ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮಧುಸೂದನಾಯ ಭೋಃ ಕನ್ಯೇ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ತು ನೈರೃತೌ । ಪಶ್ಚಿಮೇ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಾಯ ವಾಮನಾಯ ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಕನ್ಯೆ, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ನಮಿಸಬೇಕು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಮತ್ತು ವಾಮನನಿಗೂ ನಮಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣವೇ ಶ್ರೀಧರಾಯಾಥ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ಭಾಮಿತಿ । ಉತ್ತರೇ ತು ಮಹಾಕನ್ಯೇ ಹೃಷೀಕೇಶಾಯ ವೈ ನಮಃ ॥ ೩,೨೪.

ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ನಮಿಸಬೇಕು, ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯೆ. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕನ್ಯೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೂ ನಮಿಸಬೇಕು.

ತಥಾ ವೈ ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದತನ್ದ್ರಿತಃ । ದಾಮೋದರಾಯ ಚೈಶಾನ್ಯೇ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೨೪.

ಹಾಗೆಯೇ ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ನಮಿಸಬೇಕು. ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರನಿಗೂ ನಮಿಸಬೇಕು, ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯೆ.

ಚತುರ್ಥಾವರಣೇ ಪೂರ್ವೇ ಮಹಾಕೂರ್ಮಾಯ ವೈ ನಮಃ । ವರಾಹಾಯ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದಾಗ್ನೇಯೇ ಕನ್ಯಕೇ ಶುಭೇ ॥ ೩,೨೪.

ನಾಲ್ಕನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಚ್ಛಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಶುಭಕನ್ಯೆಯೇ, ವರಾಹನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ನಾರಸಿಂಹಾಯ ವಾಮನಾಯ ನಮೋನಮಃ । ಭಾರ್ಗವಾಯ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾನ್ನೈರೃತ್ಯೇ ಶುದ್ಧಚೇತಸಾ ॥ ೩,೨೪.

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಾರಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವಾಮನರಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಪಶ್ಚಿಮೇ ಮಾಧವಾಯಾಥ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಯ ವೈ ನಮಃ । ಬುದ್ಧಾಯ ಚ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದ್ವಾಯವ್ಯೇ ಕನ್ಯಕೇ ಶುಭೇ ॥ ೩,೨೪.

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾಧವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಶುಭಕನ್ಯೆಯೇ, ಬುದ್ಧನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತರೇ ಹ್ಯುಲ್ಕರೂಪಾಯ ಅನನ್ತಾಯ ನಮೋಸ್ತು ತೇ । ಈಶಾನ್ಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದತನ್ದ್ರಿತಃ ॥ ೩,೨೪.

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಕರೂಪನಿಗೂ ಅನಂತನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪನಿಗೆ ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಆಗ್ನೇಯೇ ವಾರುಣೀಂ ಚೈವ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಚೈವ ನೈರೃತೇ । ವಾಯವ್ಯೇ ಭಾರತೀಂ ಚೈವ ಈಶಾನ್ಯೇ ಗಿರಿಜಾಂ ನಮೇತ್ ॥ ೩,೨೪.

ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾರುಣಿಯನ್ನು, ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತಿಯನ್ನು, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗಿರಿಜೆಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಗಿರಿಜಾಂ ವಾಮಭಾಗೇ ತು ಸೌಪರ್ಣೈ ಚೈವ ಸಂನಮೇತ್ । ಪ್ರಾಗಿನ್ದ್ರಾಯ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ಸಾಯುಧಾಯ ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿರಿಜೆಗೆ ಮತ್ತು ಸೌಪರ್ಣ್ಯರಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು; ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಆಯುಧಧಾರಿಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ ಪರಿಗ್ರಹಾಯ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣೋಃ ಪಾರ್ಷದಾಯ ನಮೋನಮಃ । ಆಗ್ನೇಯೇತ್ಯಗ್ನಯೇ ತುಭ್ಯಂ ಸಾಯುಧಾಯೇತಿ ಪೂರ್ವವತ್ ॥ ೩,೨೪.

ಪರಿಗ್ರಹ ಸ್ವರೂಪ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಿಷದ್ಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ, ಆಯುಧಧಾರಿಯಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಪೂರ್ವದಂತೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ತು ಯಮಾಯೈವ ನೈರೃತ್ಯಾಂ ನಿರೃತಿಂ ಯಜೇತ್ । ಪಶ್ಚಿಮೇ ವರುಣಾಯೈವ ವಾಯವ್ಯೇ ವಾಯವೇ ನಮಃ ॥ ೩,೨೪.

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯಮನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿರೃತಿಗೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವರుణನಿಗೆ, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉತ್ತರೇ ಚ ಕುಬೇರಾಯ ಈಶಾನ್ಯೇ ಚ ಶಿವಾಯ ಚ । ಈಶಾನಶಕ್ರಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಸಾಯುಧಾಯ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನಿಗೆ, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು; ಈಶಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿರೃತ್ಯಪ್ಯತಿಮಧ್ಯೇ ತು ಶೇಷಾಯ ಚ ನಮೋನಮಃ । ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಣಮೇಚ್ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ ॥ ೩,೨೪.

ನಿರೃತಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶೇಷನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಇತ್ಯೇತತ್ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಂ ತು ದರ್ಶನಮ್ । ಇತಃ ಪರನ್ತು ಗನ್ತವ್ಯಂ ದರ್ಶನಾರ್ಥಂ ರಮಾಪತೇ ॥ ೩,೨೪.

ಇಂತಹ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸಾ ದೇವೀ ತೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ತು ಯಯೌ ಮುದಾ । ಯದುಕ್ತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದರ್ಶನಸ್ಯ ವಿಧಿಃ ಖಗ । ಕಸ್ಯಚಿನ್ನೈವ ವಕ್ತವ್ಯೋ ಗೋಪ್ಯತ್ವಾಚ್ಚ ಕದಾಚನ ॥ ೩,೨೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು; ಖಗ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದರ್ಶನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು, ಯಾವಾಗಲೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು.

ಸಮಾಗಮೋ ದುರ್ಘಟ ಏವ ವೀನ್ದ್ರ ಸತಾಂ ಚ ಸತ್ತತ್ತ್ವವಿಬೋಧಕಾನಾಮ್ । ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಸಂಚಯಾದಭೂದ್ಗುರೋಃ ಸಂಗಮ ಏವ ತಸ್ಯ ॥ ೩,೨೪.

ನಿಜವಾದ ಸದ್ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಸತ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವವರ ಸಂಗಮವು ಬಹಳ ಅಪರೂಪ, ಖಗೇಂದ್ರ; ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗುರುಗಳ ಸಂಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಯೋ ವಿಕಾರಂ ಚ ನಿಜಂ ಜಹಾತಿ ಶೇಷಸ್ಯ ಶೇಷಂ ನಲಿನಸ್ಯ ಷಙ್ಕಜಮ್ । ಭಾವಂ ಚಲಂ ಪಙ್ಕಜನಾಭಯೋಗಾತ್ಸತ್ಸಂಗಯೋಗಾದಶುಭಾನಿ ನ ಸ್ಯುಃ ॥ ೩,೨೪.

ಹಾಲು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೊಸರಾಗುತ್ತದೆ; ಕಮಲದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಸಂಶಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸಂಗದಿಂದ ಅಶುಭವು ಉಂಟಾಗದು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೫ ಸಾ ದ್ವಾರದೇಶೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದೇವೀ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀಂ ದದೃಶೇ ಕೈಶ್ಚ ಸಾರ್ಧಮ್ । ಸ್ವಾಮಿನ್ಹರೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸೇತಿ ಸಾ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ತಾರಕಂ ಸಮ್ಪ್ರದಧ್ಯೌ ॥ ೩,೨೫.

ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವಿ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿಯನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದಳು; ಅಲ್ಲೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮುಕ್ತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು.

ದೇವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಪಾಲನಾರ್ಥಂ ಚ ವಿಷ್ಣುರಸ್ತ್ಯೇವ ನಿತ್ಯಂ ಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯಾಂ ಜಲೇಷು । ಅತಃ ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣೀತಿ ಚಾಹುಸ್ತತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ಕನ್ಯಕಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಚಕ್ರುಃ ॥ ೩,೨೫.

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ಯೆಯರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಚ ದೇವಾಸ್ತುಪ್ತುಂ ವಿವಿಶುಃ ಶುದ್ಧಭಕ್ತ್ಯಾ ಖಗೇನ್ದ್ರ । ಯಥೋಪದಿಷ್ಟಂ ಗುರುಣಾ ತಥೈವ ಚಕ್ರೇ ಕನ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವಂ ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೫.

ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಶುದ್ಧಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲು ಒಳಗಾದರು, ಖಗೇಂದ್ರ; ಗುರುವು ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ಯೆಯರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು, ಖಗೇಂದ್ರ.

ತದಾ ಹರಿಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ತಸ್ಯೈ ಸ್ವಕಂ ರೂಪಂ ಸುಪ್ರತೀಕೇ ಸುಪೂರ್ಣಮ್ । ಸಾ ಕನ್ಯಕಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ರೂಪಂ ದದರ್ಶ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಮನೋಭಿರಾಮಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ರೂಪವನ್ನು ಆಕೆಗೆ ತೋರಿಸಿದನು; ಆ ಕನ್ಯೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಸುವರ್ಣಚಿತ್ರಂ ವಸನಂ ವಸಾನಂ ಸೋಷ್ಣೀಷಕಂ ಕಞ್ಚುಕಂ ಸಂದಧಾನಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಪಾಗಡಿ ಮತ್ತು ಮೈಮೇಲೆ ಜಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಮೃಗೋತ್ಥಮದಗನ್ಧೇನ ಸುರಭೀಕೃತದಿಙ್ಮುಖಮ್ । ಪುಣ್ಡರೀಕವಿಶಾಲಾಕ್ಷಂ ಕಂಬುಗ್ರೀವಂ ಮಹಾಭುಜಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಮೃಗದ ಕುಷ್ಠದಿಂದ ಬಂದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸುಗಂಧಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಸಿರು ಕಮಲದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು, ಕಂಠವು ಶಂಖದಂತೆ, ಕೈಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದವು.

ಹೇಮಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಙ್ಗಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕನ್ದರ್ಪಸನ್ನಿಭಮ್ । ಜಗನ್ಮೋಹನಸೈನ್ದರ್ಯಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ಮನೋಹರಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿತ್ತು, ಅವನು ಮನ್ಮಥನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತಿತ್ತು, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು, ನೋಡಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಕನ್ಯಾ ಮುಮುದೇ ರೋಮಾಞ್ಚಿತಸುಗಾತ್ರಕಾ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಯುವತಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವಳ ಸುಂದರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತದ್ದರ್ಶನಾಹ್ಲಾದಪರಿಪ್ಲುತಾಶಯಾ ಪ್ರೇಮ್ಣಾಥ ರೋಮಾಶ್ರುಕುಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾ । ನನರ್ತ ದೇವೀ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಾ ಧ್ವಸ್ತದೋಷಾ ಪರಮಾದರೇಣ । ಆನನ್ದ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸುಖಂ ಚ ದತ್ತ್ವಾ ಮುಕುನ್ದಾ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ವಿಮುಕ್ತಿದಾನಾತ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನಂದದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ, ಆ ದೇವಿ ಪರಮ ಗೌರವದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು: 'ಆನಂದದಾಯಕನಾದವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡು; ಮುಕುಂದಾ, ವಿಮೋಚನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಹ್ಯರವಿನ್ದನೇತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕರುಣಾಸುಧಾರ್ದ್ರ । ಗೋವಿನ್ದ ಗೋವಿನ್ದ ಸುದುಃ ಖಿತಾಂ ಮಾಂ ಜ್ಞಾನಾದಿದಾನೇನ ಹಿ ಪಾಹಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೫.

ಅರವಿಂದನೇತ್ರನಾದವನೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಸನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ಗೋವಿಂದಾ, ಗೋವಿಂದಾ, ನಾನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಜನಾರ್ದನ ತ್ವಂ ಹಿ ಸುದುಷ್ಟಸಂಗಾನ್ಕಾಮಾದಿರೂಪಾನ್ಸತತಂ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ । ಹರೇ ಹರೇ ಮಾಂ ಸತತಂ ಪಾಹಿ ದೈತ್ಯಾನ್ಸಮಾಹೃತ್ಯ ಪ್ರಬಲಾನ್ವಿಘ್ನರೂಪಾನ್ ॥ ೩,೨೫.

ಜನಾರ್ದನನೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಮಾದಿ ದುಷ್ಟ ಸಂಗವನ್ನು ದೂರವಿಡುವವನು; ಹರಿಯೇ, ಹರಿಯೇ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ದೈತ್ಯರೂಪದ ಬಲಿಷ್ಠ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಚತುರ್ಮುಖೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಸರಸ್ವತೀಶ । ರಮೇಶ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ವೃನ್ದಾರವೃನ್ದೈರ್ವನ್ದಿತಪಾದಪದ್ಮ ॥ ೩,೨೫.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಚತುರ್ಮುಖನಾದ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಸರಸ್ವತಿಯ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲರೂಪನಾದವನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.