ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಅಜ್ಞಾತತ್ವೇ ಚಾನ್ನಪಾನಾದಿಕಂ ಚ ದತ್ತಂ ಸಂತೋ ವ್ಯರ್ಥಮೇವಂ ವದನ್ತಿ । ಹರಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತತ್ರತತ್ರ ಸ್ಥಿತಂ ಚಂ ತಂ ವೈ ಶೃಣು ತ್ವಾದರೇಣಾದ್ಯ ನಿತ್ಯಮ್

ಪಡೆಯುವವರು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀಡಿದ ಅನ್ನಪಾನಾದಿಗಳು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಹರಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಈಗ ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತನನ್ನು ಕೇಳು.

ಬಾಲೋ ಹರಿರ್ಬಾಲರೂಪೇಣ ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ಷೀರಾದಿಕಂ ನವನೀತಂ ಘೃತಂ ಚ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಭೂಷಣಂ ವಸ್ತ್ರಜಾತಮೇವಂ ದದ್ಯಾತ್ಸರ್ವದಾ ವಿಷ್ಣುತುಷ್ಟ್ಯೈ

ಹರಿ ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಲು, ಬೆಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ ಆಭರಣ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಮಿತ್ರೈರ್ಹರಿಃ ಕೇಶವಾಖ್ಯೋ ಮುಕುನ್ದೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದತ್ತಂ ತ್ವನ್ನಪ್ರಾನಾದಿಕಂ ಚ । ಪೂರ್ವಂ ದದ್ಯಾತ್ಸರ್ವದಾ ವೈ ಗೃಹಸ್ಥೋ ಧನ್ಯೋ ಭವೇದನ್ಯಥಾ ವ್ಯರ್ಥಮೇವ

ಮಿತ್ರರ ನಡುವೆ ಹರಿಯು ಕೇಶವ, ಮುಕುಂದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ನೀನು ನೀಡಿದ ಅನ್ನಪಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೃಹಸ್ಥನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲು ನೀಡಬೇಕು—ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಧನ್ಯನು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವ್ಯರ್ಥ.

ಗೃಹ್ಣಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಮಾಧವಾಖ್ಯೋ ಹರಿಶ್ಚೇತ್ಯೇವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೇಯಮನ್ನಾದಿಕಂ ಚ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೀಯಮಾನೇನ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರೀಣಾತಿ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾನ್ಯಥಾ ವ್ಯರ್ಥಮೇವ

ಮಾಧವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನೀಡಿದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವ್ಯರ್ಥ.

ಗೃಹೇ ನಿತ್ಯಂ ವಾಸುದೇವೋ ಹರಿಸ್ತು ಪ್ರೀಣಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ತತ್ರ ತಿಷ್ಠನ್ಸುಪರ್ಣ । ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹಂ ಸರ್ವದೈವ ಅಲಙ್ಕುರ್ಯಾದ್ಧಾತುರೂಪೈಃ ಸದೈವ

ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನಾದ ಹರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಸುಪರ್ಣನೇ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಗೋವಿನ್ದಾಖ್ಯಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಪುತ್ರೈರ್ಯುತಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ವಾಸುದೇವಃ । ಮಿತ್ರೇ ಮುಕುನ್ದಃ ಶಾಲಕೇ ಚಾನಿರೂದ್ಧೋ ನಾರಾಯಣೋ ದ್ವಿಜವರ್ಯೇ ಸದಾಸ್ತಿ

ಗೋವಿಂದನು ವೈಷ್ಣವರ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ವಾಸುದೇವನು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಮುಕುಂದನು; ಶಾಲಕೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನು; ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾರಾಯಣನು ಇದ್ದಾನೆ.

ಗೋಷ್ಠೇ ಚ ನಿತ್ಯಂ ವಿಷ್ಣುರೂಪೀ ಹರಿಸ್ತು ಅಶ್ವೇ ಸದಾ ತಿಷ್ಠತಿ ವಾಮನಾಖ್ಯಃ । ಸಂಕರ್ಷಣಃ ಶೂದ್ರವರ್ಣೇ ಸದಾಸ್ತಿ ವೈಶ್ಯೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಸರ್ವದೈವ

ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುರೂಪಿಯಾದ ಹರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ; ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಮನನು ಸದಾ ಇದ್ದಾನೆ; ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಸಂಕರ್ಷಣನು, ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ.

ಜನಾರ್ದನಃ ಕ್ಷತ್ತ್ರಜಾತೌ ಸದಾಸ್ತಿ ದಾಶೇಷು ನಿತ್ಯಂ ಮಹಿದಾಸೋ ಹರಿಸ್ತು । ಮಹ್ಯಾಂ ನಿತ್ಯಂ ತಿಷ್ಠತಿ ಸರ್ವದೈವ ಹ್ಯುಪೇನ್ದ್ರಾಖ್ಯೋ ಹರಿರೇಕಃ ಸುಪರ್ಣ

ಜನಾರ್ದನನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ; ದಾಸರಲ್ಲಿ ಮಹಿದಾಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಪೇಂದ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿ ಸದಾ ಇದ್ದಾನೆ, ಸುಪರ್ಣನೇ.

ಗಜೇ ಸದಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿಃ ಸದಾನ್ತರೇ ತಿಷ್ಠತಿ ವಿಶ್ವರೂಪಃ । ನಿತ್ಯಂ ಶುನಿ ತಿಷ್ಠತಿ ಭೂತಭಾವನಃ ಪಿಪೀಲಕಾಯಾಮಪಿ ಸರ್ವದೈವ

ಯಾನೆಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ; ಒಳಗೆಲ್ಲವೂ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಇದ್ದಾನೆ; ನಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಭೂತಭಾವನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ; ಇಡೀ ಕಾಲವೂ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಪಿಪೀಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದ್ದಾನೆ.

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೋ ಹರಿರೂಪ್ಯನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಸರ್ವಜಾತಾವನನ್ತರೂಪೀ ಹರಿಶ್ಚ । ಹರೇರ್ನ ವರ್ಣೋಸ್ತಿ ನ ಗೋತ್ರಮಸ್ತಿ ನ ಜಾತಿರೀಶೇ ಸರ್ವರೂಪೇ ವಿಚಿತ್ರೇ

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾದ ಹರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿ ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹರಿಗೆ ವರ್ಣವಿಲ್ಲ, ಗೋತ್ರವಿಲ್ಲ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ—ಅವನು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಒಡೆಯನು, ಅದ್ಭುತನು.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸರ್ವದಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ತು ಹರಿಂ ಸದಾ ಪ್ರೀಣಯಾಮಾಸ ದೇವೀ । ಸಪರ್ಯಯಾ ವೈ ಕ್ರಿಯಮಾಣಯಾ ಹರಿಃ ಪತಿರ್ಮಮ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಚಿನ್ತಯಾನಾ

ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು; 'ಹರಿ ನನ್ನ ಪತಿ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತತ್ಯಾಜ ದೇಹಂ ವಿಷ್ಣುಪತಿತ್ವಕಾಮಾ ಮದ್ರೇಷು ವೈ ವೀನ್ದ್ರ ಪುತ್ರೀ ಪ್ರಜಾತಾ । ಸ್ವಯಂವರೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಯಾ ಅಹಂ ಚ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಭೂಪತೀನ್ದ್ರಾವಯಿತ್ವಾ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ವೀಂದ್ರನ ಮಗಳು ನನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದೆನು.

ಪಾಣಿಗ್ರಹಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಯಾಶ್ಚ ಕೃತ್ವಾ ಗತ್ವಾ ಪುರೀಂ ರಮಯಾಮಾಸ ದೇವೀ । ತಥೈವಾಹಂ ಜಾಂಬವತ್ಯಾ ವಿವಾಹಂ ಮತ್ಪತ್ನೀತ್ವೇ ಕಾರಣಂ ತ್ವಾಂ ಬ್ರವೀಮಿ

ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆ ರಾಣಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆನು. ಅದೇ ರೀತಿ ನಾನು ಜಾಂಬವತಿಯನ್ನೂ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆನು—ಅವಳು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಲು ಕಾರಣವನ್ನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೩ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಸೋಮಸ್ಯ ಪುತ್ರೀ ಪೂರ್ವಸರ್ಗೇ ಬಭೂವ ಭಾರ್ಯಾ ಮದೀಯಾ ಜಾಮ್ಬವತೀ ಮಮ ಪ್ರಿಯಾ । ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಹ್ಯಧಿಕಾ ವೀನ್ದ್ರ ಕಿಞ್ಚಿದ್ರುದ್ರಾದಿಭ್ಯಃ ಪಞ್ಚಗುಣೈರ್ವಿಹೀನಾ ॥ ೩,೨೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಂಬವತಿ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು, ಸೋಮನ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು. ಅವಳಲ್ಲಿ, ವೀಂದ್ರ, ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲುಗೈ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಐದು ಗುಣಗಳು ಅವಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಯದಾವೇಶೋ ಬಲವಾನ್ಸ್ಯಾದ್ರಮಾಯಾಂ ತದಾನಾಸ ಪ್ರಿಯತೇ ಕೇಶವೋಲಮ್ । ಯದಾವೇಶಾದ್ಧ್ರಾಸಮುಪೈತಿ ಕಾಲೇ ತದಾ ತಾಸಾಂ ಸಾಮ್ಯಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ॥ ೩,೨೩.

ಯಾವಾಗ ಆವೇಶ ಬಲವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೋ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೇ, ಆಗ ಕೇಶವನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಆವೇಶ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವಾಗ, ಮಹಾತ್ಮರು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾವೇಶಃ ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತ್ಯೇವ ನಿತ್ಯಮತಸ್ತಾಭ್ಯಃ ಕಿಞ್ಚಿದಾಧಿಕ್ಯಮಸ್ತಿ ॥ ೩,೨೩.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಇತರರಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲುಗೈ ಇದೆ.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಜಾಮ್ಬವನ್ತೀ ತು ಕೃಷ್ಣ ಆರಾಧನಂ ಕೀದೃಶಂ ಸಾ ಚಕಾರ । ತನ್ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಕೃಪಯಾ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಆಧಿಕ್ಯೇ ವೈ ಕಾರಣಂ ತಾಭ್ಯ ಏವ ॥ ೩,೨೩.

ಗರುಡನು ಕೇಳಿದನು: ಅವರಲ್ಲಿ ಜಾಂಬವತಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು? ವಿಶ್ವರೂಪನೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಇತರರಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೈ ಯಾಕೆ ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನೂ ತಿಳಿಸು.

ಗರುಡೇನೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಸುತಃ । ಮೇಘಗಂಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಉವಾಚ ವಿನತಾಸುತಮ್ ॥ ೩,೨೩.

ಗರುಡನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವಿನತೆಯ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯಾ ಪೂರ್ವಸರ್ಗೇ ಸೋಮಪುತ್ರೀ ಬಭೂವ ಪಿತುರ್ಗೃಹೇ ವರ್ತಮಾನಾಪಿ ಸಾಧ್ವೀ । ಜನ್ಮ ಸ್ವಕೀಯಂ ಸಾರ್ಥಕಂ ವೈ ಚಕಾರ ಪಿತ್ರಾ ಸಾಕಂ ವಿಷ್ಣುಶುಶ್ರೂಷಣೇ ನ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಸೋಮನ ಮಗಳಾಗಿ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಸದಾ ಸದ್ಗುಣವಂತಳಾಗಿದ್ದಳು. ತಂದೆಯೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಶುಶ್ರಾವ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಪುರಾಣಾನಿ ಚೈವಂ ಚಕ್ರೇ ಸದಾ ವಿಷ್ಣುಪಾದಪ್ರಣಾಮಮ್ । ಚಕ್ರೇ ಸದಾ ತಾರಕಸ್ಯಾಪಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಸ್ಮರಣಂ ಕುರ್ವತೀ ಸಾ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವಾದ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತಾರಕನ ರೂಪದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಸದಾ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪಿತ್ರಾ ಸಾಕಂ ಸಾ ತು ಕನ್ಯಾ ಖಗೇನ್ದ್ರ ವೈರಾಗ್ಯಯುಕ್ತಾ ಶ್ರವಣಾತ್ಸಂಬಭೂವ । ಕೇಶಂ ಚ ಮಿತ್ರಂ ದ್ವಿರದಾದಿಕಂ ಚ ಅನರ್ಘ್ಯರತ್ನಾನಿ ಗೃಹಾದಿಕಂ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ತಂದೆಯೊಡನೆ ಇದ್ದ ಆ ಯುವತಿ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಕೂದಲು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಆನೆಗಳು, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು, ಮನೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು—

ಸರ್ವಂ ಹ್ಯೇತನ್ನಶ್ವರಂ ಚೈವ ಮೇನೇ ಮಮಾಧೀನಂ ಹರಿಣಾ ವೈ ಕೃತಂ ಚ । ಯೇನೈವ ದತ್ತಂ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಾದಿಕಂ ಚ ತೇನಾ ಹೃತಂ ವೇದನಾಂ ನೈವ ಚಕ್ರೇ ॥ ೩,೨೩.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುವವು, ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವವು, ಹರಿಯೇ ಕೊಟ್ಟವು ಎಂದು ಅವಳು ತಿಳಿದಳು. ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ಮಗ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅವನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಲೂ ಅವಳು ದುಃಖಪಡಲಿಲ್ಲ.

ಅದ್ಯೈವ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಮೋ ದಯಾಲುಃ ದಯಾಂ ಮಯಿ ಕೃತವಾಂಸ್ತೇನ ಸುಷ್ಠು । ಪಿತ್ರಾ ಸಾಕಂ ಕನ್ಯಕಾ ಸಾ ತು ವೀನ್ದ್ರ ಸದಾತ್ಮನಿ ಹ್ಯಮಲೇ ವಾಸುದೇವೇ ॥ ೩,೨೩.

ಇಂದು ಕೂಡಾ ಪರಮ ದಯಾಳುವಾದ ವಿಷ್ಣುವು ನನಗೆ ಮಹಾ ಕರುಣೆ ತೋರಿದ್ದಾನೆ. ತಂದೆಯೊಡನೆ ಆ ಯುವತಿ, ವೀಂದ್ರ, ಸದಾ ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನಾದ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಳು.

ಏಕಾನ್ತತ್ವಂ ಸುಷ್ಠು ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗತಾ ಸಾ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಸೋಪಪನ್ನೇನ ದೇವೀ । ಅಕಲ್ಪಯನ್ತ್ಯಾತ್ಮನೋ ವೀನ್ದ್ರ ವೃತ್ತಿಂ ಚಕಾರ ಯತ್ಸಾವಧಿರಾಧಂ ಪ್ರಥೈವ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ನಿಜವಾದ ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಳು, ವೀಂದ್ರ. ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಮಾದರಿಯಾಯಿತು.

ಸಾ ವೈ ವಿತ್ತಂ ವಿಷ್ಣುಪಾದಾರವಿನ್ದೇ ದುಃ ಖಾರ್ಣವಾತ್ತರಾಕೇ ಸಂಚಕಾರ । ವಾಗೀನ್ದ್ರಿದ್ರಿಯಂ ಖಗ ಸಮ್ಯಕ್ಚಕಾರ ಹರೇರ್ಗುಣಾನಾಂ ವರ್ಣನೇ ವಾ ಸದೈವ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ದೋಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಪಕ್ಷಿರಾಜನೇ, ಅವಳು ತನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸದಾ ಹರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹಸ್ತೌ ಚ ವಿಷ್ಣೋರ್ಗೃಹಸಂಮಾರ್ಜನಾದೌ ಚಕಾರ ದೇವೀ ಗಾತ್ರಮಲಾಪಹಾರಮ್ । ಶ್ರೋತ್ರಂ ಚ ಚಕ್ರೇ ಹರಿಸತ್ಕಥೋದಯೇ ಮೋಕ್ಷಾದಿಮಾರ್ಗೇ ಹ್ಯಮೃತೋಪಮೇ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವನ ದೇಹದ ಮಲಿನತೆ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣಕ್ಕೂ, ಅಮೃತದಂತಿರುವ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಕ್ಕೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಳು.

ನೇತ್ರಂ ಚ ಚಕ್ರೇ ಪ್ರತಿಮಾದಿದರ್ಶನೇ ಅನಾದಿಕಾಲೀನಮಲಾಪಹರಿಣೀ । ಸದ್ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಸ್ಪರ್ಶನೇ ಚೈವ ಸಂಗೇ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯಗನ್ಧಾನುವಿಲೇಪನೇ ತ್ವಕ್ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂರ್ತಿಗಳ ದರ್ಶನಕ್ಕೂ, ಅನಾದಿಕಾಲದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸತ್ಪರಿಷರ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೂ, ಅವರ ಸಮಾಗಮಕ್ಕೂ, ಅವರ ಅರ್ಪಿತ ಹೂಮಾಲೆಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ತನ್ನ ಚರ್ಮದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಘ್ರಾರ್ಣೇದ್ರಿಯಂ ಸಾ ಹರಿಪಾದಸಾರೇ ಚಕಾರ ಸಂಸಾರವಿಮುಕ್ತಿದೇ ಚ । ಜಿಹ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಂ ಹರಿನೈವೇದ್ಯಶೇಷೇ ಶ್ರೀಮತ್ತುಲಸ್ಯಾದಿವಿಮಿಶ್ರಿತೇ ಚ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ತನ್ನ ಮೂಗನ್ನು ಹರಿಯ ಪಾದಗಳ ಸುಗಂಧಕ್ಕೆ, ಅದು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಡುತ್ತದೆ, ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹರಿಯ ನೈವೇದ್ಯದ ಉಳಿದ ಭಾಗ, ಪವಿತ್ರ ತುಳಸಿ ಮುಂತಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪಾದೌ ಹರೇಃ ಕ್ಷೇತ್ರಪಥಾನುಸರ್ಪಣೇ ಶಿರೋ ಹೃಷೀಕೇಶಪದಾಭಿವನ್ದನೇ । ಕಾಮಂ ಹೃದಾಸ್ಯೇ ತು ಹರಿದಾಸ್ಯಕಾಮ್ಯಾ ತಥೋತ್ತಮಶ್ಲೋಕಜನಾಶ್ಚರನ್ತಿ ॥ ೩,೨೩.

ಅವಳು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹರಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು, ತಲೆಯನ್ನು ಹೃಷೀಕೇಶನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯನ್ನು ಹರಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಆಸೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಳು; ಅದೇ ರೀತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತರು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.