ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಯಾ ಉತ್ತರದಿಗ್ಭಾಗೇ ಕ್ರೋಶಯುಗ್ಮೇ ಮಹಾತಲೇ । ಗರ್ತಭೂತೇ ಚ ಏಕಾನ್ತೇ ಚಚಾರ ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ ॥ ೩,೧೯.

ಅವಳ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕ್ರೋಶ ದೂರದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಗುಡ್ಡದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಕೆ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಉನ್ನತ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ತತ್ರಾಸೀಚ್ಚ ಕುಮಾರಿಕಾ । ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಸ್ತೋತುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಮೇ ॥ ೩,೧೯.

ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಆ ಯುವತಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಸಾವಿರ ದೇವಮಾನವ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಕುಮಾರ್ಯುವಾಚ । ತ್ವಮೇವ ಮಾತಾ ಚ ಪಿತಾ ತ್ವಮೇವ ಭರ್ತಾ ಚ ಸಖಾತ್ವಮೇವ । ತ್ವಮೇವ ಪುತ್ರಶ್ಚ ಗುರುರ್ಗರೀಯಾನ್ಮಿತ್ರಂ ಸ್ವಸಾ ತ್ವಂ ಮಮ ವಲ್ಲಭಶ್ಚ ॥ ೩,೧೯.

ಆ ಯುವತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನೀನೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ತಂದೆ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಪತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತ. ನೀನೇ ನನ್ನ ಮಗ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಗುರು, ನೀನೇ ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು.

ಅನಾದ್ಯನನ್ತೇಷ್ವಪಿ ಜನ್ಮಸು ಪ್ರಭೋ ವಿಚಾರ್ಯಮಾಣಾ ನ ವಿಜಾನೇಪ್ಯಹಂ ಚ । ಏತೈ ಹಿ ಸರ್ವೇ ಚ ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರತಃ ಪಿತ್ರಾದಯಸ್ತ್ವಂ ಹ್ಯನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರತಃ ॥ ೩,೧೯.

ಪ್ರಭು, ಅನಂತ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ಮುಂತಾದವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ, ಆದರೆ ನೀನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ.

ಅತೋ ಮುರಾರೇಶ್ಚ ತವೈವ ಭಾರ್ಯಾ ಭೂಯಾಸಮಿತ್ಯೇವ ತದಾ ವ್ರತಂ ಮೇ । ದುಃ ಸಂಗಮಾತ್ರಾದಿಸಮಾಗಮಂ ನ ಸಂಸಿದ್ಧಿರಿತ್ಯೇವ ವದಾನ್ಯಮೂರ್ತೇ ॥ ೩,೧೯.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮುರಾರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ವ್ರತ. ಬೇರೆ ಯಾರೊಡನೆ ಸೇರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ದಯಾಮಯನೆ.

ತ್ವದ್ದೂಷಕಾಣಾಂ ತವ ದಾಸವರ್ಯ ವಿದೂಷಕಾಣಾಂ ದರ್ಶನಂ ಛಿನ್ಧಿ ದೇವ । ಗುರುದ್ರುಹಾಂ ದರ್ಶನಂ ಛಿನ್ಧಿ ವಿಷ್ಣೋ ಭಕ್ತದ್ರುಹಾಂ ಮಿತ್ರತಾಂ ಛಿನ್ಧಿ ಕೃಷ್ಣ ॥ ೩,೧೯.

ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರನ್ನು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರನ್ನು, ಗುರುವನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸುವವರನ್ನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನೀನು ಕಡಿದುಹಾಕು ದೇವಾ.

ತವ ಧ್ರುಗ್ಭಿರ್ಭಾಷಣಂ ಛಿನ್ಧಿ ದೇವ ತ್ವಂ ಸಂಗಮಂ ದೇಹಿ ಪದಾರವಿನ್ದೇ । ಶ್ರೀಶೈಲವಾಸಾಯ ನಮೋನಮಸ್ತೇ ನಮೋನಮಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ॥ ೩,೧೯.

ನಿನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರ ಮಾತನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕು ದೇವಾ. ನಿನ್ನ ಪಾದಾರವಿಂದದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸೇರುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು. ಶ್ರೀಶೈಲದಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸ್ವಾಮಿನ್ ಪರಾವರ ರಮೇಶ ನಿದಾನಮೂರ್ತೇ ಕಾಲೋ ಮಹಾನಪಿ ಗತಶ್ಚ ನಿದರ್ಶನನ್ತೇ । ಅನನ್ತಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಸಾಧನೈಶ್ಚ ತ್ವದ್ದರ್ಶನಂ ಸ್ಯಾಚ್ಚ ಚತುರ್ಭುಜಸ್ಯ ॥ ೩,೧೯.

ಸ್ವಾಮೀ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ಮಹಾ ಕಾಲವು ಕಳೆದಿದೆ. ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ರೂಪದ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ.

ಕಥಂ ಮಮ ಸ್ಯಾತ್ತವ ದರ್ಶನಂ ಪ್ರಭೋ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ದೋಷೈಶ್ಚ ಸುಸಂಗತಾಯಾಃ । ದಾಸ್ಯಾಸ್ಪದಾಯಾಸ್ತವ ದಾಸದಾಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸೀದ ದೇವೇಶ ಜಗನ್ನಿವಾಸ ॥ ೩,೧೯.

ಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಹೇಗೆ ಸಿಗುವುದು? ನಿನ್ನ ದಾಸ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ಸೇವೆಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು, ದೇವಾಧಿದೇವನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ನಿವಾಸಿಯೇ, ದಯೆ ಮಾಡು.

ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋ ದಯಾನಿಧಿಃ । ಪ್ರಾದುರಾಸೀದ್ವರದರಾಟ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಯಾ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೩,೧೯.

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ದಯೆಯ ಸಾಗರ, ಅವಳ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವರದರಾಜನಾಗಿ, ಜನಾರ್ದನನಾಗಿ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ವರಂ ವರಯ ಭದ್ರಂ ತೇ ವರದೋಹಮಿಹಾಗತಃ । ಹರಿಣೋದೀರಿತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ಸ್ಮಿತಾನನಾ ॥ ೩,೧೯.

ಮಂಗಳಕರಳೇ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು, ನಾನು ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹರಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ಉವಾಚ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಜಗತ್ಪ್ರಭುಮ್ । ಅಹಂ ಹಿ ಭಾರ್ಯಾ ಭೂಯಾಸಂ ತವ ಮಾಧವ ಸುಂದರ ॥ ೩,೧೯.

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಓ ಸುಂದರ ಮಾಧವ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಇತಿ ತಸ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ । ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಅಹಂ ಕುಮಾರಿ ಸುಭಗೇ ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮನಿ ಭೂತಲೇ ॥ ೩,೧೯.

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಓ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿ ಯುವತಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ—'

ಭವಾಮಿ ತವ ಭರ್ತಾಹಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ಏವಮುಕ್ತಾ ಸುತಾ ಕನ್ಯಾ ಪುರಣ್ಯರಾಶಿಂ ಹರಿಂ ಪರಮ್ ॥ ೩,೧೯.

'ನಾನು ನಿನ್ನ ಗಂಡನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಪುರಣ್ಯನ ಮಗಳು ಆ ಯುವತಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡಳು.

ಉವಾಚ ಪರಮಪ್ರೀತಾ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ಗಿರಾ । ಕನ್ಯೋವಾಚ । ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮನ್ಯಹಂ ಪತ್ನೀ ಭೂಯಾಸಂ ಪ್ರಥಮೇಹನಿ ॥ ೩,೧೯.

ಅತಿಯಾದ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವಳ ಮಾತು ಗದಗದವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು: 'ಕೃಷ್ಣನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ದಿನವೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ.'

ಸಂಸ್ಕಾರಾತ್ಪ್ರಥಮಂ ಚಾಹಮಂ ಗನಾಭ್ಯಃ ಸಮಾವೃಣೇ । ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತಃ ಪುನರ್ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೩,೧೯.

'ಮೊದಲ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ 'ಓಂ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ । ಕುಮಾರ್ಯಾ ವಿಧೃತತ್ವಾಚ್ಚ ಮತ್ಪ್ರದಾನಾಚ್ಚ ಭಾಮಿನಿ । ತೇಷಾಂ ಮನೋಭೀಷ್ಟಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩,೧೯.

ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವಳು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು ಖಂಡಿತ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.'

ಇತಿ ತಸ್ಯೈ ವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ । ದೇಹಂ ತತ್ರೈವ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಕುಮಾರೀ ಚೈವ ಪುತ್ರಿಕಾ ॥ ೩,೧೯.

ಅವನಿಂದ ಈ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಆ ಯುವತಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಕುಮ್ಭ ಕಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಜಾತಾ ನೀಲಾ ನಾಮ್ನಾ ತು ಸಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಕುಂಭಕಸ್ತು ಮಹಾಭಾಗ ನನ್ದಶೋಭಸ್ಯ ಶಾಲಕಃ ॥ ೩,೧೯.

ಅವಳು ಕುಂಭಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ನೀಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಕುಂಭಕನು, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನಂದಶೋಭನ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು.

ಕಲ್ಪವಾಹಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರಥಮಃ ಸ್ಮೃತಃ । ತಸ್ಯ ಗತ್ವಾ ಗೃಹಮಹಂ ವೃಷಭಾಚಲವಾಸಿನಃ । ಶಿವಸ್ಯ ವರತಶ್ಚೈವ ತ್ವಜೇಯಃ ಖಗಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೯.

ಅವನು ಕಲ್ಪವಾಹ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ವೃಷಭಾಚಲ ನಿವಾಸಿಯ ಮನೆಗೆ ನಾನು ಶಿವನ ವರದಿಂದ ಹೋದೆನು, ಓ ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ಜಯಿಸಲಾರದವನಾಗಿ.

ದಿತಿಜಾನ್ವಿನಿಹತ್ಯೈವ ನೀಲಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಖಗೇಶ್ವರ । ತತೋ ನಾಗ್ನಿಜಿತೋ ರಾಜ್ಞೋ ಗೃಹೇ ಜಾತಾ ಕುಮಾರಿಕಾ ॥ ೩,೧೯.

ದಿತಿಯ ಸಂತಾನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನೀಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಪಡೆದಳು. ನಂತರ, ಅವಳು ನಾಗ್ನಿಜಿತ್ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯುವತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ನಾಗ್ನಿಜಿತ್ಕವ್ಯವಾಹೋಭೂತ್ಕನ್ಯಾ ನೀಲಾಹ್ವಯಾಭವತ್ । ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂವರೇ ಚಾಹಂ ಗೋವೃಷಾನ್ಸಪ್ತಸಂಖ್ಯಕಾನ್ ॥ ೩,೧೯.

ನಾಗ್ನಿಜಿತನ ವಿವಾಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆ ಯುವತಿಗೆ ನೀಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಅವಳ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏಳು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆನು.

ಶಿವಸ್ಯ ವರತಶ್ಚೈವಾಪ್ಯವಧ್ಯಾನ್ದೇವಮಾನುಷೈಃ । ಬದ್ಧ್ವಾ ವೃಷಾನ್ನೃಪಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ನೀಲಾ ಮಹಾಖಗ ॥ ೩,೧೯.

ಶಿವನ ವರದಿಂದ ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರು ಗೆಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾಜರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನೀಲಾವನ್ನು ಪಡೆದೆನು, ಓ ಮಹಾಪಕ್ಷಿ.

ಕುಂಭಕಸ್ಯ ಸುತಾ ನೀಲಾ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಾವಿಶನ್ ಭೃಶಮ್ । ಏಕಾವಯವತೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ರೈವ ಸಾವಿಶತ್ ॥ ೩,೧೯.

ಕುಂಭಕನ ಮಗಳು ನೀಲಾ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

ಭೂಮೌ ದ್ವಿಧಾ ಸಂಪ್ರಜಾತಾ ಕುಮಾರ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ । ಭದ್ರಾಜನ್ಮ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ಪಕ್ಷೀನ್ದ್ರಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೯.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎರಡು ಯುವತಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಭದ್ರೆಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು, ಓ ಪಕ್ಷಿರಾಜ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೦ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಯಾ ಪೂರ್ವಸರ್ಗೇ ನಲಸಂಜ್ಞಸ್ಯ ವೀನ್ದ್ರ ಪುತ್ರೀ ಭೂತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಪತ್ನೀ ಸಕಾಮಾ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಭ್ರಮಣಂ ವೈ ಚಕಾರ ಗುಣೇನ ಭದ್ರಾ ಭದ್ರಸಂಜ್ಞಾ ಬಭೂವ ॥ ೩,೨೦.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಲನಂದಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಭದ್ರೆ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದಳು. ತನ್ನ ಗುಣದಿಂದ, ಅವಳು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಭದ್ರೆ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ಕನ್ಯಾಭಾವೇ ಸಂಸ್ಥಿತಾಂ ಭದ್ರಸಂಜ್ಞಾಂ ಪಿತಾ ನಲಸ್ತ್ವಬ್ರವೀತ್ತಾಂ ಸ ಪಶ್ಯನ್ । ಭದ್ರೇ ಕಿಮರ್ಥಂ ಗಾತ್ರಪೀಡಾಂ ಕರೋಷಿ ಫಲಂ ಹಿ ತನ್ನನ್ದಿನಿ ಮೇ ವದಸ್ವ ॥ ೩,೨೦.

ಯುವತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅವಳ ತಂದೆ ನಲನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಏಕೆ ದೇಹವನ್ನು ಕಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನನಗೆ ಹೇಳು, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?'

ಭದ್ರೋವಾಚ । ಶೃಣುತ್ವಂ ಮೇ ತಾತ ನಮಸ್ಕ್ರಿಯಾದೇಃ ಫಲಂ ವಕ್ತುಂ ಕಾ ಸಮರ್ಥಾ ಭವೇಚ್ಚ ॥ ೩,೨೦.

ಭದ್ರೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ತಂದೆಯೇ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಫಲವನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಕೇಳು.'

ತಥಾಪ್ಯಹಂ ತವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಾತ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಶೃಣು ಸಮ್ಯಗ್ಘಿತಾಯ । ಸದಾ ಹರಿಮರ್ಮ ನಾಥೋ ದಯಾಲುರಹಂ ಹರೇಸ್ತವ ದಾಸಾನುದಾಸೀ । ಮಾಂ ಪಾಹಿ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತವ ವನ್ದೇ ಪದೇ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಣಾಮಂ ಚಾಕರೋದ್ದಣ್ಡರೂಪಮ್ ॥ ೩,೨೦.

'ಆದರೂ, ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ತಂದೆಯೇ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು. ಸದಾ ಹರಿಯೇ ನನ್ನ ಒಡೆಯನು, ಕರುಣಾಮಯನು; ನಾನು ಹರಿಯ ದಾಸರ ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. "ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ; ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾನು ದಂಡವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನು.'