ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ದೃಷ್ಟ್ವಾದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾದಪೀಠಂ ಹರೇಶ್ಚ ಪುನಃ ಪುನಾ ರುದ್ಧಙ್ಕಠೋ ಬಭೂವ । ರುರೋದ ರುದ್ರೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗಃ ಕಥಂ ಪುನಃ ಶ್ರವಣಂ ಸ್ಯಾತ್ಕಥಾಯಾಃ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ನೋಡದೆ, ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಅಡಗಿತು; ಭಯದಿಂದ ದೇಹವು ಕಂಪಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಕೇಳಬಹುದು?

ತ್ವಮೀಶ ವೈಕುಣ್ಠ ಸುವಾಯುಸಂಜ್ಞಸ್ತ್ವದರ್ಪಿತಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಕಂ ಚ । ಸದಾ ನ ಲಿಪ್ತಂ ಚ ಭುಜೈರ್ವಿಲಿಪ್ತಂ ತನ್ಮೂತ್ರವಿಷ್ಠಾದಿಮಕರ್ದಮಾಮ್ಬುಭಿಃ ॥ ೩,೧೮.

ಈಶ, ವೈಕುಂಠ, ಸುವಾರ್ಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನೇ, ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸುಗಂಧ, ಹೂವುಗಳಂತಹವುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ಲೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅವು ಮೂತ್ರ, ಮಲ ಮತ್ತು ಕೆಸರು ನೀರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಾದಿವೆ.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಕುಚೋದೈಶ್ಚ ಕಚೋದಕೈಶ್ಚಕಕ್ಷೋದಕೈರ್ಗಾತ್ರಜಲೈರ್ಮುಕುನ್ದ । ಅನರ್ಪಿತೈರ್ವಸ್ತ್ರಗನ್ಧಾದಿಕೈಶ್ಚ ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ದೇವ ॥ ೩,೧೮.

ಮುಕುಂದ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಕೂದಲು, ಕಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದೇಹದ ನೀರುಗಳಿಂದ, ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಬಟ್ಟೆ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಇತರಗಳಿಂದ, ದೇವಾ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದೆನು?

ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿನಿರ್ಮಾಲ್ಯಗನ್ಧಂ ಪುನಃ ಪುನಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠೋ ಬಭೂವ । ರುರೋದ ರುದ್ರೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗಃ ಕಥಂ ಪುನಃ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ಸ್ಯಾತ್ಸದಾ ಮೇ ॥ ೩,೧೮.

ಹರಿಯ ನರ್ಮಾಲ್ಯದ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸದೆ, ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಅಡಗಿತು; ಭಯದಿಂದ ದೇಹವು ಕಂಪಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದು?

ನೃಸಿಂಹ ನಾಸಾಸ್ಥಿತ ನಾಸಿಕೇಶ ಮನ್ನಾಸಯಾ ಕ್ವಾಪಿ ಸುಪದ್ಮಸೌರಭಮ್ । ನಾಘ್ರಾತಮಿತ್ಥಂ ಪುನರಾಘ್ರಾತಮೇವ ಹ್ಯನರ್ಪಿತಂ ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಕಂ ಚ ॥ ೩,೧೮.

ನೃಸಿಂಹ, ಮೂಗಿನ ಅಧಿಪತಿ, ನನ್ನ ಮೂಗಿನಿಂದ ಸುಪದ್ಮದ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ವಾಸನೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಸುಗಂಧ, ಹೂವುಗಳಂತಹವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಾಸನೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಸುನಾಸಿಕಂ ಸುಷ್ಠುದನ್ತಂ ಮುರಾರೇ ದೃಷ್ಟಂ ಮುಖಂ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ದೇವ । ಘ್ರಾತ್ವಾ ಘ್ರಾತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುನಿರ್ಮಾಲ್ಯಗನ್ಧಂ ಪುನಃ ಪುನಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠೋ ಬಭೂವ ॥ ೩,೧೮.

ಮುರಾರಿ, ಸುಂದರ ಮೂಗು ಮತ್ತು ಸುಗಮ ದಂತಗಳಿರುವವನೇ, ದೇವಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದೆನು? ವಿಷ್ಣುವಿನ ನರ್ಮಾಲ್ಯದ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಗಂಟಲು ಅಡಗಿತು.

ರುರೋದ ರುದ್ರೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗೋ ಜಿಘ್ರಾಮಿ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯಮಿದಂ ಕಥಂ ತೇ । ಜಿಹ್ವಾಸ್ಥಿತೋ ಜಿಹ್ವ ಸಂಜ್ಞೋ ಮುರಾರೇ ಜಿಹ್ವೇನ್ದ್ರಿಯೇಣಾಪಿ ತಥಾರ್ಪಿತಂ ಚ ॥ ೩,೧೮.

ಭಯದಿಂದ ದೇಹವು ಕಂಪಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: ನಿನ್ನ ನರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವಾಸನೆ ಮಾಡಲಿ? ಮುರಾರಿ, ನಾಲಿಗೆಯೆಂಬ ಇಂದ್ರಿಯದಿಂದಲೂ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ನೈವೇದ್ಯಶೇಷಂ ತುಲಸೀವಿಮಿಶ್ರಿತಂ ವಿಶೇಷತಃ ಪಾದಜಲೇನ ಸಿಕ್ತಮ್ । ಯೋ ಸ್ನಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಪುರತೋ ಮುರಾರೇಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಯಜ್ಞಾಯುತಕೋಟಿಪುಣ್ಯಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ತುಳಸಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾದಜಲದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ನೈವೇದ್ಯದ ಅವಶೇಷವನ್ನು, ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಮುರಾರಿಯ ಮುಂದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಯಜ್ಞಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏತಾದೃಶಂ ತವ ನೈವೇದ್ಯಶೇಷಂ ನ ಭುಕ್ತಂ ವೈ ಸರ್ವದಾದಿತ್ಯರೂಪಮ್ । ಅನರ್ಪಿತಂ ತವ ದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭುಕ್ತಂ ಮಯಾ ಬಹುವಾರಂ ಮುಕುನ್ದ ॥ ೩,೧೮.

ನಿನ್ನಂತಹ ನೈವೇದ್ಯದ ಅವಶೇಷವನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸೇವಿಸಿಲ್ಲ, ಅದು ಸದಾ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭೋಜನವನ್ನು ನಾನು ಮುಕುಂದಾ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸೇವಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ ನಾರ್ಪಿತಂ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಂ ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ಕೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ದೇವ । ಭುಕ್ತ್ವಾಭುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿನೈರವೇದ್ಯಜಾತಂ ಸುಖಂ ತ್ವದೀಯಂ ರಮಯಾ ಲಾಲಿತಂ ಚ ॥ ೩,೧೮.

ಪಾದಕಮಲದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸದ ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜ್ಯವನ್ನು ದೇವಾ, ನಾನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದೆನು? ಹರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದರೂ, ತಿನ್ನದೆ ಇದ್ದರೂ, ರಾಮೆಯಿಂದ ಲಾಲಿತವಾದ ನಿನ್ನ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ದ್ಯುಭ್ವಾಶ್ರಯಂ ತವ ಮೂರ್ಧಾನಮಾಹುಃ ಕಿರೀಟಯುಕ್ತಂ ಕುಟಿಲೈಃ ಕುನ್ತಲೈಶ್ಚ । ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಸಂಚಯೈರ್ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ಸಜ್ಜನಸಂಗಮಾಚ್ಚ ॥ ೩,೧೮.

ನಿನ್ನ ತಲೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂತಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ; ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಯವಾದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾದೆನು.

ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪಾಪಸಂಚಯೈರದರ್ಶನಂ ಯಾಸ್ಯತಿ ದೇವದೇವ । ಏವಂ ಸುಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ರುರೋದ ರುದ್ರೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಂ ಸುರ್ವಗುಣೈಃ ಸಂಪೂರ್ಣಮ್ ॥ ೩,೧೮.

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳ ಭಾರದಿಂದ ದೇವದೇವನನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರುದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ದೈವಿಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಳಲುತೊಡಗಿದನು.

ಪಾದಾರವಿನ್ದಂ ತವ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಯೋಗೀಶ್ವರೈರ್ಹೃದಯೇ ಸಂಗೃಹೀತಮ್ । ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ದಯಯಾ ವಾಸುದೇವ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಕಥಂ ಪುನರಿತ್ಥಂ ರುರೋದ ॥ ೩,೧೮.

ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕಮಲದ ಪಾದಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವರೂಪನೆ, ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಕಂಡೆನು ವಾಸುದೇವಾ. ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದು ರುದ್ರನು ಅಳಿದನು.

ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ತ್ವರಿವಲೇ ಭವಿನಾಶಿಶಙ್ಖಚಕ್ರಾದಿಕೈಸ್ತ್ರಿಜಗತಾಪಿ ಚ ದೇವ ಪೂರ್ಣಮ್ । ಏತಾದೃಶಂ ತ್ವದುದರಂ ಚ ಕಥಂ ರಮೇಶ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಪುನಃ ಪುನರಹಂ ತ್ವಿತಿ ಸಂರುರೋದ ॥ ೩,೧೮.

ಮೂರನ ಶತ್ರುವೇ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ, ಇಂತಹ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳಿದನು.

ಆನನ್ದಪೂರ್ಣ ನಖಪೂರ್ಣ ಸುಕೇಶಪೂರ್ಣ ಲೋಮಾದಿಪೂರ್ಣ ಗುಣಪೂರ್ಣ ಸುಘೋಣಪೂರ್ಣ । ವಕ್ಷಃ ಸ್ಥಲಂ ತವ ವಿಭೋಸ್ತು ವಿಶಾಲಭೂತಂ ಸದ್ಭೂಷಣಂ ವಿಮಲಕೌಸ್ತುಭಶೋಭಿ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ॥ ೩,೧೮.

ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕನಾದ ನಿನ್ನ ಅಗಲವಾದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಖಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಕೂದಲು, ದೇಹದ ರೋಮಗಳು, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಗಂಟಲು ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿವೆ. ಶುದ್ಧವಾದ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸುಕೋಮಲಂ ಶ್ರೀತುಲಸ್ಯಾಸ್ತಥೈವ ಸುಪುಷ್ಪಿತಂ ಚನ್ದ ನೈಶ್ಚರ್ಚಿತಂ ಚ । ಏತಾದೃಶಂ ತವ ವಕ್ಷಃ ಸ್ಥಲಂ ಚ ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ತವ ಕಾರುಣ್ಯದೃಷ್ಟ್ಯಾ ॥ ೩,೧೮.

ಶ್ರೀತುಳಸಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಬಹಳ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿದೆ, ಸುಂದರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಚಂದ್ರನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಿದೆ. ಇಂತಹ ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕಂಡೆನು.

ಪುನಃ ಪುನರ್ದರ್ಶನಂ ಮೇ ಕಥಂ ಸ್ಯಾದೇವಂ ರುದ್ರಃ ಸ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ರುರೋದ । ಅತಸ್ತೂರುರ್ನಾಮ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ರುದ್ರಸ್ತತ್ಪುತ್ರೋಭೂದ್ದೌರ್ವಸಂಜ್ಞಃ ಸ ಏವ ॥ ೩,೧೮.

ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದು ರುದ್ರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಳಿದನು. ಆಮೇಲೆ ತೂರಣ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದು, ರುದ್ರನು ಅವನ ಮಗನಾದ ಔರ್ವನೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಯಸ್ಮಾದ್ರುದಂ ಚೋರ್ವರಿತಂ ವೈ ಚಕಾರ ತಸ್ಮಾತ್ಸ ರುದ್ರಸ್ತ್ವೌರ್ವಸಂಜ್ಞೋ ಬಭೂವ । ಔರ್ವಸ್ತು ಲೋಕಾನ್ಮೋಕ್ಷಯೋಗ್ಯಾಂಶ್ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯತ್ಯನ್ತಂ ವೈ ವಿಷಯೇಷ್ವೇವ ನಿಷ್ಠಾನ್ ॥ ೩,೧೮.

ಅವನು ಅಳಿದದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಳಲು ತೋರಿದದ್ದರಿಂದ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಔರ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಬಂದವು. ಔರ್ವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾದವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಸ್ತುವದ್ದೈವ ಚೌರ್ವೋ ವಿಷ್ಣುಪಾದಾರವಿದಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾಸ್ಮೃತ್ವಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠೋ ಬಭೂವ । ತೇ ಪಾಪಿಷ್ಠಾಃ ಪಾಪರೂಪಾನ್ಭಜನ್ತೋ ದಿನೇದಿನೇ ದುರ್ವಿಷಯಾನ್ಕದಿನ್ದ್ರಿಯೈಃ ॥ ೩,೧೮.

ಔರ್ವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆತು, ಕಂಠವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳಲುತೊಡಗಿದನು. ಆ ಪಾಪಿಗಳು, ಪಾಪರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದುಷ್ಟ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ದಿನೇ ದಿನೇ ದುರ್ಬೋಧ್ಯವಾದ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕದಾ ಚೈತಾನ್ಹೇಯಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಿಮುಞ್ಚೇ ನ ಜಾನೇಹಂ ಚೇತಿ ಸಮ್ಯಗ್ರುರೋದ । ಏತೇ ಹಿ ಮೂರ್ಖಾ ವಿಷಯಾನರ್ಥಲಬ್ಧ್ಯೈ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಯತ್ನಂ ಪರಮಾದರೇಣ ॥ ೩,೧೮.

ಈ ಜನರು ಯಾವಾಗ ತ್ಯಾಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ ಅವನು ಆಳವಾಗಿ ಅಳಿದನು. ಈ ಮೂಢರು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕದಿನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ಧನಾದಿಕಂ ಚ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವೇ ವಿಷಯೇಷು ನಿಷ್ಠಾಃ । ತ್ವನ್ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತಾನ್ನಷ್ಟಬುದ್ಧೀನ್ಕದಾ ಚೈತಾನ್ಮುಞ್ಚಸೇ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ॥ ೩,೧೮.

ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಇವರನ್ನು, ವಿಶ್ವರೂಪನೆ, ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬಿಡುತ್ತೀಯೋ?

ಸ್ಮೃತ್ವಾಸ್ಮೃತ್ವಾ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಮಾಯಾಂ ರುರೋದ ಚೌರ್ವೋ ಭಯಕಂಪಿತಾಙ್ಗಃ । ಅತೀವ ಕಷ್ಟೇನ ಚ ಲೋಕವೃತ್ತ್ಯಾ ಶ್ರಿತಾ ದೈನ್ಯಂ ಸ್ವೀಯಕಾರ್ಯಂ ವಿಹಾಯ ॥ ೩,೧೮.

ವಾಸುದೇವನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಮರೆತು, ಔರ್ವನು ಭಯದಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಅಳಿದನು. ಲೋಕದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಗುರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ.

ಅತೀವ ದೈನ್ಯೇನ ಧನಾದಿಕಂ ಚ ಸಂಪಾದ್ಯ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಸುಪಾಪಶೀಲಾಃ । ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತಂ ದ್ರವ್ಯಧನಾದಿಕಂ ಚ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಪಶವೋ ವ್ಯರ್ಥಮೇವ ॥ ೩,೧೮.

ಅತಿಯಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಧನಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಹಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಪಾತ್ರಭೂತೇ ವಿಷ್ಣುಬುದ್ಧ್ಯಾ ಕದಾಪಿ ತ್ಯಜನ್ತಿ ನೈತೇ ಮಾಯಯಾ ವೈ ಮುರಾರೇಃ । ಏಷಾಮಾಯುರ್ವ್ಯರ್ಥಮಾಹುರ್ಮಹಾನ್ತಃ ಕಥಂ ನಷ್ಟಾ ಇತಿ ಸಮ್ಯಗ್ರುರೋದ ॥ ೩,೧೮.

ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮುರಾರಿಯ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಇವರು ಯಾವತ್ತೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮರು ಇವರ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಇವರು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಔರ್ವನು ಆಳವಾಗಿ ಅಳಿದನು.

ಏಷಾಮಾಯುರ್ವ್ಯರ್ಥಮೇವಂ ಗತಂ ಚ ಏಷಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೌವನಂ ತು ಧ್ರುವಂ ಚ । ಸ್ಕನ್ಧಸ್ಥಮೃತ್ಯುರ್ಹಸತೇ ಕೃಷ್ಣ ವಿಷ್ಣೋ ತಂ ವೈ ನ ಜಾನನ್ತಿ ವಿಮೂಢಚೇತಸಃ ॥ ೩,೧೮.

ಇವರ ಜೀವಮಾನ ಹೀಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ; ಇವರ ಯೌವನವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವಾಗ, ಮರಣವು ಅವರ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ಆದರೆ ಮೂಢ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹಂ ಮದೀಯಂ ಶತವರ್ಷಂ ಚ ಜೀವೇತ್ಪುತ್ರಾ ಮದೀಯಾ ಶವತವರ್ಷಂ ತಥೈವ । ಅಹಂ ಚ ಜೀವೇ ಶತವರ್ಷಂ ಸುಖೇನ ಮದೀಯಭಾರ್ಯಾಪಿ ಸುಲಕ್ಷಣಾಽಸ್ತೇ ॥ ೩,೧೮.

ನನ್ನ ಮನೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಇರಲಿ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಲಿ. ನಾನು ಕೂಡ ನೂರು ವರ್ಷ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕಲಿ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸದಾ ಸದ್ಗುಣವಂತಳಾಗಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಇರಲಿ.

ಗಾವಶ್ಚ ಮೇ ಸಂತಿ ಸದುಗ್ಧಪೂರ್ಣಾ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಮೇ ಸಂತಿ ಮುದಾ ಹಿ ಯುಕ್ತಾಃ । ದಾಸ್ಯೇ ಸುತಂ ವಾರಣಾರ್ಥಂ ತು ವಧ್ವೈ ಪುತ್ರೀಂ ವಿವಾಹಾರ್ಥಮಹಂ ದದಾಮಿ ॥ ೩,೧೮.

ನನ್ನ ಹಸುಗಳು ಸದಾ ಉತ್ತಮ ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಮಗನಿಗೆ ವಧುವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಮಗಳನ್ನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ದಾಸ್ಯೇ ಚಾಹಂ ಸತ್ಸು ಪುತ್ರೀಂ ಧನಂ ವಾ ದಾಸ್ಯೇ ಚಾಹಂ ಧನಿಕೇಷ್ವೇವ ನಿತ್ಯಮ್ । ಅದೃಷ್ಟಶೂನ್ಯಾನ್ ಭಗವಾನ್ವಾಸುದೇವೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಸತೇ ಸರ್ವದೈವ ॥ ೩,೧೮.

ನಾನು ಸದಾ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಧನಿಕರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನೋಡದೆ ಸದಾ ನಗುತ್ತಾನೆ.

ನಾಹಂ ಕರಿಷ್ಯೇ ಶ್ರವಣಂ ಕಥಾಯಾ ಮದ್ಭಾಗ್ಯನಾ ಶಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ । ನಾಹಂ ಹರಿಂ ಪೂಜಯಿಷ್ಯೇ ಸದೈವ ಪುತ್ರಾದಿನಾಶಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ ॥ ೩,೧೮.

ನಾನು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಹಾಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸದಾ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದವರ ನಾಶವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.