ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತದಾ ಹರಿಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ತಸ್ಯೈ ಸ್ವಕಂ ರೂಪಂ ಸುಪ್ರತೀಕೇ ಸುಪೂರ್ಣಮ್ । ಸಾ ಕನ್ಯಕಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ರೂಪಂ ದದರ್ಶ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಮನೋಭಿರಾಮಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ರೂಪವನ್ನು ಆಕೆಗೆ ತೋರಿಸಿದನು; ಆ ಕನ್ಯೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಸುವರ್ಣಚಿತ್ರಂ ವಸನಂ ವಸಾನಂ ಸೋಷ್ಣೀಷಕಂ ಕಞ್ಚುಕಂ ಸಂದಧಾನಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಪಾಗಡಿ ಮತ್ತು ಮೈಮೇಲೆ ಜಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಮೃಗೋತ್ಥಮದಗನ್ಧೇನ ಸುರಭೀಕೃತದಿಙ್ಮುಖಮ್ । ಪುಣ್ಡರೀಕವಿಶಾಲಾಕ್ಷಂ ಕಂಬುಗ್ರೀವಂ ಮಹಾಭುಜಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಮೃಗದ ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಬಂದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸುಗಂಧಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಸಿರು ಕಮಲದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು, ಕಂಠವು ಶಂಖದಂತೆ, ಕೈಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದವು.

ಹೇಮಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಙ್ಗಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕನ್ದರ್ಪಸನ್ನಿಭಮ್ । ಜಗನ್ಮೋಹನಸೈನ್ದರ್ಯಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ಮನೋಹರಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿತ್ತು, ಅವನು ಮನ್ಮಥನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತಿತ್ತು, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು, ನೋಡಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಕನ್ಯಾ ಮುಮುದೇ ರೋಮಾಞ್ಚಿತಸುಗಾತ್ರಕಾ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಯುವತಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವಳ ಸುಂದರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದಪರಿಪ್ಲುತಾಶಯಾ ಪ್ರೇಮ್ಣಾಥ ರೋಮಾಶ್ರುಕುಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾ । ನನರ್ತ ದೇವೀ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಾ ಧ್ವಸ್ತದೋಷಾ ಪರಮಾದರೇಣ । ಆನನ್ದ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸುಖಂ ಚ ದತ್ತ್ವಾ ಮುಕುನ್ದಾ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ವಿಮುಕ್ತಿದಾನಾತ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ಆ ದೇವಿ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು: 'ಆನಂದದಾಯಕನಾದವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡು; ಮುಕುಂದಾ, ವಿಮೋಚನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಹ್ಯರವಿನ್ದನೇತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕರುಣಾಸುಧಾರ್ದ್ರ । ಗೋವಿನ್ದ ಗೋವಿನ್ದ ಸುದುಃ ಖಿತಾಂ ಮಾಂ ಜ್ಞಾನಾದಿದಾನೇನ ಹಿ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅರವಿಂದನೇತ್ರನಾದವನೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಸನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ಗೋವಿಂದಾ, ಗೋವಿಂದಾ, ನಾನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಜನಾರ್ದನ ತ್ವಂ ಹಿ ಸುದುಷ್ಟಸಂಗಾನ್ಕಾಮಾದಿರೂಪಾನ್ಸತತಂ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ । ಹರೇ ಹರೇ ಮಾಂ ಸತತಂ ಪಾಹಿ ದೈತ್ಯಾನ್ಸಮಾಹೃತ್ಯ ಪ್ರಬಲಾನ್ವಿಘ್ನರೂಪಾನ್ ॥ ೩,೨೫.

ಜನಾರ್ದನನೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಮಾದಿ ದುಷ್ಟ ಸಂಗವನ್ನು ದೂರವಿಡುವವನು; ಹರಿಯೇ, ಹರಿಯೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ದೈತ್ಯರೂಪದ ಬಲಿಷ್ಠ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಚತುರ್ಮುಖೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸರಸ್ವತೀಶ । ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ವೃನ್ದಾರವೃನ್ದೈರ್ವನ್ದಿತಪಾದಪದ್ಮ ॥ ೩,೨೫.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಚತುರ್ಮುಖನಾದ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸರಸ್ವತಿಯ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲರೂಪನಾದವನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.

ಏವಂ ತು ನತ್ವಾ ಪರಮಾದರೇಣ ತುಷ್ಟಾವ ವಿಷ್ಣುಂ ಪರಮಂ ಪುರಾಣಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸದಾ ಯೇಽವಿದಿತಾ ಗುಣಾಶ್ಚ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಃ ಸಂತಿ ವಿಷ್ಣೌ ಚ ವೀಶ ॥ ೩,೨೫.

ಹೀಗೆ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ದೇವಿ ಪರಮ ಪುರಾತನನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು. ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಅನೇಕ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳು ಸದಾ ಇವೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಕಾಶಾದತಿಬಾಹುಲ್ಯಸಂಖ್ಯಾ ಗುಣಾ ಹರೌ ತೇಽವಿದಿತಾ ವೈ ರಮಾಯಾಃ । ಅತೋ ಹರೇ ಸ್ತವನೇ ಕ್ವಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿಸ್ತಥಾಪಿ ಯತ್ನಂ ಸ್ತವನೇ ತೇ ಕರಿಷ್ಯೇ ॥ ೩,೨೫.

ಹರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಅನೇಕ ಅಪಾರ ಗುಣಗಳು ರಾಮೆಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹರಿ ಸ್ತುತಿಸಲು ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆದರೂ, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ತವ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ರಮಾಪ್ರಸಾದಾದ್ವಿಧಿಪ್ರಸಾದಾತ್ಭಾರತೀಶಪ್ರಸಾದಾತ್ । ರುದ್ರಪ್ರಸಾದಾತ್ಸ್ತವನಂ ತೇ ಕರಿಷ್ಯೇ ತಥಾಪಿ ವಿಷ್ಣೋ ಮಯಿ ಶಾನ್ತಿಂ ಕುರುಷ್ವ ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ರಾಮೆಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಸರಸ್ವತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ರುದ್ರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೂ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ನನಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡು.

ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋಸಿ ಮಯಿ ತ್ವಮೀಶ ತ್ವತ್ಪಾದಮೂಲೇ ದೇಹಿ ಭಕ್ತಿಂ ಸದೈವ । ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾದ್ದೇವ ಶುಭಾಶುಭಂ ಚ ನಷ್ಟಂ ಮದೀಯಂ ಹ್ಯಶುಭಂ ಚ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಈಶ್ವರನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ದುರ್ಬಾಗ್ಯ ಸದಾ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ನಷ್ಟಮಿಮಂ ಚ ಲೋಕಂ ಮದೇನ ಮತ್ತಂ ಬಧಿರಂ ಚಾನ್ಧಭೂತಮ್ । ಐಶ್ವರ್ಯಯೋಗೇನ ಚ ಯೋ ಹಿ ಮೂಕೋ ಜಾತಃ ಸದಾ ದೀನಾಗುರ್ವಾದಿಕೇಷು ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗಿದ್ದು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮದುಮತ್ತನಾಗಿ, ಕುರುಡನಾಗಿ, ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಯಾವನು ಮೂಕನಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಅವನು ಸದಾ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇತರರಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಮಾ ದೇಹಿ ಐಶ್ವರ್ಯಮನುತ್ತಮಂ ತ್ವತ್ಪಾದಾರವಿನ್ದಸ್ಯ ವಿರುದ್ಧಭೂತಮ್ । ತ್ವಂ ದೇವ ಮೇ ದೇಹಿ ಸತಾಂ ಚ ಸಂಗಂ ತವ ಸ್ವರೂಪಪ್ರತಿಪಾದಕಾನಾಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಬೇಡ. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ಪುತ್ರಾದೀನಾಮೈಹಿಕಂ ವಾಸುದೇವ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ । ಸದ್ವಷ್ಣವೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಕೋಪಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದರವಿನ್ದೇ ॥ ೩,೨೫.

ವಾಸುದೇವಾ, ನನ್ನ ಪುತ್ರಾದಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಐಹಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ಸತ್ಯವೈಷ್ಣವನಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವ ಕೋಪವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ದ್ರವ್ಯಾದಿಕೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಲೋಭಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ವೈ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ । ಪುತ್ರಾದಿಕೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಮೋಹಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ ॥ ೩,೨೫.

ದ್ರವ್ಯಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಲೋಭವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ಪುತ್ರಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಮೋಹವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ವಿದ್ಯಾಂ ಪುತ್ರಂ ದ್ರವ್ಯಜಾತಂ ಮದಂ ಚ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ । ಸದ್ವೈಷ್ಣವಾಸಹಮಾನಸ್ವರೂಪಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ವೇಙ್ಕಟೇಶ ॥ ೩,೨೫.

ವಿದ್ಯೆ, ಪುತ್ರ, ದ್ರವ್ಯ ಇವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ವೆಂಕಟೇಶಾ, ಸಜ್ಜನ ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಹಿಂಗನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಮನ್ತ್ರಂ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ಯೇನೈವ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ತವ ಸಂಗಶ್ಚ ಭೂಯಃ । ನಾನ್ಯಂ ವೃಣೇ ತವ ಪಾದಾಬ್ಜಸಂಗಾತ್ತದೇವ ಮೇ ದೇಹಿ ಮಮ ಪ್ರಸನ್ನಃ ॥ ೩,೨೫.

ಎಲ್ಲರ ಮೂಲರೂಪನಾದವನೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ನನಗೆ ಒಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡು. ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಸಂಗವನ್ನೇ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೇ ನನಗೆ ನೀಡು.

ಇತೀರಿತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ಪ್ರಸನ್ನ ಉವಾಚ ದೇವೋ ಹ್ಯಮೃತಸ್ತ್ರವಂ ಚ । ಅತ್ರೈವ ಕನ್ಯೇ ಪ್ರಜಪಸ್ವ ಮನ್ತ್ರಂ ಸುಗೋಪ್ಯರೂಪಂ ಪರಮಾದರೇಣ ॥ ೩,೨೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, "ಓ ಕನ್ಯೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬರುವಿಕೆಯಿಂದ ಪರಮ ಗೌಪ್ಯವಾದ ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಜಪಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಂ ಪರಮಾದರೇಣ ಶೃಣ್ವದ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪರಮಾದರೇಣ । ಅನ್ತಃ ಸ್ಥಮನ್ತ್ಯಂ ಹ್ಯಾದ್ಯಸಂಯುಕ್ತಮೇವ ಸಬಿನ್ದು ತದ್ವತ್ಸ್ಪರ್ಶಕಾದ್ಯೇನ ಯುಕ್ತಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ನಾನು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತುಂಬಾ ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಕೇಳು. ಅದು ಒಳಗೇ ಇರುವದು, 'ಅ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಬಿಂದು ಸಹಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮ ಸ್ಪರ್ಶಾಕ್ಷರದ ಜೊತೆಗೆ ಕೂಡಿದೆ.

ಏಕಾರಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಥಮಾನ್ತಃ ಸ್ಥಯುಕ್ತಂ ಸಮತ್ರಿಕೋಣೇ ಚೋಷ್ಮಣಾ ಸಂಯುತಂ ಚ । ತಕಾರಸಕ್ತಂ ಸ್ವರ್ಶಮನ್ತಃ ಸ್ಥಯುಕ್ತಮಾದ್ಯನ್ತ ಓಂಕಾರಸಮನ್ವಿತಂ ಚ ॥ ೩,೨೫.

ಅದು 'ಎ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಮೊದಲ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ, ತ್ರಿಕೋಣಾಕಾರದ ರೂಪವಿದೆ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಕೂಡಿದೆ, 'ತ' ಅಕ್ಷರದ ಸಂಪರ್ಕವಿದೆ, ಸ್ವರಶನ್ತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಓಂ ಸೇರಿದೆ.

ಅನೇನ ಮನ್ತ್ರೇಣ ತವೇಪ್ಸಿತಂ ಚ ಭವೇದ್ಧಿ ಕನ್ಯೇ ನಾನ್ತ್ರ ವಿಚಾರ್ಯಮಸ್ತಿ । ಏವಂ ಸ ಉಕ್ತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ಹರಿಸ್ತು ಪ್ರತೀಕವದ್ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ರೂಪಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಓ ಕನ್ಯೆ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಹರಿಯು, ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಯಂತೆ ತೋರಿಸಿದರು.

ನತ್ವಾ ತು ಸಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಚ ದೇವೀ ಉವಾಸ ಹ ಸ್ವಾಮಿಸರಃ ಸಮೀಪೇ । ತಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದೀಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ಸಂತರ್ಪಯಾಮಾಸ ಚ ಷಡ್ರಸಾನ್ನೈಃ ॥ ೩,೨೫.

ಅವಳು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸರಸ್ಸಿನ ಹತ್ತಿರವೇ ಉಳಿದಳು. ಆ ದಿನ ಅವಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಆರು ರುಚಿಗಳ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು.

ಸಾಯಙ್ಕಾಲೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಉತ್ಸಾಹರೂಪೈಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಪ್ರತೀಕೈಃ । ಸಾಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಂಪ್ರಣಮ್ಯಾಥ ದೇವೀ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಸುಷ್ಠು ॥ ೩,೨೫.

ಸಂಜೆಯಾದಾಗ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿದಳು.

ನನರ್ತ ದೇವೀ ಸುಪ್ರತೀಕಸ್ಯ ಚಾಗ್ರೇ ಲಜ್ಜಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಜಯ ದೇವೇತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ । ಆನೃತ್ತಕಾಲೇ ಚ ಹರೇಶ್ಚ ವಕ್ತ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ತು ಪರಂ ನನರ್ತ ॥ ೩,೨೫.

ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆ ಬಿಟ್ಟು, 'ಜಯ ದೇವ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದಳು. ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಾಗ ಹರಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಟ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದಳು.

ಮಮಾದ್ಯ ಗಾತ್ರಂ ಪಾವಿತಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಮಾದ್ಯ ನೇತ್ರಂ ಸಫಲಂ ಸಂಬಭೂವ । ಮಮಾದ್ಯ ಪಾದೌ ಸಾರ್ಥಕೌ ಚೈವ ಜಾತೌ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇಶ ಕೃತ್ವಾ ॥ ೩,೨೫.

ಇಂದು ನನ್ನ ದೇಹ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಓ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾ; ಇಂದೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಫಲವತ್ತಾಗಿವೆ. ಇಂದೇ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ.

ಹಸ್ತೌ ಚ ಮೇ ಸಾರ್ಥಕಾವದ್ಯ ಜಾತೌ ಅಗ್ರೇ ಕೃತ್ವಾ ಹಸ್ತಶಬ್ದಂ ಮುರಾರೇಃ । ಏವಂ ವದನ್ತೀ ಪ್ರೀಣಯನ್ತೀ ಚ ದೇವಂ ಜಗಾಮಸಾ ಸ್ತೋತ್ರವಚಃ ಕದಮ್ಬೈಃ ॥ ೩,೨೫.

ಇಂದು ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಕೂಡ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ, ಮುರಾರಿಯ ಮುಂದೆ ಕೈ ಚಲಾಯಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಅವಳು ಹಾಡುಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದಳು.

ದೇವಾಸ್ತದಾ ದುನ್ದುಂಭಯೋ ವಿನೇದಿರೇ ತನ್ಮಸ್ತಕೇ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಚ ಚಕ್ರುಃ । ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಉಭಯೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಶ್ಚ ನೃತ್ಯಂ ಚಕ್ರುರ್ದೇವತಾವಾರನಾರ್ಯಃ ॥ ೩,೨೫.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಡೊಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬುಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಾಂಗನಿಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.