ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಆನನ್ದಮಗ್ನಾ ಸಾಪಿ ದೇವೀ ಜಗಾಮ ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಂ ಜೈಗಿಷವ್ಯೇಣ ಸಾರ್ಧಮ್ । ಯಾತ್ರಾಮೇವಂ ಯೇ ನ ಕುರ್ವನ್ತಿ ವೀನ್ದ್ರ ತೇಷಾಂ ಚ ಸರ್ವಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ಚಾಹುರಾರ್ಯಾಃ ॥ ೩,೨೫.

ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ದೇವಿಯು ಜೈಗೀಷವ್ಯನ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು. ಹೀಗೆ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡದವರು, ಓ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಗತ್ವಾಶ್ರಮಂ ಜೈಗಿಷವ್ಯೇಣ ಸಾರ್ಧಂ ಗುರುಂ ತ್ವಪೃಚ್ಛದ್ವೇಙ್ಕಟೇಶಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರಮ್ । ಮನ್ತ್ರಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಜೈಗಿಷವ್ಯ ಮನ್ತ್ರಾವೃತ್ತಿಂ ಕುರ್ವತಾಂ ವೈ ಫಲಾಯ ॥ ೩,೨೫.

ಜೈಗೀಷವ್ಯನ ಜೊತೆಗೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳು ಗುರುವಿನ ಬಳಿ ವೆಂಕಟೇಶನ ಮಂತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಳು: "ಜೈಗೀಷವ್ಯ, ಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳು" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

ಜೈಗೀಷ್ವ್ಯ ಉವಾಚ । ಶೃಣುಷ್ವ ಭದ್ರೇ ವೇಙ್ಕಟೇ ಶಸ್ಯ ನಾಮ್ನಸ್ತ್ವರ್ಥಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹೃದಯೇ ಸಂನಿಧತ್ಸ್ವ ॥ ೩,೨೫.

ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ವೆಂಕಟೇಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳು. ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೋ."

ವಿತಿ ಹ್ಯುತ್ತಮವಾಚೀ ಸ್ಯಾದ್ಯೇತಿ ಜ್ಞಾನಮುದಾಹೃತಮ್ । ಕಕಾರಃ ಸುಖವಾಚೀ ಸ್ಯಾಟ್ಟೇತಿ ಚಿತ್ತಮುದಾಹೃತಮ್ ॥ ೩,೨೫.

'ವಿ' ಎಂದರೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮಾತು, ಅದು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. 'ಕ' ಎಂದರೆ ಸುಖವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಈಶತ್ವಮಾತ್ಮವಾಚಿ ಸ್ಯಾದೇವಂ ಜ್ಞೇಯಂ ತು ಕನ್ಯಕೇ । ಪೂರ್ಣಜ್ಞಾನಂ ಸುಖಂ ವಿತ್ತಂ ವ್ಯಾಪ್ತತ್ವಾದ್ವ್ಯಙ್ಕಟಾಭಿಧಃ ॥ ೩,೨೫.

'ಈಶ' ಎಂದರೆ ಆತ್ಮನ ಅಧಿಪತ್ಯ; ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಓ ಕನ್ಯೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ — ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ವೆಂಕಟ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ವ್ಯ (ವೇ) ಮಿನ್ದ್ರಿಯಾದಿಕಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವ್ಯಙ್ಗಭೂತಂ ಹರೌ ಯತಃ । ಕಟಶ್ಚ ಸಮುದಾಯಾರ್ಥೋ ವ್ಯಂ (ವೇಂ) ಕಟಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯೌಘಕಃ ॥ ೩,೨೫.

'ವ್ಯ' ಅಥವಾ 'ವೆ' ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ, ಅವುಗಳು ಹರಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ; 'ಕಟ' ಎಂದರೆ ಗುಂಪು, 'ವ್ಯಂ' ಅಥವಾ 'ವೆಂ' 'ಕಟ' ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹ.

ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ಪ್ರೇರಯತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ವ್ಯಙ್ಕಟನಾಮಕಃ । ವಿಷಯೇ ಪ್ರೇಷಯೇನ್ನಿತ್ಯಮತೋ ವ್ಯಙ್ಕಟನಾಮಕಃ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಚಲಾಯಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವ್ಯಂಕಟ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ; ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕಳಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವ್ಯಂಕಟ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ವಿಶಿಷ್ಟಜ್ಞಾನರೂಪತ್ವಾದ್ವ್ಯೇತಿ ಮುಕ್ತಾಃ ಸದಾ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಮುಕ್ತಾನಾಂ ಚ ಸಮೂಹಸ್ತು ವ್ಯಙ್ಕಟೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೩,೨೫.

ಮಹಾ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮುಕ್ತರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಕ್ತರೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮುಕ್ತರ ಗುಂಪನ್ನು ವ್ಯಂಕ್ಣಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸದಾ ಮುಕ್ತಸಮೂಹಾನಾಮೀಶತ್ವಾದ್ವ್ಯಙ್ಕಟಾಭಿಧಃ । ಲಿಙ್ಗದೇಹಮತೋ ಜೀವೋ ವ್ಯಙ್ಕಟೇತಿ ಸಮಾಹೃತಃ ॥ ೩,೨೫.

ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಕ್ತರ ಗುಂಪಿಗೆ ಅಧಿಪತ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ವ್ಯಂಕ್ಣಟ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವನನ್ನೂ ವ್ಯಂಕ್ಣಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಲಿಙ್ಗಾನಾಂ ಚೈವ ಸ್ವಾಮಿತ್ವಾದ್ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶೇತಿ ಸಂಜ್ಞಿತಃ । ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಚ ಸಮೂಹಾಸ್ತು ಜ್ಞಾನಾದಿವಿಧುರಾ ಯತಃ । ಅತೋ ದೈತ್ಯಸಮೂಹಸ್ತು ವ್ಯಙ್ಕಟೇತಿ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೩,೨೫.

ಸುಕ್ಷ್ಮ ದೇಹಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ವ್ಯಂಕ್ಣಟೇಶ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪು ಜ್ಞಾನ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪನ್ನೂ ವ್ಯಂಕ್ಣಟ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಂಹರಣೇ ಈಶಸ್ತ್ವತೋ ವ್ಯಙ್ಕಟನಾಮಕಃ । ಆನನ್ದಸ್ಯ ವಿರುದ್ಧತ್ವಾತ್ಕಾಮಕ್ರೋಧಾದಯೋ ಗುಣಾಃ ॥ ೩,೨೫.

ಆ ದೈತ್ಯರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ವಾಮಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವ್ಯಂಕ್ಣಟ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಆನಂದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ವ್ಯಙ್ಕಟಾ ಇತಿ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತೇಷಾಂ ನಾಶಯಿತಾ ಪ್ರಭುಃ । ಅತಸ್ತು ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಾಖ್ಯ ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜಪಂ ಕುರು ॥ ೩,೨೫.

ಅವರನ್ನು ವ್ಯಂಕ್ಣಟಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆ ಪ್ರಭು ಅವರ ನಾಶಕನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿದು ವ್ಯಂಕ್ಣಟೇಶನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸು.

ಏವಂ ವ್ಯಙ್ಕಟಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವೀ ಖಗೇಶ್ವರ । ನಿದ್ರಾಂ ಚಕಾರ ತತ್ರೈವ ರಾತ್ರೌ ಪಿತ್ರಾ ಸಹೈವ ಚ । ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ಚೋತ್ಥಯಿ ಹೃದಿ ಸಸ್ಮಾರ ಕನ್ಯಕಾ ॥ ೩,೨೫.

ವ್ಯಂಕ್ಣಟನ ಮಹಿಮೆ ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದ ದೇವಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನೇ, ಆ ರಾತ್ರಿ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಆ ಯುವತಿ ಎದ್ದಳು ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು.

(ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಸ್ಯ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ತುತಿಃ) । ಶ್ರೀವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಶ್ಚ ನೃಸಿಂಹಮೂರ್ತಿಃ ಶ್ರೀವರದರಾಜಶ್ಚ ವರಾಹಮೂರ್ತಿಃ । ಶ್ರೀರಙ್ಗಶಾಯೀ ಚ ಅನನ್ತಶಾಯೀ ಕುರ್ವನ್ತು ಸರ್ವೇ ಮಮ ಸುಪ್ರಭಾತಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಶ್ರೀ ವ್ಯಂಕ್ಣಟೇಶನು ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ವರದರಾಜನು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ರಂಗಶಾಯಿಯು ಮತ್ತು ಅನಂತಶಾಯಿಯು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಶ್ಚ ಗದಾಧರಶ್ಚ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುಪಾದಸ್ತು ಪ್ರಯಾಗವಾಸಃ । ನಾರಾಯಣಃ ಶ್ರೀಬದರೀನಿವಾಸಃ ಕುರ್ವನ್ತು ಸರ್ವೇ ಮಮ ಸುಪ್ರಭಾತಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಗದಾಧರನು, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳು, ಶ್ರೀ ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಾರಾಯಣನು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ದಾಮೋದರೋ ವೈ ತ್ರಿಜಗನ್ನಿವಾಸಃ ಶ್ರೀಪಾಣ್ಡುರಙ್ಗಶ್ಚ ನೃಸಿಂಹದೇವಃ । ಶ್ರೀರಾಮದೇವಶ್ಚ ಅಮೋಘವಾಸಃ ಕುದೃ ॥ ೩,೨೫.

ದಾಮೋದರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಶ್ರೀ ಪಾಂಡುರಂಗನು, ನರಸಿಂಹದೇವನು, ಅಮೋಘ ವಾಸಸ್ಥಳದ ಶ್ರೀ ರಾಮದೇವನು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಶ್ರೀಧರ್ಮಪುತ್ರಶ್ಚ ನೃಸಿಂಹಮೂರ್ತಿಃ ಶ್ರೀಪಿಪ್ಪಲಸ್ಥಶ್ಚ ಮುಹಲ್ಲವಾಸಃ । ಕೋಲಾನೃಸಿಂಹಃ ಶೂರ್ಪಕಾರಸ್ಥ ಸಿಂಹಃ ಕುರ್ವನ್ತುದೃ ॥ ೩,೨೫.

ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮುಹಲ್ಲಾ ವಾಸಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಪಿಪ್ಪಲಸ್ಥನು, ಕೋಲಾ ನರಸಿಂಹನು, ಶೂರಪಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಿಂಹನು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಚತುರ್ಮುಖಶ್ಚಾರುಸರಸ್ವತೀ ಚ ಸ್ವಭಾರತೀ ಶರ್ವಸುಪರ್ಣಶೇಷಾಃ । ಅಮಾಮಹೇದ್ರಶ್ಚ ಶಚೀಮುಖಾಸ್ತಾಃ ಕುರ್ವನ್ತು ದೃ ॥ ೩,೨೫.

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನು, ಸುಂದರ ಸರಸ್ವತಿ, ಸ್ವಭಾರತಿ, ಶರ್ವನು, ಸುಪರ್ಣನು, ಶೇಷನು, ಅಮಾಮಹೇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಶಚೀಮುಖರು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ದ್ವಾರಾವತೀ ಕಾಶಿಕಾವನ್ತಿಕಾ ಚ ಪ್ರಯಾಗಕಾಞ್ಚ್ಯೌ ಮಥುರಾಪುರೀ ಚ । ಮಾಯಾವತೀ ಹಸ್ತಿಮತೀ ಪುರೀ ಚ ಕುರ್ವನ್ತು ಸ ದೃ ॥ ೩,೨೫.

ದ್ವಾರಾವತಿ, ಕಾಶಿಕಾ, ಅವಂತಿಕಾ, ಪ್ರಯಾಗ, ಕಾಂಚಿ, ಮಥುರಾ ನಗರ, ಮಾಯಾವತಿ, ಹಸ್ತಿನಾಪುರ—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಭಾಗೀರಥೀ ಚೈವ ಸರಸ್ವತೀ ಚ ಗೋದಾವರೀ ಸಿಂಧುಕೃಷ್ಣ ಚ ವೇಣೀ । ಕಲಿನ್ದಕನ್ಯಾ ಯಮುನಾ ಚ ನರ್ಮದಾ ಕುರ್ವ ದೃ ॥ ೩,೨೫.

ಭಾಗೀರಥಿ, ಸರಸ್ವತಿ, ಗೋದಾವರಿ, ಸಿಂಧು, ಕೃಷ್ಣಾ, ವೇಣಿ, ಕಲಿಂದನಂದನೆ ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ನರ್ಮದಾ—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ವಿತಸ್ತಿಕಾವೇರಿಸತುಙ್ಗಭದ್ರಾಃ ಸುವಞ್ಜರಾ ಭೀಮರಥೀ ವಿಪಾಶಾ । ಸುತಾಮ್ರಪರ್ಣೀ ಚ ಪಿನಾಕಿನೀ ಚ ಕು ದೃ ॥ ೩,೨೫.

ವಿತಸ್ತಾ, ಕಾವೇರಿ, ಸತುಂಗಭದ್ರಾ, ಸುವಂಜರಾ, ಭೀಮರಥಿ, ವಿಪಾಶಾ, ಸುತಾಮ್ರಪರ್ಣಿ ಮತ್ತು ಪಿನಾಕಿನಿ—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀ ಚೈವ ಸುವರ್ಣಮುಖರೀ ತಥಾ । ಶ್ರೀಪಾಣ್ಡವೀ ತೌಬರುಶ್ಚ ಕಪಿಲಾ ಪಾಪನಾಶನೀ ॥ ೩,೨೫.

ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿ, ಸುವರ್ಣಮುಖರಿ, ಶ್ರೀ ಪಾಂಡವಿ, ತೌಬರು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಕಪಿಲಾ—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಗುರುರ್ವಸಿಷ್ಠಃ ಕ್ರತುರಙ್ಗಿರಾಶ್ಚ ಮನುಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಶ್ಚ ಗೌತಮಃ । ರೈಭ್ಯೋ ಮರೀಚಿಶ್ಚ್ಯವನಶ್ಚ ದಕ್ಷಃ ಕುರ್ವನ್ತು ಸರ್ವೇ ಮಮ ಸುಪ್ರಭಾತಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಗುರು ವಸಿಷ್ಠನು, ಕ್ರತು, ಅಂಗಿರಸ, ಮನು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಗೌತಮ, ರೈಭ್ಯ, ಮರೀಚಿ, ಚ್ಯವನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷ—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಸಪ್ತಾರ್ಣವಾಃ ಸಪ್ತ ಕುಲಾಚಲಾಶ್ಚ ದ್ವೀಪಾಶ್ಚ ಸಪ್ತೋಪವನಾನಿ ಸಪ್ತ । ಭೂರಾದಿಕಾನಿ ಭುವನಾನಿ ಸಪ್ತ ಕುರ್ವನ್ತು ಸ ದೃ ॥ ೩,೨೫.

ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳು, ಏಳು ಮಹಾ ಪರ್ವತಗಳು, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು, ಏಳು ಅರಣ್ಯಗಳು, ಭೂ ಮೊದಲಾದ ಏಳು ಲೋಕಗಳು—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಮಾನ್ಧಾತ್ರಾ ನಹುಷೋಂಬರೀಷಸಗರೌ ರಾಜಾ ನಲೋ ಧರ್ಮರಾಟ್ಪ್ರಹ್ಲಾದಃ ಕ್ರತುರಾಡ್ವಿಭೀಷಣಗಯೌ ವ್ಯಾಸೋ ಹನೂಮಾನಪಿ । ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕೃಪಾವುಮಾ ದ್ರುಪದಜಾ ಶ್ರೀಜಾನಕೀ ತಾರಕಾ ಮನ್ದೋದರ್ಯಖಿಲಾಃ ಪ್ರಭಾತಸುಮಹಂ ಕುರ್ವನ್ತು ನಿತ್ಯಂ ಹರೇ ॥ ೩,೨೫.

ಮಾನ್ಧಾತೃ, ನಹುಷ, ಅಂಬರೀಷ, ಸಾಗರ, ನಳ ಮಹಾರಾಜ, ಧರ್ಮರಾಜ, ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಕ್ರತುರಾಜ, ವಿಭೀಷಣ, ಗಯಾ, ವ್ಯಾಸ, ಹನುಮಾನ್, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕೃಪ, ಉಮಾ, ದ್ರುಪದ ಪುತ್ರಿ, ಶ್ರೀ ಜಾನಕಿ, ತಾರಕಾ, ಮಂದೋದರಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸದಾ ಹರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶುಭೋದಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

ಅಶ್ವತ್ಥಸ್ಯ ವನಾನಿ ಕಿಂ ಚ ತುಲಸೀಧಾತ್ರೀವನಾನಿ ಪ್ರಭೋ ಪುನ್ನಾಗಸ್ಯ ವನಾನಿ ಚಂಪಕವನಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಚ । ಮನ್ದಾರಸ್ಯ ವನಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ಹರೇಃ ಸೌಗನ್ಧಿಕಾನ್ಯಪ್ಯಹೋ ನಿತ್ಯಂ ತಾನಿ ದಿಶನ್ತು ಮತ್ಪ್ರಮುದಿತಂ ಶ್ರೀವೇಙ್ಕಟೇಶ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೨೫.

ಪ್ರಭುವೇ, ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ತೊಟ್ಟಿಗಳು, ತುಳಸಿ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲಿಕ ಮರಗಳ ತೊಟ್ಟಿಗಳು, ಪುನ್ನಾಗ ಮತ್ತು ಚಂಪಕದ ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳು, ಮಂದಾರದ ತೊಟ್ಟಿಗಳು, ಹರಿಯ ಸುವಾಸನೆಯ ತೋಟಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸದಾ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ ಪ್ರಭುವೇ.

ಏವಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದೇವೀ ಕೃತ್ವಾ ಶೌಚಂ ಜೈಗಿಷವ್ಯೇಣ ಸಾಕಮ್ । ಸ್ನಾತುಂ ಯಯೌ ಪುಷ್ಕರಿಣೀಂ ಹರೇಶ್ಚ ಸ್ನಾನಂ ಸಮ್ಯಕ್ತತ್ರ ಚಕಾರ ದೇಶೇ । ಸಮ್ಯಗ್ಜಪ್ತ್ವಾ ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಸ್ಯ ಮನ್ತ್ರಮುವಾಚ ಸಾ ಜೈಗಿಷವ್ಯಂ ಗುರುಂ ಚ ॥ ೩,೨೫.

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ದೇವಿ ಜೈಗೀಷವ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಶುದ್ಧತೆ ಪಾಲಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವೆಂಕಟೇಶನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಗುರುವಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೬ ಕನ್ಯೋವಾಚ । ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ಕಿಮರ್ಥಂ ವೈ ಆಗತೋತ್ರ ವದಸ್ವ ಮೇ । ಶೇಷಾಚಲೋಪಿ ಕುತ್ರಾ ಭೂತ್ಕದಾಯಾತಶ್ಚ ಪಾಪಹಾ । ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀ ಚಾತ್ರ ಕಿಮರ್ಥಂ ಹ್ಯಗತಾ ವದ ॥ ೩,೨೬.

ಆ ಕನ್ಯೆ ಕೇಳಿದಳು: ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ? ನನಗೆ ಹೇಳು. ಶೇಷಾಚಲವು ಎಲ್ಲಿದೆ, ಅದು ಯಾವಾಗ ಉದಯವಾಯಿತು, ಯಾವಾಗ ಬಂದಿತು, ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನೇ? ಸ್ವಾಮಿಯ ಪವಿತ್ರ ಕೆರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ? ಹೇಳು.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಉವಾಚ ಶೃಣು ಭದ್ರೇ ಮಹಾಭಾಗೇ ವ್ಯಙ್ಕಟೇಶಸ್ಯ ಚಾಗಮಮ್ । ಆವಯೋರ್ದೇವಿ ಪಾಪಾನಿ ವಿಷಮಂ ಯಾನ್ತಿ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೨೬.

ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಭದ್ರೆಯೇ, ಮಹಾಭಾಗೆಯೇ, ವೆಂಕಟೇಶನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳು. ದೇವಿಯೇ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪಾಪಗಳು ಈಗ ದೂರವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಸುಂದರಿಯೇ.