ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಕದಿನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಧನಾದಿಕಂ ಚ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವೇ ವಿಷಯೇಷು ನಿಷ್ಠಾಃ । ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಾನ್ನಷ್ಟಬುದ್ಧೀನ್ಕದಾ ಚೈತಾನ್ಮುಞ್ಚಸೇ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ॥ ೩,೧೮.

ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಇವರನ್ನು, ವಿಶ್ವರೂಪನೆ, ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬಿಡುತ್ತೀಯೋ?

ಸ್ಮೃತ್ವಾಸ್ಮೃತ್ವಾ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಮಾಯಾಂ ರುರೋದ ಚೌರ್ವೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗಃ । ಅತೀವ ಕಷ್ಟೇನ ಚ ಲೋಕವೃತ್ತ್ಯಾ ಶ್ರಿತಾ ದೈನ್ಯಂ ಸ್ವೀಯಕಾರ್ಯಂ ವಿಹಾಯ ॥ ೩,೧೮.

ವಾಸುದೇವನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಮರೆತು, ಔರ್ವನು ಭಯದಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಅಳಿದನು. ಲೋಕದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಗುರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ.

ಅತೀವ ದೈನ್ಯೇನ ಧನಾದಿಕಂ ಚ ಸಂಪಾದ್ಯ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಸುಪಾಪಶೀಲಾಃ । ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತಂ ದ್ರವ್ಯಧನಾದಿಕಂ ಚ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಪಶವೋ ವ್ಯರ್ಥಮೇವ ॥ ೩,೧೮.

ಅತಿಯಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಧನಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಹಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಪಾತ್ರಭೂತೇ ವಿಷ್ಣುಬುದ್ಧ್ಯಾ ಕದಾಪಿ ತ್ಯಜನ್ತಿ ನೈತೇ ಮಾಯಯಾ ವೈ ಮುರಾರೇಃ । ಏಷಾಮಾಯುರ್ವ್ಯರ್ಥಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ಕಥಂ ನಷ್ಟಾ ಇತಿ ಸಮ್ಯಗ್ರುರೋದ ॥ ೩,೧೮.

ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮುರಾರಿಯ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಇವರು ಯಾವತ್ತೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮರು ಇವರ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಇವರು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಔರ್ವನು ಆಳವಾಗಿ ಅಳಿದನು.

ಏಷಾಮಾಯುರ್ವ್ಯರ್ಥಮೇವಂ ಗತಂ ಚ ಏಷಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೌವನಂ ತು ಧ್ರುವಂ ಚ । ಸ್ಕನ್ಧಸ್ಥಮೃತ್ಯುರ್ಹಸತೇ ಕೃಷ್ಣ ವಿಷ್ಣೋ ತಂ ವೈ ನ ಜಾನನ್ತಿ ವಿಮೂಢಚೇತಸಃ ॥ ೩,೧೮.

ಇವರ ಜೀವಮಾನ ಹೀಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ; ಇವರ ಯೌವನವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವಾಗ, ಮರಣವು ಅವರ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ಆದರೆ ಮೂಢ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹಂ ಮದೀಯಂ ಶತವರ್ಷಂ ಚ ಜೀವೇತ್ಪುತ್ರಾ ಮದೀಯಾ ಶವತವರ್ಷಂ ತಥೈವ । ಅಹಂ ಚ ಜೀವೇ ಶತವರ್ಷಂ ಸುಖೇನ ಮದೀಯಭಾರ್ಯಾಪಿ ಸುಲಕ್ಷಣಾಽಸ್ತೇ ॥ ೩,೧೮.

ನನ್ನ ಮನೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಇರಲಿ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಲಿ. ನಾನು ಕೂಡ ನೂರು ವರ್ಷ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕಲಿ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸದಾ ಸದ್ಗುಣವಂತಳಾಗಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಇರಲಿ.

ಗಾವಶ್ಚ ಮೇ ಸಂತಿ ಸದುಗ್ಧಪೂರ್ಣಾ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಮೇ ಸಂತಿ ಮುದಾ ಹಿ ಯುಕ್ತಾಃ । ದಾಸ್ಯೇ ಸುತಂ ವಾರಣಾರ್ಥಂ ತು ವಧ್ವೈ ಪುತ್ರೀಂ ವಿವಾಹಾರ್ಥಮಹಂ ದದಾಮಿ ॥ ೩,೧೮.

ನನ್ನ ಹಸುಗಳು ಸದಾ ಉತ್ತಮ ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಮಗನಿಗೆ ವಧುವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಮಗಳನ್ನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ದಾಸ್ಯೇ ಚಾಹಂ ಸತ್ಸು ಪುತ್ರೀಂ ಧನಂ ವಾ ದಾಸ್ಯೇ ಚಾಹಂ ಧನಿಕೇಷ್ವೇವ ನಿತ್ಯಮ್ । ಅದೃಷ್ಟಶೂನ್ಯಾನ್ ಭಗವಾನ್ವಾಸುದೇವೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಸತೇ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೧೮.

ನಾನು ಸದಾ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಧನಿಕರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನೋಡದೆ ಸದಾ ನಗುತ್ತಾನೆ.

ನಾಹಂ ಕರಿಷ್ಯೇ ಶ್ರವಣಂ ಕಥಾಯಾ ಮದ್ಭಾಗ್ಯನಾ ಶಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ । ನಾಹಂ ಹರಿಂ ಪೂಜಯಿಷ್ಯೇ ಸದೈವ ಪುತ್ರಾದಿನಾಶಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ ॥ ೩,೧೮.

ನಾನು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಹಾಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸದಾ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದವರ ನಾಶವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಲೇಕಾಲೇ ದಿಷ್ಟನಾಮಾ ಹರಿಸ್ತು ಫಲಪ್ರದೋ ವಾಸುದೇವೋಽಖಿಲಸ್ಯ । ಏತಾದೃಶಾನ್ಮೂರ್ಖಜನಾಂಶ್ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುರೋದ ಚೌರ್ವೋ ವಾಸುದೇವೈಕನಿಷ್ಠಃ ॥ ೩,೧೮.

ಪ್ರತಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹರಿಯು ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ವಾಸುದೇವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಫಲದಾತನು. ಇಂತಹ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾಸುದೇವನೊಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಔರ್ವನು ಅಳಿದನು.

ಅತಸ್ತ್ವೌರ್ವೋ ರುದ್ರರೂಪೀ ಖಗೇನ್ದ್ರ ಜಾನೀಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಸುಶಿಕ್ಷಿತಾರ್ಥಃ । ಯದಾ ಸತೀ ದಕ್ಷಪುತ್ರೀ ಖಗೇನ್ದ್ರ ದಕ್ಷಾಧ್ವರೇ ಸ್ವಶರೀರಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ॥ ೩,೧೮.

ಆದರಿಂದ, ಖಗೇಂದ್ರನೇ, ಔರ್ವನು ರುದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು; ಅವನು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಸತೀ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ—

ಜಜ್ಞೇ ಪುನರ್ಮೇನಕಾಯಾಂ ಹಿಮಾದ್ರೇಸ್ತದಾ ರುದ್ರಸ್ತ್ವೌರ್ವಸಂಜ್ಞಾ ಮವಾಪ । ಊರ್ಧ್ವರೇತಾ ಭವೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಊರ್ಧ್ವರೇತಾ ಬಭೂವ ಹ ॥ ೩,೧೮.

ಅವಳು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳು ಮೆನಕೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಆಗ ರುದ್ರನು ಔರ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. 'ಈತನ ವೀರ್ಯವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹರಿಯಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಆದನು.

ಪಾಣಿಗ್ರಾಹಂ ರುದ್ರದೇವೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ಯದಾ ಹಿಮಾದ್ರೇಃ ಕನ್ಯಕಾಯಾಶ್ಚಕಾರ । ತಸ್ಯಾಂ ಪರಂ ಲಂಪಟಃ ಸಂಬಭೂವ ಅತೋ ರುದ್ರಃ ಪರಸಂಜ್ಞಾಮವಾಪ ॥ ೩,೧೮.

ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳ ಕೈಯನ್ನು ರುದ್ರ ಮಹಾತ್ಮನು ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ, ಅವನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಪಾರ ಆಸಕ್ತನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ರುದ್ರನು 'ಪರ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸದಾಶಿವಾದ್ಯಾ ದಶ ರುದ್ರಭ್ರಾತರಃ ಸೌಮಿತ್ರೇಯೋ ಹೌಹಿಣೇಯಸ್ತ್ರಯಶ್ಚ । ಸಮಾ ಏತೇ ಮೋಕ್ಷಕಾಲೇ ಸೃತೌ ಚ ಶತೈರ್ಗುಣೈರ್ನ್ಯೂನಭೂತಾಶ್ಚ ತಾಭ್ಯಾಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ಸದಾಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ಹತ್ತು ರುದ್ರನ ಸಹೋದರರು, ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನು, ಹೌಹಿಣಿಯ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು—ಇವರು ಮೋಕ್ಷದ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನರು, ಆದರೆ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗಿಂತ ನೂರಾರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾದವರು.

ಗರುಡ ಉವಾಚ । ಆನನ್ದನಿರ್ಣಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕೃಷ್ಣ ಪೂರ್ಣದಯಾನಿಘೇ । ನಿರ್ಣೇತುಂ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಯದ್ವಜ್ಜ್ಞಾಪನಾರ್ಥಂ ತಥಾ ಮಮ ॥ ೩,೧೮.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಯೆಯ ಸಾಗರ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಆನಂದದ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸು; ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನನಗೂ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಹೇಳು.

ಬ್ರೂಹಿ ಶಿಷ್ಯಾಯ ದಯಯಾ ಉದ್ಧರ್ತುಂ ಮಾಂ ಚ ಸರ್ವದಾ । ಪೂರ್ಣಕಾಮಸ್ಯ ತೇ ಕೃಷ್ಣ ಕಾ ಸ್ಪೃಹಾ ವಿದ್ಯತೇ ಪ್ರಭೋ ॥ ೩,೧೮.

ದಯೆಯಿಂದ ಶಿಷ್ಯನಾದ ನನಗೆ ಸದಾ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಹೇಳು; ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕಾಮನೆಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಆಸೆ ಉಳಿದಿದೆ, ಪ್ರಭುವೇ?

ಏವಮುಕ್ತೋ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪಕ್ಷೀಶೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಉವಾಚ ಕೃಪಯಾ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಗಾಯತ್ರ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಾನನ್ದ ಏಕಾನನ್ದಸ್ತು ವೇಧಸಃ ಏತಾದೃಶಃ ಶತಾನನ್ದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ॥ ೩,೧೮.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಶತಾನಂದನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ಏಕಾನಂದನು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಇಂತಹ ಶತಾನಂದನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಶೇಷಾದೇಶ್ಚ ಶತಾನನ್ದಃ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಖಗೋತ್ತಮ । ಏಕಾನನ್ದಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಭಾರತ್ಯಾ ವಿನತಾಸುತ ॥ ೩,೧೮.

ಶೇಷನಿಂದ ಶತಾನಂದನು, ಸರಸ್ವತಿಯಿಂದ, ಖಗೋತ್ತಮನೇ, ಹುಟ್ಟಿದನು; ಏಕಾನಂದನು ಭಾರತಿಯಿಂದ, ವಿನತೆಯ ಮಗನೇ, ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಏವಂ ತು ನಿರ್ಣಯೋ ಜ್ಞೇಯ ಆನನ್ದಸ್ಯ ಸದಾ ಖಗ । ಏವಮುಕ್ತಂ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ಕಿಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ ॥ ೩,೧೮.

ಈ ರೀತಿ ಆನಂದದ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪಕ್ಷಿಯೇ. ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೧೯ ಗರುಡ ಉವಾಚ । ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ಗೋವಿನ್ದ ರುದ್ರಾಚ್ಛತಗುಣಾದಪಿ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ ಭಾರತೀ ಚೋಭೇ ಅಧಿಕೇ ದೇವಸತ್ತಮ ॥ ೩,೧೯.

ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣನೇ, ಗೋವಿಂದನೇ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿಯೂ ಭಾರತಿಯೂ ರುದ್ರನಿಗಿಂತ ನೂರಾರು ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

ಮಯಾ ಶ್ರುತಂ ವಿರಿಞ್ಚೇನ ಉಮಾಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ । ಅನನ್ತಾಂಶೈರ್ವಿಹೀನತ್ವಂ ವಿರಿಞ್ಚೋಕ್ತಂ ಸುರಾಧಿಪ ॥ ೩,೧೯.

ನಾನು ವಿರಿಂಚಿಯಿಂದ ಉಮೆಯವರೆಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಅನಂತ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ವಿರಿಂಚಿಯು ಹೇಳಿದ್ದನು, ದೇವಾಧಿಪತಿಯೇ.

ಸಹಸ್ರಾಂಶೈರ್ವಿಹೀನತ್ವಂ ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ಮಾಧವ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚೈವ ಪೂರ್ವೇಷಾಮವೇಕ್ಷ್ಯೈವ ಹರೇ ವಿಭೋ ॥ ೩,೧೯.

ನೀನು, ಕೃಷ್ಣನೇ, ಮಾಧವನೇ, ಸಾವಿರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ; ಹರಿ ಪ್ರಭುವೇ, ಎಲ್ಲ ಹಿಂದಿನವರನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ.

ಜ್ಞಾನಾನನ್ದಬಲಾದೀನಾಂ ವಾಯುಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ । ಸಹಸ್ರಾಂಶೈರ್ವಿಹೀನತ್ವಂ ಜ್ಞಾನಾದೀನಾಂ ಮಹೇಶ್ವರ ॥ ೩,೧೯.

ಜ್ಞಾನ, ಆನಂದ, ಬಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ, ವಾಯುವರವರೆಗೆ, ಸಾವಿರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ಜ್ಞಾನಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ.

ನಿರ್ಣಯಂ ಬ್ರೃಹಿ ಗೋವಿನ್ದ ಸರ್ವಜ್ಞೋಸಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಗರುಡೇನೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ವಾಸುದೇವೋಬ್ರವೀದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೩,೧೯.

ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ವಿವರಿಸು ಗೋವಿಂದನೇ; ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಗರುಡನು ಕೇಳಿದಾಗ, ವಾಸುದೇವನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ । ಆನನ್ದಾಂಶೈರ್ವಿಹೀನತ್ವಮಪೇಕ್ಷ್ಯೈವ ಖಗಾಧಿಪ । ಉತ್ತರೇಷಾಮುತ್ತರೇಷಾಂ ಯೋಗಾದೇವಮಿತಿ ಸ್ಫುಟಮ್ ॥ ೩,೧೯.

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಆನಂದದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಖಗಾಧಿಪನೇ, ಮೇಲಿನವರಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನವರ ಯೋಗವು ಹೀಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಪರಿಮಾಣೇ ಶತಗುಣೇ ಆನನ್ದೇ ಸ್ಫುಟತಾವಶಾತ್ । ಅನನ್ತಗುಣವತ್ತ್ವಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಮುದೀರಿತಮ್ ॥ ೩,೧೯.

ಆನಂದದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಪಟ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಅನಂತ ಗುಣಗಳಿರುವುದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸಹಸ್ರಗುಣಿತತ್ವಂ ಚ ವಾಯುನಾ ಸಮುದೀರಿತಮ್ । ಯಥಾನನ್ದೇ ತಥಾ ಜ್ಞಾನೇ ವಿಷ್ಣೌ ಭಕ್ತೌ ಬಲಾಧಿಕೇ ॥ ೩,೧೯.

ಗಾಳಿಯ ಶಕ್ತಿಯು ಸಾವಿರಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆ ಆನಂದದಲ್ಲಿಯೂ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಲವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವೇ ಗುಣೈಃ ಶತಗುಣಾಃ ಕ್ರಮೇಣೋಕ್ತಾ ನು ತೇಽಖಿಲಾಃ । ಭಾರತ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸುಖಂ ಭಕ್ತಿಬಲಾಧಿಕೇ ॥ ೩,೧೯.

ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ; ಭಾರತಿ ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ಸುಖ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಲವೂ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ.