ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವಿನಾ ದಯಾಂ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾ ಖಗೇನ್ದ್ರವ್ಯರ್ಥೇತ್ಯೇವಂ ವೀನ್ದ್ರ ಚಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ । ದಿವಾ ರಾತ್ರೌ ಯೇ ನ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ದಿವ್ಯಾಂ ಹರೇಃ ಕಥಾಂ ತೀರ್ಥಮಾರ್ಗೇ ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೩.

ದಯೆ ಇಲ್ಲದೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ. ಹರಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕೇಳದವರು ತೀರ್ಥಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವ್ಯರ್ಥಂವ್ಯರ್ಥಂ ತಸ್ಯ ಚಾಹುರ್ಗತಂ ವೈ ಅಶ್ವಾದೀನಾಂ ವಾಹನಾನಾಂ ಚ ವಿದ್ಧಿ । ಅಶ್ವಾದೀನಾಮಪರಾಧಂ ವದಸ್ವ ಗಙ್ಗಾದೀನಾಂ ದರ್ಶನಾತ್ಪಾಪನಾಶಃ ॥ ೩,೨೩.

ಅವರ ಯಾತ್ರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕುದುರೆ ಮುಂತಾದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದವರಿಗೂ ಇದೇನು. ಕುದುರೆ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೋಷವನ್ನು ಹೇಳು; ಗಂಗಾದಿ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಥವಿಷ್ಣೋರ್ದರ್ಶನಾತ್ಪಾಪನಾಶೋ ಮಾರ್ಜಾರಸ್ಯಾಪ್ಯಪರಾಧಂ ವದಸ್ವ । ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಥವಿಷ್ಣೋಃ ಪೂಜನಾತ್ಪಾಪನಾಶಃ ಪೂಜಾವತಾಮಪರಾಧಂ ವದಸ್ವ ॥ ೩,೨೩.

ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಬೆಕ್ಕಿನ ದೋಷವನ್ನೂ ಹೇಳು. ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರ ದೋಷವನ್ನೂ ಹೇಳು.

ಜಪಾದೀನಾಂ ಕುರ್ವತಾಂ ಪಾಪನಾಶೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ಧ್ಯಾನಾತ್ಸದ್ಯ ಏವಾಘನಾಶಃ । ಅನುಸಂಧಾನಾದ್ರಹಿತಂ ಸರ್ವಮೇವ ಕೃತಂ ವ್ಯರ್ಥಮೇವೇತಿ ಚಾಹುಃ ॥ ೩,೨೩.

ಜಪಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೋಗ್ಯವಾದ ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅತೋ ಹರೇಃ ಪಾಪವಿನಾಶಿನೀಂ ಕಥಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭಕ್ತಿಮಾನ್ಸ್ಯಾತ್ಖಗೇನ್ದ್ರ । ದೃಷ್ಟ್ವಾದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಪಾದಾಙ್ಕಿತಂ ಚ ಸ್ಮೃತ್ವಾಸ್ಮೃತ್ವಾ ಭಕ್ತಿಮಾನ್ಸ್ಯಾತ್ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೩.

ಹೀಗಾಗಿ, ಹರಿಯ ಪಾಪವಿನಾಶಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನಾಗಬಹುದು, ಪಕ್ಷಿರಾಜ. ಹರಿಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೂ, ನೆನೆಸಿದರೂ, ನೆನೆಸದೆ ಇದ್ದರೂ ಭಕ್ತನಾಗಬಹುದು, ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ಪಿತ್ರಾ ಸಾಕಂ ಕನ್ಯಕಾ ಸಾಪಿ ವೀನ್ದ್ರ ಶೇಷಾಚಲಸ್ಥಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಚ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ । ಜಗಾಮ ಸಾ ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯೇ ಹರಿಂ ಚ ಸಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಮಾಪತಿಂ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಕನ್ಯೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಶೇಷಾಚಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟಳು. ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ವಕ್ಷಃ ಶ್ರೀವತ್ಸರತ್ನೈರ್ಭೂಷಿತಂ ವಿಸ್ತೃತಂ ಚ । ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ತುನ್ದಂ ವಲಿತ್ರಯೇಣಾಙ್ಕಿತಂ ಸುಂದರಂ ಚ ॥ ೩,೨೩.

'ಯಾವಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ವಿಶಾಲವಾದ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ? ಯಾವಾಗ ನಾನು ಮೂರು ಮಡಿಲುಗಳ ಗುರುತು ಇರುವ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಸುಂದರವಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ?'

ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಕಣ್ಠಂ ಮಹರ್ಲೋಕಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಕಂಬುತುಲ್ಯಮ್ । ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ನಾಭಿಂ ಸದಾನ್ತರಿಕ್ಷಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ವೈ ಸುಪೂರ್ಣಮ್ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕತ್ತನ್ನು, ಮಹರ್ಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ, ಮೇಘದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಣುವ ಕತ್ತನ್ನು ನೋಡುವೆನು? ಯಾವಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ನಾಭಿಯನ್ನು, ಸದಾ ಆಕಾಶದ ಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿರುವ ನಾಭಿಯನ್ನು ನೋಡುವೆನು?

ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ವದನಂ ವೈ ಮುರಾರೇರ್ಜನಲೋಕಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಯಾವಾಗ ಮುರಾಸುರನ ಶತ್ರುವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಮುಖವನ್ನು, ಸದಾ ಜನಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವೆನು?

ಶಿರಃ ಕದಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಸತ್ಯಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಸರ್ವದೈವ । ಕಟಿಂ ಕದಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಭೂರ್ಲೋಕಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ತಲೆಯನ್ನು, ಸದಾ ಸತ್ಯಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡುವೆನು? ಯಾವಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕಟಿಯನ್ನು, ಸದಾ ಭೂಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಕಟಿಯನ್ನು ನೋಡುವೆನು?

ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಚೋರು ತಲಾತಲಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಸರ್ವದೈವ । ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಜಾನು ಸುಕೋಮಲಂ ಸುತಲಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ದಂಡಗಳನ್ನು, ಸದಾ ತಲಾತಲದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ದಂಡಗಳನ್ನು ನೋಡುವೆನು? ಯಾವಾಗ ನಾನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಮೃದುವಾದ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಸೂತಲದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡುವೆನು?

ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಜಙ್ಘೇ ರಸಾತಲಸ್ಯಾಶ್ರಯೇಃ ಸರ್ವದೈವ । ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಪಾದತಲಂ ಹರೇಶ್ಚ ಪಾತಾಲಲೋಕಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಯಾವಾಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಭಾಗವನ್ನು, ಸದಾ ರಸಾತಲದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಭಾಗವನ್ನು ನೋಡುವೆನು? ಯಾವಾಗ ನಾನು ಹರಿಯ ಪಾದತಳವನ್ನು, ಸದಾ ಪಾತಾಳಲೋಕದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಪಾದತಳವನ್ನು ನೋಡುವೆನು?

ಇತ್ಥಂ ಮಾರ್ಗೇ ಚಿನ್ತಯನ್ತೀ ಚ ದೇವೀ ಶೇಷಾಚಲೇ ಶೇಷದೇವಂ ದದರ್ಶ । ಫಣೈಃ ಸಹಸ್ರೈಃ ಸುವಿರಾಜಮಾನಂ ನಾನಾದ್ರುಮೈರ್ವಾನರೈರ್ವಾನರೀಭಿಃ ॥ ೩,೨೩.

ಹೀಗೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ದೇವಿ, ಶೇಷಾಚಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹುದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಶೇಷದೇವನನ್ನು, ವಿವಿಧ ಮರಗಳು, ಕೋತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋತಿಯಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಅನನ್ತ ಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಸಂಚಯಾನ್ಮಯಾದ್ಯ ದೃಷ್ಟಃ ಪರಮಾಚಲೋ ಹಿ । ತದ್ದರ್ಶನಾದ್ವಾಷ್ಪಕಲಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾ ಸದ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ನನಾಮ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ॥ ೩,೨೩.

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ಇಂದು ನಾನು ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿದಳು.

ಮುಖಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಮನಂ ಚ ಕಾರ್ಯಂ ಪೃಷ್ಠಾದಿಭಾಗೇ ನಮನಂ ನ ಕಾರ್ಯಮ್ । ಸಾಪಿ ದ್ವಿಷಟ್ಕಂ ನಮನಂ ಚ ಚಕ್ರೇ ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಪುರೋಽಸ್ಯ ॥ ೩,೨೩.

ಮುಖವನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಿಂಭಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅವಳು ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು.

ಇತ್ಥಂ ಕಾರ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವೈಃ ಪರ್ವತಸ್ಯ ತ್ವಂ ವೈಷ್ಣವೈರ್ವಿಪರೀತಂ ಚ ಕಾರ್ಯಮ್ । ಮಧ್ವಾನ್ತಃಸ್ಥಃ ಪರ್ವತಾಗ್ರೇಸ್ತಿ ನಿತ್ಯಂ ರಮಾಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಿತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ॥ ೩,೨೩.

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನೀನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ರಾಮಾ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಸುಸತ್ತಮಂ ಪರಮಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇಽಥಾಹಂ ಹ್ಯಾರುರುಕ್ಷೇಽಚಲಞ್ಚ । ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಕಪಿಲಾಖ್ಯತೀರ್ಥೇ ಸ್ಥಾನಂ ಚಕ್ರೇ ಸಾ ಸ್ವಪಿತ್ರಾ ಸಹೈವ ॥ ೩,೨೩.

ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧನಾದ, ಪರಮ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ನೋಡುವೆನು, ಈಗ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಪಿಲಾ ಎಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವಳು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು.

ಅತ್ರೈವಾಸ್ತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ಹರಿಸ್ತು ದ್ರವ್ಯೇಣ ರೂಪೇಣ ನ ಚಾನ್ಯಥೇತಿ । ಆದೌ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮುಣ್ಡನಂ ತತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ತೀರ್ಥಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಸುತೀರ್ಥೇ ॥ ೩,೨೩.

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು, ಹರಿಯು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಮುಂಡಿಸಿ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು.

ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯಾದಿಸಮಸ್ತದಾನಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶೈಲಂ ಚಾರುರೋಹಾಥ ಸಾಧ್ವೀ । ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಸ ಚಾಗ್ರೇ ಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮಂ ಸಾಪಿ ಚಕ್ರೇ ಸುಭಕ್ತ್ಯಾ ॥ ೩,೨೩.

ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಆ ಸತಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದಳು. ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಪುನಃ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಳು.

ಸೋಪಾನಾನಾಂ ಶತಪರ್ಯನ್ತಮೇವಮಾರುಹ್ಯ ಸಾ ಹ್ಯುಪವಿಷ್ಟಾ ತು ತತ್ರ । ಶುಶ್ರಾವ ಸಾ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಂ ಶುಶ್ರಾವ ವೈ ವೇಙ್ಕಟಾದ್ರೇಃ ಪ್ರಶಂಸಾಮ್ ॥ ೩,೨೩.

ಹೀಗೆ ನೂರು ಹಂತಗಳವರೆಗೆ ಏರಿ, ಅವಳು ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಭಾಗವತಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು ಮತ್ತು ವೆಂಕಟಾದ್ರಿಯ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದಳು.

ಜೈಗೀಷವ್ಯಾದ್ಗುರುಪಾದಾತ್ಸುಭಕ್ತ್ಯಾ ಸುಶ್ರಾವ ತತ್ತ್ವಂ ವೇಙ್ಕಟಾದ್ರೇಶ್ಚ ಸರ್ವಮ್ ॥ ೩,೨೩.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಗುರುಪಾದಗಳಿಂದ ಅವಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವೆಂಕಟಾದ್ರಿಯ ಸರ್ವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೪ ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಉವಾಚ । ಕನ್ಯೇ ಶೃಣು ತ್ವಂ ವೇಙ್ಕಟಾಖ್ಯಾಚಲಸ್ಯ ಸ್ಮೇರಾನನಾಂ ಪುಣ್ಯಮಾಂರೋಹಣೇಽಸ್ಯ । ಶ್ರೀಗೀತಾಯಾಃ ಪಠನಂ ಚೈವ ಕುರ್ವನ್ನಾರೋಹಣಂ ಕುರುತೇ ಸರ್ವಲೋಕಃ ॥ ೩,೨೪.

ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಕನ್ಯೆ, ವೆಂಕಟ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ನಗುವ ಮುಖದಿಂದ ಏರುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಶ್ರೀಗೀತೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರುವವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪದೇಪದೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಶ್ಚ ದೇವಸ್ತ್ವಲಂ ಹ್ಯಲಂ ಪ್ರೀಯತೇ ಭಕ್ತವರ್ಗಃ । ತಂ ಪ್ರೀಣಯನ್ಮೋಕ್ಷಮಾಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಹರೌ ತುಷ್ಟೇ ಕಿಮಲಭ್ಯಂ ಚ ಕನ್ಯೇ ॥ ೩,೨೪.

ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ದೇವರು ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹರಿಯು ತೃಪ್ತನಾದಾಗ, ಕನ್ಯೆ, ಏನು ಸಿಗದು?

ಸೋಪಾನದೇಶೇ ಯಃ ಪುರಾಣಂ ಶೃಣೋತಿ ತದಾ ಕೃತಾ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾದಿಯಾತ್ರಾ । ತದಾ ದಿವಾ ಪ್ರಸ್ತುವನ್ತೀಹ ಮಾರ್ಗೇ ಸದಾ ಹರಿಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಗುರುಂ ಚ ॥ ೩,೨೪.

ಯಾರು ಆ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಗಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು, ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಮತ್ತು ಗುರುವನ್ನು ಸದಾ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕು.

ಸೋಪಾನಾನಾಂ ಮಹಿಮಾನಂ ಚ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಾಲಗ್ರಾಮಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಚ ತತ್ರ । ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ ಪುನರೇವಾಪಿ ಸಾ ತು ಸೋಪಾನಾನಿ ತ್ವಾರುರೋಹಾಥ ಸಾಧ್ವೀ ॥ ೩,೨೪.

ಹಂತಗಳ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆ ಸತಿ ಆ ಹಂತಗಳನ್ನು ಏರಿದಳು.

ಸೋಪಾನಾನಾಂ ವೀನ್ದ್ರ ಚಾರೋಹಣೇನ ತ್ವವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಹರಿತೋಷೋ ನ ಚೈವ । ತೇನೈವ ತೇಷಾಂ ಸಾಧನಂ ಭೂಯ ಏವ ತಮಸ್ಯನ್ಧೇ ಪಾತಯಿತುಂ ಖಗೇನ್ದ್ರ ॥ ೩,೨೪.

ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ವೈಷ್ಣವ ದೇವಾಲಯಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರಿ ಹೋದರೆ ಹರಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲಾಗದು. ಇದರಿಂದ ಅವರ ಪುಣ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ, ಮತ್ತೆ ಅವರು ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ಥಲೇಸ್ಥಲೇ ಏವಮೇವಾಪಿ ಕಾರ್ಯಂ ಜೈಗೀಷವ್ಯಂ ಪುನರೇವಾಹ ದೇವೀ । ಕನ್ಯೋವಾಚ । ಜೈಗೀಷವ್ಯಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ಹರಿಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ॥ ೩,೨೪.

ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಜೈಗೀಷವ್ಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ದೇವಿಯು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು. ಆ ಕನ್ಯೆ ಹೀಗೆಂದಳು: ಜೈಗೀಷವ್ಯ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಹರಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಕೃಪಯಾ ತ್ವಂ ವದಸ್ವ ಜೈಗೀಷವ್ಯೋ ಹ್ಯೇವಮುಕ್ತೋ ಹರಿಂ ತು । ಉವಾಚ ಕನ್ಯಾಂ ಸೋಮಪುತ್ರೀಂ ಸತೀಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ॥ ೩,೨೪.

ಜೈಗೀಷವ್ಯ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಜೈಗೀಷವ್ಯನು ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆ ಕನ್ಯೆ, ಸೋಮ ಪುತ್ರಿ ಮತ್ತು ಸತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಅನನ್ತರೂಪೋಧಿಕಕಾನ್ತಕಾನ್ತಿಮಾನ್ರೂದ್ರಾದೀನಾಂ ದೃಶ್ಯತೇ ವೇಙ್ಕಟೇಶಃ । ಸಸೂರ್ಯಲಕ್ಷಾಧಿಕಕಾನ್ತಕಾನ್ತಿತೋ ರುದ್ರಾದೀನಾಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಃ ॥ ೩,೨೪.

ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ವೆಂಕಟೇಶನನ್ನು ರುದ್ರಾದಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಸೂರ್ಯರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ರುದ್ರಾದಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.