ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಆರಾಧಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚ ಮಾಂ ಕ್ವ ಏತೇ ತೇಷಾಂ ದಯಾಂ ಕುತ್ರ ವಾಹಂ ಕರಿಷ್ಯೇ । ಏವಂ ಹರಿಶ್ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ಸುಕನ್ಯೇ ವೈಕುಣ್ಠಲೋಕಾದಚಲಂ ಶೇಷ ಸಂಜ್ಞಮ್ । ವೀನ್ದ್ರಸ್ಕನ್ಧೇ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಚ ಸಮಾಗತೋಭೂದ್ಭೂತಲಂ ಭೂತಲೇಶಃ ॥ ೩,೨೬.

ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಲಿ? ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದ ಹರಿ, ಸುಕನ್ಯೆ, ವೈಕುಂಠದಿಂದ ಶೇಷನನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ತಾನೇ ಭೂಮಿಗೆ ಭೂಪಾಲಕನಾಗಿ ಇಳಿದನು.

ಸುವರ್ಣಮುಖರೀತೀರಮಾರಭ್ಯ ಗರುಡಧ್ವಜಃ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣವೇಣೀಪರ್ಯನ್ತಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ತಂ ಗಿರಿಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಸುವರ್ಣಮುಖರಿಯ ತೀರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಗರುಡಧ್ವಜನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣವೇಣಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಗಿರೇಃ ಪುಚ್ಛೇ ತು ಶ್ರೀಶೈಲಂ ಮಧ್ಯಮೇಽಹೋಬಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಮುಖಂ ಚ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಚ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಆ ಪರ್ವತದ ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಶೈಲವಿದೆ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಹೋಬಲ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಮುಖಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಲ್ಪೇನ ತಪಸಾಭೀಷ್ಟಂ ಸಿಧ್ಯತ್ಯಸ್ಮಿನ್ನಹೋಬಲೇ । ಗಙ್ಗಾದಿಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಿ ಪುಣ್ಯಾನಿ ಹ್ಯತ್ರ ಸಂತಿ ವೈ ॥ ೩,೨೬.

ಅಹೋಬಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಗಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದವೆ.

ಯ ಏನಂ ಸೇವತೇ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ಜ್ಞಾನಾರ್ಥೀ ಜ್ಞಾನಮಾಪ್ನೋತಿ ದ್ರವ್ಯಾರ್ಥೀ ದ್ರವ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ॥ ೩,೨೬.

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪುತ್ರಾರ್ಥೀ ಪುತ್ರಮಾಪ್ನೋತಿ ನೃಪೋ ರಾಜ್ಯಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ । ಯಂಯಂ ಕಾಮಯತೇ ಮರ್ತ್ಯಸ್ತನ್ತಮಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವಥಾ ॥ ೩,೨೬.

ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಮಗ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವುದು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಚಿನ್ತಿತಂ ಸಾಧ್ಯತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾಚ್ಚಿನ್ತಾಮಣಿಂ ವಿದುಃ । ಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯಾಶ್ಚ ಬಾಹುಲ್ಯಾದ್ಗಿರಾವಸ್ಮಿನ್ಸರಃ ಸು ಚ । ಪುಷ್ಕರಾದ್ರಿರಿತಿ ಪ್ರಾಹುರೇವಂ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿನಃ ॥ ೩,೨೬.

ಯಾವುದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದರೂ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಚಿಂತಾಮಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸರೋವರಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸರೋವರವಿದೆ; ಇದನ್ನು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಪುಷ್ಕರಪರ್ವತ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶಾತಕುಂಭಸ್ವರೂಪತ್ವಾತ್ಕನಕಾದ್ರಿಂ ಚ ತಂ ವಿದುಃ । ವೈಕುಣ್ಠಾದಾಗತೇನೈವ ವೈಕುಣ್ಠಾದ್ರಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ ॥ ೩,೨೬.

ಇದು ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಕನಕಾದ್ರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ವೈಕುಂಠದಿಂದ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ವೈಕುಂಠಪರ್ವತ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಮೃತೈಶ್ವರ್ಯಸಂಯುಕ್ತೋ ವ್ಯಙ್ಕಟಾದ್ರಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ । ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಸ್ಯ ಶೈಲಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯಾವದಸ್ತಿ ಹಿ ॥ ೩,೨೬.

ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದರಿಂದ ವ್ಯಂಕಟಾದ್ರಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಂಕಟೇಶನ ಪರ್ವತದ ಮಹಿಮೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಅದರ ಮಹಿಮೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ತಾವದ್ವಕ್ತುಂ ಸಮಗ್ರೇಣ ನ ಸಮರ್ಥಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ । ವ್ಯಙ್ಕಟಾದ್ರೌ ಪರಾಂ ಭಕ್ತಿಂ ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ದಿನೇದಿನೇ । ಪಙ್ಗರ್ಜಙ್ಘಾಲ ಏವ ಸ್ಯಾದಚಕ್ಷುಃ ಪದ್ಮಲೋಚನಃ ॥ ೩,೨೬.

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ದೇವರೂ ಇದರ ಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವ್ಯಂಕಟಾದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವರ ಕಾಲುಗಳು ಕಮಲದಂತಾಗುತ್ತವೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಮಲನಯನನಂತಾಗುತ್ತವೆ.

ಮೂಕೋ ವಾಗ್ಮೀ ಭವೇದೇವ ಬಧಿರಃ ಶ್ರಾವಕೋ ಭವೇತ್ । ವನ್ಧ್ಯಾ ಸ್ಯಾದ್ಬಹುಪುತ್ರಾ ಚ ನಿರ್ಧನಃ ಸಧನೋ ಭವೇತ್ ॥ ೩,೨೬.

ಮೌನಿಯು ವಾಗ್ಮಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕುರುಡನು ಕೇಳುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂತಾನಹೀನಳು ಬಹುಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ, ದರಿದ್ರನು ಧನಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಗಿರೌ ಭಕ್ತಿಮಾತ್ರೇಣೈವ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್ । ತತ್ತ್ವತೋ ವ್ಯಙ್ಕಟಾದ್ರೇಸ್ತು ಸ್ವರೂಪಂ ವೇತ್ತಿ ಕೋ ಭುವಿ ॥ ೩,೨೬.

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಖಚಿತವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ವ್ಯಂಕ್ಣಟಾದ್ರಿಯ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ?

ಯಸ್ಮಾದಸ್ಯ ಗಿರೇಃ ಪುಣ್ಯಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಪುಮಾನ್ । ಮಾಯಾವೀ ಪರಮಾನನ್ದಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈಕುಣ್ಠಮುತ್ತಮಮ್ । ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀತೀರೇ ರಮಯಾ ಸಹಮೋದತೇ ॥ ೩,೨೬.

ಯಾರು ಈ ಪರ್ವತದ ಪುಣ್ಯ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಾಯೆಯಾದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನೂ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈಕುಂಠವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಕಲ್ಯಾಣಾದ್ಭುತಗಾತ್ರಾಯ ಕಾಮಿತಾರ್ಥಪ್ದಾಯಿನೇ । ಶ್ರೀಮದ್ವ್ಯಙ್ಕಟನಾಥಾಯ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಯ ತೇ ನಮಃ ॥ ೩,೨೬.

ಶುಭ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ರೂಪವಿರುವ, ಬಯಸಿದುದನ್ನು ನೀಡುವ, ಶ್ರೀಮದ್ವ್ಯಂಕ್ಣಟನಾಥ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಶ್ರೀಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯಾಶ್ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಶೃಣು ಕನ್ಯಕೇ । ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀಮಧ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋಸ್ತಿ ಸರ್ವದಾ ॥ ೩,೨೬.

ಕನ್ಯೆಯೇ, ಶ್ರೀಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳು; ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಸದಾ ಇರುವನು.

ಸ್ನಾನಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ತತ್ರ ತೇಷಾಂ ಮುಕ್ತಿಃ ಕರೇ ಸ್ಥಿತಾ । ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯೋರ್ಧಕೋಟಿಶ್ಚ ತೀರ್ಥಾನಿ ಭುವನತ್ರಯೇ । ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ತತ್ರೈವ ಸಂತಿ ತೀರ್ಥೇ ಹರೇಃ ಸದಾ ॥ ೩,೨೬.

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ; ಮೂರು ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವವು, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿಯ ಹರಿಯ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತವೆ.

ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಖ್ಯಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಮ್ । ತದೇವ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಮನ್ದಿರಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದೇವಸ್ಥಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತದ್ದರ್ಶನಾದೇವ ಕನ್ಯೇ ಯಾನ್ತಿ ಪಾಪಾನಿ ಭಸ್ಮಸಾತ್ । ಏಕೈಕಸ್ನಾನಮಾತ್ರೇಣ ಸತ್ಸಂಗೋ ಭವತಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಕನ್ಯೆಯೇ, ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಪಾಪಗಳು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಒಂದೇ ಒಂದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಸದಾ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗ ಸಿಗುವುದು ಖಚಿತ.

ಸತ್ಸಂಗಾಜ್ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯ ಜ್ಞಾನಾನ್ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ । ಅಧಿಕಾರಿಣಾಂ ಭವೇದೇವಂ ವಿಪರೀತಮಯೋಗಿನಾಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅರ್ಹರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ, ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ತೀರ್ಥಾನಾಂ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರೇಣ ಮೋಕ್ಷಂ ಯಾನ್ತೀತಿ ಯೇ ವಿದುಃ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಅಸುರಾ ಜ್ಞೇಯಾಸ್ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಹ್ಯಧಮಾಂ ಗತಿಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಸುರರು; ಅವರು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ತೀರ್ಥೇಸ್ಮಿನ್ವಾಯುಕೋಣೇ ಚ ಕನ್ಯಕೇ । ಆಸ್ತೇ ವಾಯುಃ ಸದಾ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪೂಜಾಂ ಕರ್ತುಮನುತ್ತಮಾಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಕನ್ಯೆಯೇ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ವಾಯುವಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ವಾಯುದೇವರು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ವಾಯುತೀರ್ಥಂ ಚ ತತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಹಸ್ತದ್ವಾದಶಕಾನ್ತರಮ್ । ಹಸ್ತಷಟ್ಕಪ್ರಮಾಣಂ ಚ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ । ಉತ್ತರೇ ಹಸ್ತಷಟ್ಕಂ ತು ವಾಯುತೀರ್ಥಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ಅದು ವಾಯುತೀರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ಹನ್ನೆರಡು ಕೈ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ; ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಆರು ಕೈ ಅಳತೆ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ ಆರು ಕೈ ಅಳತೆ ವಾಯುತೀರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯೇ ವೇಷ್ಣವಾ ವೈಷ್ಣವದಾಸವರ್ಯಾಃ ಸ್ನಾನಂ ಸುರ್ಯುಸ್ತತ್ರ ಪೂರ್ವಂ ಸುಕನ್ಯೇ । ಮಧ್ವಾನ್ತಸ್ಥಾಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ತು ನಿತ್ಯಮತ್ರ ಸ್ನಾನಾತ್ಪ್ರೀಯತಾಂ ಮೇ ದಯಾಲುಃ ॥ ೩,೨೬.

ಯಾರು ವೈಷ್ಣವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇವಕರು, ಸುಕನ್ಯೆಯೇ, ಅವರು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಸದಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ದಯಾಳುವಾದ ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ.

ಯೇ ಮಧ್ವತೀರ್ಥೇ ಸ್ನಾತುಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ದೇವಿ ರುದ್ರಾದಯೋ ವಾಯುಭಕ್ತಾ ಮಹಾನ್ತಃ । ಸದಾ ಸ್ನಾನಂ ತತ್ರ ಕುರ್ವನ್ತಿ ದೇವಿ ಪ್ರಾತಃ ಕಾಲೇ ಚೋದಯಾತ್ಪೂರ್ವಮೇವ ॥ ೩,೨೬.

ದೇವಿಯೇ, ವಾಯುವಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು, ರುದ್ರಾದಿಗಳು, ಅವರು ಸದಾ ಮಧ್ಯತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ವಾಯುತೀರ್ಥೇ ವಿಸೃಜನ್ತಿ ದೇಹಜಂ ಮಲಂ ಮೂತ್ರಂ ವಮನಂ ಶ್ಲೇಷ್ಮಕಂ ಚ । ಯೇಽಪಾನಶುದ್ಧಿಂ ಲಿಙ್ಗಶುದ್ಧಿಂ ಚ ಕನ್ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇ ಹ್ಯಸುರಾ ರಾಕ್ಷಸಾಶ್ಚ ॥ ೩,೨೬.

ಯಾರು ವಾಯುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಅಶುದ್ಧಿಗಳನ್ನು, ಮೂತ್ರ, ವಾಂತಿ, ಶ್ಲೇಷ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೂ ಅಪ್ಪಾಣ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕನ್ಯೆಯೇ, ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು.

ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಯೇ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಂ ಕಿಂ ವರ್ಣಯೇ ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಂ ತು ದೇವಿ । ಯೇ ಕೃಷ್ಣಮನ್ತ್ರಂ ತು ಜಪನ್ತಿ ದೇವಿ ಹ್ಯಷ್ಟಾ ಕ್ಷರಂ ಮನ್ತ್ರವರಂ ಸುಗೋಪ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೬.

ದೇವಿಯೇ, ಭಾಗವತಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುವವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಯಾರು ಕೃಷ್ಣನ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಪ್ತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವಿಯೇ—

ತೇಷಾಂ ಹರಿಃ ಪ್ರೀಯತೇ ಕೇಶವೋಲಂ ಮಧ್ವಾನ್ತಸ್ಥೋ ನಾತ್ರ ವಿಚಾರ್ಯಮಸ್ತಿ । ಏವಂ ದಾನಂ ತತ್ರ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ವೈ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯಾಣಾಂ ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ವಿದಾಂ ಚ ॥ ೩,೨೬.

ಅವರಿಗೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹರಿಯೂ, ಕೇಶವನೂ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೈಷ್ಣವ ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತೇಷಾಂ ಪುಣ್ಯಂ ನೈವ ಜಾನನ್ತಿ ದೇವಾ ಜಾನಾತ್ಯೇವಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ಹರಿಸ್ತು । ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ವಾಯುತೀರ್ಥೇ ದದನ್ತೇ ತೇಷಾಂ ಪುಣ್ಯಂ ವೇತ್ತಿ ಸ ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಃ ॥ ೩,೨೬.

ಅಂತಹವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತಿಳಿಯದು; ಅದನ್ನು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಹರಿಯೇ ತಿಳಿಯುವನು. ಯಾರು ವಾಯುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಂಕ್ಣಟೇಶನು ತಿಳಿಯುವನು.

ಸುದುರ್ಲಭೋ ವಾಯುತೀರ್ಥೇಽಭಿಷೇಕೋ ನಿಷ್ಕಾಮಬುದ್ಧ್ಯಾ ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಚ ದೇವಿ । ತತ್ರಾಪಿ ತೀರ್ಥೇ ಲಭ್ಯತೇ ಭಾಗ್ಯಯೋಗಾದ್ಭಾಗವತಸ್ಯ ಶ್ರವಣಂ ವಿಷ್ಣುದಾಸೈಃ ॥ ೩,೨೬.

ದೇವಿಯೇ, ವಾಯುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವದು ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ; ಅಲ್ಲಿಯೂ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಾಸರು ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ.