯತ್ರ ಮೇ ವದ ॥ ೩,೨೭.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಗುರುಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದೇವಿ ಕೇಳಿದಳು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಸ್ಥಳದ ಹೆಸರು ಏನು? ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನನಗೆ ಹೇಳು.'

ಜೈಗೀಷವ್ಯಃ ಪೃಷ್ಟ ಏವ ಮುವಾಚ ಕರುಣಾನಿಧಿಃ । ಇಯಂ ಭಾಗೀರಥೀ ಕನ್ಯೇ ಆಯಾತಿ ಹ್ಯನ್ತರೇಣ ತು ॥ ೩,೨೭.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕರುಣೆಯ ಸಮುದ್ರವಾದ ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗೆಯೇ, ಇದು ಭಾಗೀರಥಿ, ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗಡೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.'

ಅತಃ ಸಾ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಹ್ಯನ್ತರ್ಗಙ್ಗೇತಿ ಪರಮರ್ಷಿಭಿಃ । ಕನ್ಯೇ ತ್ವಸ್ಯಾಸ್ತು ಸಲಿಲಂ ಶ್ರೀನಿನಿವಾಸಪ್ರಿಯಂ ಸದಾ ॥ ೩,೨೭.

ಆದಕಾರಣ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇದನ್ನು 'ಅಂತರಗಂಗೆ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಗೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೀರು ಸದಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರಲಿ.

ಅತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಯಃ ಕರೋತಿ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ಸ್ನಾನಂ ಚಕಾರ ಸಾ ಕನ್ಯಾ ಜಲೇ ಪರಮಪಾವನೇ ॥ ೩,೨೭.

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಗಳು ಈ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು.

ದಾನಾದಿಕಂ ತಥಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜಜಾಪ ಪರಮಂ ಮನುಮ್ । ಶ್ರೀನಿವಾಸಸಮೀಪಂ ತು ಪುನರಾಗತ್ಯ ಭಾಮಿನೀ ॥ ೩,೨೭.

ದಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪರಮಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಆ ಭಾಮಿನಿ ಪುನಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಅಙ್ಗಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಚಕ್ರೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವೇಙ್ಕಟನಾಯಕಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದೀನ್ಪ್ರೀಣಯಿತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಗನ್ಧಾದಿಭೂಷಣೈಃ ॥ ೩,೨೭.

ಅವಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವೆಂಕಟನಾಯಕನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಬಟ್ಟೆ, ಸುಗಂಧ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.

ಪುನಃ ಪರದಿನೇ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀಜಲೇ । ಸ್ನಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಯಯೌ ತುಂಬುರುಸಂಜ್ಞಿಕಾಮ್ ॥ ೩,೨೭.

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅವಳು ಸ್ವಾಮಿಯ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳಾಗಿ ತುಂಬುರು ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಂ ಗುರುಂ ದೇವೀ ನಾಥಂ ಕಿನ್ನಾಮಿಕಾ ತ್ವಯಮ್ । ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಉವಾಚ । ಇಯಂ ತುಂಬರುಕಾಭಿಜ್ಞಾ ನಾರೀ ವೈ ವರವರ್ಣಿನೀ ॥ ೩,೨೭.

ಆ ದೇವಿ ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು: 'ನಾಥನೇ, ಈ ಸ್ಥಳದ ಹೆಸರು ಏನು?' ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಇದು ತುಂಬರುಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಅವಳು ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಮಹಿಳೆ.'

ಪುರಾ ತುಂ ಬುರುಣಾ ಸಾಕಂ ನಾರದಸ್ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಃ । ಅತ್ರ ಪ್ರಾದುರಭೂದ್ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರದಸ್ಯ ಹಿತಾಯ ಚ ॥ ೩,೨೭.

ಹಿಂದೆ, ತುಂಬುರುನೊಂದಿಗೆ ನಾರದನು ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ನಾರದನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸ್ನಾನಂ ಯಃ ಕುರುತೇ ಹ್ಯತ್ರ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ಅತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದುರ್ಲಭಂ ಕಲೌ ॥ ೩,೨೭.

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದುರ್ಲಭ.

ಅತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ನಾಲ್ಪಸ್ಯ ತಪಸಃ ಫಲಮ್ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ಪೀತ್ವಾ ಚ ದತ್ತ್ವಾ ದಾನಾನ್ಯಕೇಶಃ ॥ ೩,೨೭.

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನೀರು ಕುಡಿಯಿ, ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಪುನರಾಗತ್ಯ ಸಾ ದೇವೀ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ನನಾಮ ಹ । ತಸ್ಮಿಮನ್ದಿನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಶ್ಚ ತರ್ಪಯಾಮಾಸ ಭಮಿನಿ ॥ ೩,೨೭.

ಆ ದೇವಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಆ ದಿನ ಅವಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದಳು, ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯೆ.