ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ವರಂ ವರಯ ಭದ್ರಂ ತೇ ವರದೋಹಮಿಹಾಗತಃ । ಹರಿಣೋದೀರಿತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ಸ್ಮಿತಾನನಾ ॥ ೩,೧೯.

ಮಂಗಳಕರಳೇ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು, ನಾನು ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹರಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ಉವಾಚ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಜಗತ್ಪ್ರಭುಮ್ । ಅಹಂ ಹಿ ಭಾರ್ಯಾ ಭೂಯಾಸಂ ತವ ಮಾಧವ ಸುಂದರ ॥ ೩,೧೯.

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಓ ಸುಂದರ ಮಾಧವ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಇತಿ ತಸ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ । ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಅಹಂ ಕುಮಾರಿ ಸುಭಗೇ ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮನಿ ಭೂತಲೇ ॥ ೩,೧೯.

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಓ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿ ಯುವತಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ—'

ಭವಾಮಿ ತವ ಭರ್ತಾಹಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಏವಮುಕ್ತಾ ಸುತಾ ಕನ್ಯಾ ಪುರಣ್ಯರಾಶಿಂ ಹರಿಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೧೯.

'ನಾನು ನಿನ್ನ ಗಂಡನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಪುರಣ್ಯನ ಮಗಳು ಆ ಯುವತಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಉವಾಚ ಪರಮಪ್ರೀತಾ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ಗಿರಾ । ಕನ್ಯೋವಾಚ । ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮನ್ಯಹಂ ಪತ್ನೀ ಭೂಯಾಸಂ ಪ್ರಥಮೇಹನಿ ॥ ೩,೧೯.

ಅತಿಯಾದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವಳ ಮಾತು ಗದಗದವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು: 'ಕೃಷ್ಣನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ದಿನವೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ.'

ಸಂಸ್ಕಾರಾತ್ಪ್ರಥಮಂ ಚಾಹಮಂ ಗನಾಭ್ಯಃ ಸಮಾವೃಣೇ । ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತಃ ಪುನರ್ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೩,೧೯.

'ಮೊದಲ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ 'ಓಂ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಕುಮಾರ್ಯಾ ವಿಧೃತತ್ವಾಚ್ಚ ಮತ್ಪ್ರದಾನಾಚ್ಚ ಭಾಮಿನಿ । ತೇಷಾಂ ಮನೋಭೀಷ್ಟಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೯.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವಳು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು ಖಂಡಿತ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.'

ಇತಿ ತಸ್ಯೈ ವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ । ದೇಹಂ ತತ್ರೈವ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಕುಮಾರೀ ಚೈವ ಪುತ್ರಿಕಾ ॥ ೩,೧೯.

ಅವನಿಂದ ಈ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಆ ಯುವತಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಕುಮ್ಭ ಕಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಜಾತಾ ನೀಲಾ ನಾಮ್ನಾ ತು ಸಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಕುಂಭಕಸ್ತು ಮಹಾಭಾಗ ನನ್ದಶೋಭಸ್ಯ ಶಾಲಕಃ ॥ ೩,೧೯.

ಅವಳು ಕುಂಭಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ನೀಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಕುಂಭಕನು, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನಂದಶೋಭನ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು.

ಕಲ್ಪವಾಹಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರಥಮಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತಸ್ಯ ಗತ್ವಾ ಗೃಹಮಹಂ ವೃಷಭಾಚಲವಾಸಿನಃ । ಶಿವಸ್ಯ ವರತಶ್ಚೈವ ತ್ವಜೇಯಃ ಖಗಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೯.

ಅವನು ಕಲ್ಪವಾಹ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ವೃಷಭಾಚಲ ನಿವಾಸಿಯ ಮನೆಗೆ ನಾನು ಶಿವನ ವರದಿಂದ ಹೋದೆನು, ಓ ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಜಯಿಸಲಾರದವನಾಗಿ.

ದಿತಿಜಾನ್ವಿನಿಹತ್ಯೈವ ನೀಲಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಖಗೇಶ್ವರ । ತತೋ ನಾಗ್ನಿಜಿತೋ ರಾಜ್ಞೋ ಗೃಹೇ ಜಾತಾ ಕುಮಾರಿಕಾ ॥ ೩,೧೯.

ದಿತಿಯ ಸಂತಾನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನೀಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಪಡೆದಳು. ನಂತರ, ಅವಳು ನಾಗ್ನಿಜಿತ್ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯುವತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ನಾಗ್ನಿಜಿತ್ಕವ್ಯವಾಹೋಭೂತ್ಕನ್ಯಾ ನೀಲಾಹ್ವಯಾಭವತ್ । ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂವರೇ ಚಾಹಂ ಗೋವೃಷಾನ್ಸಪ್ತಸಂಖ್ಯಕಾನ್ ॥ ೩,೧೯.

ನಾಗ್ನಿಜಿತನ ವಿವಾಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆ ಯುವತಿಗೆ ನೀಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏಳು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆನು.

ಶಿವಸ್ಯ ವರತಶ್ಚೈವಾಪ್ಯವಧ್ಯಾನ್ದೇವಮಾನುಷೈಃ । ಬದ್ಧ್ವಾ ವೃಷಾನ್ನೃಪಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ನೀಲಾ ಮಹಾಖಗ ॥ ೩,೧೯.

ಶಿವನ ವರದಿಂದ ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರು ಗೆಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನೀಲಾವನ್ನು ಪಡೆದೆನು, ಓ ಮಹಾಪಕ್ಷಿ.

ಕುಂಭಕಸ್ಯ ಸುತಾ ನೀಲಾ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಾವಿಶನ್ ಭೃಶಮ್ । ಏಕಾವಯವತೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ರೈವ ಸಾವಿಶತ್ ॥ ೩,೧೯.

ಕುಂಭಕನ ಮಗಳು ನೀಲಾ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

ಭೂಮೌ ದ್ವಿಧಾ ಸಂಪ್ರಜಾತಾ ಕುಮಾರ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ । ಭದ್ರಾಜನ್ಮ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೯.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎರಡು ಯುವತಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಭದ್ರೆಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು, ಓ ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೦ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯಾ ಪೂರ್ವಸರ್ಗೇ ನಲಸಂಜ್ಞಸ್ಯ ವೀನ್ದ್ರ ಪುತ್ರೀ ಭೂತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಪತ್ನೀ ಸಕಾಮಾ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಭ್ರಮಣಂ ವೈ ಚಕಾರ ಗುಣೇನ ಭದ್ರಾ ಭದ್ರಸಂಜ್ಞಾ ಬಭೂವ ॥ ೩,೨೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಲನಂದಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಭದ್ರೆ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದಳು. ತನ್ನ ಗುಣದಿಂದ, ಅವಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಭದ್ರೆ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ಕನ್ಯಾಭಾವೇ ಸಂಸ್ಥಿತಾಂ ಭದ್ರಸಂಜ್ಞಾಂ ಪಿತಾ ನಲಸ್ತ್ವಬ್ರವೀತ್ತಾಂ ಸ ಪಶ್ಯನ್ । ಭದ್ರೇ ಕಿಮರ್ಥಂ ಗಾತ್ರಪೀಡಾಂ ಕರೋಷಿ ಫಲಂ ಹಿ ತನ್ನನ್ದಿನಿ ಮೇ ವದಸ್ವ ॥ ೩,೨೦.

ಯುವತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅವಳ ತಂದೆ ನಲನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಏಕೆ ದೇಹವನ್ನು ಕಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನನಗೆ ಹೇಳು, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?'

ಭದ್ರೋವಾಚ । ಶೃಣುತ್ವಂ ಮೇ ತಾತ ನಮಸ್ಕ್ರಿಯಾದೇಃ ಫಲಂ ವಕ್ತುಂ ಕಾ ಸಮರ್ಥಾ ಭವೇಚ್ಚ ॥ ೩,೨೦.

ಭದ್ರೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ತಂದೆಯೇ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಫಲವನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಕೇಳು.'

ತಥಾಪ್ಯಹಂ ತವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಾತ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಶೃಣು ಸಮ್ಯಗ್ಘಿತಾಯ । ಸದಾ ಹರಿಮರ್ಮ ನಾಥೋ ದಯಾಲುರಹಂ ಹರೇಸ್ತವ ದಾಸಾನುದಾಸೀ । ಮಾಂ ಪಾಹಿ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತವ ವನ್ದೇ ಪದೇ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಣಾಮಂ ಚಾಕರೋದ್ದಣ್ಡರೂಪಮ್ ॥ ೩,೨೦.

'ಆದರೂ, ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ತಂದೆಯೇ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು. ಸದಾ ಹರಿಯೇ ನನ್ನ ಒಡೆಯನು, ಕರುಣಾಮಯನು; ನಾನು ಹರಿಯ ದಾಸರ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. "ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ; ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾನು ದಂಡವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನು.'

ಹರೇಃ ಪ್ರಣಾಮಂ ತ್ವಿತಿ ಕರ್ತವ್ಯಶೂನ್ಯಂ ವ್ಯರ್ಥಂ ತಮಾಹುರ್ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತಚ್ಛೃಣು ತ್ವಮ್ । ರಮೇಶ ಮಧ್ವೇಶ ಸರಸ್ವತೀಶೇತ್ಯೇವಂ ವದನ್ಪ್ರಣಮೇದ್ವಿಷ್ಣುದೇವಮ್ ॥ ೩,೨೦.

ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಮೇಶ, ಮಧ್ವೇಶ, ಸರಸ್ವತೀಶ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾ ಪ್ರಸನ್ನೋ ವನ್ದನಾದ್ದೇವದ್ದೇವ ಸ್ತಥಾ ನ ತುಷ್ಟಃ ಪೂಜನಾತ್ಕರ್ಮತಶ್ಚ । ಯಥಾ ನಾಮಸ್ಮರಣಾದ್ವನ್ದನಾದ್ವಾ ಪಾಪಾನ್ನಿಯಚ್ಛೇತು ತಥಾ ನ ಚಾನ್ಯೈಃ ॥ ೩,೨೦.

ದೇವರು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವನು, ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ. ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

ದೇಹಂ ತು ಯೇ ಪೋಷಯನ್ತ್ಯೇವ ತಾತ ಹರೇಃ ಪ್ರಣಾಮೈಃ ಶೂನ್ಯಭೂತಂ ಚ ಪುಷ್ಟಮ್ । ತದೇವಮಾಹುರ್ವ್ಯರ್ಥಮೇವೇತಿ ತಾತ ತತ್ಪೋಷಕಾಣಾಂ ನರಕೇ ದುಃ ಖಮಾಹುಃ ॥ ೩,೨೦.

ತಂದೆ, ಹರಿಯ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹವರನ್ನು ನರಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವವರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಯಮೋಽಪಿ ತಂ ತತ್ರ ಉಲೂಖಲೇ ತು ನಿಧಾಯ ಪಿಷ್ಟಂ ಸುಖಲೈಃ ಕರೋತಿ । ಯೋ ವಾ ಪರಂ ನ ಕರೋತ್ಯೇವ ತಾತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ॥ ೩,೨೦.

ಯಾರು ದೇವದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಯಮನು ಉಲುಖಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪಿಸುಕುತಾನೆಂದು, ತಂದೆ, ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯೈವ ಪಾದೌ ತಲಯನ್ತ್ರೇ ನಿಧಾಯ ಯಮಶ್ಚ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಕರೋತಿ ಪಿಷ್ಟಮ್ । ಏಷಾಂ ಜಿಹ್ವಾ ಹರಿಕೃಷ್ಣೇತಿ ನಾಮ ನ ವಕ್ತಿ ನಿತ್ಯಂ ವ್ಯರ್ಥಭೂತಾಂ ವದನ್ತಿ ॥ ೩,೨೦.

ಹರಿಯ ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳದವರ ಕಾಲನ್ನು ಯಮನು ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಿಸುಕುತಾನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹವರ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತೇಷಾಂ ಜಿಹ್ವಾ ಯಮಲೋಕೇ ಯಮಸ್ತು ನಿಷ್ಕಾಸ್ಯ ಪಿಷ್ಟಂ ಪ್ರಕರೋತಿ ನಿತ್ಯಮ್ । ಕಾಶೀನಿವಾಸೇನ ಚ ಕಿಂ ಪ್ರಯೋಜನಂ ಕಿಂ ವಾ ಪ್ರಯಾಗೇ ಮರಣೇನ ತಾತ ॥ ೩,೨೦.

ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಮನು ಅವರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಿಸುಕುತಾನೆ. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ, ತಂದೆ?

ಕಿಂ ವಾರಣಾಗ್ರೇ ಮರಣೇನ ಸೌಖ್ಯಂ ಕಿಂ ವಾ ಮಖಾದೇಃ ಸಮನುಷ್ಠಿತೇನ । ಸಮಸ್ತತೀರ್ಥೇಷ್ವಟನೇನ ಕಿಂ ಕಿಮಧೀತಶಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣಬುದ್ಧ್ಯಾ ॥ ೩,೨೦.

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ತೀವ್ರ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಏನು ಲಾಭ?

ಯೇಷಾಂ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರೇ ಹರಿನಾಮೈವ ನಾಸ್ತಿ ಯೇಷಾಂ ಗಾತ್ರೈರ್ನಮನಂ ನಾಪಿ ವಿಷ್ಣೋಃ । ಯೇಷಾಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಹರೇಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವಂ ವ್ಯರ್ಥಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ॥ ೩,೨೦.

ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದವರು, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ದೇಹದಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡದವರು, ಹರಿಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡದವರು—ಇವರ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಹರ್ಯರ್ಪಣಾದ್ರಿಹಿತಂ ನಾಮ ಕಸ್ಮಾತ್ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ನಮನಂ ಚಾಹುರರ್ಘ್ಯಮ್ । ಅತೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ನಮನಂ ಕಾರ್ಯಮೇವ ಹರೇರ್ನಾಮಸ್ಮರಣಂ ತಾತ ಕಾರ್ಯಮ್ ॥ ೩,೨೦.

ಹರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ನಮಸ್ಕಾರ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹರಿಗಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ತಂದೆ.

ಜನ್ಮ ಹ್ಯೇತದ್ದುರ್ಲಭಂ ನಶ್ವರಂ ತು ಯಥಾ ಜಲಸ್ಥಂ ತತ್ತಥೈವ । ನೋ ವಿಸ್ವಾಸಂ ಕುರು ಗಾತ್ರೇ ತ್ವದೀಯೇ ಜೀವೇಷ್ವಪಿ ಸ್ವಃ ಪರಶ್ಚೇತಿ ತಾತ ॥ ೩,೨೦.

ಈ ಜನ್ಮವು ಅಪರೂಪ ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಭಂಗುರ, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಇರುವಂತಹದು. ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೂ, ನಿನ್ನ ಜೀವದ ಮೇಲೂ, ಇತರರ ಜೀವದ ಮೇಲೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಡ, ತಂದೆ.