ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕನ್ಯೋವಾಚ । ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಕೇ ಚ ಭಕ್ತಾ ಭಕ್ತಿಂ ಕಥಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸುರೇತೇ । ತೇಷಾಂ ಹರಿಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ತ್ರಾತಾ ಸದಾ ಭಕ್ತವರ್ಗೇ ದಯಾಲುಃ ॥ ೩,೨೪.

ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು: ಜೈಗೀಷವ್ಯ, ಯಾರು ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಅವರು ಹೇಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಹರಿಯು ಮಹಾತ್ಮನು ಸದಾ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತರ ಗುಂಪಿಗೆ ದಯಾಳುವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಜೈಗೀಷವ್ಯಸ್ತ್ವೇವಮುಕ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ಉವಾಚ ಕನ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಮರನ್ ಭಕ್ತವರ್ಯಃ । ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಉವಾಚ । ಪ್ರಹಾದಾದ್ಯಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತಾಃ ಕೃತ್ವಾ ನೃಸಿಂಹೇ ಚೋತ್ತಮಾಂ ಭಕ್ತಿಮೇವ ॥ ೩,೨೪.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನು, ಭಕ್ತಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಕನ್ಯೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತರು, ಅವರು ನೃಸಿಂಹನಿಗೆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವಾಪ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮನುತ್ತಮಂ ಚ ಜ್ಞಾನಂ ನೃಸಿಂಹಾತ್ಸಮವಾಪ ಪಶ್ಚಾತ್ । ಪರಾಶರಃ ಶ್ರೀನಿಬಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತೋ ಭಕ್ತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ಯಾಸರೂಪಂ ಹರಿಂ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಅವರು ಅಪೂರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ನಂತರ ನೃಸಿಂಹನಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಪರಾಶರನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತನು, ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಹರಿಯು ವ್ಯಾಸನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸ್ತುತ್ವಾ ತೇನ ಜ್ಞಾನತತ್ತ್ವಂ ಹ್ಯವಾಪ್ಯ ಜಗಾಮ ಮೋಕ್ಷಂ ಭಕ್ತಿಸಂವರ್ಧಿತಾತ್ಮಾ । ಯೋ ನಾರದಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತೋ ಭಕ್ತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಗರ್ಭವಾಸೇ ಹರೌ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನಾರದನು ಜ್ಞಾನತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತನಾದ ಅವನು, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಹರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

ತಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರತ್ವಮಾಪ ಜ್ಞಾನಪ್ರಾಪ್ತ್ಯಾ ತೇನ ಮುಕ್ತಿಂ ಜಗಾಮ । ಯೋ ಹ್ಯಂಬರೀಷಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತಃ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತಿಂ ಪರದೇವ ಹರೌ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಬರೀಷನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತನಾದ ಅವನು, ಪರಮದೇವರಾದ ಹರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಜಪ್ತ್ವಾ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದುರ್ವಾಸಕಶ್ಚಾಪ್ಯವಾಪ ಮೋಕ್ಷಂ ತೇನ ಸಂವರ್ಧಿತಾತ್ಮಾ । ಮುಚುಕುನ್ದೋ ವೈ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತೋ ವೈರಾಗ್ಯತೋ ಭಕ್ತಿದಾರ್ಢ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ॥ ೩,೨೪.

ಜಪಮಾಡಿ ದುರ್ವಾಸನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದರಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಮುಚುಕುಂದನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.

ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಹಾತ್ಮಾ ಹ್ಯವಾಪ ಮೋಕ್ಷಂ ತೇನ ಸಂವರ್ಧಿತಾತ್ಮಾ । ಸ ಪುಣ್ಡರೀಕಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತಃ ಪಿತ್ರಾದಿಷ್ಟೋ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ॥ ೩,೨೪.

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಪುಂಡರಿಕನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

ಹರಿಪ್ರಾಸಾದಾಜ್ಜ್ಞಾನಮನುತ್ತಮಂ ಚಾಪ್ಯವಾಪ ಮೋಕ್ಷಂ ಭಕ್ತಿಸಂವರ್ಧಿತಾತ್ಮಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ವಾಯುಶ್ಚ ಸರಸ್ವತೀ ಚ ಜ್ಞಾತವ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಜುಯೋಗಿನಶ್ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಹರಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಪೋಷಿತವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಾಯು, ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ಯಯೋಗಿಗಳು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವರು.

ಅಚ್ಛಿನ್ನಭಕ್ತಾಶ್ಚ ಸದಾ ಮುರಾರೇರ್ನ ಕಾಮ್ಯರಕ್ತಾಃ ಶುದ್ಧರೂಪಾ ಹಿ ತೇ ಚ । ಗಿರೀಶನಾಗೇಶಖಗೇಶಸಂಜ್ಞಾ ದೇವಾಃ ಶುಕ್ರಾರೌ ಗುರುಚನ್ದ್ರೇನ್ದುಸೂರ್ಯಾಃ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾರು ಸದಾ ಮುರಾರಿಗೆ ಅಚ್ಛಿನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಕಾಮ್ಯವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರದು, ಅವರು ಶುದ್ಧಸ್ವರೂಪಿಗಳು. ಗಿರೀಶ, ನಾಗೇಶ, ಖಗೇಶ, ಶುಕ್ರ, ಅರು, ಗುರು, ಚಂದ್ರ, ಇಂದು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಎಂಬ ದೇವತೆಗಳು.

ಜಲೇಶೋಗ್ನಿರ್ಮನುಧರ್ಮೌ ಕುಬೇರಃ ವಿಘ್ನೇಶನಾಸತ್ಯಮರುದ್ಗಣಾಶ್ಚ । ಪರ್ಜನ್ಯಮಿತ್ರಾದಯ ಏವ ಸರ್ವೇ ಸದಾ ಹ್ಯೇತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತಾಃ ॥ ೩,೨೪.

ಜಲೇಶ, ಅಗ್ನಿ, ಮನು, ಧರ್ಮ, ಕುಬೇರ, ವಿಘ್ನೇಶ, ನಾಸತ್ಯ, ಮರುದ್ಗಣಗಳು, ಪರ್ಜನ್ಯ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರು ಎಲ್ಲರೂ ಸದಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತರು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಭೃಗುರೌರ್ವಶ್ಚ ಕುತ್ಸೋ ಮರೀಚಿರತ್ರಿಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಶ್ಚ । ಶಕ್ತಿರ್ವಸಿಷ್ಠೋ ಸೌತಮೀಯೋ ಪುಲಸ್ತ್ಯೋ ಭಾರದ್ವಾಜಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಭಕ್ತಾಃ ॥ ೩,೨೪.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಭೃಗು, ಔರ್ವ, ಕುತ್ಸ, ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಶಕ್ತಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಸೌತಮೀಯ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾರದ್ವಾಜರು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಭಕ್ತರು.

ಮಾನ್ಧಾತಾ ನಹುಷೋಂಬರೀಷಸಗರೌ ರಾಜಾ ಪೃಥುರ್ಹೈಹಯೋ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುರ್ಭರತೋ ಯಯಾತಿಸುತಲೌ ಧರ್ಮೋ ವಿಕುಕ್ಷಿಸ್ತಥಾ । ಉತ್ತಾನಶ್ಚ ಬಿಭೀಷಣೋ ದಶರಥೋ ಹ್ಯೇತೇ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿನಃ ಶ್ರೀಮದ್ವೇಙ್ಕಟನಾಯಕಸ್ಯ ಚ ಗುರೋರ್ಭಕ್ತಾಃ ಸದಾ ಸಂಸ್ಮೃತಾಃ ॥ ೩,೨೪.

ಮಾನ್ಧಾತ, ನಹುಷ, ಅಂಬರೀಷ, ಸಾಗರ, ಪೃಥು, ಹೈಹಯ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ಭರತ, ಯಯಾತಿ, ಸುತಲ, ಧರ್ಮ, ವಿಕುಕ್ಷಿ, ಉತ್ತಾನ, ವಿಭೀಷಣ, ದಶರಥ—ಈ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸದಾ ಶ್ರೀಮದ್ವೇಂಕಟನಾಯಕನ ಮತ್ತು ಅವನ ಗುರುಗಳ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಗೀರಥೀ ಸಮುದ್ರಶ್ಚ ಯಮುನಾ ಚ ಸರಸ್ವತೀ । ಗೋದಾವರೀ ನರ್ಮದಾ ಚ ಕೃಷ್ಣಾ ಭೀಮರಥೀ ತಥಾ ॥ ೩,೨೪.

ಭಾಗೀರಥಿ, ಸಮುದ್ರ, ಯಮುನಾ, ಸರಸ್ವತಿ, ಗೋದಾವರಿ, ನರ್ಮದಾ, ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಭೀಮರಥಿಯೂ ಸಹ.

ಸರಯೂಫಲ್ಗುಕಾವೇರೀಗಣ್ಡಕೀ ಕಪಿಲಾ ಸ್ತಥಾ । ಇತ್ಯೇತಾಶ್ಚ ಹರೇರ್ಭಕ್ತಾಃ ಸಂತಿ ಚಾತ್ರೈವ ಭಾಮಿನಿ ॥ ೩,೨೪.

ಸರಯೂ, ಫಲ್ಗು, ಕಾವೇರಿ, ಗಂಡಕಿ, ಕಪಿಲಾ—ಇವುಗಳೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಹರಿಯ ಭಕ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಅಭಿಪ್ರಾಯಂ ತತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ಕನ್ಯೇ ಮಯಾ ಸತಿ । ಯತ್ರ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಮಾರ್ಗೇ ಕಥಾ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥ ೩,೨೪.

ಅಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಕನ್ಯೆಯೇ. ಎಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಕಥೆಯ ಮಾರ್ಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವರ್ತನ್ತೇ ವೈಷ್ಣವಾ ಯತ್ರ ಹರಿತತ್ತ್ವಾರ್ಥಬೋಧಕಾಃ । ತತ್ರೈವ ಭಕ್ತಾಃ ಸರ್ವೇಪಿ ಸಂತಿ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತಥೈವ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾವೆಲ್ಲ ಕಡೆ ವೈಷ್ಣವರು ಹರಿಯ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತರು ಇದ್ದಾರೆ.

ಯೇ ದೇವಯಾತ್ರಾಂ ಪರಮಾತ್ಮಚಿನ್ತಯಾ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇ ಹರಿಭಕ್ತಾಶ್ಚ ನಾನ್ಯೇ । ಯತೋ ಹರೌ ಪರಮೇ ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಸರ್ವಂ ನಿಷ್ಠಾಮೇತಿ ಕೃತ್ಯಂ ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾರು ದೇವಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಹರಿಯ ಭಕ್ತರು, ಇತರರು ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಹರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ವೈಷ್ಣವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ಖಗೇಂದ್ರ.

ಶೇಷಾಚಲಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಹ್ಯನ್ನವಸ್ತ್ರಾದಿಭೂಷಣಮ್ । ಯೋ ನ ದದ್ಯಾದಭಕ್ತಃ ಸ ತತಃ ಕೋ ನು ಪರಃ ಪಶುಃ ॥ ೩,೨೪.

ಶೇಷಾಚಲವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾರು ಅನ್ನ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗಿಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪಶುವೇನು?

ಭಕ್ತಾ ಹರೇಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಚಲೇ ಚ ಗಙ್ಗಾದಿರೂಪೇಣ ಚ ತತ್ರತತ್ರ । ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸೇವಾರ್ಥಮುರುಕ್ರಮಸ್ಯ ತೇಷಾಂ ಪೂಜಾ ನೈವ ಕಾರ್ಯಾ ಚ ದೇವಿ ॥ ೩,೨೪.

ಹರಿಯ ಭಕ್ತರು ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಚಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಂಗಾದಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಉರುಕ್ರಮನ ಸೇವೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು, ದೇವಿಯೇ.

ಅಭಿಪ್ರಾಯಂ ತತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ತ್ವಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಲೇ ವಸ್ತ್ರಗನ್ಧಾದಿಧೂಪೈಃ । ಪುರಾಣೋಕ್ತಾ ಅಪಿ ಭೇದೇನ ಪೂಜ್ಯಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತಾನ್ವನ್ದಯೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞ ಏವ ॥ ೩,೨೪.

ಅಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೇಳು. ಬಟ್ಟೆ, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ, ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವವರನ್ನೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ನೋಡಿದಾಗ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಸದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ವನ್ದಯೇತ್ಪಾದಮೂಲೇ ಹಸ್ತೌ ಚ ದ್ವೌ ಸಂಪುಟೀಕೃತ್ಯ ದೇವಿ । ಸಾಷ್ಟಾಙ್ಗರುಪಂ ವನ್ದನಂ ಚೈವ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕುರ್ಯಾತ್ತಥಾ ಗುರವೇ ವಿಷ್ಣುಬುದ್ಧ್ಯಾ ॥ ೩,೨೪.

ಸತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವರ ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ದೇವಿಯೇ. ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುವನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಮಿಸಬೇಕು.

ಗಙ್ಗಾದೀನಾಂ ವನ್ದನಂ ಕಾರ್ಯಮೇವ ಸಾಷ್ಟಾಙ್ಗಂ ವೈ ತುಲಸೀನಾಂ ತಥೈವ । ಅಶ್ವತ್ಥಾನಾಂ ನಮನಂ ಕಾರ್ಯಮೇವ ಗವಾದೀನಾಂ ನಮನಂ ಮಾನಸೇನ ॥ ೩,೨೪.

ಗಂಗೆಯಂತಹ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ತುಳಸಿಗೆ ಸದಾ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಸುವುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ನಮಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಾ ಸದಾ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕಾರ್ಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವೈಷ್ಣವೈರೇವ ನಾನ್ಯೈಃ । ಯೇ ನಾಮಕಾ ಜ್ಞಾನವನ್ತಃ ಸುಭಕ್ತಾಃ ಸದೈವ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಪೂಜಾ ಚ ಕನ್ಯೇ ॥ ೩,೨೪.

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವೈಷ್ಣವರು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರೂ ಆಗಿರುವವರು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಓ ಕನ್ಯೆ.

ಯೇ ನಾಮಕಾ ಜ್ಞಾನವನ್ತಃ ಸುಭಕ್ತಾಃ ಸದೈವಂ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಪೂಜಾ ಚ ಕನ್ಯೇ । ಯೇನಾಮಕಾ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾಃ ಸದೈವ ಪೂಜಾ ವಿಷ್ಣೋರ್ನೈವ ಕಾರ್ಯಾತ್ರ ದೇವಿ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾರು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಓ ಕನ್ಯೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಅವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಓ ದೇವಿ.

ಮೋಹಾದ್ಯೋ ವೈ ಪೂಜಯೇದ್ದೇವದೇವಂ ಮಹಾಧರ್ಮಾದ್ಯಾತಿ ಚಾನ್ಧಂ ತಮೋ ವೈ । ಬ್ರಹ್ಮಾದಿನಾಮಾನಿ ಹರೇರ್ಹಿ ದೇವೀಂ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸ್ವನಾಮಾನಿ ದದೌ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾರು ಮೋಹದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಅಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಓ ದೇವಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹರಿಯೇ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

ನಾದಾದ್ಧೀರಃ ಕೇಶವಾದೀನಿ ಕನ್ಯೇ ಸ್ವಕಂ ಪುರಂ ಪ್ರವಿಹಾಯೈವ ರಾಜಾ । ಏವಂ ಮಯೋಕ್ತಂ ಕನ್ಯಕೇ ಸರ್ವಮೇತದೇತತ್ಪರಂ ಸಮ್ಯಗಾರೋಹಣೀಯಮ್ ॥ ೩,೨೪.

ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು, ಓ ಕನ್ಯೆ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಈ ಮಹತ್ವದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಗೋವಿನ್ದ ನಾರಾಯಣ ಮಾಧವೇತಿ ಯೂಯಂ ಮಯಾ ಸರ್ವಮಾರಾಧಿತವ್ಯಮ್ । ಸರ್ವೇ ಮಿಲಿತ್ವಾ ಪುನರೇವಂ ಖಗೇನ್ದ್ರ ಸಮಾರುಹನ್ವೈಙ್ಕಟಾದ್ರಿಂ ಗೃಣನ್ತಃ ॥ ೩,೨೪.

ಗೋವಿಂದ, ನಾರಾಯಣ, ಮಾಧವ ಎಂಬೆಲ್ಲ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಓ ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ವೈಕುಂಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಹಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರು.

ಹರೇರ್ನಾಮಾನ್ಯತ್ರ ಪೂರ್ವಂ ಗೃಣನ್ತಸ್ತ್ವಾಸ್ವಾದಯನ್ತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ನಾಮ । ದ್ರಷ್ಟುಂ ಸರ್ವೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ತಥೈವ ಕುರ್ವನ್ತಸ್ತೇ ತಲಶಬ್ದಂ ನದನ್ತಃ ॥ ೩,೨೪.

ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಹೆಸರನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರೂ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದರು, ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ಇತಿ ಕೃಷ್ಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣಮುವಾಚಹ ಕಥಮಾಸ್ವಾದನಂ ಚಕ್ರುರೇತದ್ವಿಸ್ತೀರ್ಯಮೇ ವದ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಭೋ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ತವ ನಾಮೈವ ಚೈತನ್ನಾಮ ಸ್ವಾಮೀ ನನು ನಾಮೈವ ಸ್ವಾಮೀ । ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಆಶ್ರಯನ್ತೀತ್ತಿ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ರಮಾ ಶ್ರೀರಿತಿ ನಾಮ ಚಾಪ ॥ ೩,೨೪.