ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಮೌಲ್ಯೇನ ಯೇ ಕಥಯೇಯುಃ ಪುರಾಣಂ ತೇಷಾಂ ಗತಿಃ ಸೂರ್ಯ ಸುನಃ ಸದೈವ । ಮೌಲ್ಯೇನ ಯೇ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಂ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ವೈ ಹರಿಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥತತ್ತ್ವಮ್ ॥ ೩,೨೦.

ಯಾರು ಪುರಾಣವನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಗತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಮಗನ ಬಳಿಯೇ. ಯಾರು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹರಿಶಾಸ್ತ್ರದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮೌಲ್ಯೇನ ವೇದಾಧ್ಯಯನಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ ತೇಷಾಂ ಗತಿಃ ಸೂರ್ಯಸೂನುಃ ಸದೈವ । ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಧನೇನ ಯೇ ತು ಸಂತುಷ್ಟಾಸ್ತೇ ಹ್ಯತ್ರ ಯೋಗ್ಯಾಃ ಸದೈವ ॥ ೩,೨೦.

ಯಾರು ವೇದವನ್ನು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಗತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಮಗನ ಬಳಿಯೇ. ಯಾರು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೊರೆತ ಧನದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಯೋಗ್ಯರು.

ಧನಾರ್ಜನೇ ಯೇ ತ್ವತಿತೃಷ್ಣಾಭಿಯುಕ್ತಾಸ್ತೇಷಾಂ ನ ವೈ ಭಾಗವತೇಧಿಕಾರಃ । ಮತ್ವಾ ಲೋಕೇ ಹರಿರೇವತಿ ನಿತ್ಯಮನ್ತರ್ಯಾಮೀ ನಾಸ್ತಿ ತದನ್ಯ ಈಶಃ ॥ ೩,೨೦.

ಹಣ ಸಂಪಾದನೆಗೆ ಅತಿಯಾದ ಲೋಭ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೇ ಸದಾ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ಸದಾ ಯೇ ಪ್ರವಿಚಿನ್ತಯನ್ತಿ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಂ ಬಿಭೃಯಾದ್ವಿಷ್ಣುರೇಷಾಮ್ । ಸದ್ವೈಷ್ಣವಾನಾಮಶುಭಂ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ ಸಂಶಯಜ್ಞಾನರೂಪಾತ್ ॥ ೩,೨೦.

ಹೀಗೆ ಯಾವವರು ಸದಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಚ್ಚೈತನ್ಯ ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಕರ್ಮಾನುಸಾರೇಣ ಹರಿರ್ದದಾತಿ ಫಲಂ ಶುಭಾನಾಮಶುಭಸ್ಯ ಚೈವ । ಅತಸ್ತದರ್ಥಂ ನೈವ ಯತ್ನಂ ಚ ಕುರ್ಯಾದ್ಧನಾರ್ಥಂ ವೈ ಹರಿತತ್ತ್ವೇ ಚ ಕುರ್ಯಾತ್ ॥ ೩,೨೦.

ಯಾವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ, ಹರಿಯೇ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಾರದು; ಹರಿಯ ತತ್ತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ದಿವ್ಯಮನ್ತ್ರಂ ಜಪಿತ್ವಾ ವಿಸರ್ಜಯಿತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುನಿರ್ಮಾಲ್ಯಗನ್ಧಮ್ । ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಂ ಸಂಶ್ರಾವಯೇತ್ಸರ್ವವೇತ್ತಾಪಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೦.

ಆದುದರಿಂದ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹಾರ ಮತ್ತು ಗಂಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಚ್ಛನಾಗಿ ಭಾಗವತಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಾದರೂ, ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ಮಾನುಸಾರೇಣ ಧನಾರ್ಜನಂ ಚ ವೇದಾರ್ಜನಂ ಶಾಸ್ತ್ರಸಮಾರ್ಜನಂ ಚ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಶ್ರವಣಂ ಚಾಪಿ ವಿಷ್ಣೋರತ್ಯಾದರಾಚ್ಛ್ರವಣಂ ದುರ್ಘಟಂ ಚ ॥ ೩,೨೦.

ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಧನಸಂಪಾದನೆ, ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪಾಠ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವುದು ಅಪರೂಪವೂ, ದುಷ್ಟಪ್ರಾಪ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.

ಅತ್ಯಾದರಾದ್ಭಾಗವತಸ್ಯ ಸಾರಮಾಸ್ವಾದಯೇದ್ದುರ್ಘಟಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ । ಆಸ್ವಾದ್ಯ ತದ್ಭಾಗವತಂ ಪುರಾಣಮಾನನ್ದಬಾಷ್ಪೈರ್ಯುಕ್ತತಾ ದುರ್ಘಟಾ ಚ ॥ ೩,೨೦.

ಭಾಗವತದ ಸಾರವನ್ನು ತುಂಬಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪ. ಆ ಭಾಗವತಪುರಾಣವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬುವುದು ಕೂಡ ಅಪರೂಪವೇ.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ತ್ವಾ ನಾಂ ನಿರ್ಣಯಂ ಧಾರಣಂ ಚ ಸುದುರ್ಘಟಂ ಚಾಹುರಾರ್ಯಾಃ ಸಮಸ್ತಮ್ । ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಧಾರಣಾನನ್ತರಂ ಚ ಕಾಮಕ್ರುಧೋರ್ಜಾರಣಂ ದುರ್ಘಟಂ ಚ ॥ ೩,೨೦.

ತತ್ತ್ವಗಳ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಕೂಡ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಧಾರಣಾನಂ ತರಂ ತ ತಥಾ ಯೋಗೇ ದುರ್ಘಟಂ ಸಂಗತಂ ಚ ॥ ೩,೨೦.

ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಂತರ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದೂ ಅಪರೂಪ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟ.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಧಾರಣಾನನ್ತರಂ ಚ ಕಾಮಕ್ರುಧೋರ್ಜಾರಣಂ ದುರ್ಘಟಂ ಚ । ಏತೇ ದೋಷಾ ಜ್ಞಾನಪೂತಾನಪೀಹ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಸಂದೇಹಯುತಾನ್ಸದೈವ ॥ ೩,೨೦.

ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಂತರ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದವರೂ ಕೂಡ ಇವುಗಳ ಕಾರಣ ಸದಾ ಸಂಶಯದಿಂದಲೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಅತೋ ಹ್ಯಹಂ ಶ್ರವಣಂ ಸತ್ಕಥಾಯಾಃ ಸದಾ ಕರಿಷ್ಯೇ ನಾತ್ರ ವಿಚಾರ್ಯಮಸ್ತಿ । ತೇನಾಪ್ಯಹಂ ಹರಿನಾಮಾಭಿವಾಞ್ಛಾ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಚಿತ್ತಂ ಶ್ರವಣೇ ವೈ ಚಕಾರ । ಆದೇಹಮೇವಂ ಶ್ರವಣಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಭೂತಲೇ ಸಂಪ್ರಜಾತಾ ॥ ೩,೨೦.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸದಾ ಸತ್ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ರವಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಹರಿ ಹೆಸರನ್ನು ಬಯಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ.

ನಿವಸ್ತುಂ ವಸುದೇವಸ್ಯ ಭಗಿನ್ಯಾ ಉದರೇ ಖಗ । ಸುಮಿತ್ರಾ ಸಂಜ್ಞಕಾಯಾಂ ಚ ಜಾತಾ ವೈ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಿಕಾ ॥ ೩,೨೦.

ಖಗರಾಜ, ವಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಸುಮಿತ್ರಾ ಎಂಬ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ಎಂಬವಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಶ್ರವಣೇನ ಹರಿಂ ಮಿತ್ರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸಾ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಿಕಾ । ಅತಃ ಸಾ ಮಿತ್ರವಿನ್ದೇತಿ ಸಂಜ್ಞಯಾ ಸಂಬಭೂವ ಹ ॥ ೩,೨೦.

ಶ್ರವಣದಿಂದ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ಹರಿಯನ್ನು ಮಿತ್ರನಾಗಿ ಪಡೆದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.

ಸ್ವಯಂವರೇ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಾ ರಾಜ್ಞಾಂ ಮಧ್ಯೇ ತು ಭಾಮಿನೀ । ಮಮಾಂಸೇ ವ್ಯಸೃಜನ್ಮಾಲಾಂ ತಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿಧೂಯ ನೃಪತೀನ್ಸರ್ವಾನ್ಪುರೀಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೨೦.

ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ, ರಾಜರ ನಡುವೆ ಸುಂದರಿಯಾದ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ ನನಗೆ ಹಾರವನ್ನು ಹಾಕಿದಳು, ಖಗರಾಜ. ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ, ನಾವು ನಗರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆವು, ಖಗರಾಜ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೧ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಕಾಲಿನ್ದ್ಯಾ ಅಪಿ ಚೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಖಗೇಶ್ವರ । ವಿವಸ್ವಾನ್ನಾಮ ಸೂರ್ಯೋಭತ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೀ ವ್ಯಜಾಯತ ॥ ೩,೨೧.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಖಗರಾಜ, ಈಗ ನಾನು ಕಾಲಿಂದಿಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಿವಸ್ವಾನ್ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕಾಲಿಂದಿ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಕಾಲಿನ್ದೀಸಂಜ್ಞಕಾ ವೀನ್ದ್ರ ಯಮುನಾ ಯಾನುಜಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಕೃಷ್ಣಪತ್ನೀತ್ವಕಾಮೇನ ಚಚಾರ ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ ॥ ೩,೨೧.

ಅವಳಿಗೆ ಕಾಲಿಂದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು, ಖಗೇಂದ್ರ. ಅವಳು ಯಮುನೆಯ ಸಹೋದರಿ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತಪ ಆಲೋಚನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಚ ವಿನಿರ್ಣಯಃ । ಪೂರ್ವಾರ್ಜಿತಾನಾಂ ಪಾಪಾನಾಮನುತಾಪಸ್ತಪಃ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೩,೨೧.

ತಪಸ್ಸು ಎಂದರೆ ತತ್ತ್ವಗಳ ಕುರಿತು ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕ. ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದೂ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಯೋ ನಾಮ ತಪಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚಿತ್ತನಿಗ್ರಹ ಉಚ್ಯತೇ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನ ತು ಕ್ಷೌರಂ ಖಗೇಶ್ವರ ॥ ೩,೨೧.

ಪ್ರಾಯ ಎಂಬ ತಪಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕೇಶ ಮುಡಿಸುವುದಲ್ಲ, ಖಗರಾಜ.

ಅನುತಾಪಯುತಂ ಭೂತಂ ತಚ್ಛಣು ತ್ವಂ ಖಗೇಶ್ವರ । ಪೂರ್ವಂ ನ ಜಪ್ತಂ ದಿವ್ಯಮನ್ತ್ರಂ ಮುಕುನ್ದ ತಪ್ತಂ ಸದಾ ಕ್ಲೇಶದಾವಾನಲೇನ ॥ ೩,೨೧.

ಖಗರಾಜ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿರುವುದೇ ನಿಜವಾದುದು. ಹಿಂದೆ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮುಕುಂದನು ಸದಾ ದುಃಖದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ನ ವೈ ಸ್ಮೃತಂ ಹರಿನಾಮಾಮೃತಂ ಚ ಸದಾ ಸ್ಮೃತಂ ಹರಿದೋಷಾದಿಕಂ ಚ । ನ ತು ಸ್ಮೃತಂ ಹರಿತತ್ತ್ವಾಮೃತಂ ಚ ಸಮ್ಯಕ್ಶ್ರುತಂ ಲೋಲವಾರ್ತಾದಿಕಂ ಚ ॥ ೩,೨೧.

ಹರಿಯ ಹೆಸರಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಹರಿಯ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ಸದಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಹರಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪದ ಅಮೃತವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚಂಚಲ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

ನ ಪೂಜಿತಂ ಹರಿಪಾದಾರವಿನ್ದಂ ಸುಪೂಜಿತಾಃ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಾದಿಕಾಶ್ಚ । ನ ವನ್ದಿತಂ ಹರಿಪಾದಾರವಿನ್ದಂ ಸುವನ್ದಿತೋ ಮಿತ್ರಪಾದಃ ಸುಘೋರಃ ॥ ೩,೨೧.

ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪುತ್ರರು, ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಲಾಯಿತು. ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಿತ್ರರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವವಿತ್ತು.

ನ ದೃಷ್ಟಂ ವೈ ಧೂಪಧೂಮ್ರೈರುಪೇತಂ ಹರೇರ್ವಕ್ರಂ ಕುನ್ತಲೈಃ ಸಂವೃತಂ ಚ । ಪುತ್ರಾದಿಕಂ ಲಾಲಿತಂ ವೈ ಮುಕುನ್ದ ನ ಲಾಲಿತಂ ತವ ವಕ್ರಂ ಮುರಾರೇ ॥ ೩,೨೧.

ಧೂಪದ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ, ಕುಂತಲಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಹರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಮುರಾರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸುಲಾಲಿತಂ ಭೂಷಣೈಃ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಂ ನ ಲಾಲಿತಂ ಸರ್ವಪಾಪಾಪಹಾರಿ । ನ ಭುಕ್ತಂ ವೈ ಹರಿನೈರವೇದ್ಯಶೇಷಂ ಮಿತ್ರಾಲಯೇ ಷಡ್ರಸಾನ್ನಂ ಚ ಭುಕ್ತಮ್ ॥ ೩,೨೧.

ನನ್ನ ಮಗನಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ಹೋಗಿವೆ. ಹರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನಾನು ತಿನ್ನಿಲ್ಲ, ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಷಡ್ರಸಯುಕ್ತ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೂಡ ತಿನ್ನಿಲ್ಲ.

ಸುಪುಷ್ಪಗನ್ಧಾ ನಾರ್ಪಿತಾ ತೇ ಮುರಾರೇ ಸಮರ್ಪಿತಾಃ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಾದಿಕೇಭ್ಯಃ । ಸನ್ತಪ್ತೋಹಂ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಾದಿಕೇಷು ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ತವ ವಕ್ತ್ರಂ ಮುಕುನ್ದ ॥ ೩,೨೧.

ಮುರರಿಪನೆ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ, ಅವನ್ನು ಮಗನಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಮಗನಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ದುಃಖಪಡುವೆನು; ಮುಕುಂದಾ, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತೇನೆ?

ಅವೈಷ್ಣವಾನ್ನೈಃ ಶಿಗ್ರುಶಾಕಾದಿಕೈಶ್ಚ ಹ್ಯನರ್ಪಿತಾನ್ನೈಶ್ಚ ತಥಾಪ್ಯಸಂಸ್ಕೃತೈಃ । ತಥಾಪ್ಯಭಕ್ಷ್ಯೈ ರಸನಾ ಚ ದಗ್ಧಾ ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ತವ ವಕ್ತ್ರಂ ಮುಕುನ್ದ ॥ ೩,೨೧.

ವೈಷ್ಣವ ಅಲ್ಲದ ಅನ್ನ, ಶಿಗ್ರು ಸೊಪ್ಪು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅರ್ಪಿಸದ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸದ ಅನ್ನವನ್ನು ನಾನು ತಿಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ನಿಷಿದ್ಧ ಆಹಾರದಿಂದ ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಸುಟ್ಟಿದೆ; ಮುಕುಂದಾ, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತೇನೆ?

ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರೀಪೂಜಯಾ ದಿವ್ಯತೀರ್ಥೈರ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪುರಾ ಭ್ರಾಮಿತೈಃ ಶಙ್ಖತೀರ್ಥೈಃ । ನ ಪಾವಿತಂ ಮಚ್ಛರೀರಂ ಮುರಾರೇ ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ತವ ವ ಕ್ತ್ರಂ ಮುಕುನ್ದ ॥ ೩,೨೧.

ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರೀ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ, ದೈವಿಕ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೂ ಹೋಗದೆ, ಶಂಖ ತೀರ್ಥಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡದೆ, ಮುರರಿಪನೆ, ನನ್ನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ; ಮುಕುಂದಾ, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತೇನೆ?

ಅನರ್ಪಿತೈರ್ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಕೈಶ್ಚ ಅನರ್ಪಿತೈರ್ಭೂಷಣೈರ್ವಸ್ತ್ರಜಾತೈಃ । ಅವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ದಿಗ್ಧಗನ್ಧಾದಿದೋಷೈರ್ಗಾತ್ರಂ ದಗ್ಧಂ ಕದಾ ಹ್ಯುದ್ಧರಿಷ್ಯೇ ಮುಕುನ್ದ ॥ ೩,೨೧.

ಅರ್ಪಿಸದ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪ, ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಲ್ಲ. ವೈಷ್ಣವ ಅಲ್ಲದವರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಲೇಪಿಸಿದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಶುದ್ಧಿಗಳಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹ ಸುಟ್ಟಿದೆ; ಮುಕುಂದಾ, ನಾನು ಯಾವಾಗ ಉದ್ಧರವಾಗುತ್ತೇನೆ?

ದಗ್ಧೌ ಚ ಪಾದೌ ಮಮ ವಾಸುದೇವ ನ ಗಚ್ಛನ್ತೌ ಕ್ಷೇತ್ರಪಥಂ ಹರೇಶ್ಚ । ನೇತ್ರೇ ಚ ದಗ್ಧೇ ಮಮ ಸರ್ವದಾಪಿ ನಾಲೋಕಿತಂ ತವ ದೇವ ಪ್ರತೀಕಮ್ ॥ ೩,೨೧.

ವಾಸುದೇವಾ, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಸುಟ್ಟಿವೆ, ಅವು ಹರಿಯ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸುಟ್ಟಿವೆ, ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ ದೇವಾ.