ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ದಕ್ಷಿಣೇ ತು ಯಮಾಯೈವ ನೈರೃತ್ಯಾಂ ನಿರೃತಿಂ ಯಜೇತ್ । ಪಶ್ಚಿಮೇ ವರುಣಾಯೈವ ವಾಯವ್ಯೇ ವಾಯವೇ ನಮಃ ॥ ೩,೨೪.

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯಮನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿರೃತಿಗೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವರుణನಿಗೆ, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉತ್ತರೇ ಚ ಕುಬೇರಾಯ ಈಶಾನ್ಯೇ ಚ ಶಿವಾಯ ಚ । ಈಶಾನಶಕ್ರಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಸಾಯುಧಾಯ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನಿಗೆ, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು; ಈಶಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿರೃತ್ಯಪ್ಯತಿಮಧ್ಯೇ ತು ಶೇಷಾಯ ಚ ನಮೋನಮಃ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಣಮೇಚ್ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೩,೨೪.

ನಿರೃತಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶೇಷನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇತತ್ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಂ ತು ದರ್ಶನಮ್ । ಇತಃ ಪರನ್ತು ಗನ್ತವ್ಯಂ ದರ್ಶನಾರ್ಥಂ ರಮಾಪತೇ ॥ ೩,೨೪.

ಇಂತಹ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸಾ ದೇವೀ ತೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ತು ಯಯೌ ಮುದಾ । ಯದುಕ್ತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದರ್ಶನಸ್ಯ ವಿಧಿಃ ಖಗ । ಕಸ್ಯಚಿನ್ನೈವ ವಕ್ತವ್ಯೋ ಗೋಪ್ಯತ್ವಾಚ್ಚ ಕದಾಚನ ॥ ೩,೨೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು; ಖಗ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದರ್ಶನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು, ಯಾವಾಗಲೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು.

ಸಮಾಗಮೋ ದುರ್ಘಟ ಏವ ವೀನ್ದ್ರ ಸತಾಂ ಚ ಸತ್ತತ್ತ್ವವಿಬೋಧಕಾನಾಮ್ । ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಸಂಚಯಾದಭೂದ್ಗುರೋಃ ಸಂಗಮ ಏವ ತಸ್ಯ ॥ ೩,೨೪.

ನಿಜವಾದ ಸದ್ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಸತ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವವರ ಸಂಗಮವು ಬಹಳ ಅಪರೂಪ, ಖಗೇಂದ್ರ; ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗುರುಗಳ ಸಂಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಯೋ ವಿಕಾರಂ ಚ ನಿಜಂ ಜಹಾತಿ ಶೇಷಸ್ಯ ಶೇಷಂ ನಲಿನಸ್ಯ ಷಙ್ಕಜಮ್ । ಭಾವಂ ಚಲಂ ಪಙ್ಕಜನಾಭಯೋಗಾತ್ಸತ್ಸಂಗಯೋಗಾದಶುಭಾನಿ ನ ಸ್ಯುಃ ॥ ೩,೨೪.

ಹಾಲು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೊಸರಾಗುತ್ತದೆ; ಕಮಲದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಸಂಶಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸಂಗದಿಂದ ಅಶುಭವು ಉಂಟಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೫ ಸಾ ದ್ವಾರದೇಶೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದೇವೀ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀಂ ದದೃಶೇ ಕೈಶ್ಚ ಸಾರ್ಧಮ್ । ಸ್ವಾಮಿನ್ಹರೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇತಿ ಸಾ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ತಾರಕಂ ಸಮ್ಪ್ರದಧ್ಯೌ ॥ ೩,೨೫.

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವಿ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದಳು; ಅಲ್ಲೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮುಕ್ತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು.

ದೇವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಪಾಲನಾರ್ಥಂ ಚ ವಿಷ್ಣುರಸ್ತ್ಯೇವ ನಿತ್ಯಂ ಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯಾಂ ಜಲೇಷು । ಅತಃ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀತಿ ಚಾಹುಸ್ತತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಕನ್ಯಕಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಚಕ್ರುಃ ॥ ೩,೨೫.

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ಯೆಯರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಚ ದೇವಾಸ್ತುಪ್ತುಂ ವಿವಿಶುಃ ಶುದ್ಧಭಕ್ತ್ಯಾ ಖಗೇನ್ದ್ರ । ಯಥೋಪದಿಷ್ಟಂ ಗುರುಣಾ ತಥೈವ ಚಕ್ರೇ ಕನ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವಂ ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೫.

ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಶುದ್ಧಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲು ಒಳಗಾದರು, ಖಗೇಂದ್ರ; ಗುರುವು ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ಯೆಯರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು, ಖಗೇಂದ್ರ.

ತದಾ ಹರಿಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ತಸ್ಯೈ ಸ್ವಕಂ ರೂಪಂ ಸುಪ್ರತೀಕೇ ಸುಪೂರ್ಣಮ್ । ಸಾ ಕನ್ಯಕಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ರೂಪಂ ದದರ್ಶ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಮನೋಭಿರಾಮಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ರೂಪವನ್ನು ಆಕೆಗೆ ತೋರಿಸಿದನು; ಆ ಕನ್ಯೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಸುವರ್ಣಚಿತ್ರಂ ವಸನಂ ವಸಾನಂ ಸೋಷ್ಣೀಷಕಂ ಕಞ್ಚುಕಂ ಸಂದಧಾನಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಪಾಗಡಿ ಮತ್ತು ಮೈಮೇಲೆ ಜಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಮೃಗೋತ್ಥಮದಗನ್ಧೇನ ಸುರಭೀಕೃತದಿಙ್ಮುಖಮ್ । ಪುಣ್ಡರೀಕವಿಶಾಲಾಕ್ಷಂ ಕಂಬುಗ್ರೀವಂ ಮಹಾಭುಜಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಮೃಗದ ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಬಂದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸುಗಂಧಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಸಿರು ಕಮಲದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು, ಕಂಠವು ಶಂಖದಂತೆ, ಕೈಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದವು.

ಹೇಮಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಙ್ಗಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕನ್ದರ್ಪಸನ್ನಿಭಮ್ । ಜಗನ್ಮೋಹನಸೈನ್ದರ್ಯಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ಮನೋಹರಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿತ್ತು, ಅವನು ಮನ್ಮಥನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತಿತ್ತು, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು, ನೋಡಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಕನ್ಯಾ ಮುಮುದೇ ರೋಮಾಞ್ಚಿತಸುಗಾತ್ರಕಾ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಯುವತಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವಳ ಸುಂದರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದಪರಿಪ್ಲುತಾಶಯಾ ಪ್ರೇಮ್ಣಾಥ ರೋಮಾಶ್ರುಕುಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾ । ನನರ್ತ ದೇವೀ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಾ ಧ್ವಸ್ತದೋಷಾ ಪರಮಾದರೇಣ । ಆನನ್ದ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸುಖಂ ಚ ದತ್ತ್ವಾ ಮುಕುನ್ದಾ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ವಿಮುಕ್ತಿದಾನಾತ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ಆ ದೇವಿ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು: 'ಆನಂದದಾಯಕನಾದವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡು; ಮುಕುಂದಾ, ವಿಮೋಚನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಹ್ಯರವಿನ್ದನೇತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕರುಣಾಸುಧಾರ್ದ್ರ । ಗೋವಿನ್ದ ಗೋವಿನ್ದ ಸುದುಃ ಖಿತಾಂ ಮಾಂ ಜ್ಞಾನಾದಿದಾನೇನ ಹಿ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅರವಿಂದನೇತ್ರನಾದವನೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಸನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ಗೋವಿಂದಾ, ಗೋವಿಂದಾ, ನಾನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಜನಾರ್ದನ ತ್ವಂ ಹಿ ಸುದುಷ್ಟಸಂಗಾನ್ಕಾಮಾದಿರೂಪಾನ್ಸತತಂ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ । ಹರೇ ಹರೇ ಮಾಂ ಸತತಂ ಪಾಹಿ ದೈತ್ಯಾನ್ಸಮಾಹೃತ್ಯ ಪ್ರಬಲಾನ್ವಿಘ್ನರೂಪಾನ್ ॥ ೩,೨೫.

ಜನಾರ್ದನನೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಮಾದಿ ದುಷ್ಟ ಸಂಗವನ್ನು ದೂರವಿಡುವವನು; ಹರಿಯೇ, ಹರಿಯೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ದೈತ್ಯರೂಪದ ಬಲಿಷ್ಠ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಚತುರ್ಮುಖೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸರಸ್ವತೀಶ । ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ವೃನ್ದಾರವೃನ್ದೈರ್ವನ್ದಿತಪಾದಪದ್ಮ ॥ ೩,೨೫.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಚತುರ್ಮುಖನಾದ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸರಸ್ವತಿಯ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲರೂಪನಾದವನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.

ಏವಂ ತು ನತ್ವಾ ಪರಮಾದರೇಣ ತುಷ್ಟಾವ ವಿಷ್ಣುಂ ಪರಮಂ ಪುರಾಣಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸದಾ ಯೇಽವಿದಿತಾ ಗುಣಾಶ್ಚ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಃ ಸಂತಿ ವಿಷ್ಣೌ ಚ ವೀಶ ॥ ೩,೨೫.

ಹೀಗೆ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ದೇವಿ ಪರಮ ಪುರಾತನನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು. ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಅನೇಕ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳು ಸದಾ ಇವೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಕಾಶಾದತಿಬಾಹುಲ್ಯಸಂಖ್ಯಾ ಗುಣಾ ಹರೌ ತೇಽವಿದಿತಾ ವೈ ರಮಾಯಾಃ । ಅತೋ ಹರೇ ಸ್ತವನೇ ಕ್ವಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿಸ್ತಥಾಪಿ ಯತ್ನಂ ಸ್ತವನೇ ತೇ ಕರಿಷ್ಯೇ ॥ ೩,೨೫.

ಹರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಅನೇಕ ಅಪಾರ ಗುಣಗಳು ರಾಮೆಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹರಿ ಸ್ತುತಿಸಲು ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆದರೂ, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ತವ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ರಮಾಪ್ರಸಾದಾದ್ವಿಧಿಪ್ರಸಾದಾತ್ಭಾರತೀಶಪ್ರಸಾದಾತ್ । ರುದ್ರಪ್ರಸಾದಾತ್ಸ್ತವನಂ ತೇ ಕರಿಷ್ಯೇ ತಥಾಪಿ ವಿಷ್ಣೋ ಮಯಿ ಶಾನ್ತಿಂ ಕುರುಷ್ವ ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ರಾಮೆಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಸರಸ್ವತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ರುದ್ರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೂ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ನನಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡು.

ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋಸಿ ಮಯಿ ತ್ವಮೀಶ ತ್ವತ್ಪಾದಮೂಲೇ ದೇಹಿ ಭಕ್ತಿಂ ಸದೈವ । ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾದ್ದೇವ ಶುಭಾಶುಭಂ ಚ ನಷ್ಟಂ ಮದೀಯಂ ಹ್ಯಶುಭಂ ಚ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಈಶ್ವರನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ದುರ್ಬಾಗ್ಯ ಸದಾ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ನಷ್ಟಮಿಮಂ ಚ ಲೋಕಂ ಮದೇನ ಮತ್ತಂ ಬಧಿರಂ ಚಾನ್ಧಭೂತಮ್ । ಐಶ್ವರ್ಯಯೋಗೇನ ಚ ಯೋ ಹಿ ಮೂಕೋ ಜಾತಃ ಸದಾ ದೀನಾಗುರ್ವಾದಿಕೇಷು ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ನಾಶವಾಗಿದ್ದು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮದುಮತ್ತನಾಗಿ, ಕುರುಡನಾಗಿ, ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಯಾವನು ಮೂಕನಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಅವನು ಸದಾ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ಇತರರಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಮಾ ದೇಹಿ ಐಶ್ವರ್ಯಮನುತ್ತಮಂ ತ್ವತ್ಪಾದಾರವಿನ್ದಸ್ಯ ವಿರುದ್ಧಭೂತಮ್ । ತ್ವಂ ದೇವ ಮೇ ದೇಹಿ ಸತಾಂ ಚ ಸಂಗಂ ತವ ಸ್ವರೂಪಪ್ರತಿಪಾದಕಾನಾಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಬೇಡ. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ಪುತ್ರಾದೀನಾಮೈಹಿಕಂ ವಾಸುದೇವ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ । ಸದ್ವಷ್ಣವೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಕೋಪಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದರವಿನ್ದೇ ॥ ೩,೨೫.

ವಾಸುದೇವಾ, ನನ್ನ ಪುತ್ರಾದಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಐಹಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ಸತ್ಯವೈಷ್ಣವನಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವ ಕೋಪವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ದ್ರವ್ಯಾದಿಕೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಲೋಭಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ವೈ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ । ಪುತ್ರಾದಿಕೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಂ ಚ ಮೋಹಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ ॥ ೩,೨೫.

ದ್ರವ್ಯಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಲೋಭವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ಪುತ್ರಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಮೋಹವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.

ವಿದ್ಯಾಂ ಪುತ್ರಂ ದ್ರವ್ಯಜಾತಂ ಮದಂ ಚ ದಗ್ಧ್ವಾ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ಪಾದಾಬ್ಜಮೂಲೇ । ಸದ್ವೈಷ್ಣವಾಸಹಮಾನಸ್ವರೂಪಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ವೇಙ್ಕಟೇಶ ॥ ೩,೨೫.

ವಿದ್ಯೆ, ಪುತ್ರ, ದ್ರವ್ಯ ಇವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ವೆಂಕಟೇಶಾ, ಸಜ್ಜನ ವೈಷ್ಣವರ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಹಿಂಗನ್ನು ದಹಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಮನ್ತ್ರಂ ಚ ಮೇ ದೇಹಿ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ಯೇನೈವ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ತವ ಸಂಗಶ್ಚ ಭೂಯಃ । ನಾನ್ಯಂ ವೃಣೇ ತವ ಪಾದಾಬ್ಜಸಂಗಾತ್ತದೇವ ಮೇ ದೇಹಿ ಮಮ ಪ್ರಸನ್ನಃ ॥ ೩,೨೫.

ಎಲ್ಲರ ಮೂಲರೂಪನಾದವನೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ನನಗೆ ಒಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡು. ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಸಂಗವನ್ನೇ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೇ ನನಗೆ ನೀಡು.